68

“ก็ยังไม่แต่งนี่คะ อดใจอีกนิดหนึ่งไม่ได้เหรอ”

“ก็คนมันคิดถึงนี่นา ทำโทษคนใจร้ายด้วย เมื่อตอนกลางวันลุกหนีพี่ไปเฉยเลย”

“คนอื่นอยู่กันตั้งหลายคนพี่กุมภ์น่ะชอบทำอะไรน่าอาย”

“สิ่งที่พี่ทำไม่เห็นน่าอายเสียหน่อย ก็แค่ทำให้คนอื่นอิจฉาตาร้อนผ่าว ๆ เท่านั้นเอง”

“แต่กุลอายเขา”

“ตอนนี้ไม่มีใครแล้ว เราก็ไม่ต้องอายแล้วสิครับ” เขาขึ้นคร่อมทับร่างน้อยเอาไว้ กุมใบหน้าของเธอแล้วยิ้ม พอเธอจะร้องประท้วงเขาก็บดจูบ           ริมฝีปากนุ่มของเธออย่างดูดดื่ม

กุลยาถึงกับหอบหายใจสะท้านในยามที่เขาถอดถอนริมฝีปากออกห่าง กุมภ์ใช้นิ้วโป้งไล้ริมฝีปากอวบอิ่มของเธออย่างเอ็นดู

“อายอะไรกัน พี่แก้ผ้าให้เห็นออกบ่อย โอ๊ย! หยิกพี่อีกแล้ว”

“พี่กุมภ์ชอบลามก”

“พี่เปล่า แบบนี้เรียกว่าแค่หยอกล้อกับเมีย” เขาไม่ยอมรับ แถมยังตีหน้ามึนเสียอีก

“พี่กุมภ์น่ะ” เธอคร้านจะเถียงเขา

“อื้อ...” กุมภ์ประคองใบหน้าของเธอเอาไว้ก่อนจะบดจูบอย่างดูดดื่มอีกครั้ง

“จูบตอบพี่สิครับ คิดถึงมากเลยรู้ไหม ขอชื่นใจนิดเดียวเอง”

“นิดเดียวของพี่กุมภ์น่ะไม่เคยมีอยู่จริงบนโลกใบนี้” นิดเดียวของเขาคือตลอดทั้งคืน แต่กุลยาก็ค้นพบว่าร่างกายของเธออ่อนระทวยเสียเหลือเกินในเวลานี้ จิตใจของเธอก็ไม่ต่างกัน มันช่างอ่อนล้าไร้แรงกำลังต้านทานสัมผัสอันแสนวาบหวามของเขา

เสื้อผ้าอาภรณ์ของเธอถูกปลดออกจากเนื้อกายสาวอย่างไม่รีบร้อน แต่เพียงไม่นานเธอก็เปลือยเปล่าไม่แตกต่างจากเขา

“พี่มีของขวัญให้เมียพี่ด้วยนะ” กุมภ์ดึงร่างของเธอขึ้นมาหา ก่อนจะจับเธอมานั่งตัก ให้หันหน้าเข้าหาเขา

“อ๊าย... พี่กุมภ์” เนื้อกายสาวที่สอดเสียบเข้าในเรือนกายแกร่งอย่างลง  ล็อกทำให้กุลยาร้องครางเสียงสะท้าน ลมหายใจร้อนผ่าวของกุมภ์เป่ารดอยู่ตรงพวงแก้มสาว เขาซุกไซ้ใบหน้าเข้าหาซอกคอหอมกรุ่นอย่างลุ่มหลง มือหนาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเปลือยเปล่าของเธอด้วยสัมผัสชวนสยิว

กุลยาสะท้านยามที่นิ้วแกร่งของเขาลากไล้ไปตามแกนสันหลัง เธอหอบหายใจรุนแรงขึ้นเมื่อเขาเลื่อนลงมากอบกุมสะโพกผายเอาไว้ จับโยกไปมาให้เธอสวมครอบแก่นกายของเขาในจังหวะขึ้นลง

หญิงสาวจับบ่ากว้างของเขาเอาไว้ หลับตาปล่อยกายปล่อยใจให้เขานำพาไปสู่ปลายทางสายสวาท รับรู้ได้ถึงสิ่งที่ขับเคลื่อนเข้ามาในเรือนกายสาวมันกำลังกระแทกกระทั้นจนร่างของเธอสั่นคลอน

เขาทำให้เธอร้องครางออกมาเสียงหลง ยามที่มือหนาช้อนสะโพกผายของเธอขึ้นอุ้มในท่าอุ้มแตงพาเดินไปเรื่อย ๆ ก่อนที่แผ่นหลังของเธอจะบดเบียดไปกับผนังห้องนอนกว้าง

“พี่กุมภ์” กุลยาหลุดเสียงครางออกมายามที่ร่างกายแข็งแกร่งของเขาทุ่มแทรกเข้ามาในเรือนร่างของเธอครั้งแล้วครั้งเล่า

“แรงจังค่ะ” เธอเผยอริมฝีปากร้องครางเสียงสั่นสะท้าน ความรู้สึกที่จู่โจมเข้ามาคือความซ่านกระสันที่มันรุนแรงเหมือนคลื่นยักษ์

เขาจับขาของเธอวางลงก่อนจะยกขาข้างหนึ่งขึ้นมาพาดกับแขนแกร่งพร้อมทุ่มกายเข้าหาแบบแนบชิดสนิทเนื้อ

กุลยาขาสั่นยามที่เขาจับเธอเหวี่ยงเข้าไปในอ้อมกอดอีกครั้งหลังจากพาเธอมายังหน้ากระจกเงาบานใหญ่

“พี่กุมภ์” เธอมองเรือนร่างเปลือยเปล่าของตัวเองที่อยู่ในอ้อมแขนแกร่งด้วยดวงตาวาบหวาม เรือนกายแข็งแรงของเขากำลังกกกอดแนบชิดมาทางเบื้องหน้า ที่ทำให้เธอหน้าแดงและรู้สึกอายแสนอายก็คือแก่นกายที่กำลังวิ่งเข้าวิ่งออกในซอกเนื้อฉ่ำวาวกลางลำตัว

กุลยาเบือนหน้าหนีด้วยใบหน้าร้อนผ่าวในขณะที่กุมภ์จับปลายคางของเธอเอาไว้พร้อมด้วยกัดติ่งหูเล็ก ๆ ของเธอเบา ๆ อย่างหยอกเย้า

“มองสิครับ น่ามองออก” เขากระซิบเสียงแหบพร่า พลางเลื่อนมือไปกอบกุมความอวบอูมกลางลำตัวของเขา มือหนาสีแทนของเขาตัดกับผิว       ผุดผ่องเป็นยองใยภายใต้ร่มผ้าของเธออย่างชัดเจน

อวบใหญ่... ประโยคที่เขาเอ่ยชื่นชมหรือแค่หลุดครางออกมาเธอก็ไม่อาจรู้ได้ ทรวงอกของเธอกระเด้งกระดอนไปตามแรงโยกที่เขากระแทกเข้าหาจากทางเบื้องหลัง เข่าของเธองอไปด้านหน้าด้วยความเสียวสะท้านหวั่นไหว สะโพกงอนงามโก่งไปทางด้านหลังรับหน้าขาแกร่งที่กระแทกเข้ามาจนเกิดเสียงดังสนั่นลั่นห้อง

กุมภ์ดึงแขนของเธอมาทางด้านหลังทำให้กายสาวต้องเอนไปด้านหน้าพร้อม ๆ กับเข่าที่งอมากขึ้น พร้อมกับก้นงอน ๆ โก่งไปด้านหลัง ทำให้เธอโดนกระแทกซ้ำ ๆ จนเสียงเนื้อกายดังสนั่นลั่นห้องกว้าง กุลยาร้องครางไม่เป็นส่ำ เธอเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยก็เจอว่าใบหน้าของตัวเองกำลังเสียวซ่านอย่างที่สุด ดวงตาปรือเยิ้ม ริมฝีปากเผยอครวญครางแทบไม่เป็นภาษา

นายหัวหนุ่มดึงร่างของหญิงสาวขึ้นมาหาอีกครั้ง เขากอดรัดเธอเอาไว้แนบอก กดความอวบอูมกลางกายให้แนบชิดไปกับท่อนกายที่กำลังโจนจ้วงอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย อารมณ์หวามที่เกิดขึ้นกำลังจะเข้าสู่จุดแห่งความสุขสม กุลยาหวีดร้องเบา ๆ จนต้องยกมือขึ้นอุดปากยามที่ร่างกระตุก

กุมภ์หมุนกายของเธอมาหา ช้อนอุ้มร่างน้อยไปที่เตียงนอนกว้าง ให้เธอคุกเข่าไปกับเตียง ในขณะที่ขาช่วงล่างพ้นจากขอบเตียงออกมาครึ่งหนึ่ง แล้วเขาก็แทรกกายเข้าหาจากทางเบื้องหลังในท่าที่กำลังยืนอยู่ข้างเตียงนอนกว้าง

กุลยาจิกมือกับผ้าปูที่นอนด้วยความเสียวซ่าน เธอหยัดสะโพกให้เขาอย่างยินยอมพร้อมใจ เผลอไผลไปกับรสสัมผัสอันดุดันร้อนแรงของเขา เสียงกายที่แทรกสอดเข้ามานั้นรุกเร้ารุนแรงจนร่างน้อยสั่นเทิ้ม หญิงสาวแหงนใบหน้าขึ้นด้านบนเพื่อร้องคราง เกร็งกระตุกอีกครั้งรับน้ำรักที่เขาฉีดพ่นเข้ามาในร่างจนหมดสิ้น

ร่างที่โอบกอดเธอเอาไว้มันช่างให้ความรู้สึกอบอุ่นอ่อนหวานระคนไปด้วยความสุขซ่านที่ตราตรึงอยู่ในหัวใจ

“แต่งงานแล้วมาอยู่กับพี่ที่ประจวบฯ ไหม” กุมภ์เอ่ยถามคนที่กอดเอาไว้แนบอก ในขณะที่เขาไล้แขนเปลือยของเธอเล่น

“กุลเป็นห่วงคุณยายน่ะค่ะ กุลทิ้งคุณยายไม่ได้ เป็นห่วงร้านขนมของกุลด้วย” เธอตอบเขาออกไป ใจโหวงอย่างประหลาดที่หลังแต่งงานเธอกับเขาอาจจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน บทรักร้อนแรงที่เกิดขึ้นนั้น เธอยอมรับว่าลึก ๆ เธอยินยอมและเต็มใจที่จะตกเป็นของเขาทุกครั้งที่เขาต้องการ

“พี่ตามใจกุล ไป ๆ มา ๆ ก็ได้ครับ เดี๋ยวพี่ไปหาเอง พี่ยังไงก็ได้ หลังแต่งก็ต้องดูแลครอบครัวของกันและกัน” กุมภ์ใส่ใจครอบครัวเสมอ นั่นทำให้กุลยายิ่งรักเขา กอดเอวหนาของเขาแน่นยิ่งขึ้น มันรู้สึกอบอุ่นใจเสมอเมื่อได้อยู่ในอ้อมแขนของเขาแบบนี้

“พี่กุมภ์คะ”

“ครับ”

“ถ้าวันหนึ่งไม่มีกุล พี่กุมภ์อยู่ได้ใช่ไหมคะ” กุลยาเอ่ยถามออกไป ด้วยว่าอยากรู้ความนึกคิดในหัวใจของเขา เธอกำลังสับสนอย่างหนักว่าตัดสินใจถูกต้องแล้วใช่ไหม

นั่นคือน้องสาวที่เธอรักและต้องดูแล ทำให้อีกฝ่ายมีความสุขมากที่สุด เพื่อชดเชยกับสิ่งเลวร้ายที่กุลธิดาได้รับมาตลอดหลายปี

และคนที่เธอกำลังกอดอยู่คือผู้ชายที่เธอไม่ได้คิดว่าจะรักแต่ก็รักหมดหัวใจเพราะเธอแพ้ความดีของเขา

“ถามอะไรแบบนั้น” กุมภ์ขยับตัวผละห่างเล็กน้อย เพื่อมองหน้าคนในอ้อมแขนให้ชัดเจน เธอหลบสายตาของเขาก่อนจะกัดริมฝีปากน้อยเบา ๆ

“กุลแค่ถามเฉย ๆ น่ะค่ะ”

“กุลพูดเหมือนจะจากพี่ไป” กุมภ์เอ่ยถามอย่างคาดคั้น

“ไม่ใช่นะคะ กุลแค่ถามเฉย ๆ คนเราเกิดมาแล้วต้องตายนี่คะ”

“พี่ยังไม่อยากให้กุลตาย กุลสุขภาพแข็งแรง ไม่เป็นอะไรง่าย ๆ หรอกครับ ที่สำคัญก็คือพี่จะดูแลปกป้องกุลให้ดีที่สุด ไม่ให้กุลเกิดอันตรายอะไรร้ายแรงแน่นอน”