63

“แพรวที่รัก ถ้าคุณไม่ชิงตายไปซะก่อน ก็คงได้เห็นความฉิบหายของลูกรักสองคนของคุณในวันนี้ แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมจะให้ชู้รักของคุณได้เห็นเร็ว ๆ นี้” วันนั้นเขาส่งคลิปวิดีโอของกุลธิดาไปให้แพรวพรรณดู ทำให้แพรวพรรณช็อกตกบันไดหัวฟาดพื้นจนตาย เขาไม่ได้ต้องการให้แพรวพรรณตาย แค่อยากให้เธอทรมานเหมือนตายทั้งเป็น

ทางด้านกุลยา เธอรีบขับรถมาหาน้องสาวที่ชานเมืองในทันทีที่วางสาย บ้านหลังนี้เป็นของบิดาเธอรู้จักดี กุลยาเดินเข้าไปในบ้านอย่างร้อนใจ เธอค่อยๆ เปิดประตูเข้าไปแต่ปรากฏว่าด้านในเงียบกริบ

แรงฟาดของอะไรสักอย่างจากทางด้านหลังทำให้กุลยาสติดับวูบไปในทันที แล้วร่างของกุลยาก็ถูกลากเข้าไปด้านใน ด้วยฝีมือของลูกน้องพล

“กรี๊ด!!!” เสียงกรีดร้องของกุลธิดาดังขึ้น เธอมองสภาพของพี่สาวด้วยความรู้สึกว้าวุ่นใจ แล้วไอ้คนที่เธอเกลียดก็เดินตามเข้ามา

“ยะ... อย่าทำอะไรพี่กุลนะ”

“ฉันไม่ทำอะไรแกสองคนหรอก แค่อยากให้แกสองคนทรมานจนตายก็เท่านั้น ไอ้ผู้จัดการของแกน่ะ ฉันจัดการมันไปแล้ว” กุลธิดากลืนน้ำลายลงคอด้วยความหวาดกลัว ก่อนที่เธอจะเจอเข้ากับปนัดดา ประโยคของบิดายังติดหูเธออยู่เสมอ หากเธอคิดจะทำอะไรขึ้นมา

“ถ้าแกปากมากละก็ คลิปของแกว่อนไปทั่วแน่”

คำขู่ของบิดาที่ยังก้องอยู่ในหู ทำให้กุลธิดากัดปากจนห่อเลือด

กุลยาค่อยๆ ฟื้นขึ้นมาด้วยอาการปวดศีรษะและมึนงง เธอกวาดสายตาไปมองรอบกาย ก็เห็นว่ากุลธิดานั่งร้องไห้อยู่ใกล้ๆ

“ธิดา”

“พี่กุล ธิดาขอโทษนะคะ ธิดาไม่ได้อยากทำแบบนี้ มันบังคับให้ธิดาหลอกพี่มาที่นี่” กุลธิดาร้องไห้ด้วยความรู้สึกผิด แม้เธอจะทำนิสัยไม่ดีกับพี่สาวเช่นไร แต่กุลยาก็ยังห่วงใยเธอเสมอ

“ใครเป็นคนให้ธิดาหลอกพี่ออกมาเหรอจ๊ะ” กุลยาโดนมัดไพล่หลังเอาไว้จึงพยายามเขยิบเข้าไปใกล้น้องสาวให้มากที่สุด ถ้าเธอทำได้คงจะเช็ดน้ำตาให้อีกฝ่ายไปแล้ว

“พ่อเองยังไงล่ะลูกรัก” เสียงของพลทำให้กุลยางุนงงว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น

“พ่อทำแบบนี้ทำไม”

“ก็เพราะว่าแกสองคนมันเป็นลูกชู้ยังไงล่ะ” ประโยคของบิดาทำให้สองพี่น้องถึงกับตกตะลึง ไม่คิดว่าเรื่องราวทุกอย่างจะเป็นเช่นนี้ไปได้

“พ่อหมายความว่ายังไง”

“ฉันไม่ใช่พ่อแก” พลพูดอย่างเกลียดชัง

กุลธิดาร้องไห้ออกมา เธอรู้แล้วว่าทำไมบิดาถึงได้ข่มเหงเธอมาตลอด

“ถ้าไม่เพราะน้องแกประสบอุบัติต้องให้เลือดวันนั้น ฉันก็คงไม่รู้ความจริงทั้งหมด ว่าแม่ของแกมันสำส่อนเล่นชู้จนคลอดแกสองคนออกมา” พลจิ้มหน้าผากสองพี่น้องแรงๆ อย่างเกลียดชัง ก่อนจะหัวเราะเหมือนคนเสียสติ

“แกไม่ต้องกลัวหรอกนะ ฉันจะส่งแกไปอยู่แถวตะเข็บชายแดน แม่ของแกจะได้ตายอย่างมีความสุขยังไงล่ะ” พลหัวเราะอย่างมีความสุขเหมือนคนบ้า เขารอเวลานี้มานานแล้ว รอมานานหลายปีแล้ว มันช่างเป็นการแก้แค้นที่แสนหอมหวานเสียจริงๆ

“เอาเถอะ ฉันจะให้แกสองพี่น้องได้พูดคุยกันให้หนำใจ เพราะหลังจากนี้ไป แกสองคนคงไม่ได้คุยกันแบบนี้อีก” พลออกไปจากห้องอย่างสบายใจเพราะเช่นไรไอ้ลูกสาวของคนที่เขาเกลียดแสนเกลียดก็อยู่ในเงื้อมมือของเขาเรียบร้อยแล้ว

การแก้แค้นอันหอมหวานของเขามันกำลังจะสิ้นสุดลงในอีกไม่ช้านี้

“ธิดาเป็นยังไงบ้าง” การได้รับรู้ว่าพลไม่ใช่บิดาแท้ๆ ทำให้กุลยาค่อนข้างช็อก นึกถึงเมื่อหลายเดือนก่อนที่เธอหายตัวไป แล้วคุณยายโทรศัพท์ไปถามที่บ้านบิดา ทางนั้นตอบกลับมาว่าเธอยังอยู่ที่บ้านและจะยังไม่กลับในตอนนี้ คุณยายพูดแบบนั้นเธอก็นึกสงสัย แต่ตอนนี้รู้แล้วว่าพลไม่ใช่บิดาแท้ๆ การที่เธอหายตัวไป จะเป็นตายร้ายดียังไงเขาก็ไม่ห่วงใยและสะใจอีกด้วย เพราะเธอกับน้องสาวเกิดมาจากลูกชู้ ไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของท่าน

“ธิดาโดนมันข่มเหงหลายปีแล้ว” กุลธิดาค่อยๆ เล่าทั้งน้ำตา กุลยาเขยิบเข้าไปหา อยากโอบกอดร่างน้อยสั่นเทาของน้องสาวเอาไว้ แต่ทำไม่ได้เพราะมือโดนมัดไพล่หลังอยู่ สิ่งที่เธอทำได้คือ ขยับใบหน้าเข้าไปใกล้ๆ แนบชิดอีกฝ่ายเอาไว้คล้ายปลอบประโลม

“พี่ขอโทษ พี่ดูแลธิดาไม่ดีเอง”

“ไม่ใช่ความผิดของพี่กุลหรอก เป็นเพราะแม่มีชู้ ทุกอย่างเลยเป็นแบบนี้  ตอนเด็กๆ พ่อก็รักธิดามากนะ” กุลธิดาพูดอย่างเศร้าใจระคนเจ็บแค้น

“พี่ไม่รู้จะพูดยังไง” จะด่าว่ามารดาของตัวเองกุลยาก็พูดไม่ออก แต่จะบอกว่ามีเหตุมีผลก็พูดไม่ออกอีกนั่นแหละ คนเราจะมีเหตุผลอะไรก็ช่างแต่ไม่ควรมีชู้

“แกสองคนคงพูดกันหนำใจแล้วสิ เฮ้ย! ลากมันออกไปขังเอาไว้กับคนอื่นๆ แล้วจัดการส่งของให้เรียบร้อยล่ะ อย่าพลาดเด็ดขาด” พลสั่งแล้วก็ขยับใบหน้าเข้ามาหาสองพี่น้อง

“พ่อลาก่อนนะลูกรักทั้งสอง ขอให้ลูกจงโชคดี ขอบใจนะที่ทำเงินให้พ่อมาตั้งหลายปี”

“ไอ้เลว! ไอ้สัตว์นรก ถุย!” กุลธิดาถ่มน้ำลายเข้าใส่ ดวงตาของพล      แข็งกร้าว ก่อนจะง้างฝ่ามือตบเข้าเต็มแรง

เพี้ยะ!!! เสียงตบทำให้กุลยาหน้าหัน เธอเข้ามาขวางเอาไว้ รับตบของพลแทนน้องสาว

“พี่กุล พี่เป็นยังไงบ้าง” จากที่เคยอิจฉาพี่สาว กลับรู้สึกซึ้งใจในตัวของกุลยาจนน้ำตาไหล พี่สาวของเธอรีบมาตั้งแต่เธอโทรศัพท์ไปหา มาพร้อมความเป็นห่วง โดยไม่ได้หวาดระแวงเลยสักนิดว่าจะเจอเรื่องร้ายๆ แบบนี้

“พี่ไม่เป็นไร” กุลยาตอบอย่างมึนงง เลือดไหลซึมที่มุมปากเพราะโดนตบเข้าเต็มแรง

“ดี... ดีมากๆ มึงสองพี่น้องรักกันแบบนี้ยิ่งดี กูจะให้มึงทรมานยิ่งกว่าตกนรกเสียอีก เฮ้ย!  จัดการให้เรียบร้อย กูจะรอฟังข่าวดี” พลเดินออกไปจากห้อง ในขณะที่กุลยากับกุลธิดาโดนกระชากออกมาจากห้อง และผลักเข้าไปอีกห้องหนึ่งซึ่งมีผู้หญิงโดนขังเอาไว้อีกหลายสิบคน

“อย่าคิดหนีไม่งั้นกูเอาพวกมึงตายแน่”

 พวกมันทำท่าเชือดคอ ก่อนจะปิดประตูห้องเสียงดังโครมใหญ่

ปัง! ผู้หญิงโชคร้ายในห้องสะดุ้งไปตาม ๆ กัน

กุลยาตั้งสติหันไปมองผู้หญิงทุกคนก่อนจะกะพริบตาปริบ ๆ อย่างใช้ความคิด แล้วเธอก็นึกได้ว่าแต่ละคนนั้นเคยเป็นผู้หญิงของบิดาแทบทั้งสิ้น

“คุณผกา คุณเป็นผู้หญิงของคุณพ่อนี่คะ” ที่เธอรู้เพราะไปเยี่ยมเยียนบิดาและน้องสาวบ่อยครั้ง แต่ละครั้งก็เจอเข้ากับคู่ขาคนใหม่ของบิดาแทบทั้งสิ้น ซึ่งเธอเห็นจนเป็นเรื่องชินตาที่จะมีสาว ๆ สวย ๆ หรือแม้กระทั่งเด็กสาวมหาวิทยาลัยมาเป็นเด็กในสังกัดหรือเมียเก็บเมียลับของบิดา

“ใช่ ฉันโดนพ่อของคุณหลอกมา แล้วคุณสองคนล่ะ ทำไมถึงตกอยู่ในสภาพนี้” พิมพ์ผกาเอ่ยถามด้วยความสงสัย

“เรื่องมันยาวค่ะ คุณช่วยเล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมคะว่าเรื่องราวมันเป็นยังไง” กุลยาเอ่ยถาม รู้สึกใจคอไม่สู้ดี ในขณะที่กุลธิดาเอาแต่นั่งเหม่อลอย

ประโยคบอกเล่าของสาว ๆ ในห้องที่เคยเป็นคู่ขาของบิดาก็พรั่งพรูออกมาเหมือนสายฝนที่ตกไม่ขาดสาย กุลยายอมรับว่าช็อกกับสิ่งที่ได้รับรู้ ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าคนที่เธอเรียกว่าบิดามาตลอด จะทำอะไรเลวร้ายถึงขนาดนี้ ทั้งบังคับผู้หญิงให้ขายตัว ให้เสพยา แล้วก็ถ่ายคลิปเอาไว้แบล็กเมล์ ที่สำคัญก็คือให้เป็นนอกต่อ หลอกผู้หญิงคนอื่นมาเป็นเหยื่อต่ออีกทอด

กุลยาหันไปมองหน้ากุลธิดา เธอสงสารน้องสาวจับใจ หลายปีนี้กุลธิดาคงเจออะไรร้ายๆ มาเยอะ เธอเลยกลายเป็นคนแบบนี้ เมื่อก่อนน้องสาวของเธอเป็นเด็กน่ารัก ร่างเริงสดใส แต่พอโตขึ้นกลับเปลี่ยนไปเป็นอีกคน