Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

เอกสารการแต่งตั้งประธานบริหารคนใหม่ของ ‘ไพรฑรูย์การช่าง’ ถูกวางลงบนโต๊ะทำงานกว้างของคนที่กลายเป็น ‘อดีต’ ประธานเป็นลำดับแรก ก่อนแจกจ่ายไปทั่วบริษัทถึงการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่กำลังเกิดขึ้น ดวงตาเรียวรีภายใต้กรอบแว่นกวาดอ่านเนื้อความที่ใครอีกคนนำมาให้เมื่อหลายนาทีก่อนอยู่ครู่เดียว ค่อยวางลงบนโต๊ะราวกับไม่มีอะไรน่าสนใจ“พี่สิงห์จะให้หลานพิงค์ย้ายมาห้องนี้ด้วยหรือเปล่า? ผมจะได้เก็บของ” สินธรเอ่ยถามผู้มาเยือนด้วยรอยยิ้ม“ก็คงต้องจัดการไปตามสมควร...พี่วางมือมานานแล้ว ไม่ขอยุ่ง” คำตอบเรียบเรื่อยจากไพฑรูย์ กลับเรียกรอยกังขาจากคนฟังได้อย่างง่ายๆ“ผมอยู่ห้องนี้แทนพี่สิงห์มาเกือบยี่สิบปีก็ต้องมีความอาลัยบ้าง ขอเวลาหน่อยนะครับ” “ห้องที่ปรึกษาอาวุโสชั้นล่างอาทิตย์หน้าก็คงตกแต่งเสร็จพอดี ว่างๆนายก็ลงไปดูแล้วกัน ว่าจะขยับขยายยังไง”ให้เวลาไม่เกินอาทิตย์หน้าสินะ..“ครับ” แม้จะขุ่นเคืองไม่น้อยกับการยื่นคำขาดของอีกฝ่าย แต่สุดท้ายก็จำต้องรับคำอย่างเสียมิได้ หลังผู้มาเยือนกลับไป คนกำลังจะหมดวาระในวันพรุ่งตามประกาศก็เปลี่ยนสีหน้า รอยยิ้มที่แสนเป็นมิตรตามแบบฉบับนักบุญจางหายไปอย่างรวดเร็ว

จดหมายร้องเรียนยาวเหยียดปรากฏแก่สายตาประธานบริหารตั้งแต่วันแรกที่เข้ารับตำแหน่ง ทำให้คนเพิ่งทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ทำงานถึงกับนั่งไม่ติด เพราะนอกจากจดหมายร้องเรียนที่ถูกส่งมาโดยปราศจากต้นขั้วแล้ว ยังพ่วงท้ายมาด้วยคำสั่งศาลกองโตที่จับใจความได้คร่าวๆว่า...ให้ระงับโพรเจกต์ซันที่กำลังจะเริ่มก่อสร้างออกไป จนกว่าจะมีการชี้แจงเรื่องที่ดิน ‘ส.ป.ก.’ ในกรรมสิทธิ์ของบริษัทให้เรียบร้อย!“ที่ดิน ‘ส.ป.ก.’ นี่มันเรื่องอะไรกัน?” เสียงหวานที่กราดเกรี้ยวไม่น้อยเอ่ยขึ้นกลางห้องประชุม ก่อนจะทุบโต๊ะเสียงดังเมื่อไม่มีใครตอบคำถามสักครึ่งคำ ที่ดิน ‘ส.ป.ก.’ คือพื้นที่ส่วนกลางของแผ่นดินที่หน่วยงานทางภาครัฐจัดสรรให้ใช้เพื่อการเกษตรเท่านั้น และแม้ในความเป็นจริงจะมีการซื้อขายผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันจนกลายเป็นเรื่องปกติ แต่เมื่อนำมาใช้ผิดประเภทก็มีความเสี่ยงสูงที่จะเกิดปัญหาเช่นเวลานี้และเธอก็ไม่ได้ต้องการความเงียบ! แต่ต้องการรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น! “น้าว่าอาจจะเป็นเรื่องเข้าใจผิดกันก็ได้ พิงค์ใจเย็นก่อนดีไหม” น้ำเสียงเรียบเรื่อยของที่ปรึกษาอาวุโสเอ่ยค้านขึ้น ก่อนเปิดอ่านสำเนาคำสั่งศาลอย่างไม่รีบร้อนอะไ

การออกภาคสนามกับพื้นที่อับสัญญาณถือเป็นของคู่กัน เพราะแม้ในเขตตัวเมืองทั่วประเทศจะสามารถเข้าถึงสัญญาณได้เป็นปกติแล้ว แต่สำหรับพื้นที่กว้างติดเนินเขาห่างไกลผู้คนที่ติดตั้งแผงโซล่าเซลล์เพื่อรับแสงอาทิตย์เช่นนี้...ไม่ค่อยมีสัญญาณมือถือก็ถือว่าปกติ ร่างระหงหอบหิ้วกระเป๋าเป้ใบโตเดินเรียบถนนเส้นเล็กที่ตัดผ่านสนามหญ้าขนาดกว้างสุดสายตาไปอย่างรวดเร็ว เพียงสิบห้านาทีตู้คอนเทนเนอร์นับสิบหลังที่เห็นอยู่ไกลลิบก็ปรากฏแก่สายตา กะรัตเลิกคิ้วเล็กน้อยเมื่อจำนวนตู้คอนเทนเนอร์เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าจากความเข้าใจ คนที่ยืนอยู่ตรงกลางระหว่างเส้นแบ่งของคอนสี..ชมพูตุ่นๆ? กับคอนสีเขียวแก่...คาดว่าน่าจะเป็นของบริษัทอื่น?บ้านตู้ของ ‘ญาดาพัชร์’ สินะ.. หญิงสาวจำได้ว่าสัมปทานโรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง ถูกแบ่งออกเป็นเจ็ดส่วนและหนึ่งในนั้นคือ ‘ญาดาพัชร์’ บริษัทในเครือของที่ไหนสักแห่ง ไม่คิดว่าจะเลือกตั้งโซล่าฟาร์มใกล้กันขนาดนี้? หญิงสาวมองตราบริษัทที่ติดอยู่บนตู้คอนเทนเนอร์สีเขียวแก่ด้านซ้ายมือคล้ายสนใจ ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้อีกนิดเมื่อดวงตากลมใสสะดุดกับโลโก้อ

บางครั้งสัญญาณบางอย่างก็เหมือนลางบอกเหตุ เหมือนคำโบราณว่าไว้ ‘ถ้าจิ้งจกทัก ห้ามออกจากบ้าน’ และเมื่อเช้าก็มีใครบางคนที่ปั่นหัวเธอจนแทบหมุนเป็นลูกข่าง นั่นอาจถือเป็นสัญญาณเตือนได้เหมือนกัน...แต่ก็แน่ละ เพทายตัวโตกว่าจิ้งจกตั้งหลายเท่า! คิดได้เท่านั้นใบหน้าหล่อคมคายกับดวงตาสีถ่านที่เต็มไปด้วยประกายยียวนชวนให้ใจรวน ก็ลอยเข้ามาในจิตใต้สำนึกอย่างง่ายดาย“ไอ้พิงค์ แกได้ฟังที่ฉันพูดไหมเนี่ย?” เสียงแหบเจือรอยหวานจางๆของดาริการ้องถาม ก่อนจะต้องถอนใจเมื่อเห็นใบหน้ามึนงงเหมือนตกอยู่ในภวังค์ของคนข้างกาย“..ว่าอะไรนะ?” คนใจลอยไปไกลร้องถามแก้เก้อ“ถาม? ว่าแกเห็นจำนวนแผ่นโซล่าที่แตกหรือยัง” คนเริ่มเครียดกับงานตรงหน้าเอ่ยถามอีกครั้ง“อะไรนะ!” ลักษณะการทำงานของการดึงพลังงานแสงอาทิตย์ออกมาใช้โดยโซล่าเซลล์นั้น ไม่ได้ยุ่งยากและสลับซับซ้อนเช่นกระบวนการแปรเปลี่ยนพลังงานธรรมชาติด้วยวิธีอื่นๆ เพราะใช้เพียงแผ่นโซล่าเซลล์ในจำนวนที่พอเหมาะ ตั้งรับแสงอาทิตย์แล้วดึงดูดพลังงานเหล่านั้นส่งผ่าน ‘เครื่องควบคุมประจุ’ มาเก็บไว้ในแบตเตอรี่ ก่อนจะส่งต่อไปยัง ‘เครื่องแปลงกระแสไฟฟ้า’ เพื่อส่งกระแสไฟฟ้ากลับเข้

ห้องประชุมกว้างเปิดออกอีกครั้งตามวาระประชุมที่ถูกกำหนดไว้ ร่างสูงของณัฐนัยผู้นั่งในตำแหน่งประธานบริหารของ ‘วัฒนากร เอ็นจิเนียริ่ง’ ชายหนุ่มกวาดมองผู้ร่วมประชุมเพียงครู่ ค่อยถอนใจเมื่อไม่เห็นแม้แต่เงาของประธานร่วมอีกคนในห้องประชุม.. “ยังมาไม่ถึงเหรอ? ดนัย” เสียงทุ้มเอ่ยถามผู้ช่วยคนสนิทที่ยืนอยู่ไม่ห่างในทันที“ครับ แต่ชลันบอกว่าคุณพีทออกมาตั้งแต่เช้าแล้วนะครับ” ทักษดนัยตอบกลับตามจริงชายหนุ่มพยักหน้าเป็นเชิงรับรู้ แม้จะนึกกังวลเมื่อรู้ว่าเพื่อนสนิทที่ไม่เคยผิดเวลาหรือละเลยหน้าที่หายไปโดยไม่บอกกล่าว แต่เมื่อหน้าที่ความรับผิดชอบอยู่ตรงหน้าก็ไม่อาจละเลยได้...เดี๋ยวค่อยตามตัวก็แล้วกัน! คิดได้ดังนั้นชายหนุ่มจึงตัดสินใจเปิดประชุมตามกำหนดเวลาเดิม ‘วัฒนากร เอ็นจิเนียริ่ง’ จะมีการจัดประชุมย่อยที่เรียกว่า ‘มีตติ้ง’ เพื่อรับรู้ปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นในรอบสัปดาห์ และหาหนทางแก้ปัญหาเหล่านั้นไปด้วยในคราวเดียวกัน โดยทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องกับปัญหาทั้งทางตรงและทางอ้อม สามารถเสนอวิธีการเพื่อแก้ปัญหาได้อย่างเท่าเทียมโดยไม่มีการแบ่งแยกแต่อย่างใด และการทำเช่นนั้นก็เป็นหนึ่งในส่วน