Tous les chapitres de : Chapitre 81 - Chapitre 90

“หลังจากนี้ไปบริษัทก็ต้องพึ่งเตแล้วนะ เตอยากบริหารจัดการในแบบของเตก็ทำได้ตามสบายเพราะตอนนี้ประธานบริษัทคือเตแล้ว ส่วนพี่ก็ยังเป็นคนคอยให้คำปรึกษามาร่วมประชุมตามปกติอย่างที่บอกในที่ประชุม ไม่ต้องคิดมากเรื่องที่พี่ลงจากประธานส่งต่อให้เตตอนนี้ ยังไงก็มีวันนี้อยู่ดี”เตโซเห็นสีหน้าของน้องชายจึงยกยิ้มแล้วพูดออกไปเพื่อเตือนให้เตชินได้รู้ว่าตอนนี้เจ้าตัวไม่ได้เป็นรองประธานบริษัทที่คอยรับคำสั่งจากเขาแล้ว ในตอนนี้สามารถตัดสินใจเองได้ทั้งหมดและจะต้องดูแลพนักงานทั้งบริษัทและเครือของบริษัททั้งหมด จะให้อารมณ์นำก่อนสติไม่ได้เมื่อตอนนี้กลายเป็นผู้นำของทุกคนแล้ว“ขอบคุณนะครับ แต่พี่กลับมาแล้วทำไมต้องลงจากตำแหน่งตอนนี้ เรื่องคดีให้ผมช่วยพี่บ้างก็ได้ ยังไงพี่กลับมาแบบนี้แล้วผมคงไม่ยอมให้พี่เป็นอะไรไปอีก ไดมอนด์วรากุลพาณิชเป็นพี่ที่สร้างมันมากับมือมาตั้งแต่พี่ยังเรียนอยู่ตั้งแต่พ่อเสีย แล้วมันก็ยังไม่ถึงเวลาพี่ไม่น่ารีบลงจากตำแหน่ง” เตชินร่ายยาวให้เหตุผลที่เขาตั้งใจจะพูดกับเตโซเป็นทุนเดิมอยู่แล้วตั้งแต่ในที่ประชุม“เต ที่พี่สร้างที่นี่มาไม่ใช่สร้างเพื่อตัวพี่แต่พี่ทำมันเพื่อยกให้เต พี่แค่สานต่อจากพ่อด้ว

จึงฉุกคิดได้ว่าหากได้ทั้งสองคนมาช่วยในส่วนที่ไม่เป็นอันตรายก็ยังทำให้เขาเบาใจอยู่บ้างแม้จะเป็นเพียงเล็กน้อยที่ให้รู้สึกสบายใจขึ้นแต่เขาก็ยังไม่ไว้วางใจอยู่ดีถึงแม้คนอย่างศศินจะเลวแล้วแต่พ่อของศศินอย่างคณินนั้นโหดเหี้ยมมากกว่า หากถามว่ากังวลใครมากกว่าก็คงเป็นคณินเพราะอย่างน้อยความรู้สึกของศศินที่มีให้ดาริกาเป็นเรื่องจริงไม่ได้หวังผลจากหญิงสาวแม้แต่นิด“เอ่อ ขออนุญาตนะคะ...ฉันคิดว่าสองคนนั้นทราบนะคะ ถ้าส่งคนไปถึงบ้านที่ชานเมืองแล้วถ้าจะสืบว่าเป็นบ้านใครก็ไม่ยากค่ะ” รินนราที่ลุกขึ้นไปเตรียมเครื่องดื่มให้กับเจ้านายทั้งสองคนเดินกลับมาพร้อมกับเอ่ยขึ้นพลางวางแก้วน้ำเปล่าและกาแฟให้เตชินกับเตโซก่อนจะพูดขึ้นต่อทันที“นั่นสิครับพี่โซ ป่านนี้สองพ่อลูกคงรู้เรื่องของมุกแล้ว แบบนี้คุณจิรันกับมุกไม่เป็นอันตรายไปด้วยเหรอครับ” เตชินหันกลับมามองพี่ชายหลังมองเลขานุการของตัวเอง“ผมก็คิดนะครับคุณโซ” เคนสำทับหลังเงียบฟังมาสักพัก“พี่คิดว่าไม่หรอก เพราะเรื่องนี้ทั้งสองคนไม่ได้เกี่ยวข้องมาตั้งแต่แรก ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคนทั้งสอง เจ้าสัวคงไม่ปล่อยให้หลานสาวคนเล็กเป็นอันตรายหรอก” เตดซพูดขึ้นอย่างครุ่นคิด แม้ว่า

ความวุ่นวายและเสียงเอะอะชุลมุนภายในคฤหาสน์ไพศาลธราธิกุลทันทีที่ยามรักษาความปลอดภัยรายงานเข้ามาด้านในว่ามีตำรวจมาพร้อมกับหมายจับคณินและศศิน ทว่ายังไม่ทันที่คณินจะจัดการทางด้านหน้าก็รายงานเข้ามาอีกครั้งว่าตำรวจได้เข้ามาด้านในแล้วเรียบร้อย จึงสั่งให้คนไปพาศศินที่บริษัทหนีไปส่วนตนจะรับมือกับทางตำรวจพลางออกคำสั่งให้ทำลายหลักกฐานการทำความผิดไม่ว่าจะเป็นเอกสารการถือของที่ดิน บริษัทหรืออสังหาริมทรัพย์ที่ซึ่งได้มาอย่างไม่โปร่งใส ทำลายทิ้งทุกอย่างเพื่อำไม่ให้ถูกเก็บไปเป็นหลักฐานแม้จะรู้ว่าเตโซคงได้หลักฐานครบแล้วถึงได้หมายจับมาเช่นนี้ ถึงจะทำลายไปไฟล์ต่างๆ ก็ถูกเก็บเอาไว้อย่างปลอดภัยทว่า...“สวัสดีครับคุณคณิน ไพศาลธราธิกุล เรามีหมายจับคุณกับลูกชาย อย่าคิดหนีหรือปฏิเสธ คุณมีสิทธิ์ที่จะไม่พูด ทุกคำพูดของคุณจะถูกนำไปใช้ในศาล คุณมีสิทธิ์ที่จะเรียกทนายได้ ใส่กุญแจมือ” อภิสิทธิ์นายตำรวจนำทีมคดีของธนากรเอ่ยขึ้นพลางชูหมายจับให้คณินซึ่งนั่งอยู่บนโซฟามองมาไม่ได้ลุกไปไหน“ผมรับทุกข้อกล่าวหา แต่ลูกชายผมไม่เกี่ยวด้วยในทุกเรื่องทุกอย่าง” คณินพูดพลางลุกขึ้นยืนแล้วก้าวเดินไปไกล ซึ่งทำให้ตำรวจที่เข้ามาพร้อมเจ้า

สองวันเต็มๆ ที่เตชินยังไม่พื้นจนทุกคนเริ่มเป็นกังวลหากคงไม่เท่ากับดาริกาที่ไม่ยอมห่างกายจากชายหนุ่มจนป้า แก้วตาต้องคอยเข้าออกโรงพยาบาลเพื่อมาดูแลหญิงสาวตามคำสั่งของเตโซ ทางด้านข่าวของศศินก็เงียบไร้ร่องรอยทั้งที่กรุงเทพมหานครและที่เชียงรายจนเตโซต้องส่งเคนกับพฤกษ์ซึ่งหายดีแล้วออกไปช่วยทางตำรวจตามหาตัวศศินอีกแรง ส่วนคณินถูกตัดสินรับโทษตามความผิดจนอีกหลายปีกว่าจะได้ออกมาใช้ชีวิตข้างนอก หากทว่าการกระทำของคณินทำให้เตโซอดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมถึงยอมโดนจับและรับทุกข้อกล่าวหาอย่างง่ายดายเช่นนั้น ถ้าให้เขาคาดเดาว่ารักลูกจนยอมรับผิดอยู่ฝ่ายเดียวก็ต้องไม่รับผิดง่ายๆ เช่นนี้เป็นแน่อาจจะต้องมีความแอบแฝงก็เป็นได้“คุณหนูออกไปหาอะไรทานหน่อยไหมคะ ตอนนี้ก็เที่ยวแล้วนะคะ คุณหนูยังไม่ได้ทานตั้งแต่เช้าแล้วนะคะ” ป้าแก้วตาพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วงเมื่อตอนนี้มีจ๊ะจ๋ามาอยู่เป็นเพื่อนหลังเตโซกลับไปบริษัทพร้อมกับเคน“ทางนี้ป้าแก้วกับจ๋าช่วยดุให้นะคะ ถ้าคุณเตฟื้นจ๋าจะรีบโทร. หาเป็นคนแรกเลยคะ” จ๊ะจ๋าสำทับป้าแก้วตาด้วยความเป็นห่วงดาริกาที่วันนี้ยังไม่ได้ทานอาหารลงท้องแม้แต่อย่างเดียวนอกจากน้ำเท่านั้น“รอสักเที่ยงก่อนก็

บทที่ 23จุดจบ ดาริกาซึ่งกำลังนั่งรถไปยังชานเมืองได้แต่ครุ่นคิดไม่ตกว่าจะทำเช่นไรดีเพราะก่อนหน้านี้ได้แต่ร้อนใจเรื่องของเปมิกา พอได้สงบสติอยุ่ตามลำพังก็ทำให้เธออดคิดผลพวงที่จะตามมาไม่ได้หากวู่วามใจร้อนทำผิดพลาดไปอย่างไม่น่าให้อภัยทั้งที่เตโซพยายามทำทุกอย่างเพื่อปกป้องเธอมาตลอด มิหนำซ้ำเตชินยังทำทุกอย่างเพื่อปกป้องความรู้สึกและทำเพื่อเธอมาก้ไม่ใช่น้อยไม่ใช่เธอจำไม่ได้ว่าเคยพูดอะไรกับเขาเอาไว้ในวัยเด็กและเป็นฝ่ายจดจำได้มาตลอดถึงได้ให้เธอเป็นผู้ช่วยมีโต๊ะทำงานในห้องเช่นนั้นเขาจำมันได้ทุกอย่างกับช่วงเวลาดีๆ ระหว่างกันมาตลอด จะให้เธอทำร้ายเขาได้อย่างไรดาริกาครุ่นคิดว่าควรทำเช่นไรดีที่ไม่กระทบทั้งเตชินและเตโซกับการไปหาศศินในครั้งนี้ ทั้งยังมีเรื่องของเปมิกาที่ทุกคนก็คงยังไม่ทราบเรื่องเป็นแน่ถึงไม่ได้มีความเคลื่อนไหวใดๆ ทั้งทางฝั่งตำรวจและเตโซเช่นนี้ หญิงสาวนั่งทบทวนกับตัวเองอยู่ที่เบาะหลังของรถแท็กซี่ระหว่างที่กำลังแล่นไปตามท้องถนนจนในที่สุดเธอตัดสินใจหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วกดโทร. ออกไปหาเตโซด้วยการตัดสินใจที่ทบทวนดีแล้วว่าเธอจะต้องบอกเรื่องนี้กับเตโซเพื่อหาทางแก้ไขและป้องกันการเก