พิมพ์จันทร์มองมือถือแล้วระบายลมหายใจ ตัดสินใจกดตัดสายแล้วเอนกายลงนอน เธอไม่กลับบ้านมาสามวันแล้วเพื่อตัดปัญหายุ่งยาก ต่อให้การหนีไม่ใช่ทางออก แต่ตอนนี้เธอไม่พร้อมแก้ปัญหาอะไรทั้งนั้น เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นมันเป็นความเอาแต่ใจของผู้ใหญ่ ไม่ใช่เรื่องของเธอเลยแม้แต่น้อยเธอปิดเปลือกตาลง กลับเห็นใบหน้าของธัชพลลอยมาวนเวียน ผุดนั่งยกมือเสยผมด้วยความหงุดหงิด ทำไมต้องนึกถึงเขาด้วย ริมฝีปากบางเม้มสนิท พยายามข่มความรู้สึกภายในเอาไว้ ทั้งที่อยากหลีกหนีทุกอย่าง แต่มันทำไม่ได้อย่างใจคิด ทำไมเขาต้องเป็นแฟนของพี่สาวด้วย เสียงมือถือดังอีกหลายครั้ง แต่เธอยังคงไม่ยอมรับมันก่อนเสียงข้อความจะดังขึ้น“กลับบ้านมาคุยกับพ่อหน่อยพิมพ์!”“พิมพ์ไม่กลับค่ะพ่อ พิมพ์งานยุ่งมาก ช่วงนี้พิมพ์คงนอนที่คอนโดแถวบริษัท” พิมพ์จันทร์พิมพ์ตอบ“พ่อรู้ว่าพิมพ์ไม่ได้ยุ่งขนาดนั้น”“พ่อคะ พิมพ์ไม่อยากเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องพวกนั้น พิมพ์อยากทำงาน พิมพ์ยังไม่อยากใช้ชีวิตคู่กับใคร”พิชัยอ่านข้อความบุตรสาว รู้ดีว่าอย่างไรพิมพ์คงไม่มีวันยอมทำตามความต้องการของเขาเป็นแน่ เขารีบพิมพ์ข้อความสุดท้าย และมั่นใจว่าลูกจะต้องยอมทำตาม“ถ้าพิมพ์ไ
Baca selengkapnya
