All Chapters of โซ่ดอกรัก : Chapter 11 - Chapter 20

41 Chapters

สายน้ำไม่เคยไหลย้อนกลับ ตอนที่ 7

เสื้อตัวจิ๋วถูกร่นขึ้นแขนเสื้อหลุดต่ำพร้อมๆ กับส่วนคอที่ถูกดึงจนเลยทรวงอกสล้าง ศิลาภินมองอย่างตื่นตะลึงลอบกลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผาก แล้วโน้มใบหน้าเขากำความอวบอั๋นอย่างไม่รีรอ ใช้ปลายลิ้นตวัดวนรอบๆ ขอบบราสีขาวสะอาด ก่อนจะกวาดเข้าหายอดถันด้านใน เขาไล่ตวัดรัวอย่างแสนคิดถึง มอบความโหยหาผ่านสัมผัสทั่วทุกอณูเนื้อ            “หวาน...หวานกว่าเมื่อก่อนอีกนะ...” คนเหนือร่างยังตักตวงเอาประโยชน์จากร่างกายของสาวน้อยอย่างไม่คิดแม้แต่จะมองหน้าเอเลย แรงดิ้นที่ฮึดหนักในตอนแรกเริ่มหมดไป เธอแผ่วลงแล้วคงเหลือแต่แรงสะอื้นให้พอได้รับรู้ว่ายังมีชีวิตอยู่            มือร้ายข้างหนึ่งถูกเคลื่อนมาทาบตรงช่อปทุมอวบ คลึงเคล้นเบาๆ แหวกขอบบราเพื่อให้แนบสนิทกับผิวเนื้อมากยิ่งขึ้น ในขณะที่ปากหนาก็ยังคงทำงานอย่างไม่ขาดตกบกพร่องเมื่อเห็นว่าหญิงสาวไม่มีทีท่าขัดขืนอีกแล้วมืออีกข้างจึงลาวนไปยังส่วนล่างดึงชายกระโปรงขึ้นมาจนถึงหน้าขาอ่อน แล้วควานลูบคลำเข้าด้านใน ศิลาภินรุกเร็วเขาร
last updateLast Updated : 2026-01-19
Read more

รอยอาลัย ตอนที่ 1

วิถีชีวิตยังคงต้องดำเนินต่อไปเรื่อยๆ นับจากเหตุการณ์ในวันนั้น ศิลาภินก็พยายามไม่มายุ่งเกี่ยวกับกันต์ศิตางค์อีก หญิงสาวมักใช้เวลาส่วนใหญ่ในการช่วยบิดาและมารดาทำงานชายหนุ่มนั้นในฐานะบุตรเขยก็มีหน้าที่ต้องทำเหมือนกันนั่นคือขับรถส่งสินค้าที่ถูกจัดใส่ตะกร้าไปให้พ่อค้าแม่ค้ารายย่อยในตลาด ที่ไม่ได้เข้าไปรับของถึงในสวนอย่างรายใหญ่ๆ ใกล้เวลาเปิดเทอมของคุ้มขวัญเข้ามาทุกทีเมื่อถึงเวลานั้นเขาก็ต้องกลับไปทำงานในตัวเมืองเหมือนเดิมในตอนแรกเขาคิดจะเอาคุ้มขวัญไปอยู่เสียที่บ้านแล้วจ้างพี่เลี้ยงดูแลแต่จิตนารีไม่ยอม บอกว่าถึงอย่างไรก็เป็นหลานของเธอยังไงก็จะขอเลี้ยงดูด้วยตัวเอง แม้จะมีสิทธิ์ในตัวบุตรสาวเต็มที่แต่เขาหรือจะกล้าขัดใจผู้ใหญ่ที่ตัวเองให้ความเคารพ จึงตกลงกันว่าจะขอมาอยู่ดูแลเสียที่นี่ในระหว่างที่หนูน้อยยังไม่ไปโรงเรียน เนื่องจากปีนี้เธอมีอายุครบเกณฑ์ที่จะเข้าเรียนในชั้นประถมวัยได้แล้ว เขาต้องจัดการเคลียร์งานในบริษัทและฝากส่วนที่เหลือไว้ให้ลูกน้องจัดการต่อ              &n
last updateLast Updated : 2026-01-19
Read more

รอยอาลัย ตอนที่ 3

“มีอะไรกันเหรอคะคุณแม่ จีนัสได้ยินเสียงเอะอะโวยวายใหญ่เชียว” กันต์ศิตางค์ที่สวมชุดนอนผ้าแพรสีขาวเดินออกจากห้องมาถามมารดาที่กำลังเดินลงบันได            “ไม่มีอะไรหรอกตาธีร์เมาแอ๋กลับมาน่ะ แม่จะลงไปเอานมให้ย่าหยา ฝากแกเข้าไปดูให้แป๊บหนึ่งได้ไหม”            “จีนัสลงไปเอานมให้ดีกว่าค่ะ...” หญิงสาวหลีกเลี่ยงคำขอของมารดา            “ก็ได้ แม่ชงนมใส่ขวดเอาไว้แล้วอยู่ตรงกะละมังใบเล็กในครัวนะแม่แช่น้ำเอาไว้ให้พออุ่นๆ เอาชาร้อนๆ ขึ้นมาด้วย แม่จะเอาให้ตาธีร์”            “ค่ะ...” รับปากแล้วเธอก็เดินลงไปนำของที่จิตนารีต้องการขึ้นมาให้ ใจก็คร่ำอยากรู้ขึ้นมาทันทีด้วยสัญชาตญาณว่าศิลาภินเป็นอะไรเนื่องจากร้อยวันพันปีตั้งแต่รู้จักกันมาชายหนุ่มไม่ใช่คนสันทัดในการดื่ม อาจมีบ้างเมื่อต้องพบป
last updateLast Updated : 2026-01-19
Read more

รอยอาลัย ตอนที่ 4

ศิลาภินรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในตอนเกือบเที่ยงเข้าไปแล้ว อาการเมาค้างทำให้เขาแทบลุกไม่ขึ้น มันมึนตึง ท้องไส้กระอักกระอ่วน วิงเวียนศีรษะไปหมดขนาดจะลืมตายังลำบากด้วยว่าเขามองเห็นห้องทั้งห้องหมุนวนไปหมด อาการเมาค้างของเขาดูจะหนักเอาการเนื่องจากโดยปกติก็ไม่เคยดื่มหนักถึงขนาดล้มพับเช่นนี้            แม้จะอาการจะยังแย่อยู่แต่ใจนั้นคิดห่วงกังวลในหลายเรื่อง ทั้งเรื่องคุ้มขวัญ ทั้งเรื่องงานที่ต้องไปช่วย ป่านนี้ทุกคนคงรู้สึกแย่กับการกระทำของเขาไปหมด            “ธีร์...ตื่นรึยังล่ะ”            “คุณพ่อ...ตื่นสักพักแล้วครับ”            “ลุกไหวไหม...” ชนชาติเปิดประตูห้องเข้ามาแล้วทิ้งตัวนั่งข้างๆ คนเมาค้าง            “ครับ...
last updateLast Updated : 2026-01-19
Read more

รอยอาลัย ตอนที่ 5

กันต์ศิตางค์สังเกตเห็นมารดาเหลือบมองเธออยู่ตลอดขณะนั่งช่วยเตรียมของสำหรับทำกับข้าวบนแคร่ไม้สัก ครัวบ้านเธอมีลักษณะโล่งไม่คับแคบพอเปิดประตูกับหน้าต่างออก ก็นั่งรับลมไปด้วยทำอาหารไปด้วยได้สบายๆ แต่หญิงสาวกลับรู้สึกอึดอัดยิ่งนักกับสายตาชวนน่าสงสัยนั่น            “คุณแม่...มีอะไรกับหนูรึเปล่าคะ” นั่งเหลือบกันไปหลบกันมาได้สักพักชักทนไม่ไหวกันต์ศิตางค์จึงเอ่ยถามเสียให้รู้แล้วรู้รอด            “เอ่อ...ไม่นี่...”            “จริงเหรอคะหนูเห็นแม่มองแปลกๆ ตั้งแต่เข้ามาในครัวแล้วนะคะ”            “อ๋อ...ก็เมื่อคืนน่ะสิ...” จิตนารีเผลอหลุดปากเกือบพูดเรื่องที่สามีมาบอกกันต์ศิตางค์ไปแล้วว่าศิลาภินเพ้อหาเธอทั้งคืน มันเป็นเรื่องกระอักกระอ่วนใจพอสมพอสมควรที่สามีของบุตรสาวบุญธรรม เมามายไร้สติด้วยเรื่องหึงหว
last updateLast Updated : 2026-01-19
Read more

รอยอาลัย ตอนที่ 6

ศิลาภินลงมาจากห้องก็ตอนช่วงสายมากแล้วเขาไม่เจอกับกันต์ศิตางค์เนื่องจากเธอออกไปในสวนผักตั้งแต่รับประทานข้าวเช้าเสร็จ วันนี้ชนชาติไม่อยู่หน้าที่คุมคนงานจึงตกเป็นภาระของเธอคนเดียว ตัวเขาเองก็คงออกไปขับรถขับราไม่ไหวรังแต่จะเป็นอันตรายเสียเปล่าๆ จึงอยู่บ้านคอยเป็นเพื่อนเล่นกับคุ้มขวัญลูกสาวตัวน้อยชายหนุ่มครวญนึกขึ้นได้ว่าชนชาติเข้ามาขอร้องให้กลับไปอยู่ที่บ้านเขาเองเมื่อเช้านี้ ก็อดจะหันมองหน้าจิ้มลิ้มของลูกรักไม่ได้ รู้สึกใจหายชอบกลทั้งๆ ที่ตอนฉัตรชฎาอยู่ก็ไม่ได้อยู่ด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตาเสียหน่อย คงเพราะตอนนี้เขารู้สึกว่าต้องทำหน้าที่ทั้งพ่อทั้งแม่ให้คุ้มขวัญกระมัง จึงรู้สึกว่าบกพร่องเสียเหลือเกินที่ต้องทิ้งลูกไว้กับพ่อตาแม่ยายโดยที่ตัวเขามีเวลามาดูแลแค่วันหยุด เขากลัว...กลัวคุ้มขวัญจะกลายเป็นเด็กมีปัญหาเนื่องจากขาดความอบอุ่นตั้งแต่เยาว์วัยอีกประการหนึ่งก็คือต่อไปนี้คงได้พบเจอกับหญิงสาวในดวงใจน้อยลง ชายหนุ่มพยายามคิดให้ตัวเองตัดใจเสีย มันไม่มีทางอีกแล้วที่เขาจะฉกชิงเธอมาครอบครองได้อีก ทั้งผู้ใหญ่ก็ไม่เห็นด้วยอย่างออกนอกหน้านอกตา ทั้งตัวเธอก
last updateLast Updated : 2026-01-19
Read more

รอยอาลัย ตอนที่ 7

นับจากวันนั้นก็ผ่านล่วงมาเกือบๆ หนึ่งสัปดาห์แล้วเห็นจะได้ที่ศิลาภินกลับมาอยู่บ้านของตัวเอง จิตใจเขาค่อนข้างฟุ้งซ่านสับสนจึงหันหน้าเข้าหางานอย่างบ้าคลั่ง มันเป็นทางออกเดียวที่ทำให้เขาหยุดคิดเรื่องปัญหาหัวใจ เอากำลังทุกอย่างทุ่มเทให้กับงาน งาน และงาน เมื่อกลับถึงบ้านก็เหนื่อยอ่อนหลับเป็นตายไม่ต้องถ่างตาคอยแต่จะนึกถึงดวงหน้าหวานนั่น            วันนี้เป็นวันหยุด บริษัทปิดทำการและเป็นวันที่เขาต้องกลับไปเยี่ยมบุตรสาว ชายหนุ่มเดินทางแต่เช้าเพื่อจะได้มีเวลาอยู่กับลูกน้อยนานๆ เขามีเวลาอยู่ที่นั่นแค่ช่วงเช้าถึงค่ำและคงไม่ได้นอนค้างคืนด้วย ถึงไม่ต้องมีใครบอกกล่าวเรื่องนี้เขาก็มีจิตสำนึกมากพอที่จะคิดเองได้                              “คุณพ่อ!!! คุณยายขาคุณพ่อมาแล้ว” คุ้มขวัญกระโดดเหยงๆ อยู่หน้าประตูบ้านแล้วรีบวิ่งตามรถที่กำลังจอดเทียบซึ่งเธอจำได้แม่นว่าเป็นของใครพร้
last updateLast Updated : 2026-01-19
Read more

รอยอาลัย ตอนที่ 8

ตั้งแต่เช้าเป็นต้นมาศิลาถินก็ใช้เวลาอยู่กับลูกสาวตัวน้อยของเขาอย่างคุ้มค่าแทบทุกวินาที ทั้งออกไปเที่ยวข้างนอกวิ่งเล่น และทำกิจกรรมต่างๆ ร่วมกัน จนกระทั่งมาถึงช่วงมื้อเที่ยงชายหนุ่มจึงอาสาเข้าครัวเป็นลูกมือช่วยแม่ยายทำกับข้าว                                                                   แม้หน้าตาท่าทางจะร่าเริงยามหยอกเย้ากับลูกน้อย แต่ในใจของเขามันขุ่นมัวยิ่งนัก ภาพบาดตาบาดใจเมื่อเช้าที่ผ่านมามันคอยวนเวียนหลอกหลอนจนแทบเก็บอาการหึงหวงเอาไว้ไม่อยู่ เขาต้องพยายามเก็บข่มอาการใจใส่ตัวสั่นกดไว้ให้ลึกสุดความรู้สึก อย่างน้อย...แค่ผ่านวันนี้อีกหนึ่งวัน เขาจะพยายามทำชีวิตให้เป็นปกติอีกครั้งอย่างน้อย...ก็มีงานให้เขาโหมทำจนลืมเลือนไปได้บ้าง
last updateLast Updated : 2026-01-19
Read more

เหตุเกิดจากความหึง ตอนที่ 1

อีกสี่วันก็จะถึงวันหยุดสุดสัปดาห์อีกครั้งชายหนุ่มคิดจะใช้โอกาสนี้บอกเรื่องต้องไปทำงานยังต่างจังหวัดกับพ่อตาแม่ยายรวมถึงลูกสาวด้วย ส่วนใครอีกคน คงไม่ใส่ใจจะรับรู้ความเป็นความตายของเขาหรอกแม้เขาจะอยากให้เธอสนใจมันแค่ไหนก็ตาม ชายหนุ่มจัดการติดต่อไปยังเจ้าของโครงการรีสอร์ตเรือนปั้นหยาที่สนให้เขาไปดูและการตกแต่งภายในให้ทันที เพื่อให้รู้รายละเอียดและความต้องการของลูกค้าจากนั้นจัดการประสานงานกับช่างและบริษัทเฟอร์นิเจอร์ที่จะต้องร่วมงานด้วย เมื่อทุกอย่างพร้อมสรรพก็เหลือแค่รอเวลา และพอวันหยุดมาถึงเขาก็ต้องขับรถออกจากบ้านทั้งแต่เช้ามืดเพื่อไปเยี่ยมคุ้มขวัญเช่นเคย “นั่นรถตาธีร์นี่คุณวันนี้มาแต่เช้ามืดเชียว...” จิตนารีกล่าวบอกชนชาติที่กำลังวิ่งเหยาะๆ ออกกำลังกายหน้าบ้านโดยมีเธอนั่งเป็นเพื่อน “มาเช้าไม่ร้อนรถก็ไม่เยอะดีแล้วไม่ใช่เหรอ...อ้อ...แล้วนี่ย่าหยาตื่นหรือยัง” “ให้จีนัสขึ้นไปดูแล้วค่ะ ถ้าตื่นเดี๋ยวคงจัดการอาบน้ำแต่งตัวให้แล้วพาลงมาเองล่ะ”“อืม...
last updateLast Updated : 2026-01-19
Read more
PREV
12345
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status