ท่ามกลางเสียงฝนที่ตกกระหน่ำไม่ขาดสายของภาคใต้ กลิ่นอายของดินโคลนที่ชุ่มน้ำและกลิ่นยางดิบดูเหมือนจะเข้มข้นขึ้นจนกลายเป็นส่วนหนึ่งของมวลอากาศที่หนาวเหน็บ ที่นี่ อาณาจักรไร่ปาล์มและสวนยางพาราที่กว้างขวางสุดลูกหูลูกตาบนรอยต่อเทือกเขาบรรทัดคือดินแดนที่ขนานนามว่า 'หุบเขาเสือ' และเจ้าของอาณาจักรที่น่าเกรงขามที่สุดก็คือชายผู้มีนามว่า ‘เสือ’ ภายในห้องทำงานชั้นบนของบ้านไม้กึ่งปูนหลังใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่บนเนินเขา แสงไฟจากหลอดนีออนสลัวรางส่องกระทบร่างสูงใหญ่ปานยักษ์ปักหลั่นของชายหนุ่มวัยสามสิบปี เสือยืนนิ่งอยู่ริมหน้าต่างกระจกบานกว้าง จ้องมองออกไปในความมืดมิดที่มีเพียงสายฝนโปรยปรายอย่างไม่มีที่ท่าว่าจะหยุด เขาไม่ได้สวมเสื้อ เผยให้เห็นแผ่นหลังกว้างสีทองแดงกร้านแดดที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามแข็งแรงราวกับถูกสลักด้วยหินแกรนิต รอยสักยันต์เสือเผ่นที่แผ่นหลังดูขยับไหวตามจังหวะการหายใจที่หนักแน่นและสม่ำเสมอ ผิวเนื้อของเขาเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นเล็กใหญ่ที่เป็นดั่งเหรียญตราแห่งการต่อสู้ดิ้นรนจากเด็กหนุ่มที่ไม่มีอะไรเลย สู่เจ้าของกิจการพันล้านในวันนี้ ในมือหยาบกร้
Read more
LOGIN
