All Chapters of เมื่อดาราสาวเกิดใหม่มาเป็นภรรยาของนายทหาร ในยุค 80 พร้อมระบบ: Chapter 91 - Chapter 100

124 Chapters

บทที่ 90 สถานะภรรยา

ชุ่ยผิงอันน้ำตาคลอ ชีวิตนี้ของเธอนั้นเกิดมาพร้อมกับความทุกข์ยาก ตั้งแต่เล็กต่อสู้กับความยากไร้ ยามสิ้นบิดาก็พบพานความยากลำบาก ทว่าคุณยายเคยบอกทุกสิ่งอย่างที่เธอเผชิญล้วนเป็นบททดสอบจากสวรรค์ที่มีให้แก่ตนเอง ทว่าเธอไม่เคยคิดเลยสักนิดว่าบททดสอบนี้จะยาวนานและยากเย็นถึงเพียงนี้“ฉันเข้าใจแล้วค่ะ”พูดจบหญิงสาวก็หยิบกระเป๋าเตรียมเดินจากไป หากแต่ก้าวยังไม่ทันถึงประตูบ้าน ข้อมือเล็กก็ถูกจับรั้งเอาไว้“บ้านของเขาคุณอยู่ไม่ได้ แต่คุณสามารถอยู่บ้านผมได้”จ้าวเฉินไม่เข้าใจตนเองเช่นกันเหตุใดเพียงแค่เห็นอีกฝ่ายมีน้ำตา หรือรับรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังเผชิญความยากลำบาก แรงขับบางอย่างในร่างกายก็ผลักดันให้เขายื่นมือเข้าช่วยเหลือเธออย่างไม่มีข้อแม้“แต่ว่าฉันกับคุณเราไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกันนะคะ อย่างนั้นแล้วเข้าไปอยู่บ้านคุณคงไม่ดีนัก”ในฐานะทหารพื้นเพความหลังทั้งหมดย่อมถูกตรวจสอบ หากจะบอกว่าชุ่ยผิงอันเป็นญาติก็ยากที่จะปกปิดได้นาน อีกทั้งยังเสี่ยงต่อการถูกขุดคุ้ยได้ง่าย“ไม่เป็นไรค่ะผู้กองจ้าว แค่พวกคุณยอมให้ฉันพักที่โรงแรม อีกทั้งยังพาติดรถมาที่เจิ้งไห่ด้วยฉันก็ซาบซึ้งใจมากแล้ว อย่าลำบากเพื่อฉันอีกเลยค่ะ”ได้
Read more

บทที่ 91 สถานะภรรยา (2)

ทางด้านซูหย่าฉินเมื่อเด็กๆ ออกจากบ้านไปแล้วเธอก็ทำหน้าที่เก็บโต๊ะอาหาร ทว่ายังไม่ทันหยิบจานชาม คนตัวโตที่เพิ่งวางตะเกียบลงก็จัดการหยิบทุกอย่างบนโต๊ะไปเก็บล้างในทันที ริมฝีปากบางยกยิ้มอย่างพอใจ สมกับเป็นพระเอกยุค 80 หน้านิ่ง ปากร้าย แต่ลึกๆ แล้วอ่อนโยน ชวนให้คนหลงใหลมากจริงๆ"ฉันจัดห้องให้คุณเสร็จแล้ว คุณจะให้ฉันเอาเสื้อผ้าไปเก็บด้วยไหมคะ""อืม... เสื้อผ้าฉันอยู่ในกระเป๋าเธอจัดการได้เลย"ซูหย่าฉินมองกระเป๋าใบเล็กที่เขาถือมาแล้วขมวดคิ้วแน่น เมื่อหยิบไปจัดเก็บใส่ตู้ก็พบว่าพระเอกคนนี้กลับมีผ้าเพียงสี่ชุด และทุกชุดล้วนเป็นเครื่องแบบทหารทั้งหมด คิดแล้วก็อดที่จะถอนหายใจยาวไม่ได้เห็นทีเธอต้องหาโอกาสซื้อเสื้อผ้าใหม่ ให้เขาสักสามสี่ชุดแล้วหญิงสาวคิดพลางจัดของไปพลาง ไม่นานก็ได้ยินเสียงของเด็กๆ เดินเข้ามาในบ้าน เมื่อออกไปดูก็พบว่าเซียวอี้เหยาถือหนังสือหอบใหญ่จนแทบมิดศีรษะเล็ก“เหยาเหยา ไปเอาหนังสือที่ไหนมาเยอะแยะขนาดนี้”“พี่สาวจื่อ เอาให้พี่ชายมาค่ะแม่”เมื่อเห็นหนังสือที่ลูกชายถือ ซูหย่าฉินก็นึกขึ้นได้ว่าเด็กทั้งสองใกล้ถึงวัยเข้าเรียนประถมหนึ่งแล้ว เพียงแต่เธอกับเซียวอี้หยางกำลังจะหย่ากัน อย่า
Read more

บทที่ 92 สถานะภรรยา (3)

“คือฉัน... ขอนอนกับคุณได้ไหม”นอนกับเขา!! ใบหน้าของเซียวอี้หยางพลันแดงก่ำ ลำคอแห้งผาก แม้จะรู้ว่าหญิงสาวทั้งรัก ทั้งหลงเขามาก และก่อนกลับบ้านเขาก็สัญญากับเธอแล้วว่าจะชดเชยให้ เพียงแต่ไม่คิดว่าแค่คืนแรกที่มาถึงบ้านเธอก็เรียกร้อง แสดงความต้องการอย่างชัดเจนออกมาขนาดนี้“ดะ... ได้”เป็นครั้งแรกที่เซียวอี้หยางรู้สึกถึงอาการประหม่าของตนเอง ร่างกายของเขาร้อนผ่าวตื่นตัว ยิ่งเห็นคนตัวเล็กเดินเข้ามาในห้องด้วยท่าทางจริงจังในใจของเขาก็ยิ่งยากจะควบคุมความรู้สึกของตนเอง มองแผ่นหลังบาง เอวคอด สะโพกกลม ขาเรียวขาว ด้วยความรู้สึกร้อนรุ่มเป็นทบทวี ยิ่งยามที่หญิงสาวหมุนตัวลงนั่งบนเตียงนุ่ม เสื้อผ้าตัวบางที่มีเนื้อผ้าลื่นไหลชวนสัมผัสก็ทิ้งตัวเข้ากับรูปร่างที่สมส่วนเย้ายวนของเธอ ดันให้เห็นก้อนเนื้อฟูนุ่ม และเนินเนื้อขาวเนียนชวนสัมผัส“คืนนี้คุณจะนอนข้างบนหรือข้างล่าง”ข้างบนหรือล่าง แม้ว่าส่วนลึกเขาอยากจะลองอยู่ข้างล่างตัวเธอบ้าง แต่ในฐานะบุรุษจะเอาเปรียบหญิงสาวแบบนั้นได้อย่างไรกัน“ฉันอยู่ข้างบนเอง เธอนอนเฉยๆ อยู่ข้างล่างก็พอ”ซูหย่าฉิน ไม่ใช่คนเรื่องมาก อีกทั้งบาดแผลที่แขนของเซียวอี้หยางก็ยังหายไม่สนิทให้
Read more

บทที่ 93 สิทธิ์ของภรรยา

“ในเมื่อคุณเป็นคนเริ่ม ก็อย่ามาโทษฉันทีหลังแล้วกัน”ซูหย่าฉินพูดจบก็ดันคนตัวโตลงนอนกับพื้น จัดการสลัดชุดนอนที่กระดุมหลุดลุ่ยของตนเองโยนทิ้งไปพร้อมกับเสื้อตัวบางด้านใน ตอนนี้บนกายสาวจึงเหลือเพียงกางเกงตัวเล็กที่กั้นกลางระหว่างจุดสำคัญของคนทั้งสองเซียวอี้หยางร้อนผ่าวไปทั้งตัว ดวงตาคมเบิกกว้างมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาเร่าร้อน ร่างกายตื่นตัว ยิ่งยามที่มือเรียวไล้ไปตามกรอบหน้า เลื่อนลงมายังลำคอและอกแกร่ง ขนกายของชายหนุ่มก็รุกชัน ลมหายใจติดขัด “แน่นอนว่าฉันไม่โทษเธอ”พูดจบก็ตวัดวงแขนแกร่งรั้งลำคอเล็กลงมาจุมพิตอย่างเร่าร้อนดุเดือด ก่อนจะจับร่างเล็กพลิกตัวลงนอนอยู่ใต้ร่าง สอดนิ้วยาวเกี้ยวรั้งอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายออกจากเรียวขาขาว พร้อมทั้งสลัดผ้าทุกชิ้นบนตัวของเขาทิ้งเช่นเดียวกัน"ฉินฉิน คืนนี้ฉันจะชดเชย หกปีที่ผ่านมาให้เธอ"ริมฝีปากหยักกดแนบชิดริมฝีปากเล็ก ก่อนจะขยับกายกดสอดประสานอย่างรุนแรงลึกซึ้ง "อ่ะ! จุก"ซูหย่าฉินร้องเสียงสั่นเมื่อเอวหนาขยับกดเน้นลึกซึ้งรุนแรง ก่อนจะยกเอวเล็กตอบโต้กลับถี่กระชั้นไม่แพ้กัน "อ่า... สู้ขนาดนี้ ฟ้าไม่สว่างฉันไม่หยุดแน่"ร่างสูงใหญ่กดแนบทาบทับ วางมือใหญ่เคล้นคลึงเ
Read more

บทที่ 94 สิทธิ์ของภรรยา (2)

ซูหย่าฉินค่อยๆ ปรือตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกอ่อนเพลีย ร่างกายของเธอปวดเมื่อยไปทั้งตัว พลางคิดถึงคนต้นเหตุเซียวอี้หยาง ผู้ชายเฮงซวยก่อนหน้านี้เธออ่านบทละคร และเรื่องราวของคนในยุค80 ไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิงล้วนมีบุคลิกขี้อายและเคร่งครัดในเรื่องความสัมพันธ์มากไม่ใช่หรือไง รวมถึงเซียวอี้หยางซึ่งนักเขียนได้กำหนดลักษณะของเขาให้เป็นพระเอกมาดนิ่ง สุขุม เยือกเย็น และเด็ดขาดไม่ใช่หรือไร เหตุใดในความเป็นจริงทั้งหมดนั่นกลับเป็นเพียงภาพลักษณ์ลวงตาภายนอกไปได้เล่ายิ่งคิดในใจซูหย่าฉินก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิด โมโหที่ตนเองไม่รู้จักยับยั้งช่างใจ สุดท้ายกลายเป็นแมลงบินเข้ากองไฟ เผาไหม้จนตัวตายทว่าถึงจะปวดเมื่อยไปทั้งตัว แต่ก็ต้องยอมรับว่าเขาเป็นผู้ชายที่ยอดเยี่ยมคนหนึ่งจริงๆสองแก้มของซูหย่าฉินพลันร้อนผ่าว ยิ่งคิดถึงเรื่องราวเมื่อคืน ร่างกายก็ยิ่งร้อนรุ่ม ขยับตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงพร้อมกับมองไปรอบๆ เหตุใดบ้านจึงเงียบนัก หรือว่าจะไม่มีใครอยู่“เซียวอี้หยาง?”ซูหย่าฉินเรียกชื่อเขาแผ่วเบา แต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับ เธอจึงเดินออกจากห้องสำรวจมองรอบบ้านก็พบว่าไม่มีใครอยู่เลยจริงๆหรือว่าเขาจะไปทำงานแล้ว ช่างเป็นคนไร
Read more

บทที่ 95 สิทธิ์ของภรรยา (3)

กว่าที่เซียวอี้หยางจะกลับเข้าบ้านท้องฟ้าด้านนอกก็มืดแล้ว ทว่าภายในบ้านกลับยังคงเปิดไฟสว่าง บนโต๊ะอาหารมีกับข้าวสามอย่างวางเรียง ราวกับกำลังรอการกลับมาของเขาอยู่ ริมฝีปากหยักยกขึ้นยิ้มอย่างพอใจ ดวงตาคมมองทอดไปทางห้องข้าง เห็นร่างเล็กที่คุ้นตากำลังนั่งอยู่บนโซฟาตัวยาวขีดเขียนบางสิ่งอย่างตั้งใจ นี่ซูหย่าฉินยังไม่นอนก็เพื่อรอเขากลับบ้านอย่างนั้นหรือหัวใจของชายหนุ่มสั่นคลอน ดวงตาสั่นไหว ที่แท้การมีใครสักคนรอคอยอยู่ที่บ้านก็อบอุ่นถึงเพียงนี้ "ฉินฉิน ฉันกลับมาแล้ว"น้ำเสียงทุ้มอ่อนโยนดังมาจากโถงหน้าบ้าน ซูหย่าฉินเงยหน้าจากสมุดตรงหน้าแล้วรีบลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว เมื่อครู่เพราะจดจ่ออยู่กับการวางแผนเปิดร้านผ้าจึงไม่ทันสังเกตเห็นการมาของเซียวอี้หยาง เรื่องนี้เป็นข้อเสียที่ยากจะแก้ไขจริงๆ โชคดีที่เขาไม่ใช่คนร้าย ไม่เช่นนั้นเธอถูกคนสังหารแล้วเธอก็คงยังไม่รู้ตัว"ขอโทษด้วยค่ะ เมื่อครู่ฉันไม่ทันสังเกตว่าคุณกลับมาแล้ว กินข้าวมาหรือยังคะ""ยัง"“อย่างนั้นคุณไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเถอะค่ะ เดี๋ยวฉันไปอุ่นกับข้าวรอ”“อืม...”เซียวอี้หยางขานรับอย่างว่าง่ายก่อนจะแยกตัวไปอาบน้ำ และเมื่อกลับเข้ามาในห้อง
Read more

บทที่ 96 สิทธิ์ของภรรยา (4)

"วันนี้ฉันมีเรื่องด่วน จึงไม่ได้อยู่ดูแลเธอ อย่างนั้นคืนนี้ให้ฉันชดเชยให้นะ"ชดเชย คราวที่แล้วเขาพูดประโยคนี้ก็ทำเอาเธอไม่ได้นอนทั้งคืน ทว่าพรุ่งนี้หญิงสาวมีเรื่องสำคัญต้องไปจัดการดังนั้นจะนอนดึก เอ่อ... นอนเช้าแบบเมื่อคืนวานไม่ได้"คุณเซียว คืนนี้เรา... ทำแค่รอบเดียวได้ไหมคะ คือว่าฉัน... กลัวแผลคุณกลับมาอักเสบอีก"เพราะไม่รู้จะหาเหตุผลไหนมาหลบเลี่ยง ซูหย่าฉินจึงอาศัยบาดแผลที่แขนของเขามาเป็นเหตุผลแทน"เธอไม่ต้องห่วง ฉันใช้เอว ไม่ใช้แขน""แต่ว่าฉัน ไม่ค่อยสบายตัวเท่าไหร่""ได้! อย่างนั้นแค่รอบเดียวก็พอ"พูดจบเสื้อผ้าบนตัวของซูหย่าฉินก็ถูกปลดออกจากกายสาวอย่างรวดเร็ว ร่างกายของเธอพลันร้อนผ่าวตื่นตัว ยิ่งกายหนาทาบทับจุมพิต สอดแทรกประสานลึกซึ้งอย่างเร่าร้อนดูดดื่ม ความรู้สึกที่พยายามควบคุมของเธอก็ขาดลงในทันที ตวัดเรียวแขนโอบกอดร่างหนาอิงแอบแนบชิด ตอบรับแรงรักของเขาอย่างเป็นจังหวะ"อื้ม... ภรรยาของฉันเก่งจริงๆ"แรงตอดรัดที่ขยับโต้ตอบทำให้เซียวอี้หยางยากจะควบคุมแรงรักของตนเอง เดิมทีคิดว่าจะทำเบาๆ แต่มาถึงตอนนี้เอวสอบกลับขยับโยกรุนแรงจนเตียงนอนสั่นคลอนเสียงดังลั่นห้อง"คุณเซียว เบาหน่อย คุณรุน
Read more

บทที่ 97 สิทธิ์ของสามี

ซูหย่าฉินตื่นมาในช่วงสาย ภายในบ้านเงียบสงบไม่ต่างจากเมื่อวาน ดูแล้วทั้งหมดนี้คงเป็นการจัดการของเซียวอี้หยางอีกเช่นเคย ดังนั้นเธอจึงไม่ได้เรียกหาคน ทำเพียงลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัว จัดการเรื่องในบ้าน ให้อาหารไก่ ตรวจดูสวนผักที่สวนด้านหลัง ก่อนจะเดินไปที่บ้านฮั่ว และเป็นไปตามที่ซูหย่าฉินคาดการณ์ เด็กทั้งสองมาอยู่ที่บ้านฮั่ว หากแต่เพราะวันนี้ฮั่วโม่จื่อไปโรงเรียน ดังนั้นเซียวอี้เหยาจึงนั่งอ่านหนังสือคัดตัวอักษรแบบง่ายๆ อยู่ที่มุมด้านข้าง ส่วนเซียวอี้หยาก็นั่งช่วยซิ่วจื่อฮั่วเย็บซ่อมแซมชุดอยู่ที่หน้าลานกว้าง“น้องสะใภ้ซูตื่นแล้วหรือ มากินข้าวก่อนสิ”ซิ่วจื่อฮั่วเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้มอบอุ่น พร้อมกับลุกไปตักโจ๊กไข่ร้อนๆ มาส่งให้หญิงสาว“วันนี้ไก่ที่เธอให้มาคราวก่อนออกไข่แล้ว ฉันก็เลยเอามาทำโจ๊กไข่ให้ทุกคนกิน”“ขอบคุณค่ะพี่สะใภ้”ซูหย่าฉินเอ่ยขอบคุณพร้อมกับรับชามโจ๊กไข่มา“พี่สะใภ้คะ วันนี้คุณมีธุระที่ไหนไหม”“คนว่างงานอย่างฉัน นอกจากเย็บผ้า ดูแลบ้านจะมีธุระอะไรอีกล่ะ”“อย่างนั้นฉันรบกวนช่วยดูแลเด็กๆ ให้หน่อยได้ไหมคะ”“ได้สิ ว่าแต่เธอจะไปไหนหรือ”“ฉันจะไปหาคุณสวีสักหน่อยน่ะค่ะ”เมื่อเอ่ยถึงสวีเจิ้
Read more

บทที่ 98 สิทธิ์ของสามี (2)

“หยุดนะ!!”เสียงทุ้มเข้มดังมาจากหน้าประตูโรงงาน หญิงสาวสองคนที่กำลังจะเข้าไปช่วยเยว่ชิงหลันจับคนพลันหยุดชะงัก รีบถอยเท้ากลับในทันที“คุณสวีคะ ผู้หญิงคนนี้เข้ามาสร้างเรื่องในโรงงานของเราค่ะ”เยว่ชิงหลันรีบเข้าไปจับแขนสวีเจิ้งชุนแล้วเอ่ยฟ้องก่อน ขณะที่ซูหย่าฉินยืนกอดอกมองดูแล้วยกยิ้มมุมปาก“นี่... เมียน้อยคุณหรือ”สวีเจิ้งชุนได้ยินคำถามของซูหย่าฉินก็รีบสลัดแขน ถอยห่างจากเยว่ชิงหลันในทันที“น้องสาวซู คุณอย่าพูดมั่วๆ นะ เธอก็แค่พนักงานบัญชีในโรงงานของเราเท่านั้น”“จริงหรือ”สวีเจิ้งชุนรีบพยักหน้าถี่ระรัว มองดูก็รู้ว่าเยว่ชิงหลันต้องไปก่อเรื่องบางอย่างให้ซูหย่าฉินไม่พอใจอย่างแน่นอน“อย่างนั้น ถ้าฉันจะบอกให้คุณไล่เธอออก คุณมีปัญหาไหม”“ไม่มี ไล่ออกได้เลย”“คุณสวี!!”เยว่ชิงหลันเรียกด้วยความตกใจ ก่อนจะมองสวีเจิ้งชุนสลับกับซูหย่าฉินไปมาด้วยความสงสัย“หรือว่าคุณกับผู้หญิงคนนี้จะเป็นชู้รักกันจริงๆ เรื่องนี้ฉันจะบอกอาลี่”“เธอจะบอกอะไรฉันหรือ”เสียงของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นก่อนที่คนจะปรากฏตัวเดินเข้ามา เมื่อเห็นคนมาใหม่เยว่ชิงหลันก็รีบวิ่งไปจับแขนอีกฝ่ายในทันที“อาลี่ เธอมาพอดีเลย ผู้หญิงคนนี้เธอ
Read more

บทที่ 99 สิทธิ์ของสามี (3)

หลังจากที่บอกวิธีจัดการแก้ไขปัญหาเรื่องสัญญาของตระกูลจิ้งได้แล้ว ซูหย่าฉินก็ส่งภาพแบบชุดของหม่าเสวี่ยนจิ้งให้สวีเจิ้งชุนช่วยจัดการจดลิขสิทธิ์แบบแปลน“น้องสาวของคุณออกแบบเสื้อผ้าได้สวยมากจริงๆ ถ้าสามารถนำมาขายที่เมืองเจิ้งไห่ได้คงดีไม่น้อย”ไป๋เมิ่งลี่เอ่ยชื่นชมด้วยความจริงใจ พลางมองไปที่ชุดบนตัวของซูหย่าฉิน“ในแบบว่าสวยแล้ว พอได้เห็นคุณซูใส่ก็ยิ่งอยากได้มาใส่บ้างจริงๆ”ซูหย่าฉินยิ้มรับคำชมของไป๋เมิ่งลี่พลางก้มมองชุดของตนเอง แน่นอนว่ากิจการที่เห็นกำไรอย่างชัดเจนแบบนี้เธอย่อมไม่ปล่อยไปอย่างแน่นอน“อย่างนั้นพี่สะใภ้ไป๋พอจะแนะนำทำเลเปิดร้านเสื้อผ้าดีๆ ให้ฉันได้ไหม”เมื่อได้ยินว่าซูหย่าฉินจะเปิดร้านเสื้อผ้า ไป๋เมิ่งลี่ก็ยิ้มกว้างอย่างยินดี ก่อนจะพาเธอไปยังร้านแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากโรงงานและค่ายทหารมากนัก“ร้านนี้เป็นทำเลที่ดีมากจริงๆ ว่าแต่เจ้าของตึกจะยอมขายให้ฉันหรือ”“เจ้าของตึกนี้เป็นคุณยายข้างบ้านพวกเราเองค่ะ ตอนนี้เธอย้ายไปอยู่กับลูกชายที่เมืองเหนือ ดังนั้นร้านนี้ย่อมยอมขายแน่นอนค่ะ เพียงแต่ว่าราคาอาจจะสูงสักหน่อย”“ไม่เป็นไร อย่างไรเสียก็ต้องหาบ้านใหม่อยู่แล้ว ถือเสียว่าซื้อบ้านแ
Read more
PREV
1
...
8910111213
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status