All Chapters of คุณหนูคนงาม: Chapter 21 - Chapter 30

ตอนที่สิบสาม อย่าได้แกล้งข้าคืนต่อมาระหว่างที่คุณหนูคนงามกำลังอาบน้ำอย่างเพลิดเพลินจึงถูกบุกจู่โจมล้วงล้างแล้วละเลงกระแทกจนอ่างน้ำแทบแตก“ว้าย!...”            เมิ่งเจียวเจียวที่กำลังระวังทรวงอวบอิ่มที่ถูกซ่งเถาขยำขยี้จนเต็มไปด้วยรอยนิ้วจำต้องร้องโวยวายเมื่อจู่ๆ ขาเรียวก็ถูกอ้าจนกว้างแล้วตามมาด้วยนิ้วมือที่สอดควานล้วงควักไม่หยุด            “พวกเจ้าออกไปนะ อย่าได้แกล้งข้า”            “พวกเรากำลังช่วยกันอาบน้ำให้เจ้า จะเรียกว่าแกล้งได้อย่างไร” โจวหานซึ่งมักเคร่งขรึมคราวนี้กลับตอบด้วยรอยยิ้มกว้างส่งสายตาหื่นกระหายจับจ้องร่องกลีบสีแดงสดไม่วางตา            “เชอะ ช่วยอาบน้ำหรือช่วยกันทะลวงร่องรูของข้ากันแน่ ดูสิ ล้วงอยู่นั่นแล้ว” แม้หญิงสา

ตอนที่สิบห้า สภาพเช่นนั้นยังจะทำสิ่งใดได้อีกเมื่อตกลงกันได้ ค่ำคืนนั้นจึงจบลงด้วยเสียงซ่านกระเส่าและเสียงตอกกระแทกที่ดังอยู่เกือบทั้งคืนโดยโจรป่าทั้งสามต่างร่วมมือกันมอบความรัญจวนหวานจนร่างขาวเนียนเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำกามาเชอะ...อุตส่าห์อาบน้ำเพื่อให้สะอาดและนอนสบาย กลายเป็นต้องอดหลับอดนอนแล้วกรีดร้องจนเสียงแหบแห้งและยังเนื้อตัวเปรอะเปื้อนทำได้แค่ใช้ผ้าเช็ดลวกๆ เท่านั้นด้วยแผนการนี้มีเสี่ยวชุนเป็นคนสำคัญ ก่อนดำเนินการเมิ่งเจียวเจียวจึงซักซ้อมทำความเข้าใจและให้เวลานางได้บอกลาบรรดาโจรหนุ่มที่ต่างหลงใหลในตัวนางจนเสียงครวญครางดังอย่างต่อเนื่องอยู่หลายคืนครั้นเมื่อเสี่ยวชุนกลับเข้าไปยังจวนสกุลเมิ่งได้ตามแผน เมิ่งเจียวเจียวจึงคอยติดตามข่าวคราวเพื่อให้แน่ใจว่าเรื่องที่นัดแนะกับนางอย่างเป็นขั้นเป็นตอนไม่มีข้อผิดพลาดด้วยแผนการของนางคือการปลอมจดหมายจากบ้านเดิมของมารดาเลี้ยงเพื่อล่อให้พวกนางกลับไป โดยอ้างว่าเกิดเภทภัยจำต้องให้นางหอบสมบัติจำนวนมากไปช่วยเหลือความจริงเรื่องนี้ย่อมไม่ง่ายนักเพียงแต่ ส

บทส่งท้าย พวกเขาตกลงกันให้บุตรชายหญิงทั้งสามใช้แซ่โจวเพื่อป้องกันการสับสน แต่ก็ให้พวกเขากราบซ่งเถากับหลัวจิ้งเป็นบิดาบุญธรรมด้วยเพียงเห็นใบหน้าหรือสังเกตนิสัยย่อมพอมองออกว่าบุตรชายหรือบุตรสาวคนใดมีผู้ใดเป็นบิดาที่แท้จริงกันแน่ซึ่งเรื่องนี้ทำให้เมิ่งเจียวเจียวต้องออกคำสั่งห้ามไม่ให้พวกเขาลำเอียงเด็ดขาด หาไม่นางจะไม่ให้พวกเขาได้พบกับเด็กๆ อีกภายใต้การเลี้ยงดูอย่างเอาใจใส่ เด็กๆ ทั้งสามต่างรักใคร่กลมเกลียวทั้งยังสนิทสนมกับบุตรชายบุตรสาวทั้งสองของเสี่ยวชุนด้วยเติบโตมาด้วยกันถึงตอนนี้ เมิ่งเจียวเจียวจึงต้องขอบคุณสวรรค์ที่ให้นางได้ย้อนกลับมามีชีวิตอีกครั้งอย่างน้อยชีวิตของนางก็ไม่ได้ลำบาก ต้องบอกว่าสุขสบายเสียด้วย เพียงแต่อาจเหน็ดเหนื่อยในยามค่ำคืนมากกว่าสตรีคนอื่นก็เท่านั้นแม้จะไม่ได้เป็นฮูหยินเอกของสกุลมั่งคั่ง แต่การสร้างฐานะด้วยตนเองแล้วยังควบคุมสามีได้อยู่หมัดโดยไม่มีผู้ใดกล้าออกนอกลู่นอกทาง เช่นนี้ย่อมดีกว่ามากทั้งนางยังไม่ต้องแบ่งปันสามีกับหญิงใด มีแต่พวกเขาที่ต้องแบ่งปันนาง“เจียวเจี

ตอนที่หนึ่ง ช่วยข้าด้วย บัดนี้ร่างงดงามซึ่งเขาเคยเคล้าคลอหยอกเย้าอยู่หลายครากำลังอยู่ในอุ้งมือของชายคนอื่นเพียงเห็นร่องกลีบสีแดงฉ่ำที่กำลังปลิดเข้าปลิดออกไปตามการมุดสอดของแท่งกายที่มิใช่ของตนเอง สายตาของอ๋องหนุ่มย่อมวูบไหวครั้นเงยขึ้นเห็นก้อนเต้าอวบอิ่มทั้งสองซึ่งโดนขย้ำขยี้จนบิดเบี้ยวแต่ไม่วายโยกโยนไหวไปมาอย่างน่าชมริมฝีปากหนาจึงเม้มแน่นด้วยกำลังนึกถึงภาพที่ตนเองได้แต่เพียงลูบไล้ความอวบหยุ่นนอกร่มผ้าไม่อาจสัมผัสความนุ่มฟูนวลเนียนที่เต็มไม้เต็มมือนั่นสักนิดถึงตอนนี้หมิงเฟยหย่าซึ่งเจ็บปวดจากการตอกแทงที่รุนแรงเสียเหลือเกินเลือกที่จะหยุดกรีดร้องเพื่อเหลือบมองสีหน้าของชายคู่หมั้นครั้นเห็นว่าเขาไม่ได้แสดงออกซึ่งความสงสาร เห็นใจ เจ็บปวดหรือโกรธเกรี้ยว เพียงจ้องมองด้วยความเสียดายเท่านั้น หญิงสาวย่อมคาดไม่ถึงทั้งเขายังไม่ยอมเปล่งเสียงออกคำสั่งให้องครักษ์ประจำตัวยื่นมือเข้าช่วยเหลือนางสักทีหมิงเฟยหย่าจึงส่งเสียงอ้อนวอนอย่างน่าสงสารอีกครั้ง แม้เสียงที่เปล่งออกมาจะขาดห้วงไปตามจังหวะโย

ตอนที่สาม เกียรติสูงสุดหรือตกต่ำที่สุดหลังพยายามเกริ่นเรื่องเปลี่ยนแปลงการหมั้นหมายแต่ไม่อาจเป็นผล คุณหนูสามจึงผุดความคิดหนึ่งขึ้นมาอย่างเงียบๆขืนรอให้จ้าวซีฮันออกหน้าช่วย มีหวังตายอย่าอนาถอีกรอบแน่ ข้าคงต้องช่วยตัวเองแล้วไม่ว่าพยายามนึกทบทวนอย่างไร หมิงเฟยหย่าก็นึกไม่ออกว่าคราวที่แล้วโดนจับตัวไปได้อย่างไรด้วยพรรคใหญ่อย่างมารบูรพาย่อมสอดแทรกสายของตนเองเอาไว้ในสถานที่สำคัญทุกแห่งไม่เว้นกระทั่งวังหลวงหรือหอนางโลมแล้วจวนของนางจะไม่มีสายของพวกเขาสักคนได้อย่างไรคุณหนูผู้งดงามรู้เพียงว่าครั้งนั้นเมื่อตื่นขึ้นก็พบว่าตัวเองโดนจับมัดห้อยอยู่กับกิ่งไม้แล้วยังไม่ทันร้องถามก็โดนถอดเสื้อผ้าออกจนหมดแล้วบีบเคล้นฟอนเฟ้นไปทั่วผิวเนียนนุ่มจนเต็มไปด้วยร่องรอยเพียงคิดถึงภาพความเจ็บปวดของการทิ่มแทงไม่ยั้งแรงนั้น จิตใจของหญิงสาวย่อมไม่เป็นสุข ยิ่งภาพการหันหลังทอดทิ้งนางเอาไว้เผชิญความเลวร้ายตามลำพังยามเมื่ออ๋องคู่หมั้นมาขอพบหน้าเพื่อเย้าหยอกตามประสาหนุ่มสาวเช่นที่เคยเป็นมาคุณหนูสามจึ