ซีรี่ส์ รักระห่ำคนเถื่อน의 모든 챕터: 챕터 91 - 챕터 96

96 챕터

คุณครูครับ...รับรักนักเลงหน่อย 9

          ร้านก๋วยเตี๋ยวเนื้อตุ๋นเจ้าเด็ดหลังศูนย์ กศน. ปกติช่วงพักเที่ยงคนจะแน่นจนแทบจะต้องเล่นเก้าอี้ดนตรี แต่ทันทีที่ร่างสูงใหญ่ของ ‘นายจง’ ก้าวพ้นขอบประตูร้านเข้ามาพร้อมกับรังสีอำมหิตที่แผ่กระจาย ลูกค้าโต๊ะใกล้เคียงต่างก็พร้อมใจกันรีบโซ้ยก๋วยเตี๋ยวและเช็กบิลลุกออกไปอย่างรู้หน้าที่          “เชิญครับครู โต๊ะนี้ทำเลดีที่สุด ลมโกรกเย็นสบาย”          จงผายมือเชิญคุณครูสาวเจ้าระเบียบให้เข้าไปนั่งที่โต๊ะมุมสุดของร้าน พลางหยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดเก้าอี้พลาสติกให้อย่างเอาใจใส่ประหนึ่งมันเป็นเก้าอี้บุนวมราคาแพง          ครูพราวถอนหายใจยาว ทรุดตัวลงนั่งพลางกวาดสายตามองชายฉกรรจ์ชุดดำสามสี่คนที่ยืนกระจายกำลังอยู่หน้าร้านราวกับกำลังอารักขานายกรัฐมนตรี          “นายจงคะ แค่มากินก๋วยเตี๋ยว จำเป็นต้องให้ลูกน้องมายืนคุมด้วยเหรอคะ คนเขาแตกตื่นกันห
더 보기

คุณครูครับ...รับรักนักเลงหน่อย 10

          พายุฝนหลงฤดูเทกระหน่ำลงมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยในช่วงเย็นวันอาทิตย์หลังเลิกเรียน ท้องฟ้าที่เคยสว่างไสวเปลี่ยนเป็นสีเทาทะมึน ถนนหน้าศูนย์ กศน. กลายสภาพเป็นคลองขนาดย่อมภายในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง          ครูพราวยืนกอดอกหนาวสั่นอยู่ใต้กันสาดป้ายรถเมล์หน้าโรงเรียน ละอองฝนสาดกระเซ็นจนเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนเปียกชื้นแนบลู่ไปกับสัดส่วนโค้งเว้า แว่นตาหนาเตอะเต็มไปด้วยหยดน้ำจนมองแทบไม่เห็นทาง หญิงสาวพยายามชะเง้อคอรอรถ แต่ก็ไร้วี่แววรถว่างแม้แต่คันเดียว          บรื้นนนน! เอี๊ยด!          บิ๊กไบก์คันโตสีดำสนิทแล่นฝ่าสายฝนมาจอดเทียบฟุตบาทตรงหน้าครูพราว น้ำกระจายกระเซ็นจนเธอต้องถอยหลบ คนขับร่างยักษ์ในชุดแจ็กเก็ตหนังสีดำเปียกมะลอกมะแลกตวัดขาลงจากรถ ถอดหมวกกันน็อกออก เผยให้เห็นใบหน้าคร้ามคมของ ‘นายจง’ ที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำฝน        &nb
더 보기

คุณครูครับ...รับรักนักเลงหน่อย 11

          จูบแรกที่เริ่มต้นด้วยความเอาแต่ใจ ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นความเรียกร้องและเว้าวอน สมองของครูพราวสั่งการให้ผลักไส ร้องเตือนว่าเส้นแบ่งระหว่าง ‘ครู’ กับ ‘ศิษย์’ กำลังจะถูกข้ามผ่านและไม่มีวันหวนกลับ แต่ร่างกายกลับทรยศอย่างสิ้นเชิง ความรู้สึกวาบหวามแปลกใหม่ที่ไม่เคยพานพบตีรวนขึ้นมาในช่องท้อง สองแขนเรียวที่เคยตั้งใจจะดันแผงอกกว้างออก บัดนี้กลับโอบรอบลำคอแกร่งแน่นเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว ยอมจำนนต่อสัมผัสที่ชวนให้ลุ่มหลง          จงครางฮึมฮัมในลำคออย่างพึงพอใจ รสชาติความหวานจากริมฝีปากอิ่มทำเอาสติสัมปชัญญะของมือขวามาเฟียขาดผึง เขาเคยผ่านผู้หญิงมาบ้าง แต่ไม่เคยมีใครทำให้เขารู้สึกอยากทะนุถนอมและหิวกระหายอยากครอบครองเป็นเจ้าของได้รุนแรงเท่าผู้หญิงเจ้าระเบียบคนนี้เลย เขาช้อนร่างบอบบางที่สวมเพียงเสื้อยืดตัวโคร่งขึ้นอุ้มอย่างง่ายดายราวกับเธอไร้น้ำหนัก ก่อนจะพาก้าวเดินตรงไปยังเตียงคิงไซซ์กลางห้องโดยที่ริมฝีปากยังคงแนบชิดไม่ยอมห่าง          แผ่นห
더 보기

คุณครูครับ...รับรักนักเลงหน่อย 12

          ครูพราวขยับเปลือกตาที่หนักอึ้งขึ้นช้า ๆ ความรู้สึกแรกที่เข้าโจมตีคือความปวดเมื่อยที่แล่นริ้วไปทั่วร่างราวกับถูกรถสิบล้อทับ โดยเฉพาะช่วงเอวและสะโพกที่แทบจะขยับไม่ได้ หญิงสาวนิ่วหน้า พยายามจะพลิกตัวหนีความเมื่อยขบ แต่กลับพบว่าตัวเองถูกทับด้วยของหนักบางอย่าง          เมื่อก้มลงมองก้อนเนื้ออุ่น ๆ ที่ทาบทับอยู่บนตัว เธอก็พบกับท่อนแขนแกร่งที่อุดมไปด้วยมัดกล้ามและรอยแผลเป็น พาดรัดเอวเธอไว้แน่นหนาราวกับหนวดปลาหมึกยักษ์ ส่วนท่อนขาหนักอึ้งก็ก่ายเกยทับขาทั้งสองข้างของเธอเอาไว้ไม่ให้ขยับเขยื้อนไปไหนได้ แผ่นหลังบางแนบชิดอยู่กับแผงอกกว้างที่เปลือยเปล่า ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดอยู่ที่ซอกคอขาวเนียนอย่างสม่ำเสมอ          ภาพเหตุการณ์ความเร่าร้อนเมื่อคืนไหลบ่าเข้ามาในหัวเป็นฉาก ๆ สัมผัสป่าเถื่อน ดุดัน แต่อบอุ่นและซาบซ่าน ทำเอาใบหน้าหวานร้อนฉ่าขึ้นมาในความมืด          เธอเผลอใจและเผลอกายให้กับล
더 보기

คุณครูครับ...รับรักนักเลงหน่อย 13

          สี่สิบห้านาทีต่อมา เสียงออดหน้าประตูห้องพักก็ดังขึ้นรัว ๆ ตามด้วยเสียงตะโกนเรียกสไตล์นักเลงที่คุ้นหู          “ลูกพี่! โจ๊กได้แล้วครับ! โจ๊กหมูล้วนไม่ขิงไม่ผักสองที่ครับผม!”          จงที่เพิ่งสวมกางเกงวอร์มเสร็จและยังเปลือยท่อนบน เดินเช็ดผมลวก ๆ ไปเปิดประตูห้อง ไอ้เข้ม ลูกน้องคนสนิทยืนฉีกยิ้มแฉ่งชูถุงโจ๊กในมือให้เจ้านาย แต่สายตากลับสอดส่ายมองเข้าไปในห้องอย่างรู้งาน          “เอามานี่ แล้วมึงจะไปไหนก็ไป” จงคว้าถุงโจ๊กมาถือไว้ เตรียมจะปิดประตูใส่หน้าลูกน้อง          “เดี๋ยวสิครับลูกพี่ ปกติผมเห็นลูกพี่ซัดแต่ต้มเลือดหมูเลือดสาดพริกสามช้อน ไหงวันนี้สั่งโจ๊กจืดชืดแถมไม่ใส่ผักอีกล่ะครับ ป่วยเหรอพี่ หรือว่า...เมื่อคืนฝนตกหนัก ลูกพี่แอบซุกสาวไว้ในห้อง”          ไอ้เข้มแซวอย่า
더 보기

คุณครูครับ...รับรักนักเลงหน่อย 14

          หนึ่งปีครึ่งต่อมา...          เสียงประกาศผ่านไมโครโฟนตัวเก่าดังก้องไปทั่วบริเวณลานอเนกประสงค์ของศูนย์การศึกษานอกระบบประจำอำเภอ แข่งกับเสียงพูดคุยเจี้ยวจ้าวของบรรดานักศึกษาและญาติมิตรที่มาร่วมงาน บรรยากาศยามสายในวันมอบวุฒิบัตรเต็มไปด้วยความอบอ้าวของสภาพอากาศและกลิ่นอายความปีติยินดี เต็นท์ผ้าใบสีขาวถูกกางเรียงราย มีแผงขายดอกไม้ ลูกโป่ง และตุ๊กตาหมีสวมหมวกบัณฑิตตั้งเรียงรายยาวไปจรดริมรั้วโรงเรียน          ทว่าความวุ่นวายตามประสาซุ้มแสดงความยินดี กลับต้องหยุดชะงักลงชั่วคราว เมื่อรถตู้สีดำฟิล์มมืดทึบสามคันรวดแล่นเข้ามาจอดเทียบฟุตบาทหน้าศูนย์ กศน. อย่างโอ่อ่า          ประตูรถถูกเลื่อนเปิดออก พร้อมกับชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีดำสนิทนับสิบคนที่กรูกันลงมา ยืนตั้งแถวเรียงหน้ากระดานด้วยท่าทีขึงขัง ประหนึ่งกำลังอารักขาบุคคลสำคัญระดับประเทศ พ่อค้าแม่ค้าและผู้ปกครองแถวนั้นถึงกับชะงัก รอยยิ้มเจ
더 보기
이전
1
...
5678910
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status