All Chapters of โซ่ดอกรัก : Chapter 31 - Chapter 40

หญิงสาวหายใจอย่างโล่งอกเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ เมื่อผลการตรวจที่ออกมาทำให้รู้ว่าทั้งหมดเป็นแค่เรื่องที่เธอคิดมากไปเองทั้งนั้น และสาเหตุที่ประจำเดือนคลาดเคลื่อนไปก็เพราะความเครียดนี่แหละ สรุปก็คือเธอไม่ได้ตั้งครรภ์แต่อย่างใดเลย หมอจึงจัดยาบำรุงและยาคลายเครียดมาให้รับประทานเพื่อร่างกายจะได้ไม่ผิดปกติไปกว่านี้ มือเล็กผลักประตูกระจกแล้วมองซ้ายขวาอย่างระแวดระวัง ถึงแม้จะไม่ได้มีอะไรมากมายอย่างที่คิดแต่การเข้ามาอยู่ในสถานที่เฉพาะของคนท้องเป็นส่วนใหญ่แบบนี้เกิดคนรู้จักมาเห็นเข้ามีหวังเอาไปนินทากันทั้งซอยแน่ๆ ชาวบ้านแถวบ้านเธอยิ่งปากเป็นโทรโข่งวัดอยู่เสียด้วย กันต์ศิตางค์เหลือบมองยาในมือก่อนจะถอนหายใจหนักๆ อีกครั้งสบายใจขึ้น ดีขึ้นจริงๆ ที่ความจริงออกมาเป็นเช่นนี้เพราะเธอเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าผลออกมาอีกรูปแบบหนึ่งจะใช้ชีวิตต่อไปอย่างไรดี จะเลือกหนทางไหนก้าวเดินจากนี้ไปเธอคงต้องระวังตัวไม่ให้อยู่ในที่ลับตาคนสองต่อสองกับศิลาภินอีกเป็นเด็ดขาด ที่ผ่านมาสอนให้เธอรู้ว่าสถานที่และเวลาไม่ใช่อุปสรรคของคนมักมากเห็นแก่ตัวเช่นเขาเลย เท้าน้อยๆ รีบเร่งเดินอ้อมไปทางหลังของคลินิกซึ่งเป็นโรงจ

ชายหนุ่มคอยกันต์ศิตางค์อยู่นานพอสมควรก็ถูกทางโครงการที่เชียงใหม่ตามตัว ลูกน้องของเขาที่อยู่ทางโน้นไม่สามารถทำงานคนเดียวได้ เพราะรายละเอียดต่างๆ ของการตกแต่งเป็นหน้าที่ของเขาที่ต้องรับผิดชอบทั้งหมด ณัฐวุฒิแค่เพียงคอยช่วยเหลือในเรื่องทั่วๆ ไปเท่านั้น เมื่อหัวเรี่ยวหัวแรงไม่อยู่งานที่กำลังดำเนินการก็ต้องสะดุดและเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากตีตั๋วกลับไปให้เร็วที่สุดในที่สุดว่าศิลาภินก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับภาระหน้าที่ เขาต้องลาทุกคนกลับเชียงใหม่เพื่อมุ่งทำงานให้เสร็จทันกำหนดที่เหลืออีกแค่เดือนเศษๆใจเขาร้อนรุ่ม สมองเขาเครียดเกร็งคอยแต่คิดหาทางออกให้ตัวเอง ถ้าเพียงกันต์ศิตางค์มีใจเอนเอียงให้เขาสักนิดมันจะไม่เกิดปัญหาเรื่องการตัดสินใจเลย เขาพร้อมจะยอมรับทั้งความผิดและบทลงโทษ ยอมทุกอย่างขอเพียงมีเธออยู่ข้างๆ ไปตลอดชีวิตเท่านั้น แต่...จากท่าที จากการแสดงออกของหญิงสาว บ่งบอกชัดเจนว่าเกลียดเขาเสียเต็มประดา นี่ยังมีมือที่สามอย่างกิตติธัชที่เข้ามาคบหาดูใจกับเธออย่างออกนอกหน้าอีก ความหวังของเขาก็เปรียบเหมือนหิ่งห้อยที่กำลังหมดแสงแทบจะขาดใจอยู่รอน

คืนนั้นทั้งคืนความสับสนคืบคลานเข้ามาเยือน เสียจนกว่าจะข่มตาหลับลงได้ก็เกือบจะเช้าเข้าไปแล้ว กันต์ศิตางค์ตื่นขึ้นมาด้วยความหม่นหมองใจ แต่ก็ยังพยายามทำตัวให้เป็นปกติเพื่อคนในบ้านจะได้ไม่เกิดความสงสัย แค่เรื่องที่ศิลาภินมาหาเมื่อวานกับที่เธอต้องหลบลี้หนีหน้ากลับมาค่ำมืดดึกดื่นก็ทำให้บิดาและมารดาคลางแคลงใจพอสมควรอยู่แล้ว “อ้าวตื่นแล้วเหรอลูก...เป็นอะไรมากไหมหน้าตาดูไม่ดีเลยนะ” เมื่อเดินลงมาด้านล่างก็พบว่าชนชาติกับจิตนารีกำลังนั่งดื่มกาแฟอ่านหนังสือพิมพ์กันอยู่อย่างสบายใจ “ไม่นี่คะ...เมื่อวานหนูไปหาหมอ หมอบอกว่าพักผ่อนไม่เพียงพอเลยให้ยามากินไม่ได้เป็นอะไรมากมายหรอกค่ะ”“อืม...ดีแล้วล่ะ จีนัส...ถ้าลูกมีเรื่องไม่สบายใจก็คุยกับพ่อกับแม่บ้างนะลูกอย่างเก็บเอาไว้คนเดียวรู้ไหม”“ค่ะ...ขอบคุณค่ะคุณแม่” หญิงสาวกล่าวเสร็จก็มานั่งรวมกับทั้งคู่ที่โซฟารับแขก เธอไม่รู้ว่าควรพูดเรื่องของกิตติธัชเลยหรือรอให้เขามาเจรจาด้วยตัวเองดีกว่าไหม สำหรับก้าวแรกของการเริ่มชีวิตใหม่มันยังสับสนปนเปเหลือเกิน“คือ...”“หืม...มีอะไรเหรอ จะพูดอะไรก็พูดมาสิจ๊ะอ้ำๆ อึ้งๆ อยู่ได้”“ค่ะ...คือพี่พัฒเขา...ขอหน

เย็นวันเดียวกันนั้นกิตติธัชรีบมาพบว่าที่เจ้าสาวถึงบ้านของเธอทันที ข่าวเรื่องฤกษ์ยามสร้างความยินดีให้เขาไม่น้อย อีกสามเดือนแล้วสินะที่เขาจะได้ดูแลผู้หญิงที่ตัวเองรักอย่างเต็มรูปแบบเสียที ชายหนุ่มบอกกับทางจิตนารีและชนชาติว่าจะให้ทางอากรบิดาของตนมาพูดคุยเรื่องนี้ให้เป็นทางการอีกครั้งเพื่อจะได้ดูไม่น่าเกลียด ซึ่งต่างก็ไม่ได้ว่ากล่าวอะไรเพราะเข้าใจขั้นตอนทุกอย่างดี และรู้ว่าทางกิตติธัชจะต้องจัดการทุกให้ทุกอย่างสมเกียรติบุตรสาวของพวกเขาแน่นอนอีกไม่กี่วันต่อมาอากรและผู้ใหญ่ทางฝ่ายของกิตติธัชก็แห่งขบวนกันมาทาบทามสู่ขอกันต์ศิตางค์แบบเป็นทางการตามที่เคยบอกไว้ สินสอดทองหมั้นนั้นทางฝ่ายเจ้าสาวไม่ได้ร้องแต่ทางฝั่งเจ้าบ่าวก็เต็มใจมอบให้อย่างไม่น้อยหน้าใครส่วนพิธีการก็นัดหมายกันว่าจะจัดเป็นธรรมเนียมแบบไทยๆ คือหมั้นเช้าแล้วแต่งเสียเลยในตอนเย็นของวันเดียวกัน เรื่องโรงแรมสถานที่ และเรื่องจิปาถะในงานนั้นฝ่ายเจ้าบ่าวยื่นอกรับผิดชอบทั้งหมด รู้สึกอากรเองก็ปลื้มอกปลื้มใจกับการได้กันต์ศิตางค์มาเป็นลูกสะใภ้ไม่ใช่น้อยเหมือนกัน สรุปว่าทุกคนทุกฝ่ายต่างมีแต่ความยินดีปรีดากับงานมงคลสมรสในครั้งนี้กันทั้งสิ้น เว้

ทำไมกันต์ศิตางค์ถึงได้โหดร้ายกับเขาถึงขนาดนี้ ถึงไม่รักไม่ไยดีในตัวเขาจริงๆ ก็ควรคิดถึงลูกในท้องบ้าง อย่างไรเสียเขาก็คือพ่อที่แท้จริงของเด็ก จะใจร้ายใจดำเกินไปหรือเปล่าที่กีดกันเขาถึงขนาดนี้ใจหนึ่งเขาอยากบุกไปหาหญิงสาวแล้วพูดคุยกันให้รู้แล้วรู้รอด อีกใจหนึ่งก็เกรงใจจิตนารีกับชนชาติเหลือเกิน เขาสร้างความยุ่งยากลำบากให้ใจท่านทั้งสองมามากหนักหนาแล้ว อีกอย่างเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องใหญ่เอาการ ยิ่งหญิงสาวกำลังจะเข้าพิธีวิวาห์ด้วยแล้ว ย่อมไม่เป็นการดีถ้าเกิดเรื่องไม่งามขึ้นมา ชื่อเสียงของเธอจะต้องย่อยยับป่นปี้ เป็นที่ครหาไปอีกนานแสนนานแน่ๆแล้วทีนี้เขาควรทำอย่างไรละ อยู่เฉยๆ ให้ทุกอย่างดำเนินไปตามวาระของมัน หรือทำตามความต้องการฝ่ายต่ำของตัวเอง ถ้าเป็นอย่างนั้น...กันต์ศิตางค์คงเสียใจและเกลียดเขาไปชั่วชีวิตแน่ๆเหล้าในแก้วถูกกระดกเข้าปากอย่างไม่รับรู้ถึงรสชาติ วันนี้เขาอยากเมา เมาให้ลืมทุกอย่างไปจากใจเสียพอตื่นขึ้นมาก็ให้เหมือนคนความจำเสื่อมไปเลยก็ดี หรือ...ถ้านอนแล้วไม่ตื่นมารับรู้อะไรอีกคงจะดีมากๆ“จีนัส...” ชื่อเล่นนี้ถูกเรียกซ้ำๆ จากคนเมา เนื่องจากไม่ใช่คนที่เจนจัดในการดื่ม เพียงไม่กี่แก้ว