66

“จริงด้วย เหลือเชื่อจริง ๆ ที่จู่ ๆ นายจะมาเป็นพี่เมียของฉัน” กุมภ์หันไปมองหน้าเพื่อนรัก

“เห็นว่าเป็นนายหรอกนะถึงไม่ได้ขัดขวาง ถ้าเป็นคนอื่นฉันไม่ให้จีบน้องสาวฉันหรอก”

“เราคุยเรื่องเครียด ๆ กันมาเยอะแล้ว มาคุยเรื่องดี ๆ กันดีกว่าค่ะ” นุชรีเห็นว่าทุกคนกำลังเครียดจึงพูดเรื่องดี ๆ เพื่อเปลี่ยนบรรยากาศ

“เรื่องดี ๆ ที่ว่านั้นคือนุชจะแต่งงานกับพี่นะค่ะ คุณกุลก็จะแต่งงานกับคุณกุมภ์หลังจากนุชงานแต่งของนุชด้วยเหมือนกัน มีเรื่องร้าย ๆ ก็ควรจะมีเรื่องดี ๆ ใช่ไหมคะ ดังนั้นเรามาช่วยกันจัดงานแต่งงานกันดีกว่าค่ะ” ประโยคของนุชรีทำให้ทุกคนยิ้มออก เพราะว่าทุกอย่างก็คลี่คลายไปในทางที่ดีแล้วถือว่าเรื่องราวเลวร้ายได้จบสิ้นลงด้วยดี

หลังจากนั้นอีกไม่กี่วันนุชรีก็เข้าพิธีแต่งงานกับผู้กองชัยชนะ เรียกว่าเป็นคู่รักมาราธอนเลยก็ว่าได้เพราะว่าทั้งสองคบกันนานหลายปีแล้วตั้งแต่นุชรีเพิ่งแตกเนื้อสาว

“ในที่สุดคุณนุชก็เป็นฝั่งเป็นฝาแล้วนะครับคุณน้า” กุมภ์พูดกับน้าสาว มองเพื่อนรักกับญาติผู้น้องที่อยู่ในชุดเจ้าสาวราคาแพงกำลังเดินทักทายแขกในงานอย่างยินดี

“ใช่จ้ะ น้าน่ะกลัวน้องเราจะปล้ำตานะจนท้องป่องตั้งแต่ยังเป็นเด็กนักเรียน” นารีพูดแล้วถอนใจอย่างโล่งอก

“คุณน้าพูดอย่างกับคุณนุชหื่นน่ะครับ” กุมภ์พูดอย่างขำ ๆ

“อ้อ... คงไม่เลยมั้ง หนีโรงเรียนไปเที่ยวกับตานะจนอาจารย์ฝ่ายปกครองต้องเชิญน้าไปพบ เทศน์เสียกัณฑ์ใหญ่เลยหยุดทำแบบนั้น แต่เปลี่ยนไปกินใบแก้วให้ตัวร้อนแกล้งป่วยแทน แล้วแอบหนีออกไปเที่ยวอีก น้องเรานี่น่าตีเสียให้กันลายนัก” ประโยคของน้าสาวทำให้กุมภ์ถึงกับหัวเราะในความเซี้ยวซ่าของญาติผู้น้อง

“ทำเป็นหัวเราะไป เราน่ะผู้สนับสนุนอย่างเป็นทางการเลยนะ ถ้าไม่คิดว่าตานะนิสัยดีละก็ น้าเอาปืนลูกซองกรอกปากไปแล้ว” คนพูดโผงผางตรงไปตรงมาทำท่าทางขึงขังจนกุมภ์อดจะหุบยิ้มไม่ได้ มารดากับน้าสาวของเขานั้นเอาเข้าจริง ๆ ก็ไม่ไว้หน้าใครเหมือนกัน แต่เพราะนุชรีแสบสันตั้งแต่      เด็ก ๆ ท่านเลยไม่โทษผู้ชายเพียงฝ่ายเดียว

“คุณนุชกับพี่นะนี่เป็นคู่ที่เหมาะสมกันมากเลยนะคะพี่กุล” กุลธิดาเอ่ยขึ้นในขณะที่พี่สาวกำลังมองคนทั้งสองด้วยรอยยิ้ม

“ใช่จ้ะ”

“ธิดาคงไม่มีโอกาสได้แต่งงานใส่ชุดเจ้าสาวสวย ๆ แบบนี้” กุลธิดาพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย

“ทำไมล่ะจ๊ะ น้องสาวของพี่สวยออกปานนี้”

“สวยแต่มีมลทิน ขนาดผู้ชายที่ธิดารัก ธิดายังไม่ได้ครอบครองเลย”

กุลธิดาพูดเสียงสั่น แววตานั้นเต็มไปด้วยความเศร้าหมอง

“ธิดารักใครเหรอจ๊ะ มีอะไรที่พี่พอจะช่วยธิดาได้บ้างไหม พี่สามารถทำให้ธิดาได้ทุกอย่างนะจ๊ะ” กุลยาเอ่ยถามน้องสาว

“พี่กุลทำได้จริง ๆ เหรอคะ” กุลธิดาเอ่ยถามพี่สาวด้วยดวงตาเป็นประกาย กุลยาพยักหน้าให้น้องสาวในทันที

“บอกพี่มาได้เลยจ้ะ พี่สามารถทำทุกอย่างเพื่อธิดาได้”

“งั้น...” กุลธิดาบอกความประสงค์ของตัวเองให้พี่สาวได้รับรู้ กุลยาถึงกับอึ้งในสิ่งที่น้องสาวต้องการ แต่เธอก็ยินดี หากนั่นคือความสุขของกุลธิดา

พิธีส่งตัวเจ้าบ่าวเจ้าสาวเข้าห้องหอมาถึงตามฤกษ์งามยามดีที่ผู้ใหญ่จัดหาให้ ผู้กองชัยชนะกับนุชรีนั้นค่อนข้างเหนื่อยกับงานแต่งของตัวเองเพราะว่าผู้ใหญ่นั้นบอกแขกเหรื่อเป็นจำนวนมาก แต่ถึงจะเหนื่อยแค่ไหน ใบหน้าของทั้งสองก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

“ขอให้ลูกทั้งสองมีความสุขมาก ๆ รักกันจนแก่เฒ่า ถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชร ที่สำคัญมีหลานให้อุ้มไว ๆ นะจ๊ะ” ทั้งสองก้มลงกราบญาติผู้ใหญ่ที่เคารพรัก

“มีความสุขมาก ๆ นะคุณนุช อย่าข่มผัวมากล่ะ ยอม ๆ มันบ้าง แต่ถ้ามันหือก็จัดการมันเลย” กุมภ์อวยพรน้องสาวกับน้องเขยด้วยประโยคชวนขำ

“โหย... สรุปแกเข้าข้างใครวะนี่” ชัยชนะโอดครวญ

“ต้องเข้าข้างนายสิคุณว่าที่พี่เมีย” กุมภ์รีบเอ่ยเอาใจทำให้เสียงหัวเราะดังขึ้นในทันที

“มีความสุขมาก ๆ นะลูก ขอบใจลูกมากที่ช่วยเรื่องคดีของพ่อมาโดยตลอด” ชัยยศอวยพรให้ลูกชาย

“รักกันให้มากๆ นะลูกนะ หนักนิดเบาหน่อยก็ให้อภัยกัน”

“ขอบคุณครับ/ค่ะ คุณพ่อ” ชัยชนะกับนุชรีก้มลงกราบชัยยศอย่างขอบคุณ ชัยยศกอดรัดลูกชายและลูกสะใภ้เอาไว้แนบอก มีความสุขที่เห็นลูกได้เป็นฝั่งเป็นฝา

ผู้ใหญ่อวยพรให้ทั้งคู่มีความสุข รักกันจนแก่เฒ่า ก่อนจะทยอยกันออกไปจากห้องหอ ทำให้ผู้กองหนุ่มกับเจ้าสาวได้อยู่ด้วยกันในห้องหอสองต่อสอง เธอยิ้มหวานให้เขา เขายิ้มหวานตอบกลับมาด้วยความรัก ก่อนจะตวัดอุ้มร่างน้อยเข้าห้องน้ำอย่างทะนุถนอม

สัมผัสของมือหนาแสนอบอุ่นที่คุ้นเคยทำให้นุชรีครางออกมาด้วยความกระสันซ่าน

“พี่นะ จั๊กจี้” ก่อนที่จะหัวเราะคิกคักออกมาด้วยความจั๊กจี้ วันนี้เขาน่ารักดูแลเธอตลอดงาน อาบน้ำให้เธอและอุ้มออกมาจากห้องน้ำอย่างทะนุถนอม

“จะมีลูกสักกี่คนดีครับ” ผู้กองหนุ่มเอ่ยถามพลางปัดปอยผมให้ภรรยาอย่างอ่อนโยน

“สองคนก็ดีนะคะ ชายหนึ่งหญิงหนึ่ง ถ้าพี่นะท้องก็คงดี” เธอตอบแล้วอมยิ้ม

“ผู้ชายท้องไม่ได้” ชัยชนะหัวเราะ สอดมือเข้าสัมผัสกับนวลเนื้อผุดผ่องของภรรยาสาว เขาลากไล้บางเบาไปกับสะโพกและสีข้างของหล่อน จนได้ยินเสียงครางสะท้านหลุดลอดออกมาจากริมฝีปากบอบบาง

ริมฝีปากหยักหนาของผู้กองหนุ่มขบเม้มเบา ๆ ไปทั่วผิวกายหอมกรุ่น เขาประทับจุมพิตเข้าหาริมฝีปากน้อยสั่นระริกที่รอคอยอย่างดูดดื่ม เธอจูบตอบเขาอย่างเร่าร้อน มือน้อยลูบไล้แผงอกกว้างและผิวกายเรียบตึงหอมกรุ่นของบุรุษเพศ ความรู้สึกของนุชรีคือความตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้สัมผัสเสียดสีกับร่างเปลือยเปล่าของเขา เธอคุ้นชินกับกลิ่นกายหอมสะอาด ผิวเรียบตึงและใบหน้าหล่อเหลาคมคาย รวมถึงรอยยิ้มกระชากใจของเขามานานหลายปี

ปากน้อยของเธอจุ๊บริมฝีปากของเขาอย่างหยอกล้อยามที่เขาถอดถอนออกห่าง แล้วสัมผัสอันวาบหวามที่ทำให้เธอหลุดเสียงครางออกมาด้วยความกระสันรัญจวนเป็นที่สุดคงไม่พ้นปากร้อนที่กำลังแย้มกลีบสวาทให้เบ่งบานออกจากกัน

ชิวหาสากร้อนกำลังซอกซอนเข้าหาน้ำหวานที่บรรจุอยู่ภายในร่องกายสาว ความหอมกรุ่นจรุงใจกำลังปลดปล่อยออกมาให้ปากหนาได้ดื่มกินอย่างเอร็ดอร่อย ไม่ว่าครั้งไหน ๆ เขาก็ยังรู้สึกปรารถนาร่างน้อยนี้ไม่เคยแปรเปลี่ยน

นิ้วแกร่งของผู้กองหนุ่มค่อย ๆ สอดแทรกเข้าไปสัมผัสกับผนังอ่อนนุ่มด้านใน สิ่งที่ทำให้เธอต้องหลุดเสียงครางออกมาอีกครั้งคือนิ้วที่สอดเสียบเข้ามาถึงสองนิ้ว

“พะ... พี่นะ” บทสนทนาที่ชวนคุยกันเรื่องลูกถูกกลืนหายไปด้วยความเสน่หา เขาขยับและลามเลียจนเธอหยาดเยิ้มและเสียวซ่าน ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนหงายคล้ายแกล้งเธอ

“พี่นะแกล้งนุชอีกแล้ว” นุชรีได้ยินเสียงหัวเราะจากริมฝีปากหยักหนาได้รูปของสามี เรื่องทำให้อารมณ์ค้างนี่เขาถนัดนัก แต่มันคงไม่ได้อารมณ์ค้างคานานนักเพราะเธอเลื่อนกายขึ้นทาบทับบนตัวเขา กอบกุมความเป็นชายเอาไว้อย่างมั่นคง

ผู้กองหนุ่มนอนหนุนแขนตัวเองมองคนที่เขาปลุกเร้าอารมณ์จนพุ่งขึ้นสูงกำลังตะเกียกตะกายทำทุกอย่างให้สมความปรารถนา เธอเสียดสีส่วนปลายของความแข็งแกร่งกับกลีบเนื้อแดงฉ่ำ ก่อนจะเปล่งเสียงร้องครางออกมาด้วยความซี้ดเสียว แล้วค่อย ๆ กดความเป็นสาวเข้าหลอมรวมกับท่อนกายชายที่กำลังตื่นตัวอย่างเต็มที่

ยามที่ร่างกายหนุ่มสาวได้สวมสอดเข้าหากันอย่างแนบชิดลึกซึ้งมันให้ความรู้สึกทั้งอบอุ่นอ่อนหวานและซาบซ่านหัวใจในเวลาเดียวกัน