สุดท้ายเด็กน้อยทั้งสองจึงช่วยกันอุ้มหม้อโจ๊กปลาไปสำนักศึกษา เป็นหม้อที่เหลือจากการขายของมารดาเมื่อวาน ถึงอย่างไรเด็กสองคนกินคนละสามมื้อก็ยังกินไม่หมด จึงเอาไปฝากอาจารย์จง อาจารย์เห็นโจ๊กหม้อนี้ไม่ใหญ่ไม่เล็ก เดิมผู้ใหญ่สามสี่คนกินเต็มที่ก็หมดหม้อ แต่เด็กๆ ส่วนใหญ่ที่มาสำนักศึกษาไม่มีมื้อเช้าให้กิน ต้องรอบิดามารดาออกหากินวันต่อวัน กลับมาจึงค่อยมีอะไรตกถึงท้อง อาจารย์จงจึงหยิบถ้วยชาออกมา ตักโจ๊กอุ่นใส่ให้เด็กเวียนกินกันคนละจอกสองจอก ที่ใดมีอาหารที่นั่นย่อมมีความคึกคัก สำนักศึกษาวันนี้ครื้นเครงไปด้วยเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะ"เดิมทีถ้วยชาก็ควรใส่ชา หากแต่วันนี้ไม่มีชา เช่นนั้นเราจะดื่มโจ๊กต่างชา ขอให้พวกเจ้ายามมีชาดื่มไม่ลืมเลือนสหายผู้ร่วมดื่มโจ๊กในวันนี้" อาจารย์จงกำชับ ศิษย์ทั้งหลายปรบมือชอบใจ ร่วมกันคำนับรับคำอาจารย์"หยูหมิง วันนี้สนุกยิ่งนัก" เจียงหยูหยางกล่าวกับพี่ชาย"เรียกพี่ใหญ่ ข้าโตกว่าเจ้าตั้งครึ่งถ้วยชา[3]""แต่หยูหมิง…""บอกว่าให้เรียกพี่ใหญ่ เจ้าสมองทึ่ม""ไม่ใช่เรื่องนั้น""งั้นอะไร?""ข้าลืมตักแบ่งโจ๊กมื้อเย็นของเราออกก่อนยกหม้อมา""…""…"ด้วยเหตุนี้สองพี่น้องฝาแฝดจึง
최신 업데이트 : 2026-01-15 더 보기