All Chapters of ทวงแค้น ลิขิตชะตารัก: Chapter 31 - Chapter 40

ร่างบางในคราบหนุ่มน้อยกล่าวขอบคุณนางจากนั้นจึงปิดประตูห้อง ห้องเล็กห้องนี้ถูกทำความสะอาดเป็นอย่างดี แสดงให้เห็นว่าฮูหยินเถ้าแก่ร้านบะหมี่นั้นเข้ามาทำความสะอาดอยู่เป็นประจำ ทำให้นางรู้สึกคิดถึงมารดาของตนขึ้นมาทันที“ท่านแม่ ตอนนี้ท่านอยู่ที่ไหนกันแน่”ทางด้านของเซี่ยหวายอี แม้เวลานี้จะยังไม่มีข่าวคราวส่งกลับมาจากคนของเขาที่อยู่ในเฉิงโจว แต่ชายหนุ่มก็ยังรู้สึกไม่วางใจ แต่หากต้องทิ้งหน้าที่ของตนไปในเวลานี้เขาเองก็ทำไม่ได้เช่นกัน“ข้าจะทำอย่างไรกับเจ้าดีนะ เจ้าเด็กดื้อคนนี้”ร่างสูงได้แต่เดินวนไปวนมาอยู่ภายในกระโจมด้วยความหงุดหงิด เพราะเขาไม่สามารถทำตามใจตนเองเลือกทางใดทางหนึ่งได้“ดาหน้ากันเข้าไป!! ห้ามถอยเด็ดขาด!! ใครกล้าขวางทางขวางทาง จงสังหารมันให้สิ้น”เส้นทางจากเฉิงโจวไปยังเมืองหลวง ไม่มีเมืองใดไม่เกิดการนองเลือดขึ้น ทั้งศพของทหารและชาวเมืองต่างนอนเกลื่อนกลาดไปทั่วทุกที่ แต่ฮ่องเต้ฉินก็ไม่สามารถต้านทานกองทัพของเฉิงอ๋องได้ชาวเมืองที่กำลังหนีตายต่างก็คิดถึงแม่ทัพหยวนหมิงขึ้นมาในทันที ถ้าหากตระกูลหยวนยังอยู่มีหรือที่เฉิงอ๋องจะกล้าเหิมเกริมกระทำเรื่องอุกอาจเช่นนี้กองทัพนับแสนบุกประชิด

หยวนชิงหลิงหยิบชุดเกราะที่วางอยู่มุมหนึ่งขึ้นมาพิจารณาเล็กน้อย ชุดนี้ถูกตีขึ้นมาได้อย่างประณีตเลยทีเดียวจากนั้นจึงใช้มือเคาะไปที่ชุดเกราะนั้นเบาๆ เสียงใสดังกังวานขึ้นท่ามกลางห้องโถงขนาดใหญ่นางหยิบทวนที่อยู่ใกล้มือขึ้นมา จากนั้นจึงจ้วงแทงไปยังชุดเกราะนั้นเต็มแรง ไร้รอยขีดข่วน หยวนชิงหลิงคิดว่าแรงของตนนั้นคงจะไม่มากพอที่จะทำให้ชุดเกราะนั้นเป็นรอยได้นางจึงจ้วงแทงไปที่ชุดเกราะนั้นอีกหลายครั้ง ก่อนจะวางทวนที่อยู่ในมือลง ไร้ผล นางไม่สามารถทำให้ชุดเกราะชุดนั้นมีแม้แต่รอยขีดข่วนได้ ช่างไร้ความสามารถเสียจริง เสียทีที่เกิดเป็นลูกหลานของตระกูลนักรบหยวนชิงหลิงนั่งหมดแรงอยู่ตรงนั้นเป็นนาน ก่อนจะลุกขึ้นเดินสำรวจไปรอบๆ อีกครั้ง ห้องด้านในสุดห้องสุดท้ายเป็นห้องที่ดูลึกลับที่สุด แม้ทุกห้องจะถูกแยกออกจากกันแต่กลับไม่มีประตูปิดเอาไว้ แต่ห้องสุดท้ายกลับมีประตูบานใหญ่สีดำกั้นระหว่างนางกับบางสิ่งที่อยู่ด้านในหยวนชิงหลิงสองจิตสองใจ นางจะเปิดประตูบานนั้นดีหรือไม่ บางทีด้านหลังประตูบานนี้อาจมีความลับของใครบางคนที่ไม่ต้องการให้ใครรู้ซ่อนอยู่ จึงได้ทำประตูขวางเอาไว้ แต่อีกใจนางก็คิดว่าด้านหลังประตูบานนี้จะเ

ทุกคนส่ายหน้า เพราะความเร่งรีบทำให้พวกเขาไม่ทันได้สังเกตว่ามีการต่อสู้เกิดขึ้นหรือไม่ แต่เรื่องที่บุตรสาวบอกว่าบิดาที่ตายจากไปแล้วมาช่วยพวกตน เรื่องนี้ฟังดูแล้วน่าเหลือเชื่อยิ่งนัก“ลูกพูดจริงหรือ มิใช่ว่าคิดไปเองนะ หลิงเอ๋อลูกก็รู้ว่าพ่อของลูกเขา...ตายไปแล้ว”เสียงสุดท้ายของนางเบาลงจนแทบไม่ได้ยิน ความเจ็บปวดที่ผ่านมาของนางแม้มิได้แสดงออก แต่มันยังคงฝังลึกอยู่ภายในใจ เมื่อยามที่นางนึกถึงใบหน้าคนเข้มของชายผู้อันเป็นที่รัก“เมื่อท่านพ่อกลับมา พวกท่านก็จะได้เห็นกับตาตนเองเจ้าค่ะ ว่าท่านยังไม่ตาย”หยวนชิงหลิงเอ่ยด้วยท่าทางอารมณ์ดี นางแกะห่อผ้าที่มีเสบียงและน้ำออก ก่อนจะแบ่งอาหารให้ทุกคน จากนั้นจึงป้อนน้ำให้ท่านย่าของนาง“ท่านย่าดื่มน้ำสักหน่อยนะเจ้าคะ อีกไม่นานเมื่อท่านพ่อกลับมา พวกเราจะพาท่านไปรักษากับหมอที่ดีที่สุด”แม้ส่วนลึกภายในใจของหยวนชิงหลิงเอง จะรู้สึกไม่แน่ใจเช่นกัน แต่นางก็อยากจะเชื่อว่าสิ่งที่นางเห็นนั้นเป็นความจริง ไม่สิ นางขอภาวนาให้สิ่งที่นางเห็นมิใช่เพียงมโนสำนึกที่นางสร้างขึ้นภายนอกห้องลับ การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไปจนกระทั่งฟ้าสางทุกอย่างจึงได้สงบลง เสียงต่อสู้ที่หยวนชิงห

“อี้เอ๋อพี่ฝากท่านแม่กับท่านย่าไว้ที่เจ้าด้วยนะ แล้วพี่จะรีบกลับมา”หยวนชิงหลิงกดกลไกเปิดห้องลับก่อนจะออกจากที่นั่นไปอย่างรวดเร็วร่างบางทะยานไปยังทางออก นางสงสัยว่าก่อนหน้านี้ที่นางได้ยินเสียงการต่อสู้ เป็นนางที่คิดไปเองหรือเกิดการต่อสู้ขึ้นจริงๆ หยวนชิงหลิงแอบไปยังทางออกที่คนของเฉิงอ๋องใช้เป็นที่มั่นเพื่อสังเกตการณ์ ที่นั่นเกลื่อนกลาดไปด้วยศพที่อวัยวะไม่ครบสมบูรณ์ ดูเหมือนจะเกิดการต่อสู้ขึ้นที่นี่จริงๆ แล้วพวกเขาสู้กับใครนางเข้าไปสำรวจภายในที่พักของพวกเขาพบว่าไม่มีแม้เงาของผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ หยวนชิงหลิงกวาดอาหารแห้งและน้ำสะอาดที่พวกเขาเก็บเอาไว้เป็นเสบียงจนเกลี้ยง ก่อนย้อนกลับมาเส้นทางเดิมประตูห้องลับถูกเปิดออก ทุกคนหันกลับไปมองเป็นตาเดียว เมื่อร่างบางปรากฏกายขึ้นทำให้พวกเขาถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก“โธ่!!หลิงเอ๋อ เป็นลูกนั่นเอง เรานึกว่าถูกพวกขององค์ชายห้าพบตัวเข้าเสียแล้ว”หยวนชิงหลิงยิ้มอย่างขบขันในท่าทางหวาดระแวงของมารดา“ไม่รู้ว่าไปคราวนี้ต้องใช้เวลาเดินทางนานเท่าใด ข้าจึงได้นำอาหารที่เหลือของทหารองครักษ์พวกนั้นมาให้พวกท่านเจ้าค่ะ ที่นั่นยังมีเสบียงเหลืออีกมาก อี้เอ๋อ ไปช่วย

“พระองค์คิดอย่างไรเพคะ ถ้าหากว่าจะยึดเฉิงโจวมาเป็นของแคว้นเซี่ย หม่อมฉันเพียงถามความเห็นดูเท่านั้น หากพระองค์คิดว่ามันไม่คุ้มที่จะเสี่ยงให้เกิดสงครามระหว่างสองแคว้น เช่นนั้น ก็ช่างมันเถิด หม่อมฉันเองก็มิได้ยึดติดกับทรัพย์สินเงินทองเหล่านั้น ห่วงเพียงแต่ว่าหากชุดเกราะและอาวุธตกอยู่ในมือของฉินฮ่องเต้ มันจะกลายเป็นภัยต่อแคว้นน้อยใหญ่ที่อยู่รอบๆ เพคะ”เรื่องราวเป็นอย่างที่หยวนชิงหลิงกำลังเป็นห่วง ที่อดีตเฉิงอ๋องขอย้ายตนเองมาอยู่ที่เมืองเฉิงโจว ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเขาได้อ่านบันทึกของบรรพบุรุษตระกูลฉินตั้งแต่เริ่มก่อตั้งราชวงศ์เข้าโดยบังเอิญการก่อกบฏจึงได้เริ่มต้นวางแผนขึ้นตั้งแต่ตอนนั้น ผ่านไปเกือบยี่สิบปี การค้นหาห้องลับของตระกูลซวนหยวนที่อยู่ในบันทึกวิธีการสร้างอาวุธและชุดเกราะที่ดีที่สุดของซวนหยวน แม้แต่ทวนเหล็กก็ไม่สามารถสร้างรอยขีดข่วนให้มันได้ หากเขาได้ครอบครองพวกมันแผ่นดินนี้ต้องอยู่ในกำมือเขาแน่ความคิดของเฉิงอ๋องในเวลานั้นเขามิได้คิดครอบครองแค่เพียงบัลลังก์แคว้นฉินเท่านั้น แต่ความต้องการของเขาไม่ต่างจากฮ่องเต้ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ฉิน เข้าต้องการขึ้นเป็นจักรพรรดิผู้ที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุด