การตัดสินของหัวใจ ตอนที่ 3

กันต์ศิตางค์กลับมาถึงบ้านเกือบๆ จะสี่ทุ่มเข้าไปแล้วทั้งบิดาและมารดาของเธอต่างนั่งคอยด้วยความเป็นห่วงถึงแม้จะโทร.ติดต่อกันตลอดก็ตาม รถของเธอยังถูกจอดทิ้งไว้ยังร้านให้บริการเช่าที่จอด ซึ่งกิตติธัชจะให้คนงานของเขาเอามาคืนในวันรุ่งขึ้น

 หญิงสาวพาร่างที่โรยแรงกับจิตใจที่ช้ำหนักขึ้นไปยังห้องส่วนตัวทันที ก่อนจะจัดการอาบน้ำเปลี่ยนมาใส่ชุดนอน ระหว่างที่กำลังแต่งตัวอย่างเหม่อลอย อยู่หน้าตู้กระจกเสียงโทรศัพท์ที่เธอลืมปิดเครื่องเมื่อถึงเวลาพักผ่อนก็ดังขึ้น ผมยาวสยายถูกรวบหยาบๆ ไว้ด้านหลังก่อนที่เธอจะพาร่างอ่อนแรงไปคว้าเจ้าเครื่องมือสื่อสารในกระเป๋าสะพายมากดรับ

“ค่ะ...”

‘จีนัส...จีนัสเหรอ นี่พี่เองนะวันนี้ไปไหนมา’ แค่ได้ยินเสียงหญิงสาวถึงกับตัวชาวาบ นี่เขายังไม่หยุดหลอกหลอนเธออีกเหรอเนี่ย ขนาดจะนอนยังโทร.มาตามรังควานไม่ให้ข่มตาหลับอย่างเป็นสุขได้เลย

 เพราะไม่มีรายชื่อของเขาอยู่ในเครื่องเธอจึงไม่รู้ว่านี่เป็นเบอร์โทรศัพท์ของใครไม่อย่างนั้นคงตัดสินใจไม่รับไปเสียตั้งแต่แรกแล้ว

“...”      

‘ห้ามวางนะ ไม่งั้นพี่จะโทร.บอกเรื่องของเรากับคุณพ่อคุณแม่คืนนี้เลย...’ ได้ผลมือเล็กที่สั่นงกหยุดชะงัก เธอกลืนน้ำลายคงคออย่างฝืดๆ ผู้ชายคนนี้ช่างสรรหาวิธีการเอาเปรียบเธอได้สารพัดเลยจริงๆ

“มีอะไรรีบพูดมาฉันจะนอน”

‘ไปไหนมา...วันนี้ฉันนั่งคอยเธอที่บ้านทั้งวันเธอหายไปไหนกับไอ้หมอนั่น’

สรรพนามเปลี่ยนไปในทันที น้ำเสียงเต็มไปด้วยความกรุ่นโกรธ จิตใจเขาร้อนรุ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัวตลอดเวลาที่ก้าวออกจากบ้านเมื่อตอนเย็นแล้ว แต่ด้วยงานที่รอมีอยู่มากมายดังนั้นจึงต้องสะสางให้เสร็จเสียก่อนเพิ่งจะว่างมีเวลาโทร.หาเธอในตอนนี้เอง

“นี่คุณ!! เป็นบ้าอะไรเนี่ยฉันกับคุณไม่ได้เป็นอะไรกันนะฉันจะไปไหนกับใครมันก็เรื่องของฉันเลิกยุ่งซะทีได้ไหม”

‘แต่เธอกำลังอุ้มท้องลูกของฉันอยู่นะจีนัส จะทำอะไรก็ควรห่วงลูกบ้างสิ’

“ฉันไม่ได้ท้อง! หูแตกรึไงบอกตั้งหลายรอบแล้วว่าไม่ได้ท้องไม่เชื่อก็ไปถามคุณหมอดูสิ”

‘ไม่ต้องมาโกหก...เธอกำลังคิดจะทำอะไรอยู่ คิดจะทำแท้งใช่ไหมแล้วไปสมสุขอยู่กับมัน...อย่าหวังเลย’

กันต์ศิตางค์ถึงกับอึ้งเหวอพูดไม่ออกกับสิ่งที่ชายหนุ่มเอ่ยออกมา เขาไม่ยอมรับฟังอะไรจากเธอเลยแม้แต่น้อยเอาแต่คิดเองเออเองทั้งนั้น จากน้ำเสียงที่ตะคอกเอาๆ แสดงให้รู้ว่าเขาจริงจังและกำลังโมโหอย่างหนัก

 “คุณนี่มันบ้า!! บ้าชัดๆ ทำไมไม่ยอมฟังกันบ้างฉันไม่ได้โกหกแต่ฉันไม่ได้ท้องจริงๆ”

‘ฟังฉันนะจีนัส...ถ้าลูกท้องเป็นอะไรไปล่ะก็ฉันไม่เอาเธอไว้แน่รวมถึงไอ้เวรชู้รักของเธอด้วย’

“คุณ!!” หญิงสาวหายใจหอบสั่นด้วยความโกรธไม่แพ้กัน ศิลาภินเป็นคนอ่อนโยนอยู่ด้วยแล้วอบอุ่น แต่เวลาเขาเป็นแบบนี้จะกลายเป็นคนละคนไปเลยเธอรู้ดีแก่ใจว่าเขาไม่มีวันยอมง่ายๆ กับเรื่องเธอลูกในท้องที่คิดเอาเองอย่างแน่นอนนอกจากจะต้องหาวิธีให้เขาอ่อนลงกว่านี้เท่านั้น

‘ทำไม...เอาสิจีนัสถ้าตอนฉันกลับไปถึงลูกเป็นอะไรไป เราได้เห็นดีกันแน่ ฉันรักเธอ...รักมากแค่ไหนเธอก็รู้ ฉัน...ไม่เคยรักใครได้เท่าเธอ ชีวิตฉันก็ให้ได้แต่อย่าทำร้ายลูกนะ’

“ถ้าฉันท้องจริงๆ คุณคิดว่าฉันจะชั่วช้าถึงขนาดคิดทำลายเขาได้เลยเหรอ ทำไมคุณไม่ฟังฉันบ้างคุณบอกว่ารักฉัน...แต่ที่คุณทำมันเห็นแก่ตัวทุกอย่างคุณรู้ไหม ความรักของคุณมันมีแต่ทำให้ฉันเจ็บปวด ทรมาน นี่เหรอ...ที่คุณบอกว่ารัก”

‘จีนัส...พี่...’ เสียงเขาอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัดสรรพนามก็เปลี่ยนไป ศิลาภินรู้สึกเจ็บจุกกับคำพูดนั้น

ใช่...เขามีแต่ทำร้ายเธอมาตลอด ทั้งๆ ที่ใจเขามันมีแต่เธอแต่ทำไมถึงไม่เคยทำให้เธอมีความสุขได้เลยนะ หรือเขามันเห็นแต่ตัวเอาแต่ได้อย่างที่หญิงสาวว่ามาจริงๆ คนผิดครุ่นคิดหนักถึงขนาดต้องเอามือทาบหน้าผาก

‘พี่ขอโทษ...’ ชายหนุ่มรีบเอ่ยขอโทษเสียงเบาหวิวเมื่อหูได้ยินเสียงกระซิกผ่านทางเครื่องมือสื่อสารที่แนบกับหู กันต์ศิตางค์ร้องไห้อีกแล้ว เธอร้องไห้เพราะเสียใจกับการกระทำของเขาอีกแล้ว

“ดึกมากแล้ว...ฉันง่วง...”

“ครับ...แต่เราต้องคุยเรื่องนี้กันใหม่ให้รู้เรื่อง พี่สัญญาจะไม่พูดเสียงดังกับจีนัสอีก...นะครับ”

จากเสียงตะคอกปาวๆ จนแก้วหูแทบแตก กลายเป็นน้ำเสียงอ่อนโยนนุ่มหู เพราะเขาเองก็ใจสั่นอดเสียใจไม่ได้เมื่อยังได้ยินเสียงสะอื้นเบาๆ เล็ดลอดให้ได้ยิน วันนี้คงต้องรามือไปเสียก่อนไม่อย่างนั้นมีหวังหญิงสาวจะต้องเครียดไปกว่านี้และลูกของเขาอาจได้รับผลกระทบไปด้วย

“งั้นแค่นี้ก็แล้วกัน...” หญิงสาวตอบกลับเสียงห้วน เธอรีบกดวางในทันที กำโทรศัพท์เอาไว้ในมือ คิดทบทวนในสิ่งที่กำลังจะตัดสินใจทำ มีแต่วิธีนี้เท่านั้นเธอถึงเป็นอิสระจากเขาเสียที คือต้องเลือกทางเดินที่เขาไม่มีวันเข้ามาข้องแวะได้ และเธอจะต้องเด็ดขาดกับการตัดสินใจครั้งนี้

เจ้าเครื่องมือสื่อสารถูกยกขึ้นมากดหารายชื่อหนึ่งทันทีเธอกดโทร.ออกด้วยหัวใจที่สั่นเทา กลืนน้ำลายเฮือกแล้วเฮือกเล่า แต่เพื่อชีวิตที่ดีขึ้น...เพื่อให้ไปพ้นๆ จากเขา เธอ...จะทำ

“พี่พัฒ...” หญิงสาวเรียกชื่อปลายสายด้วยน้ำเสียงเบาสั่นเครือ รู้สึกจุกเมื่อถึงเวลาจะต้องพูดมันออกไปจริงๆ

‘จีนัสมีอะไรหรือเปล่าครับทำไมโทร.มาดึกๆ แบบนี้...หืม’

“จีนัส...จีนัสจะแต่งงานกับพี่พัฒค่ะ...”

‘คระ...ครับ...จีนัสว่าไงนะ’

“จีนัสบอกว่าจะแต่งงานกับพี่พัฒค่ะ” หญิงสาวถอนหายใจยาวๆ เมื่อพูดมันออกไปแล้ว เธอตัดสินใจแล้ว และคิดดีแล้วว่าวิธีนี้จะเป็นการดีที่สุดเพื่อแก้ปัญหาทั้งหมด                                                           

   กิตติธัชเป็นคนดี เวลาแค่ไม่กี่เดือนเธอยังซึมซับได้ถึงความจริงใจของเขาเชื่อว่าสักวันเธอจะรักเขาได้ไม่ยาก อีกประการชายหนุ่มกับครอบครัวของเธอก็เข้ากันได้ทั้งในเรื่องส่วนตัวและเรื่องธุรกิจ ทุกอย่าดูลงตัวไปหมดสำหรับหนทางนี้

‘จีนัส...พี่ดีใจมากเลยรู้ไหม ขอบคุณครับขอบคุณที่ให้โอกาสพี่’

“ค่ะ...”

‘พักผ่อนนะคนดีพรุ่งนี้พี่จะไปหาแต่เช้าเราจะได้คุยเรื่องนี้กันอีกทีนะครับ’

“เอ่อ...ค่ะ”

‘พี่รักจีนัสครับ รักมากๆ ขอบคุณจริงๆ ที่ยอมเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตพี่ ฝันดีครับคนเก่ง’

“ฝะ...ฝันดีค่ะพี่พัฒ” ใจมันยังสั้นไม่หาย ปากคอมันเลยพลอยสั่นงกไปด้วย มือที่เย็นเฉียบลดโทรศัพท์ลงเมื่อการสนทนาเสร็จสิ้น แล้วร่าวบอบบางก็ทิ้งตัวลงบนเตียงอย่างหมดอาลัย

            จบกันเสียทีชีวิตเก่าๆ ที่แสนจะตรอมตรมอยู่แต่กับความหลัง นับจากพรุ่งนี้เป็นต้นไปเธอจะลืมมันเสีย แม้มันจะเป็นเรื่องที่ยาก แต่เธอก็จะพยายามปล่อยทิ้งให้มันเป็นเพียงอดีตที่ขมขื่นและไม่ยอมให้มันมาหลอกหลอนใจได้อีกแล้ว รวมถึงเขาด้วยผู้ชายที่เป็นรักแรก คนเห็นแก่ตัวคนนั้น คนที่หยิบยื่นให้แต่ความเจ็บช้ำน้ำใจเขาก็จะเป็นได้แค่เพียงอดีตเช่นกัน