70

สีหน้าของกุลยาเศร้าสร้อยในทันที รู้ตัวว่าต้องจากคนรักไปไกลแสนไกล แต่ในเมื่อรับปากน้องสาวไปแล้ว เธอก็ต้องรักษาคำมั่นสัญญา

ชายหนุ่มออกมาจากห้องน้ำก็เห็นว่าในห้องปิดไฟจนมืดเหลือแค่โคมไฟตรงหัวเตียงเท่านั้น

“กุลจะนอนแล้วเหรอ แล้วอาบน้ำแล้วเหรอครับ” นายหัวหนุ่มเอ่ยถาม ในขณะที่หญิงสาวพยักหน้าเบา ๆ อยู่ในชุดนอน

“อาบตอนไหน”

“ออกไปอาบข้างนอกค่ะ” ภรรยาตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน กุมภ์ยิ้มกริ่มสลัดผ้าเช็ดตัวออกจากตัวหลังจากเช็ดผมและเช็ดตัวจนแห้ง

“งั้นพี่นอนเลยดีกว่า คืนนี้งดสวมใส่ชุดนอนชั่วคราว” กุมภ์สอดกายเปลือยเปล่าขึ้นไปบนที่นอนหนานุ่ม ก่อนที่จะโอบกอดร่างหอมกรุ่นของภรรยาเอาไว้ กลิ่นกายของเธอให้ความรู้สึกสดชื่นทุกครั้งที่เขาได้สัมผัส

เขาซุกใบหน้าเข้าหา บดจูบริมฝีปากแสนหวานที่เขาทั้งรักทั้งหลง รสจูบของเธอทำให้เขาต้องขมวดคิ้วเข้าหากัน ก่อนจะถอนใบหน้าออกห่าง

กุมภ์เลื่อนมือไปเปิดสวิตช์ไฟทำให้ไฟฟ้าในห้องนอนสว่างวาบขึ้นมา

“กุลธิดา” พอได้สบตากันแล้วก็ทำให้กุมภ์มั่นใจว่านี่ไม่ใช่ภรรยาของเขา

“ว้า! พี่กุมภ์จับได้ซะแล้ว ไม่ว่าธิดาจะทำยังไงพี่ก็ยังแยกออกอยู่ดี”

“เธอเข้ามาในห้องนี้ได้ยังไง”

“ถ้าพี่กุลไม่อนุญาต ธิดาจะกล้าเข้ามาได้เหรอคะ”

กุลธิดาพูดอย่างกวน ๆ

“กุลน่ะเหรออนุญาต แล้วกุลไปไหน”

“ไม่ทราบค่ะ แต่พี่กุลไปแล้ว”

“ออกจากห้องหอในวันแต่งงานนี่นะ”

กุมภ์เอ่ยขึ้นอย่างไม่พอใจเป็นอันมาก

“พี่กุลไม่ได้ต้องการพี่กุมภ์จริง ๆ หรอกค่ะ”

“หมายความว่ายังไง”

“ฟังนี่สิคะ” กุลธิดาเปิดเสียงที่อัดเอาไว้ในโทรศัพท์ให้กุมภ์ได้ฟัง

“พี่กุลจะเสียสละพี่กุมภ์ให้ธิดาจริง ๆ เหรอคะ พี่จะยกเขาให้ธิดาเหรอ”

“ใช่จ้ะ พี่ยอมยกเขาให้ธิดาได้”

“พี่พูดเหมือนพี่ไม่รักพี่กุมภ์เลยนะคะ”

“พี่รักธิดานะ”

“ระหว่างธิดากับพี่กุมภ์ พี่รักใครมากกว่ากันคะ”

“พี่ก็ต้องรักธิดามากกว่าสิจ๊ะ เพราะว่าธิดาเป็นน้องสาวของพี่ คนอื่นไม่สำคัญเลยสักนิด”

“ธิดาก็รักพี่กุลค่ะ”

“ขอแค่ธิดามีความสุข สิ่งไหนในโลกนี้พี่ก็มอบให้ธิดาได้ทั้งนั้นจ้ะ”

กุมภ์ได้ฟังประโยคในคลิปก็ถึงกับอึ้ง เขาไม่ได้โกรธที่เธอเที่ยวยกเขาให้คนอื่น แต่เขาน้อยใจที่เขาดูไร้ค่าสำหรับเธอเหลือเกิน

กุลยาสะดุ้งเมื่อมีดบาดเข้าที่นิ้วจนเป็นแผลลึก เธออุทานออกมาด้วยความเจ็บและชาไปหมดทั้งนิ้ว

“ตายแล้วแม่กุล ซุ่มซ่ามอะไรแบบนี้” เสียงของคุณยายอุทานขึ้นอย่างตกใจที่เห็นเลือดจากนิ้วของหลานสาวไหลนองไปหมดเพราะแผลค่อนข้างลึกมาก

“สายบัวรีบมาทำแผลให้แม่กุลสิ” คุณยายหันไปสั่งสายบัว กุลยาก็ยอมให้อีกฝ่ายทำแผลให้โดยง่าย

“ไหนบอกยายว่าไม่ทุกข์ไม่เครียดไม่คิดถึงไม่เสียใจไม่เสียดายไง”

“หนูเปล่านะคะ” กุลยาหลบสายตาของผู้เป็นยาย

“ยังจะมาปากแข็งกับยายอีก ยายเลี้ยงเรามาแต่อ้อนแต่ออกทำไมจะไม่รู้ใจเรา”

“คุณยาย ฮือ ๆ ๆ” กุลยาซบใบหน้าที่อกอุ่นของคุณยายก่อนจะร้องไห้ออกมา สายบัวทำแผลให้เรียบร้อยแล้วคุณยายก็เลยไล่สายบัวให้ออกไปก่อน

“จำเอาไว้เป็นบทเรียน คราวหลังใครขออะไรเรา ให้ได้ก็ได้ ให้ไม่ได้ก็บอกว่าไม่ได้ ให้ได้แค่นิดเดียวหรือครึ่งเดียวก็บอกว่าได้แค่นั้น อย่ารักคนอื่นเกรงใจคนอื่นจนเราไม่เหลืออะไร เราห่วงคนอื่นแล้วคนอื่นห่วงความรู้สึกและหัวใจของเราไหม” คุณยายลูบผมนุ่มสลวยของหลานสาว กุมใบหน้าของอีกฝ่ายเอาไว้พลางเช็ดน้ำตาให้

“ค่ะคุณยาย”

“คิดถึงเขาก็ควรไปหาเขา ไปปรับความเข้าใจกัน” คุณยายพูดอีก

“ป่านนี้เขาคงมีความสุขกันไปแล้วค่ะ กุลจะไปแทรกกลางระหว่างเขากับน้องสาวของตัวเองได้ยังไงคะ”

“แน่ใจเหรอ” คุณยายเอ่ยถาม พลางถอนใจเฮือกใหญ่

“คุณยายหมายความว่ายังไงคะ”

“เราน่ะเอาแต่ก้มหน้าทำงานงกๆ จะไปรู้อะไร”

“คุณยายพูดแปลก ๆ...”

“รักเขามากไหมพ่อกุมภ์น่ะ เอาแบบตรงไปตรงมาไม่ปิดบัง เอาแบบที่ใจปรารถนา”

“รักค่ะ”

“ก็แค่นั้น” คุณยายถอนใจ

“หนูขอโทษค่ะ”

“ขอโทษยายทำไม คนที่ควรขอโทษน่ะคือพ่อกุมภ์ รู้ไหมว่าทำให้เขาเสียใจแค่ไหน” คุณยายพูดอย่างจริงจังพลางมองหน้าหลานสาวนิ่ง

“หมายความว่ายังไงคะ”

“ตอนนี้น้องสาวของเราน่ะไปต่างประเทศกับพ่อของเรานะ ยายธิดาเขาเจอเรื่องเลวร้ายมามาก เข้มแข็งกว่าเรามาก”

“ธิดาไปต่างประเทศกับคุณพ่อเหรอคะ”

“เราน่ะเอาแต่ก้มหน้าก้มตาทำขนมจะไปรู้อะไร” คุณยายส่งคลิปวิดีโอที่กุลธิดาส่งมาให้

กุลยารับคลิปวิดีโอดังกล่าวมาเปิดดู เป็นภาพของน้องสาวที่ใช้ชีวิตอยู่ที่ต่างประเทศ

- พี่กุลได้รับคลิปนี้ ธิดาคงตามคุณพ่อมาอยู่ต่างประเทศแล้วนะคะ แต่มาอยู่ชั่วคราวน่ะค่ะ พี่เป็นยังไงบ้างคะ คิดถึงพี่กุมภ์มากไหม ตอนนี้ธิดามีแฟนเป็นตัวเป็นตนแล้วนะคะ นี่ค่ะราฟาเอล เขาเป็นคนดีมากและไม่สนใจอดีตของธิดาด้วย ธิดาเองก็อยากลืมอดีตและเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่นี่ ถ้ากลับไทยไปรอบนี้หวังว่าพี่จะมีข่าวดีมีหลานให้ธิดาอุ้มไว ๆ นะคะ อ้อ... เล่าขำ ๆ น่ะค่ะ คืนนั้นธิดาโดนพี่กุมภ์ทิ้งเอาไว้ในห้องหอคนเดียว แย่เลยนะคะ ต้องนอนหนาวอยู่คนเดียว แล้วพี่กุมภ์ก็หายหัวไปเลยค่ะ คิก ๆ เอาไว้ธิดากลับไทยจะไปหาพี่สาวที่ธิดารักนะคะ เอาไว้เราค่อยคุยกันใหม่นะพี่ เพราะว่าตอนนี้ราฟทำอาหารให้ธิดาเสร็จแล้วค่ะ-

กุลธิดาขยับโทรศัพท์เพื่อให้กล้องของมือถือถ่ายภาพหนุ่มตาน้ำข้าวที่กำลังยกจานสเต๊กแสนอร่อยเดินมาหา

- ทักทายพี่สาวของธิดาหน่อยสิ-

กุลธิดากวักมือเรียกหนุ่มหล่อ เขากล่าวทักทายแล้วยิ้มกว้างส่งมาให้ก่อนที่วิดีโอจะตัดไป

“คุณยาย” กุลธิดาครางออกมาด้วยความรู้สึกหลากหลาย โล่งใจที่น้องสาวกับกุมภ์ไม่ได้ลงเอยกันจริง ๆ กุมภ์ยังคงเหมือนเดิม ผู้หญิงคนอื่นไปแก้ผ้ายั่วยวนขนาดไหน เขาก็ไม่เคยสนใจ

อีกความรู้สึกคือเธอดีใจกับน้องสาวด้วยที่ได้เจอผู้ชายดี ๆ คอยดูแลอยู่ข้าง ๆ แต่ความรู้สึกสุดท้ายนี่สิคือความรู้สึกโหวงในอก ทำให้เธอแทบอยากจะร้องไห้

“ไปตามหาหัวใจซะนะ อย่าให้คนดี ๆ หลุดมือไป”

คุณยายบอกหลานสาวด้วยความเอ็นดู

“ค่ะคุณยาย”

“คนเราตัดสินใจผิดพลาดกันได้ ถือว่านี่คือบทเรียน ต่อไปจะทำอะไรก็ขอให้มีสติหนักแน่นเข้าไว้” คุณยายกอดหลานสาวที่โผเข้ามาหา ลูบผมนุ่มสลวยของกุลยาไปมาด้วยความรักสุดหัวใจ

“ค่ะคุณยาย กุลจะไปหาพี่กุมภ์ที่ประจวบฯ ค่ะ”

กุลยาร้องไห้ออกมาเบา ๆ ดีที่เธอไม่ปล่อยให้เวลาผ่านพ้นไปเนิ่นนานกว่านี้ ไม่เช่นนั้นเธอคงเสียคนดี ๆ อย่างกุมภ์ไปตลอดชีวิตอย่างแน่นอน

กุลยาเองก็เพิ่งรู้ว่าร้านขนมทำเลดีที่ทำให้เธอมีรายได้อยู่นั้นกุมภ์ได้โอนมาเป็นชื่อของเธอเรียบร้อยแล้ว ซึ่งเป็นของขวัญแต่งงานที่เขาจะมอบให้เธอ แต่เธอไม่รับเพราะคิดว่าจะไม่ข้องเกี่ยวหรือเป็นอะไรกันอีกนับจากวันที่เขาเข้าห้องหอไปกับกุลธิดาแต่ก็อดจะซาบซึ้งใจไม่ได้ที่เขาคิดถึงเธอเสมอ

เธอคิดว่ากุมภ์ต้องรับผิดชอบกุลธิดาและจดทะเบียนสมรสกับน้องสาวของเธอให้ถูกต้องตามกฎหมาย เพื่อว่ากุลธิดาจะได้เป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายโดยสมบูรณ์ทั้งพฤตินัยและนิตินัย

“ดีแล้วลูก ไปปรับความเข้าใจกันซะนะ กุมภ์เขารักหนูมาก ยังไงก็ต้องให้อภัยหนู” คุณยายพูดยิ้มๆ ถ้าท่านไม่เอ่ยขึ้นมาก่อนก็เอาแต่ทำงานงกๆ ไม่สนใจโลก แต่เข้าใจหลานสาวเป็นคนใจเด็ดคนหนึ่ง ตัดสินใจอะไรไปแล้วก็จะทำแบบนั้น หากได้ลั่นวาจาไปแล้ว