67

สะโพกสอบของเขาขยับขึ้นหยัดรับแรงรักที่สอดประสานลงมาหา เนื้อกายสาวโอบอุ้มและตอดรัดอย่างแนบชิดสนิทเสน่หา ก่อให้เกิดความเสียวซ่านจับจิตจับใจ

อุ้งมือใหญ่ของผู้กองหนุ่มเลื่อนไปกอบกุมตรงสะโพกอวบงามของภรรยาสาวเอาไว้ เสียงครวญครางของเธอยามที่กดกายลงมาหาทำให้เขายิ่งต้องกระแทกขึ้นไปหาแรงขึ้นเรื่อย ๆ เพื่อให้อารมณ์เสน่หาเดินทางไปจนถึงฝั่งฝันอันแสนวาบหวาม

อากาศในยามเช้าสดชื่นและสดใส คู่แต่งงานคู่ใหม่ตื่นขึ้นมาใส่บาตรกับครอบครัวพร้อมกับการรับประทานอาหารอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา หลังจากงานแต่งงานของผู้กองหนุ่มอนาคตไกลกับนุชรีทายาทเจ้าของโรงแรมชื่อดังในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์แล้ว คู่ต่อไปก็คือกุมภ์กับกุลยา

“มีคนโชคร้ายแต่งงานด้วยนี่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เลยนะคุณนุช ดูสิหน้าบานเป็นจานเชิงเชียว” กุมภ์เอ่ยแซวน้องสาวหลังจากพากันออกมานั่งเล่นที่สวนดอกไม้ของรีสอร์ต ซึ่งด้านหน้าเป็นท้องทะเลสีคราม ลมทะเลที่พัดมากระทบผิวกายให้ความรู้สึกสดชื่นและเย็นสบายไม่น้อย

“นี่คุณกุมภ์หาว่าใครโชคร้าย” คนโดนญาติผู้พี่แหย่ทำหน้าเอาเรื่อง

“พูดผิดชีวิตเปลี่ยน โอ๊ย!” กุมภ์ที่นอนอยู่บนเสื่อหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะร้องเสียงหลงเมื่อโดนท่าไม้ตายของน้องสาวเข้าให้

“เป็นไงคะทุกคน ฝีมือการกระแทกข้อศอกพิฆาตของคุณนุชยอดเยี่ยมไปเลยใช่ไหมคะ” นุชรีเอ่ยถามพลางกดข้อศอกลงบนตัวของพี่ชายแรง ๆ

“คะ... คุณนุช” กุมภ์ถึงกับจุกเรียกน้องสาวด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่น

“ดูสิคะ ถึงกับไม่กล้าเถียงเลยค่ะทุกคน” นุชรีคุยกับทุกคนในขณะที่กดข้อศอกทับลงไปหนัก ๆ ไม่ได้หันมองคนใต้ร่างเลยว่าตอนนี้หน้าเขียวหน้าเหลืองขนาดไหนแล้ว

“ที่ไม่เถียงเพราะจะตายแล้ว” กุมภ์ร้องเสียงหลง นุชรีหันไปมองพี่ชายก่อนจะสะดุ้งสุดตัว

“เฮ้ย!” เธอรีบถอยห่างมองพี่ชายที่กำลังนอนจุกอยู่บนเสื่อตาโต

“คุณนุชไม่ได้ตั้งใจ”

“เอาตรง ๆ เลยนะคุณนุช กระแทกลงมาได้ยังไงนั่น มันไม่ใช่พุงแต่มันเป็นไข่ของพี่ พิการใช้งานไม่ได้ขึ้นมา พี่จะมีหลานสืบสกุลให้นายแม่ได้ยังไง” คนพูดยังจุกไม่หาย

“คุณนุชไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ คิก ๆ”

สีหน้าตกใจแปรเปลี่ยนเป็นหัวเราะคิกคักในทันที

“พูดไม่จริงขอให้...”

“หยุดเลยคุณกุมภ์ ชอบแช่งชักหักกระดูกน้อง” แล้วเสียงหัวเราะของสองพี่น้องก็ดังขึ้นอีกครั้ง กุมภ์แหย่น้องเลยโดนนุชรีกระโดดขึ้นกอดปล้ำพร้อมหมัดเข่าศอกไม่ยั้ง จนได้ยินเสียงกุมภ์ร้องว่ายอม ๆ นุชรีถึงได้ยอมหยุด พร้อมด้วยเสียงหอบเหนื่อย ๆ ของคนทั้งคู่ที่หยอกล้อกันเหมือนเด็ก ๆ

“สมัยก่อนก็ชอบเล่นกันแบบนี้แหละ โตขึ้นแต่งงานแล้วก็ยังเล่นกันเหมือนเด็ก ๆ เมื่อก่อนเล่นกันจนเหนื่อยแล้วก็หลับไปด้วยกัน แม่น่ะนึกว่าลูกลิงกลับชาติมาเกิด” กันยากับนารีพูดแล้วหัวเราะเบา ๆ ที่เห็นว่าลูก ๆ กอดฟัดพยายามเอาชนะกันอย่างไม่มีใครยอมใคร แล้วคนที่ยอมก็คือกุมภ์ เพราะโดนท่าไม้ตายของนุชรีเข้าให้

“ในที่สุดคุณกุมภ์ก็ต้องพ่ายแพ้แก่คุณนุช เย่!” นุชรีขึ้นไปนั่งบนหลังของพี่ชายโยกไปมาอย่างผู้มีชัย ก่อนจะยกมือขึ้นเย่ ๆ ว่าตัวเองชนะ ในขณะที่กุมภ์หน้าแดงก่ำยกมือขึ้นยอมแพ้ยายจอมแสบ

ผู้ใหญ่ผละไปวุ่นวายกับการต้อนรับญาติ ๆ ที่ยังหมั่นแวะเวียนมาเยี่ยมเยียน ปล่อยให้เด็ก ๆ ได้นั่งคุยกันอยู่ตรงสวนดอกไม้

“หวังว่าพี่กุลคงจะรักษาคำมั่นสัญญานะคะ” กุลธิดาเอ่ยกับพี่สาวที่นั่งอยู่บนเสื่อด้วยกัน ในขณะมองกุมภ์กับนุชรีกำลังแกล้งกันไปมา ส่วนชัยชนะนั้นลาพักร้อนหลังจากแต่งงานเพื่อจะได้อยู่กับภรรยาคนสวยอย่างเต็มที่

“จ้ะ” กุลยารับคำน้องสาว เพื่อน้องสาวคนเดียวเธอทำได้อยู่แล้ว นี่อาจเป็นการทดแทนกับสิ่งที่กุลธิดาพบเจอในวัยเด็ก ความเลวร้ายตรงส่วนนั้นอาจจะไม่สามารถลบเลือนไปจากจิตใจของอีกฝ่ายได้ แต่ก็อาจจะมีสิ่งดี ๆ ที่เข้ามาในชีวิตเพื่อเยียวยาบาดแผลในจิตใจ

“ขอบคุณพี่มากนะที่ทำเพื่อฉันถึงขนาดนี้ พี่กุลเจอแต่สิ่งดี ๆ และคงได้เจอผู้ชายดี ๆ อีกมาก แต่พี่กุมภ์ ธิดาขอนะคะ”

“จ้ะ” กุลธิดารับคำด้วยจิตใจอันห่อเหี่ยว บอกตัวเองว่านี่คือสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับน้องสาว และเธอก็ทำดีที่สุดแล้ว

“ดูเหมือนพี่ไม่ค่อยเต็มใจเลยนะคะ เหมือนรับคำส่ง ๆ ไป” กุลธิดาเอ่ยถาม

“พี่ก็แค่อยากให้ธิดามีความสุข” กุลยาดึงมือของน้องสาวมากุมเอาไว้ ก่อนจะฝืนยิ้มให้ แม้ใบหน้าจะเศร้าสร้อย แต่สายตานั้นเต็มเปี่ยมไปด้วยความจริงใจ

“แล้วพี่มีความสุขใช่ไหม ธิดาไม่อยากทำให้พี่เสียใจหรอกนะ ถ้าพี่ไม่ให้ธิดาก็ไม่เอา”

“พี่ให้ธิดาได้ ในเมื่อธิดากล้าขอ แสดงว่าธิดาเองก็รักพี่กุมภ์เหมือนกัน”

“อืม...” กุลธิดาครางรับ มองหน้าพี่สาวนิ่ง

“คุยอะไรกันอยู่จ๊ะสาว ๆ” กุมภ์เอ่ยถามพลางนอนเหยียดยาวทิ้งศีรษะลงหนุนตักของว่าที่เจ้าสาวคนสวย

“อุ๊ย! พี่กุมภ์น่ะ”

“คิดถึงจัง อยากอยู่ใกล้ ๆ” กุมภ์จับมือของกุลยามาจุมพิตเบา ๆ มองเธอด้วยดวงตาหวานซึ้ง

“พี่กุมภ์น่ะ อายคนอื่นเขาบ้างสิคะ” กุลยาต่อว่าเขา แต่กุมภ์นำมือนุ่มของหญิงสาวที่เขารักมาซุกเข้ากับแก้มอย่างแสนรัก ทำเอากุลยารู้สึกสะท้านในอก อีกไม่นานเธอก็คงต้องจากเขาไปแล้วสินะ พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นว่าน้องสาวกำลังมองอยู่ นั่นทำให้กุลยาต้องดันศีรษะของกุมภ์ออกจากตัก

“พี่กุมภ์ลุกขึ้นเลยค่ะ อายคนอื่นเขา เดี๋ยวกุลจะเข้าไปดูความเรียบร้อยในครัวนะคะ วันนี้คุณแม่ต้องรับแขกเยอะเลย” เธอรีบเบี่ยงหลบ แม้จะได้ยินเสียงงอแงไม่ยินยอมของกุมภ์ เธอก็พยายามตัดใจ เดินหนีออกมาแบบไม่เหลียวหลัง

“ไปนอนหนุนตักเขาแบบนั้นเขาก็เขินแย่สิเพื่อน เอาไว้หนุนกันคืนนี้สิ”

ชัยชนะกระซิบที่ริมหูของเพื่อนรัก กุมภ์ถึงกับยิ้มกริ่มเห็นด้วยกับเพื่อนเป็นอย่างยิ่ง

“ท่าทางพี่กุมภ์จะรักพี่กุลมาก ๆ นะคะ” กุลธิดาเอ่ยถาม

“ครับ” กุมภ์รับคำอย่างไม่ลังเล

“แล้วพี่กุลจะรักพี่กุมภ์เหมือนอย่างที่พี่กุมภ์รักพี่กุลรึเปล่าน้า” กุลธิดาพูดยิ้ม ๆ ทำให้กุมภ์ยิ่งอมยิ้ม

“รักสิครับ เรารักกันมาก จะไม่ยอมให้อีกฝ่ายหนึ่งต้องเสียใจเด็ดขาด”

ประโยคหนักแน่นของกุมภ์ทำให้กุลธิดาอมยิ้มก่อนที่จะกลายเป็นรอยยิ้มกว้าง เธอก็ขอให้กุมภ์รักพี่สาวของเธอโดยแท้จริง

“อุ๊ย! พี่กุมภ์เข้ามาได้ยังไงคะ ใครอนุญาต” กุลยาตาโตเมื่อเธอทิ้งตัวลงนอน กุมภ์ก็มุดเข้ามาใต้ผ้าห่มด้วย

“พี่หนาว พี่ขาดความอบอุ่น”

“แน่ะ! ไม่ใช่เด็กแล้วนะคะถึงจะได้ขาดความอบอุ่น” เธอว่าเขาก่อนจะผลักไสร่างที่ทำตัวแข็งไม่ยอมลงไปจากเตียงออกห่าง

“ออกไปเลยนะคะพี่กุมภ์ กุลจะนอนแล้ว”

“พี่ก็จะนอนแล้วเหมือนกัน”

“ว้าย!” กุลยาร้องเพราะโดนดึงไปกอดแนบอก เขาใช้แขนขาพันธนาการเธอเอาไว้แล้วยิ้มกริ่ม

“เข้ามาทางประตูห้อง พี่มีกุญแจ”

“คนเจ้าเล่ห์ ออกไปเลยนะคะ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า”

“ไม่มีใครเห็นหรอก เขานอนหลับกันหมดแล้ว”

“พี่กุมภ์” กุลยาดิ้นจนเหนื่อยก่อนจะหยุดดิ้นปล่อยให้เขากอดรัดแนบอก

“สิ้นฤทธิ์แล้วเหรอ งั้นมาให้พี่ปล้ำซะดี ๆ โอ๊ย! เจ็บนะครับ” กุมภ์ร้องเสียงหลงเมื่อโดนบิดเข้าให้ที่สีข้างเต็ม ๆ แรง

“ลามกที่สุดเลยพี่กุมภ์ ต้องบิดให้เนื้อเขียวจะได้มีสติ”

“ทำไมเมียใจร้ายจัง พี่ขอชื่นใจหน่อยไม่ได้เหรอครับ เรากำลังจะแต่งงานกันอยู่อีกไม่กี่วันข้างหน้านะครับ” เขาโอดครวญทำท่าเหมือนเด็กเอาแต่ใจ ซุกใบหน้าเข้าหาซอกคอหอมกรุ่น ทำเอาคนใจอ่อนถึงกับอ่อนใจ