บททั้งหมดของ รักร้าวภรรยา: บทที่ 91 - บทที่ 100

คงไม่มีใครคิดว่าศศินจะซ่อนตัวใกล้ตำรวจเช่นนี้ทั้งที่ธนาและทีมสอบปากคำจนรู้ว่าศศินหนีขึ้นไปทางภาคเหนือของประเทศ มิหนำซ้ำยังมีหลักฐานว่าคณินได้โอนเงินจำนวนหนึ่งไปให้กับนักธุรกิจที่อยู่ทางพม่าไม่ใช่น้อย อีกทั้งยังมีบ้านหลังใหญ่อยู่ที่พม่าโดยเป็นชื่อของศศินและมีการพบว่ามีคนของนักธุรกิจคนนี้มาตระเวรอยู่ที่สามเหลี่ยมทองคำราวกับกำลังรอรับศศินเพียงแต่จนป่านนี้ก็ยังไม่เห็นศศินไปพบกับคนที่นัดเอาไว้จึงต่างคิดว่าคงกำลังซ่อนตัวรอเวลาเข้าช่วงเทศกาลเพื่ออาศัยจังหวะที่มีนักท่องเที่ยวมากมายปะปนหนีไปแน่จึงส่งพฤกษ์ไปที่เขียงรายอย่างไม่ฉุกคิดไม่คิดเลยว่าจะอยู่ใต้จมูกเช่นนี้หลังจากฟังแผนของดาริกาจบแล้ววางสายไปเตโซก็รีบต่อสายไปหาธนาทันทีเพื่อแจ้งข่าวของศศินให้ทางตำรวจได้รู้ก่อนจะพากันไปยังบ้านเดี่ยวแถวชานเมืองตามพิกัดที่ดาริกาส่งให้กับเตโซ แม้จะไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่ดาริกาตัดสินใจทำแต่ก็ต้องยอมรับกับการตัดสินใจของหญิงสาว“ป้าแก้วโทร. มาครับคุณโซ” เคนมองหน้าจอดิจิดอลของรถที่กำลังขับอยู่ก่อนจะเงยหน้ามองกระจกหลังรายงานเตโซ“กดรับก็แล้วกันเผื่อป้าแก้วเป็นห่วงดา ก่อนหน้านี้ที่ไม่ได้โทร. มาเร็วก็คงถูกดาห้ามเอาไ

เตชินนั่งมองหน้าจอโน้ตบุ๊คที่ตั้งอยู่บนตักของธนาด้วยความร้อนใจกับภาพที่เห็นศศินใกล้ชินดาริกามากเกินไปแม้ก่อนหน้านี้ที่เตโซพาชายหนุ่มมาทันก่อนที่หญิงสาวจะเข้าไปหาศศินจนทราบแผนการทั้งหมดแล้วก้ตามแต่ก็ยังอดเป็นห่วงความปลอดภัยของเธอไม่ได้ไม่ต่างจากคนเป็นที่ชายที่แม้จะนั่งนิ่งมองภาพวิดีโอไม่แสดงอากัปกิริยาใดๆ ออกมาแต่ข้างในใจรู้สึกเป็นห่วงจนอยากตามเข้าไปให้อยู่ใกล้มากกว่านี้ถึงสาวเจ้าจะยอมบอกความจริงว่าศศินติดต่อมาถึงได้ส่งตำรวจให้มาหาเธอก่อนด้วยเพราะเตโซจะต้องวนรถกลับไปรับเตชินที่โรงพยาบาล ทันทีที่ธนามาถึงก่อนก็รีบจัดการซ่อนกล้องที่กระดุมเสื้อของดาริกาทันทีพร้อมกับเครื่องดักฟังของทางตำรวจที่ต่างหูขนาดเล็กแต่ก็ไม่เล็กมากเพียงแค่อยู่ในขนาดที่ไม่เป็นที่สังเกตได้ง่ายแผนของดาริกาทุกคนออกความเห็นเป็นเสียงเดียวกันว่าอันตรายหากศศินจับได้ว่าหญิงสาวกำลังหลอกล่อให้ศศินติดกับด้วยการเข้าไปเป็นแลกตัวกับเปมิกาด้วยการทำข้อตกลงกับอีกฝ่ายทั้งที่เป็นสิ่งที่ดาริกาจะไม่ยอมทำตามแน่นอน หากยอมโดยง่ายก็จะทำให้เกิดข้อกังขาในใจของศศินได้ ใช่ว่าจะมีแค่เตชินกับเตโซที่รู้จักดาริกายังมีศศินที่รู้จักนิสัยใจคอสาวเจ้าดี

“เราจะรักใครมันไม่สำคัญหรอกศิน แต่ถ้าคนที่เรารักฆ่าพ่อแม่เรา เราก็อยู่ด้วยไม่ได้อยู่ดี” ดาริกาพูดออกไปอย่างชัดเจน“ตอบแบบนี้ หมายความว่าดาไม่ได้รักมันใช่ไหม ไอ้เตน่ะ” ศศินถามเสียงอ่อนด้วยความดีใจอยู่เล็กน้อยเมื่อเธอตอบไม่ตรงคำถาม รอยยิ้มมุมปากผุดขึ้น แววตาที่แข็งกร้าวอ่อนแสงลง“เรารักพี่เตศิน และเราจะไม่ยอมให้ศินต้องทำร้ายพี่เตอีก” ดาริกาพูดออกไปตามตรงในครานี้เพราะจะไม่มีทางโกหกศศินเพื่อให้อีกฝ่ายคิดเองเออเองจนเกิดปัญหาและยิ่งจะทำให้ศศินหลงคิดด้วยความเข้าใจผิดทั้งที่ความจริงมันสวนทางกับคำพูด และเธอจะไม่มีทางทำร้ายเพื่อนอย่างศศินด้วยการทำให้เพื่อนมีความหวังทั้งที่เธอกำลังจับเพื่อนเข้าคุกเพื่อชดใช้กรรมทางกฎหมายเธอจะไม่มีทางทำผิดต่อเพื่อนตั้งแต่แรกจนวินาทีสุดท้ายเป็นแน่ทว่า...“ดาแน่ใจเหรอว่ารักมันจริงๆ น่ะดา” ศศินปล่อยมือออกจากแขนของดาริกายืดหลังตรงถามกลับยไปเสียงเรียบ“พูดอะไรของศิน” ขมวดคิ้วถามกลับไปอย่างไม่เข้าใจทั้งที่ทุกคนรู้ว่าเธอรู้สึกอย่างไรกับเตชิน“ดาอาจจะรักมันเพราะมันเป็นเหมือนพี่ชายของดาที่สนิทและเล่นกับดามาตั้งแต่เด็กก็ได้ ดาคงเข้าใจผิดก็ได้ ดาติดมันมาตั้งแต่เด็ก ดา ดาล

“ดามาหาพี่ เดินมาหาพี่” เตชินดึงสายตากลับมามองดาริกาซึ่งยืนหลบอยู่ด้านหลังเปมิกาซึ่งยืนห่างจากเขาประมาณสิบก้าวได้ ทั้งที่เขาอยากเดินเข้าไปหาเธอ แต่เตชินก็ต้องทำตามกฎของตำรวจที่กำลังรักษาความปลอกภัยให้กับเขาและคนอื่นๆ ไม่ให้เกิดอันตรายถึงชีวิต มิหนำซ้ำเขายังถูกเตโซรั้งแขนเอาไว้“ดา เดินไปหาคุณเต เชื่อพี่” เปมิกาหันไปมองพบว่ามีทั้งเตชินและเตโซ รวมไปถึงตำรวจที่รีบพากันวิ่งเข้ามาล้อมพลางเล็งปืนมาที่กลุ่มของพวกเธอ เมื่อเห็นว่าดาริกาปลอดภัยทันทีที่เห็นสองหนุ่มที่รักและห่วงใยดาริกายิ่งกว่าชีวิตของตัวเองจึงรีบพูดพลางเดินถอยหลังกระตุ้นให้ดาริกาก้าวเท้าเดินไปหาเตชิน“อย่าคิดที่จะขยับอีกแม้แต่ก้าวเดียวนะเปรม! ถ้าเธอส่งดาให้มัน ศพแรกก็คือเธอเอง ดาคงไม่อยากให้มันเป็นแบบนั้นใช่ไหมดา” ศศินพูดพลางดึงปืนจากมือลูกน้องยกขึ้นมาเล็งไปที่เปมิกาก่อนจะเบนสายตาไปมองดาริกาที่รีบก้าวมายืนบังตัวพี่สาว“อย่านะศิน!” ดาริกาตะโกนออกไปด้วยความตกใจ“น้องดา!” เตชินตะโกนขึ้นด้วยความกลัวเมื่อเห็นดาริกาคิดเอาตัวเองบังกระสุนแทนเปมิกาจนอยากจะวิ่งเข้าไปดึงสาวเจ้า แต่ทว่าถูกเตโซรั้งเอาไว้อีกครั้ง“อย่าเต!” เตโซห้ามน้องชายแม้ว

เตโซพยายามดึงเตชินให้หลุดจากตำแหน่งคนมือปืนที่เล็งมาแต่คนเป็นน้องชายขืนตัวเองไว้เพื่อปกป้องดาริกาอย่างไม่คิดยอมเช่นกัน ยิ่งไปกว่านั้นเปมิกาที่เห็นบางอย่างที่ผิดปกติจากลูกน้องของคณินที่เพิ่งมาปรากฎตัววันนี้จึงรีบวิ่งเข้าไปยืนบังเตชินด้วยความสังหรใจไม่ดี และแทบจะทันทีที่เปมิกาวิ่งไปบังเตชินพอดิบพอดีกระสุนปืนก็แล่นผ่านอากาศจากตึกสูงฝั่งตรงข้ามของถนนตรงเข้าที่ศีรษะของเปมิกาทะลุเฉียดแก้มของเตชินไปอย่างน่าหวาดเสียวทว่า ภาพที่เปมิกาถูกยิ่งทำให้ทั้งเตชินและดาริกาเบิกตาโตด้วยความตกใจแกมตื่นตระหนกกับสิ่งที่ได้เห็น โดยเฉพาะดาริกาที่รีบสะบัดเองหลุดจากแขนของเตชินและเตโซรีบวิ่งเข้าไปรับร่างที่หมดลมหายใจของเปมิกามาอยู่ในอ้อมแขนเอาไว้ก่อนจะค่อยๆ ทรุดลงนั่งกับพื้นกอดพี่สาวเอาไว้แน่นพร้อมกับเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดเสียใจ“พี่เปรม! ไม่ ไม่ พี่เปรม” ดาริกาสะอื้นไห้ออกมาราวกับเด็กร้องไห้ด้วยความเจ็บตัว หากแต่ดาริกากำลังใจสลายเมื่อคนในครอบครัวเพียงคนเดียวจากเธอไปแล้ว“เตดูดา” เตโซที่ตั้งสติได้จากอาการตกใจที่ได้เห็นเปมิกาถูกยิงแทนเตชินกับดาริกาก็รีบสั่งน้องชายเมื่อตำรวจวิ่งเข้าไปจับกุมศศินที่ยืนตกใจกับ