กระดาษขาว และ น้ำหมึกดำ의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 10

226 챕터

บทที่ 1 เจ้าฝันอะไร (2/2)

สุดท้ายเด็กน้อยทั้งสองจึงช่วยกันอุ้มหม้อโจ๊กปลาไปสำนักศึกษา เป็นหม้อที่เหลือจากการขายของมารดาเมื่อวาน ถึงอย่างไรเด็กสองคนกินคนละสามมื้อก็ยังกินไม่หมด จึงเอาไปฝากอาจารย์จง อาจารย์เห็นโจ๊กหม้อนี้ไม่ใหญ่ไม่เล็ก เดิมผู้ใหญ่สามสี่คนกินเต็มที่ก็หมดหม้อ แต่เด็กๆ ส่วนใหญ่ที่มาสำนักศึกษาไม่มีมื้อเช้าให้กิน ต้องรอบิดามารดาออกหากินวันต่อวัน กลับมาจึงค่อยมีอะไรตกถึงท้อง อาจารย์จงจึงหยิบถ้วยชาออกมา ตักโจ๊กอุ่นใส่ให้เด็กเวียนกินกันคนละจอกสองจอก ที่ใดมีอาหารที่นั่นย่อมมีความคึกคัก สำนักศึกษาวันนี้ครื้นเครงไปด้วยเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะ"เดิมทีถ้วยชาก็ควรใส่ชา หากแต่วันนี้ไม่มีชา เช่นนั้นเราจะดื่มโจ๊กต่างชา ขอให้พวกเจ้ายามมีชาดื่มไม่ลืมเลือนสหายผู้ร่วมดื่มโจ๊กในวันนี้" อาจารย์จงกำชับ ศิษย์ทั้งหลายปรบมือชอบใจ ร่วมกันคำนับรับคำอาจารย์"หยูหมิง วันนี้สนุกยิ่งนัก" เจียงหยูหยางกล่าวกับพี่ชาย"เรียกพี่ใหญ่ ข้าโตกว่าเจ้าตั้งครึ่งถ้วยชา[3]""แต่หยูหมิง…""บอกว่าให้เรียกพี่ใหญ่ เจ้าสมองทึ่ม""ไม่ใช่เรื่องนั้น""งั้นอะไร?""ข้าลืมตักแบ่งโจ๊กมื้อเย็นของเราออกก่อนยกหม้อมา""…""…"ด้วยเหตุนี้สองพี่น้องฝาแฝดจึง
last update최신 업데이트 : 2026-01-15
더 보기

บทที่ 2 ทหารชั่ว เซียนจวิน ผู้บำเพ็ญเพียรหนุ่ม

บทที่ 2ทหารชั่ว เซียนจวิน ผู้บำเพ็ญเพียรหนุ่มเจียงหยูหมิงนึกถึงคำที่เขาเคยได้ยินจากในฝัน 'ที่ที่อันตรายที่สุดคือที่ที่ปลอดภัยที่สุด' กองทัพแคว้นเสวียนอู่ดั้นด้นมาถึงปากอ่าวจะมีเป้าหมายเป็นอันใดได้เล่า นอกเสียจากสำนักงานใหญ่พรรคมารมนตราคู่ที่ตั้งอยู่กลางทะเล ห่างจากปากอ่าวกว่าร้อยลี้[1] จุดมุ่งหมายของกองทัพแคว้นเสวียนอู่คงไม่แคล้วมาตัดกำลังสำนักมนตราคู่ เพื่อให้ไม่อาจหยิบยื่นความช่วยเหลือแก่กองทัพกุยเหว่ยได้เจียงหยูหมิงทั้งหิ้วทั้งลากน้องชาย หลบซ่อนตามซากร้านรวงรกร้าง มุ่งหน้าไปยังถนนโคมแดง สุดปลายถนนติดขอบทะเลเป็นที่ตั้งของหอหรูซิงที่ฉากหน้าเป็นแหล่งซ่องสุมอบายมุขสิ่งเย้ายวนใจชายหญิงทุกรูปแบบ แต่ไม่ว่าใครก็รู้ดีว่าฉากหลังคือสำนักงานย่อยของสำนักมนตราคู่ มีไว้ติดต่อสื่อสารกับคนนอกสำนัก และยังมีไว้ให้คนในสำนักมาเก็บเกี่ยวหาความสำราญอีกด้วยยิ่งเข้าใกล้ถนนโคมแดง เสียงการต่อสู้ยิ่งดังชัดเจน เสียงโลหะกระทบกัน เสียงเลือดเนื้อฉีกขาด และเสียงกรีดร้องโหยหวนดังผสมปนเป บนฟ้ายังเห็นผู้บำเพ็ญเพียรขี่กระบี่เหินหาวโฉบไปมา เจียงหยูหมิงวางน้องชายที่ยังละเมอพึมพำ ตายซะๆๆ จิ้วๆๆๆๆ ลง"หรือเจ้าไม่ตื่นย
last update최신 업데이트 : 2026-01-15
더 보기

บทที่ 3 ตื่นได้เสียที! มาช่วยข้ารื้อซากศพเร็ว (1/2)

บทที่ 3ตื่นได้เสียที! มาช่วยข้ารื้อซากศพเร็วเจียงหยูหมิงแบกน้องชายขึ้นหลังเดินตามผู้บำเพ็ญเพียรหนุ่มไป เขาคนนี้แปลกยิ่งนัก ไม่ได้ขี่กระบี่เหาะเหินเหมือนผู้บำเพ็ญเพียรคนอื่น ทั้งทางที่มุ่งหน้าไปกลับไม่ใช่ทั้งถนนโคมแดงและหอหรูซิง แต่เดินไปหยุดอยู่ที่กองซากศพอีกกอง"เซียนจวิน ท่านกำลังจะไปที่ใด มิได้กลับสำนักหรอกรึ?" เจียงหยูหมิงเริ่มร้อนใจ ไฟสงครามรอบตัวยังคงปะทุไม่หยุด แต่คนคนนี้กลับทำเหมือนเดินเล่นอยู่ในลานบ้านของตนเองไม่ใช่ใจกลางมรสุมสงคราม"ค้น" ผู้บำเพ็ญเพียรหนุ่มชี้เจียงหยูหมิงแล้วชี้ไปที่กองซากศพเจียงหยูหมิงอ้าปากค้าง ชี้ที่ตัวเองแล้วชี้ที่ศพ "ให้ข้าค้น?""ชักช้านัก จะกลายเป็นศพเสียเอง""…"นี่เขามาขอความช่วยเหลือไม่ใช่หรือ เหตุใดต้องมาทำเรื่องน่าขยะแขยงได้เล่า ผู้บำเพ็ญเพียรคนนี้ท่าจะเป็นบ้า คนดีๆ ที่ไหนเขามาค้นกองซากศพกัน…เจียงหยูหมิงกัดฟัน วางน้องชายลง เดินไปที่กองซากศพ มือน้อยกระชากแขนศพร่างหนึ่งสุดแรง ตัวเขากลับล้มไปข้างหลัง ในมือมีเพียงแขนข้างหนึ่งอ้วกกกกกเจียงหยูหมิงอาเจียนเป็นครั้งที่สองของวัน"ว่าแต่ เซียนจวิน ท่านให้ข้าค้นกองซากศพหาสิ่งใดรึ" เจียงหยูหมิงที่เช็ดครา
last update최신 업데이트 : 2026-01-15
더 보기

บทที่ 3 ตื่นได้เสียที! มาช่วยข้ารื้อซากศพเร็ว (2/2)

นอกจากรูปร่างที่แตกต่าง ทั้งเครื่องแบบทั้งอาวุธกลับเหมือนทหารคนอื่นๆ หากแต่ศพร่างนี้ห้อยต่างหูสีดำสนิทไว้คู่หนึ่ง ผู้บำเพ็ญเพียรหนุ่มดึงต่างหูข้างซ้ายของศพชายร่างอ้วนท้วนออก เผยปานรูปเต่ากางสี่ขาโผล่หัวโผล่หางสีดำตัวจิ๋ว หากมองไกลๆ คงคล้ายรูเจาะหูหรือไม่ก็ไฝเม็ดโต"เจอเสียที!" เจียงหยูหยางโห่ร้องยินดี "ว่าแต่พี่ชายเซียนจวินหาศพนี้ทำไมหรือ หรือว่าเป็นญาติท่าน?""ข้าบอกเจ้าได้" ผู้บำเพ็ญเพียรเหลือบสายตาเยียบเย็นมองคู่แฝดที่ดูจะชินกับความเย็นชาของเขาเสียแล้ว "แต่หลังจากที่รู้ เจ้าต้องตาย ยังอยากรู้หรือไม่"เจียงหยูหยางอ้าปาก "ไม่เอาๆ เป็นความลับท่านก็บอกกันดีๆ ก็ได้ ไม่เห็นต้องขู่ฆ่ากันเลย!" มือเล็กแดงฉานด้วยคราบเลือดโบกปฏิเสธเป็นระวิง"พบเขาแล้ว เราก็ไปกันได้แล้วใช่หรือไม่?" เจียงหยูหมิง เขกหัวน้องชาย ใครใช้ให้อยากรู้อยากเห็นไปทั่วผู้บำเพ็ญเพียรยืนนิ่ง ดูเหมือนกำลังใช้ความคิด สายตากวาดไปโดยรอบ ก่อนเดินไปที่ศพร่างหนึ่งที่ใส่ชุดม่วงของสำนักมนตราคู่ ร่างสูงก้มลงคว้าถุงเฉียนคุนที่เหน็บอยู่ที่เอวของศพร่างนั้นมา "เจ้า เอาเสื่อมาให้ข้า"เจียงหยูหมิงดึงเสื่อลงจากไหล่ของตนยื่นไปให้ผู้บำเพ็ญเพีย
last update최신 업데이트 : 2026-01-15
더 보기

บทที่ 4 หลังไฟสงคราม (1/2)

บทที่ 4หลังไฟสงครามสงครามล่วงผ่านมาแล้วสี่ปีครานั้นแคว้นเสวียนอู่ตีตราว่าเมืองท่ากุยเหว่ยเป็นกบฏ จึงปิดสะพาน ตัดขาดสัมพันธ์ ทางด้านเจ้าเมืองลั่วทนเห็นชาวเมืองลำบากยากเข็ญ ผู้ใหญ่ค้าขายไม่ได้ เด็กเล็กอดอยากไม่ไหวก็ระเบิดสะพานใหญ่ตั้งตัวเป็นเกาะกุยเหว่ย แยกขาดจากแผ่นดินใหญ่เสวียนอู่ตลอดกาลแคว้นเสวียนอู่แบ่งพื้นที่เป็นหกเขตหลัก แผ่นดินใหญ่คือส่วนหัวและกระดอง ส่วนขาทั้งสี่ และส่วนหาง เหล่าขุนนางเห็นว่าหางเต่าเทียบกับแคว้นใหญ่ทั้งพื้นที่และประชากรมีไม่ถึงหนึ่งในสิบของตัวแผ่นดินใหญ่ ขุนนางโฉดกษัตริย์ชั่วจึงดูแคลนไม่ให้ความสำคัญ ส่ง 'หลี่หวาง' ผู้ใช้ชีวิตสำราญไปวันๆ ดาบไม่เคยจับ ม้าไม่เคยขี่ แม้แต่ยศถาบรรดาศักดิ์ยังตั้งไม่ชัดเจน ได้เบี้ยเลี้ยงเทียบเท่ากั๋วกง ภายหลังออกทำศึกจึงแต่งตั้งยศกลวงๆ ให้ขึ้นเป็นหลี่หวางหลี่หวางผู้นี้นำกองทัพแคว้นเสวียนอู่กว่าสองหมื่นนายลงมาปราบปรามกบฏหางเต่า แคว้นใหญ่มากคนมากเรื่องราว ต่างฝ่ายจ้องจะโกงกิน จ้องเล่นงานตลบตะแลงกัน สุดท้ายพ่ายแพ้ต่อกองทัพทหารเกาะกุยเหว่ยเพียงสามพันนายที่ผนึกกำลังร่วมกับผู้บำเพ็ญเพียรพรรคมารสำนักมนตราคู่อีกหลายพันคนอย่างราบคาบ แคว้นใ
last update최신 업데이트 : 2026-01-15
더 보기

บทที่ 4 หลังไฟสงคราม (2/2)

"สิบลำดับสุดท้าย! สิบลำดับสุดท้าย! เทพพยากรณ์ใกล้กลับสวรรค์แล้ว สิบลำดับสุดท้าย!" เจียงฟูเหรินเดินแจกป้ายลำดับ นางยัดป้ายไม้เขียนว่า '51' ให้ชายหนุ่มร่างสูง "นี่เป็นลำดับสุดท้ายของวันนี้แล้ว พ่อหนุ่มช่างมีวาสนานัก แถมยังหน้าตาหล่อเหลาเอาการ มา ข้าให้โจ๊กปลาเจ้า" เจียงฟูเหรินหันไปโบกมือเรียกคนใช้ที่ถือหม้อโจ๊กปลาเดินตามหลังให้มาตักให้พ่อหนุ่มลำดับสุดท้ายหนึ่งชาม"เจียงฟูเหริน ท่านทำแบบนี้ไม่ได้ ปกติท่านเทพพยากรณ์กลับสวรรค์ยามโหย่ว[4] มิใช่รึ นี่เพิ่งยามเว่ย[5] ท่านก็จะไล่คนเสียแล้ว!" ชายวัยกลางคนที่ต่อหลังชายหนุ่มที่ได้ลำดับสุดท้ายโวยขึ้นมา เวลานี้ร้านค้าที่เขาเปิดกิจการซบเซา ทุกครั้งที่เป็นเช่นนี้เพียงมาที่ซวงหยูให้เทพพยากรณ์ทำนายแล้วซื้อเครื่องรางไปสักชิ้นสองชิ้น กิจการก็จะกลับมาคึกคักใหม่ เป็นเช่นนี้มาสามสี่ครั้งแล้ว ครั้งนี้เขาตั้งใจปิดร้านเพื่อมาต่อคิวแต่เช้าจนเลยเวลาอาหารเที่ยงแต่กลับชวดลำดับสุดท้ายไป ตัวเขาไม่ยินยอม!"จริงด้วย เจียงฟูเหริน ข้าเดินทางมาไกลมาต่อแถวแต่เช้า แล้วนี่จะให้กลับไปมือเปล่าหรือ" คนในแถวหลังจากลำดับสุดท้ายเริ่มโวยวายต่อๆ กันไปเรื่อยๆ"ทุกท่านโปรดใจเย็น! วัน
last update최신 업데이트 : 2026-01-15
더 보기

บทที่ 5 เอาน้องข้าคืนมา! (1/2)

บทที่ 5เอาน้องข้าคืนมา!เจียงหยูหมิงตกใจที่ผ่านมาเขาลอกเลียนเนื้อหาการทำนายจากไพ่ในความฝัน ในฝันนั้นตัวเขาชอบนำไพ่ทำนายของแม่ไปเล่นที่โรงเรียนเพื่อดึงดูดสหายหญิงในโรงเรียน แรกเริ่มในวัยสิบสี่ปี เป็นครั้งแรกที่เจียงหยูหมิงลอกเลียนเอาถ้อยคำทำนายจากในฝันมาใช้ เขาพยายามนึกออกมาอย่างทุลักทุเล โดยได้รับความช่วยเหลือจากแฝดน้องเจียงหยูหยางที่ในฝันมักร่วมดูเขาเล่นไพ่ทำนายด้วยทุกครานานวันเข้า ทั้งคู่เริ่มจดจำความฝันได้แม่นยำมากขึ้น ทำให้การเปิดสำนักเทพพยากรณ์ซวงหยูเป็นไปด้วยดี เพียงแต่ดูท่าตัวเขาในฝันจะศึกษาวิธีการละเล่นมาเพียงผิวเผิน จึงไม่เพียงพอต่อการนำมาทำนายทายทักผู้คนที่เข้ามาหาสำนักเทพพยากรณ์ซวงหยูกว่าร้อยคนต่อวัน"การละเล่นปาหี่ หลอกเอาเงินคนของพวกเจ้าใช้ได้ที่ไหนกัน ไม่สมเป็นวิญญูชน! ช่างเถอะๆ นับเป็นส่วนช่วยให้กิจการกระดาษแดงใบเฟิงรุ่งเรือง ขอให้เจริญรุ่งเรือง! ขอให้เจริญรุ่งเรือง!" จงหลินอี้ที่กำลังง่วนอยู่กับการตากกระดาษกล่าวกับสองแฝดที่มานั่งเล่นในลานบ้านสกุลจงก่อนเวลาเปิดสำนัก"ถุย! พ่อค้าเต็มตัวอย่างเจ้าจะมาวิญญูชนอะไรอีก พี่อี้ เจ้าเองก็มาช่วยพวกข้าคิดหาหนทางหน่อยเถิด หากสำนั
last update최신 업데이트 : 2026-01-15
더 보기

บทที่ 5 เอาน้องข้าคืนมา! (2/2)

"หยูหมิง เมื่อคืนเจ้าฝันอะไร" เจียงหยูหยางถามแฝดผู้พี่ในเช้าวันหนึ่ง ขณะนั้นทั้งคู่มีอายุได้สิบห้าปีเจียงหยูหมิงลืมตาตื่นมาพบภาพอันคุ้นเคย "ข้าฝันว่าได้ของเล่นใหม่มา ไม่สิ ความจริงพ่อข้าซื้อไว้ให้ข้าใช้ติดต่อสื่อสาร แต่พอข้าได้มาก็เอาไปเล่นเสียเป็นส่วนใหญ่ อีกส่วนนำไปขอข้อมูลติดต่อจากแม่นางในห้องเรียน""ข้าจำได้ เจ้าวิ่งไปหาแม่นางทุกคนในห้องเรียน ตลกมากเชียว" เจียงหยูหยางหัวเราะเสียงใส ก่อนลืมตากลมสีดำสนิท "หยูหมิง เจ้าว่าไม่แปลกหรอ?""แปลกอะไร?" เจียงหยูหมิงเลิกคิ้วสงสัย"เหตุใดพวกเราในความฝันไม่เคยพูดถึงตัวเราในตอนนี้เลยเล่า เหมือนที่เรากำลังทำอยู่ตอนนี้ มันเหมือนกับว่า...ตัวเราในความฝันไม่ได้ฝันถึงเราในตอนนี้" นัยน์ตาสีดำมืดมิดเบือนมองออกไปนอกหน้าต่าง มองหาอะไรตัวเจียงหยูหยางเองก็ไม่แน่ชัด เหมือนกับว่าเขาต้องการที่จะมองทะลุผ่านท้องฟ้า ทะลุผ่านโลกใบนี้ ทะลุผ่านความฝัน มองไปยังนัยน์ตาสีดำสนิทอีกคู่หนึ่ง..."...ที่เจ้าพูดมา น่าคิดยิ่งนัก" คิ้วเรียวโก่งของเจียงหยูหมิงขมวดมุ่นเป็นปมขณะคิดตามคำพูดของน้องชายบทสนทนายามเช้าที่ควรยืดยาวกลับหยุดลง สองฝาแฝดต่างมีความคิดเป็นของตน ยิ่งคิดยิ่งถ
last update최신 업데이트 : 2026-01-15
더 보기

บทที่ 6 ท่านกลับมาแล้ว (1/2)

บทที่ 6ท่านกลับมาแล้ว"ปล่อยข้า! ปล่อยข้าาาาา" เจียงหยูหยางตะโกนลั่นจนสุดคอ แต่เสียงที่ออกมากลับฟังดูอู้อี้อื้ออึงจะไม่ให้เสียงเขาเป็นเช่นนี้ได้อย่างไร ในเมื่อเจ้าหูจิ้งจอกโอบรัดร่างเล็กไว้เสียแน่น กดใบหน้าเล็กไว้กับอก เจียงหยูหยางแทบไม่มีอากาศหายใจ มือเล็กของเด็กหนุ่มพยายามผลักดันให้ตัวเองหลุดออกจากคุกที่ทำมาจากร่างกายอันแข็งแกร่ง สองขาห้อยลอยกลางอากาศเตะไปมาดิ้นรนสุดแรงเกิด แต่เจ้าหูจิ้งจอกช่างแรงเยอะนัก ดิ้นรนเพียงใดท่อนแขนแข็งแกร่งก็ไม่ขยับเลยสักนิด"อดทนอีกนิด ใกล้จะถึงแล้ว" เสียงทุ้มละมุนไพเราะชวนฟังเอ่ยขึ้น หากเป็นยามปกติเจียงหยูหยางต้องหันไปมองเสียหน่อยว่าเจ้าของน้ำเสียงไพเราะนี้คือผู้ใด แต่ไม่ใช่ในยามนี้!"ทนกับผีสิ! ปล่อยข้าาาา" ร่างน้อยในอ้อมกอดแกร่งยังคงดิ้นรนอย่างไร้ประโยชน์ ยามนี้เขาทั้งหวาดกลัว ทั้งมึนงง และยังเวียนศีรษะจนแทบจะอาเจียนอยู่รอมร่อ เจ้าหูจิ้งจอกนอกจากจะวิ่งบนพื้นแบบคนปกติไม่เป็นแล้วยังไม่เหาะเหินอากาศเหยียบกระบี่แบบผู้บำเพ็ญเพียร แต่กลับกระโดดไปมาบนอากาศ!บนฟากฟ้าท่ามกลางกลุ่มเมฆขาวเบาบาง มีมนุษย์จิ้งจอกหนุ่มกระโดดไปมาด้วยท่วงท่าพลิ้วไหวชวนเคลิ้มฝัน ยามเม
last update최신 업데이트 : 2026-01-15
더 보기
이전
123456
...
23
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status