All Chapters of กุมภ์กุลยา: Chapter 41 - Chapter 50

“ไม่หรอกค่ะ ขนมของคุณกุลอร่อย ใครชิมก็ติดใจ นุชแค่อยากให้ลูกค้าของโรงแรมประทับใจ เลยเอาสินค้าดี ๆ ไปวางขายน่ะค่ะ”นุชรีคันปากยิบ ๆ อยากจะบอกว่าคนที่มาขอร้องให้เธอเอาขนมของ กุลยาไปวางขายที่โรงแรมคือพี่ชายอย่างกุมภ์ แต่เขาก็ขอร้องเอาไว้ แค่อยากช่วยแบบไม่อยากให้อีกฝ่ายรู้เท่านั้น นี่เป็นครั้งแรกที่นุชรีรู้สึกว่าพี่ชายจริงจังและรักผู้หญิงคนหนึ่งอย่างจริงใจ ถึงแม้ว่ากุมภ์จะมีผู้หญิงมาชอบมากมายแต่เขาก็ค่อนข้างไว้ตัวกับผู้หญิงคนอื่น ๆ ไม่ค่อยให้ความสนิทสนมหรือให้ความสำคัญกับใคร พี่ชายของเธอไม่ได้ชอบใครง่าย ๆ หรอกนะ“กุลตื่นเต้นจังเลยค่ะคุณนุช พรุ่งนี้จะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้”“นุชไปเป็นเพื่อนไหมคะ มีอะไรนุชจะได้ช่วยคุณกุลได้ยังไงล่ะคะ” นุชรีเอ่ยยิ้ม ๆ เธอเองก็อยากช่วยกุลยาในทุก ๆ เรื่องเหมือนกันเพราะว่าหญิงสาวเป็นคนดีและเป็นคนน่ารัก“ขอบคุณคุณนุชมาก ๆ เลยค่ะ กุลกำลังอยากหาเพื่อนไปด้วยกันอยู่พอดี ไม่อยากไปคนเดียวน่ะค่ะ คุณนุชมาได้ถูกจังหวะพอดีเลยนะคะ” นุชรียิ้มให้กุลยา ก็พี่ชายของเธอโทร. ไปตามเธอให้เดินทางมาจากประจวบคีรีขันธ์ ขนาดชัยชนะยังไม่กล้าจิกเรียกขนาดนี้ เจอกันต้องตบกะโหลกสักสี่ห้า

“นั่นรายการค่ะ” เธอชี้ไปยังสมุดที่จดบันทึกรายชื่อและที่อยู่ลูกค้าที่สั่งขนมและโอนเงินเรียบร้อยแล้ว ในตอนกลางวันนั้นคุณยายจะช่วยเกณฑ์เด็ก ๆ ในหมู่บ้านมาช่วยบรรจุขนม เดี๋ยวนี้สะดวกมีเครื่องแพ็กขนมบรรจุเป็นสุญญากาศ แต่ก็ยังต้องใช้แรงงานคนบรรจุขนมอยู่ดีกุมภ์หยิบรายการส่งขนมให้ลูกค้าขึ้นมาอ่านทวนดู เพราะเขาเป็นคนทำหน้าที่ขับรถให้กุลยา แรก ๆ เธอก็ไม่ยอม แต่เพราะขัดคุณยายไม่ได้จึงยอมให้เขาช่วยเหลือ พอหลัง ๆ ก็เหมือนกับเป็นหน้าที่ที่เขาต้องช่วยเหลือเธอไปโดยปริยายกุลยาเหลือบมองนายหัวหนุ่มที่กำลังช่วยเธอขนขนมขึ้นรถอย่างแข็งขัน หลังจากอาบน้ำรับประทานอาหารเช้ากับคุณยายเรียบร้อยแล้ว เขาก็จัดการงานทุกอย่างเองโดยไม่ต้องให้บอก กุมภ์เป็นคนรู้หน้าที่และไหวพริบดี อยู่กับเขามาหลายเดือนทำให้เธอรู้ว่าเขาเป็นคนฉลาดเฉลียวและเก่งไปเสียทุกอย่างหลายเดือนที่อยู่ด้วยกัน ถึงไม่ได้อยู่กันทุกวันเพราะเขาไปๆ มาๆ ระหว่างบ้านสวนของเธอกับประจวบคีรีขันธ์ แต่ก็ทำให้เธอกับเขาได้ศึกษานิสัยใจคอกันเป็นอย่างดีการมีกุมภ์คอยช่วยเหลือทำให้กุลยารู้สึกว่าเบาแรงไปได้เยอะ เขาแรงเยอะ แข็งแรง หอบหิ้วถุงขนมและตะกร้าขนมได้ทีละมาก ๆ แถ

“คิก ๆ” กุลยาหัวเราะเสียงใส เธอหัวเราะจนตาหยี กุมภ์รีบลุกขึ้นจากพื้นอย่างรวดเร็ว แล้วพูดออกตัวเสียงดังแก้เก้อ“ผมทดลองสมรรถภาพร่างกายดูน่ะครับ ปกติอยู่บนเกาะผมฝึกมวยเป็นประจำ แบบนี้ไง” เขานอนลงเพื่อวิดพื้นอย่างแข็งขันให้สาวเจ้าดู“เหรอคะ” กุลยาอมยิ้ม อยากจะหัวเราะให้ฟันร่วงหมดปากกับความแถของเขา“จริง ๆ ผมกำลังฝึกการยืดหยุ่นร่างกาย คุณไม่เชื่อผมหรือไง” กุมภ์พูดอย่างขึงขัง“ฉันเชื่อคุณก็ได้ค่ะว่าคุณไม่ได้แอ็กท่าให้ฉันดูจนล้ม”“นี่ผมออกอาการขนาดนั้นเลยเหรอ”“คุณไม่เห็นเซ็กซี่เลย” เธอมองสบตาเขาแล้วเบือนหน้าหนี“จริงเหรอครับ”“อุ๊ย!” กุลยาอุทานเพราะเขาขยับใบหน้าเข้ามากระซิบถามอยู่ตรงริมหู เธอกะพริบตาปริบ ๆ มองเขาในระยะกระชั้นแล้วหน้าแดง ทำท่าจะลุกหนีเขาก็จับชิงช้าเอาไว้“ผมถามว่าจริงเหรอครับ”“ไม่รู้ไม่ชี้ค่ะ”“มาหาผมมีอะไรหรือเปล่า หรือว่าคิดถึงผม”“ใครจะไปคิดถึงคนแบบคุณกัน”“แล้วมีอะไรครับ” เขายิ้มให้เธอขณะเอ่ยถาม คนมองถึงกับกะพริบตาปริบ ๆ ทำตัวไม่ถูกเอาเสียเลย“ฉันก็แค่จะมาต่อว่าคุณที่คุณโกหกฉัน”“ผมโกหกคุณเรื่องอะไรครับ”“เรื่องที่ไปสู่ขอฉันกับคุณยายไง คุณยายบอกว่าคุณไม่ได้ไปสู่ขอฉันเส

“คุณเป็นยังไงบ้างคะ”กุลยายิ้มพลางเอ่ยถาม กุมภ์ยิ้มหวานตอบกลับ เมียเป็นห่วงเป็นใยแบบนี้ก็รู้สึกดีไม่น้อย“ผมโอเคแล้วครับ”“ก้นคุณยังระบมอีกไหมคะ”“ไม่แล้วครับ” คนตอบมีท่าทีเขินอาย กัดริมฝีปากเล็กน้อย“ต้องเป็นเพราะน้ำมันสูตรพิเศษของคุณยายแน่ ๆ เลยค่ะ”กุลยาเอ่ยขึ้น กุมภ์ถึงกับสำลักขณะรับน้ำจากหญิงสาวมาดื่มแก้กระหาย“แค่ก ๆ ๆ” เขาตบอกไปมาหน้าแดงก่ำไปหมด“อย่ารีบสิคะ ค่อย ๆ ดื่ม ไม่มีใครแย่งคุณหรอก”“ขอบคุณครับ” เขาเอ่ยขอบคุณด้วยใบหน้าเหยเก“น้ำมันสูตรพิเศษของคุณยายดีมากเลยนะคะ ท่านเป็นคนเคี่ยวเองกับมือ ใส่สมุนไพรหลายชนิดเชียวค่ะ เอาไว้ฉันจะแบ่งมาให้คุณสูดดมนะคะ ใช้แทนยาดมได้เลยค่ะ สูดดมแล้วสดชื่นเพราะว่าหอมมาก”“อย่าเลยครับ ผมเกรงใจ” กุมภ์รีบพูดจนลิ้นพันกันครั้งเดียวก็เกินพอแล้ว!!!“เดินทางดี ๆ นะจ๊ะ เราก็อย่าขับรถเร็วล่ะ ยายเป็นห่วง ฝากของเยี่ยมไปให้หนูนุชกับผู้กองด้วยนะ สองคนนั้นมีน้ำใจเหลือเกิน เวลามาหายายเอาของมาฝากเยอะแยะไปหมด” คุณยายอวยพรเป็นอย่างดี ตอนนี้รู้ว่าหลานสาวกับกุมภ์มีใจตรงกัน อีกทั้งกุมภ์ก็เป็นคนดีมีน้ำใจ ช่วยเหลือชีวิตท่านเอาไว้ การที่หลานสาวจะเดินทางไปเยี่ยมชัยชนะกับ

“อ้อ... คือว่าผม...”“เออ ๆ แค่นี้แหละ เมียกูเคาะประตูรัวเลยว่ะ สงสัยจะกลัวมาก กูต้องรีบไปเปิดประตูห้องก่อน จะได้โอบกอดปลอบใจเขา พาเขาขึ้นเตียง” นายหัวหนุ่มจินตนาการไปถึงร่างหอมๆ ที่กระโดดมากอดคอเขาด้วยความฟิน“เอ่อ... เจ้านายครับ อย่าเพิ่งวางสายครับ” อังคารเรียกเจ้านายเอาไว้แต่เหมือนเขาพูดกับลมกับแล้ง เพราะว่าเจ้านายที่รักวางสายไปแล้ว“มาแล้วจ้ะเมียจ๋า เคาะประตูแบบนี้ระวังจะโดนทำโทษนะ เฮ้ย!” กุมภ์เปิดประตูห้องแล้วสะดุ้งสุดตัว ถอยหลังไปหลายก้าวด้วยความตกใจ เขาเห็นกุลยากำลังยืนถือตุ๊กแกตัวใหญ่อยู่หน้าประตู เธอจับมันเอาไว้ทางด้านหลังทำให้เขาเห็นตรงส่วนหน้าของมันอย่างชัดเจน“นี่คุณ”“คะ... ครับ” กุมภ์มองตุ๊กตาแกในมือของหญิงสาวอย่างฉงน ทำไมมันเหมือนของจริงขนาดนี้วะ หรือว่าไอ้อังคารไปซื้อมาจากร้านที่มันทำออกมาเหมือนจริง“บ้านคุณตั้งใหญ่โต ทำไมมีตุ๊กแกตัวใหญ่เข้ามาอยู่ในบ้านได้ล่ะคะ” เธอยื่นตุ๊กแกให้เขา กุมภ์กระโดดไปด้านหลังหนึ่งก้าว“ของจริงเหรอนี่”“อะไรจริงคะ”“ตุ๊กแกไง”“ก็ของจริงสิคะ ทำไมถึงคิดว่าไม่จริงล่ะคะ คุณคิดว่าฉันเอาตุ๊กแกปลอมมาหลอกคุณหรือไง ฉันไม่คิดที่จะทำอะไรปัญญาอ่อนแบบนั้น