All Chapters of กุมภ์กุลยา: Chapter 61 - Chapter 70

“มึงตายซะเถอะ!!!” พจน์ถือมีดที่เขาหาได้จากในห้องครัวของร้านก่อนจะตรงเข้ามาหากุมภ์“พี่กุมภ์ระวังนะคะ” กุลยาเอ่ยเตือนเสียงสั่น กรีดร้องเสียงหลง แต่กุมภ์ไวกว่าเขารีบคว้ามือของพจน์เอาไว้ก่อนจะบิดข้อมือของอีกฝ่ายเต็มแรงจนมีดตกพื้น“โอ๊ย!” พจน์ร้องด้วยความเจ็บ กุมภ์รวบข้อมือของพจน์มาทางด้านหลังก่อนจะกดไปกับพื้น เขารีบโทรศัพท์ไปแจ้งตำรวจในทันที ไม่นานตำรวจก็มาพาตัวพจน์ไปที่โรงพัก พนักงานที่ออกันอยู่หน้าร้านรีบเข้ามา ตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น“กุลเป็นยังไงบ้าง” กุมภ์เอ่ยถามหญิงสาวด้วยน้ำเสียงห่วงใย ถ้าเขามาไม่ทันเธอคงโดนข่มเหงไม่เหลือชิ้นดี“กุลไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ แต่ไม่คิดว่าพี่พจน์จะทำอะไรแบบนี้ได้ เมื่อก่อนพี่พจน์ไม่ได้เป็นแบบนี้นะคะ ฮึก ๆ” กุลยาพูดแล้วยกมือขึ้นปิดปาก เธอร้องไห้ออกมาเบา ๆ ทั้งตกใจทั้งเสียใจในเวลาเดียวกัน“ตำรวจบอกว่าพ่อแม่ของหมอนั่นสมรู้ร่วมคิดด้วยนะ”“ยังไงเหรอคะ” กุลยาเงยหน้าขึ้นเอ่ยถามกุมภ์ เขาเช็ดน้ำตาให้เธออย่างเบามือ“จากกล้องวงจรปิดน่ะ พ่อแม่ของหมอนั่นเดินมาดูลาดเลาก่อนที่จะให้ลูกชายเข้ามาในร้าน”“เมื่อกี้กุลกลัวมาก ๆ เลยค่ะ” เนื้อตัวของเธอยังสั่นเทา เขาจึงกอดเธอแ

“แพรวที่รัก ถ้าคุณไม่ชิงตายไปซะก่อน ก็คงได้เห็นความฉิบหายของลูกรักสองคนของคุณในวันนี้ แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมจะให้ชู้รักของคุณได้เห็นเร็ว ๆ นี้” วันนั้นเขาส่งคลิปวิดีโอของกุลธิดาไปให้แพรวพรรณดู ทำให้แพรวพรรณช็อกตกบันไดหัวฟาดพื้นจนตาย เขาไม่ได้ต้องการให้แพรวพรรณตาย แค่อยากให้เธอทรมานเหมือนตายทั้งเป็น ทางด้านกุลยา เธอรีบขับรถมาหาน้องสาวที่ชานเมืองในทันทีที่วางสาย บ้านหลังนี้เป็นของบิดาเธอรู้จักดี กุลยาเดินเข้าไปในบ้านอย่างร้อนใจ เธอค่อยๆ เปิดประตูเข้าไปแต่ปรากฏว่าด้านในเงียบกริบแรงฟาดของอะไรสักอย่างจากทางด้านหลังทำให้กุลยาสติดับวูบไปในทันที แล้วร่างของกุลยาก็ถูกลากเข้าไปด้านใน ด้วยฝีมือของลูกน้องพล“กรี๊ด!!!” เสียงกรีดร้องของกุลธิดาดังขึ้น เธอมองสภาพของพี่สาวด้วยความรู้สึกว้าวุ่นใจ แล้วไอ้คนที่เธอเกลียดก็เดินตามเข้ามา“ยะ... อย่าทำอะไรพี่กุลนะ”“ฉันไม่ทำอะไรแกสองคนหรอก แค่อยากให้แกสองคนทรมานจนตายก็เท่านั้น ไอ้ผู้จัดการของแกน่ะ ฉันจัดการมันไปแล้ว” กุลธิดากลืนน้ำลายลงคอด้วยความหวาดกลัว ก่อนที่เธอจะเจอเข้ากับปนัดดา ประโยคของบิดายังติดหูเธออยู่เสมอ หากเธอคิดจะทำอะไรขึ้นมา“ถ้าแกปากมากละก็ ค

“ข้างหน้ามีด่าน ทำไงดีลูกพี่” คนขับรถหันไปปรึกษาหารือกับคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ“ชนไปเลย รถเราใหญ่กว่า” พวกมันเห็นด่านตำรวจกั้นอยู่ตรงหน้า จึงชะงักเล็กน้อยก่อนจะเหยียบจนมิด หลังจากปรึกษาหารือกันแล้วว่าจะชนให้แหลกในขณะที่ชัยชนะกับกุมภ์ขับรถมาดักหน้าพวกมันเอาไว้ กุมภ์คว้าอาวุธปืนออกมาก่อนจะยิงไปที่ล้อรถบรรทุกคันใหญ่ไม่ยั้งเสียงปืนดังขึ้นพร้อมกับตำรวจที่ตามไล่ล่ารถบรรทุกคันนั้นอย่างเอาเป็นเอาตายก่อนที่จะพลิกคว่ำ เสียงกรีดร้องของหญิงสาวในรถดังขึ้น คนขับรถและลูกน้องของพลโดนควบคุมตัวเอาไว้ กุมภ์เข้าไปเปิดท้ายรถก็เจอเข้ากับหญิงสาวหลายคน หนึ่งในนั้นคือหญิงสาวในดวงใจของเขาด้วย“กุล” เขาเรียกเธอด้วยน้ำเสียงห่วงใย“พี่กุมภ์” กุลยาโผเข้ากอดกุมภ์ก่อนจะร้องไห้โฮออกมา เธอดีใจที่ได้พบเขาอีกครั้ง คิดว่าเขาต้องมาช่วยเธอ และเขาก็มาจริงๆการจับกุมครั้งนี้ถือว่าเป็นคดีใหญ่ที่เป็นข่าวดังไปทั่วประเทศ กุลธิดาที่ฟื้นคืนสติขึ้นมารีบให้การกับตำรวจว่าพลเป็นตัวการใหญ่ รวมถึงสมใจสาวใช้บ้านของพลก็เป็นพยานอีกคนหนึ่งและเป็นคนที่ทำให้ตำรวจสามารถช่วยเหลือปนัดดาออกมาได้สำเร็จ หลังจากโดนซ้อมทำร้ายร่างกายอยู่ในโกดังแห่งหนึ่

สะโพกสอบของเขาขยับขึ้นหยัดรับแรงรักที่สอดประสานลงมาหา เนื้อกายสาวโอบอุ้มและตอดรัดอย่างแนบชิดสนิทเสน่หา ก่อให้เกิดความเสียวซ่านจับจิตจับใจอุ้งมือใหญ่ของผู้กองหนุ่มเลื่อนไปกอบกุมตรงสะโพกอวบงามของภรรยาสาวเอาไว้ เสียงครวญครางของเธอยามที่กดกายลงมาหาทำให้เขายิ่งต้องกระแทกขึ้นไปหาแรงขึ้นเรื่อย ๆ เพื่อให้อารมณ์เสน่หาเดินทางไปจนถึงฝั่งฝันอันแสนวาบหวามอากาศในยามเช้าสดชื่นและสดใส คู่แต่งงานคู่ใหม่ตื่นขึ้นมาใส่บาตรกับครอบครัวพร้อมกับการรับประทานอาหารอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา หลังจากงานแต่งงานของผู้กองหนุ่มอนาคตไกลกับนุชรีทายาทเจ้าของโรงแรมชื่อดังในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์แล้ว คู่ต่อไปก็คือกุมภ์กับกุลยา“มีคนโชคร้ายแต่งงานด้วยนี่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เลยนะคุณนุช ดูสิหน้าบานเป็นจานเชิงเชียว” กุมภ์เอ่ยแซวน้องสาวหลังจากพากันออกมานั่งเล่นที่สวนดอกไม้ของรีสอร์ต ซึ่งด้านหน้าเป็นท้องทะเลสีคราม ลมทะเลที่พัดมากระทบผิวกายให้ความรู้สึกสดชื่นและเย็นสบายไม่น้อย“นี่คุณกุมภ์หาว่าใครโชคร้าย” คนโดนญาติผู้พี่แหย่ทำหน้าเอาเรื่อง“พูดผิดชีวิตเปลี่ยน โอ๊ย!” กุมภ์ที่นอนอยู่บนเสื่อหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะร้องเสียงหลงเมื่อโดนท่าไม้ตาย

“พี่กุมภ์” กุลยาน้ำตาซึม“พี่รักกุลและจะดูแลกุลให้ดีที่สุดเท่าที่ผู้ชายคนหนึ่งจะทำได้ พี่สัญญาด้วยเกียรติของลูกผู้ชายคนหนึ่ง” กุมภ์จุมพิตหน้าผากนูนเกลี้ยงของเธอเบา ๆ ด้วยความรู้สึกทั้งรักทั้งห่วงใยคนในอ้อมแขนสุดหัวใจ ในขณะที่กุลยาแนบใบหน้าเข้าซบที่อกกว้างด้วยจิตใจเลื่อนลอยกุลยารู้สึกใจหาย เธอจะทำใจให้จากกุมภ์ไปได้จริงๆ เหรอ คำตอบก็คือไม่ได้ แต่ในเมื่อเธอรับปากน้องสาวไปแล้ว เธอจะผิดคำพูดได้อย่างไรกันตัดสินใจไปแล้วเธอก็ต้องตัดใจให้ได้ ชีวิตคนเราต้องก้าวเดินต่อไป เธอไม่ควรพูดกลับไปกลับมา ยอมเจ็บแต่มันจบ มันก็ดีที่สุดแล้วไม่ใช่เหรอพิธีแห่ขบวนขันหมากเกิดขึ้นอีกครั้งหลังจากงานแต่งของนุชรีกับผู้กองชัยชนะไม่กี่วัน บรรดาแม่ ๆ ที่ถึงเหนื่อยกับงานแต่งของลูก ๆ เพียงใด แต่ก็มีความสุขยิ้มจนหน้าบานที่ลูกของตนจะได้เป็นฝั่งเป็นฝากับคนดีที่จะอยู่ดูแลกันไปจนแก่เฒ่า รวมถึงมีทายาทเอาไว้สืบสกุลด้วยตอนพวกท่านแต่งงานก็ไม่ได้คบหาดูใจกันนานนัก พอได้เจอผู้ชายดี ๆ ในชีวิตก็รีบตัดสินใจสละโสด แต่อยู่กันไม่นานคนดี ๆ ก็มาด่วนจากไปเสียก่อน สองพี่น้องเลยกลายเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวนับจากบัดนั้นเป็นต้นมา“ยายตัวแสบเร