Tous les chapitres de : Chapitre 51 - Chapitre 60

ประเทศเทซาเนีย 3 ปีที่แล้ว หญิงสาวยืนอ้าปากค้างเมื่อเห็นความวุ่นวายเบื้องหน้า สนามบินแห่งชาติเทซาเนียเต็มไปด้วยความโกลาหนของนักท่องเที่ยวและชาวต่างชาติที่ต้องการเดินทางกลับประเทศของตนเอง ทว่าปัญหาทางการเมืองทำให้สนามบินปิด แม้สาริศาจะได้ยินข่าวมาบ้างแต่ตั๋วเครื่องบินกลับอังกฤษของเธอคือวันนี้... เธอจึงลองเสี่ยงดวงมาดู และก็เผชิญชะตากรรมเดียวกับคนอื่นๆ “เอาไงดีละเรา” หญิงสาวขยับหมวกเบเร่ย์สีแดงที่สวมอยู่ ประเทศนี้สวยงามน่าท่องเที่ยวต่ออีกอยู่หรอกนะ แต่เงินในกระเป๋าของเธอมันไม่เอื้ออำนวยเอาซะเลยซิ คงต้องไปขอความช่วยเหลือที่สถานฑูตแล้วละมั้ง? ขณะที่มาริสาจะหมุนตัวกลับเพื่อหาหนทางไปสถานทูต เธอได้ยินเสียงเด็กเล็กร้องไห้จ้าอยู่ไม่ไกลนัก หัวใจหญิงสาวกระตุกวูบ เมื่อเห็นเด็กหญิงผมทองถักเปียยืนร้องไห้ แม่ของเธอกำลังพูดคุยกับเจ้าหน้าที่ในสนามบินไม่สนใจเรื่องใดทั้งสิ้น ณ เวลานี้ใครๆ ก็คงคิดถึงบ้าน ต้องการจะกลับไปอยู่ในสถานที่ที่อุ่นใจ ผิดกับเธอที่วิ่งหนีคำว่า ‘บ้าน’ พาตัวเองข้ามน้ำข้ามทะเลอยู่ไกลถึงเพียงนี้ เธอถอนหายใจเบาๆ มองที่ข้างกาย ไ

“คุณนี่มีแต่คำถามจริงๆ “ เขาเลื่อนปลายนิ้วมาแตะที่ริมฝีปากอิ่มสวยของหญิงสาว “ไม่ถามแล้วฟังเฉยๆ ได้ไหม” สาริศาเบือนหน้าหนี “ฉันไม่ใช่ลูกหนี้โง่ๆ ที่จะยอมทำตามทุกอย่างหรอกนะ” สิ้นเสียงหวานเอ่ยเอื้อย มือใหญ่ก็บีบปลายคางให้หันมาเผชิญหน้ากับเขา วาคิมจ้องมองลึกในดวงตาที่แสนคุ้นเคยและน่าหลงใหล ในแววตาคู่นี้มีรอยอ่อนเยาว์ไร้เดียงสาที่เคยพบ แต่ภาพวาบหวิวที่เขาเคยเห็นกลับปรากฏขึ้นในสมอง การต่อต้านของเธอทำให้เขาเริ่มหงุดหงิดโดยเฉพาะมือเล็กที่พยายามผลักอกเขาออกอยู่อย่างนี้ สาริศาคาดหวังเห็นแววตาอ่อนโยนของเขา เช่นที่เคยพบเจอเมื่อสามปีก่อน แต่เธอกลับรู้สึกว่าเขาเป็นผู้ชายที่แสนน่ากลัวและเต็มไปด้วยอันตราย คล้ายกับมีเปลวไฟโพยพุ่งออกมาจากตัวเขา เธอพยายามจะผลักเขาออกเพื่อหลีกหนีเปลวไฟร้อนแรงนี่แต่เขากลับขืนเธอไว้ ยังไม่ทันที่เธอจะเอ่ยอะไรออกมา เขาก็ก้มหน้าลงประกบริมฝีปากเธอทันที! ดวงตากลมโตเบิกกว้างอย่างตกใจ มือเรียวเล็กกำหมัดแน่นแล้วรัวทุบไปที่อกของอีกฝ่าย แต่ชายหนุ่มรวบมือทั้งสองข้างของเธอไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียว ริมฝีป

ชีควาคิมยอมให้เธอทุบที่แผ่นอกของเขาจนหญิงสาวหมดแรงเสียงเอง ร่างบางแทบไร้เรี่ยวแรงเขาช้อนตัวเธอขึ้นแล้วพาไปนอนบนที่นอน ฉวยผ้าห่มอีกผืนมาคลี่คลุมร่างทั้งสองที่กำลังโอบกอดแนบแน่น เอาเข้าจริงเขาก็ไม่อาจทนเห็นเธอทรมานได้เลย แม้ว่าก่อนหน้านี้จะยอมรับว่าต้องการให้เธอทรมานแสนสาหัสแล้วเป็นฝ่ายหมอบคลานมาขอความเมตตาจากเขาเอง แต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกผิดที่ทำให้เธออยู่อย่างหวาดผวา หญิงสาวเริ่มคลายสะอื้นแต่ยังอยู่ในอ้อมแขนของชายหนุ่ม เขายอมให้เธอหนุนแขนของเขาและโอบกอดเธอไว้ในวงแขน ความหวาดกลัวเริ่มลดลงและร่างกายเริ่มผ่อนคลายเมื่อความอบอุ่นเข้ามาแทนที่ ปลายนิ้วมือเกลี่ยน้ำตาบนใบหน้าหวาน มีถ้อยคำมากมายที่อยากเอ่ยต่อว่าต่อขานแต่เมื่ออยู่ในอ้อมกอดแบบนี้แล้ว เธอก็ลืมทุกอย่างไปหมดสิ้น ร่างบางหลับตาลงอย่างอ่อนล้าและหลับใหลไปในที่สุดหรือบางทีเธออาจแค่ฝันไปเท่านั้น เสียงความเคลื่อนไหวด้านนอกทำให้หญิงสาวลืมตาตื่น แม้ภายในกระโจมจะมืดทึบแต่เธอก็รู้ดีว่าเช้าวันใหม่มาเยือนแล้ว สาริศาขยับตัวลุกขึ้นนั่งบนที่นอน รอบกายมีเพียงความว่างเปล่า เธอถอนหายใจเบาๆ มันคงเป็นเพียงความฝันจริงๆ นั้นแ

ชายหนุ่มแหงนหน้าหัวเราะก่อนจะพิศมองหญิงสาวอย่างพิจารณาอีกครั้ง “ท่าทางเจ้าคงจะหิวแล้ว เอาเป็นว่าเจ้าจัดการตัวเองให้เรียบร้อยก่อน อีกสักครู่เราจะให้คนยกอาหารเข้ามาให้”พูดจบร่างสูงในชุดดำก็ลุกจากเตียงแล้วก้าวยาวๆ ออกจากห้องไป สาริศาอ้าปากค้างด้วยความงุนงง จะให้เธอเข้าใจอย่างไรดี เขาจะเป็นมิตรหรือศัตรูก็ไม่อาจคาดเดาได้ แต่เมื่อขยับตัวก็เจ็บแปลบตามเนื้อตัวไปหมด พอคิดถึงเหตุการณ์ตอนนั้นสาริศาก็สั่นเทาขึ้นมาทันที เขาไม่ใช่ผู้ชายที่จะไว้ใจได้ เธอสรุปแล้วมองไปที่ปลายเตียงซึ่งมีเสื้อผ้าวางไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้“ตั้งสติหน่อยริต้า ไม่ใช่เวลามาทำตัวอ่อนแอ” สาริศาบอกกับตัวเอง แล้วกัดฟันฝืนทนพาร่างกายที่เต็มไปด้วยรอยช้ำเข้าห้องอาบน้ำ เมื่อร่างกายเปลือยเปล่าต่อหน้ากระจกเงาบานใหญ่ หญิงสาวก็ต้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ ไม่แปลกใจเลยที่เธอเจ็บช้ำไปทั่วร่างกายยังไม่นับความเจ็บปวดจากบาดแผลเดิมที่กลางหลังเธอได้แต่ถอนหายใจเบาๆ แล้วก้าวลงไปในอ่างอาบน้ำ น้ำอุ่นที่เธอไม่ได้สัมผัสมานานนับสัปดาห์มันช่างรู้สึกยาวนานคล้ายผ่านมานับเดือนจริงๆ เธอพยายามไม่คิดถึงโชคชะตาที่

ทว่าคริสติน่าไม่รู้ว่าตนเองคิดผิด แท้จริงเธอเป็นทาสอารมณ์ของเขาอย่างไม่รู้ตัว มือใหญ่จับไหล่สองข้างของหญิงสาวให้ลุกขึ้น เมื่อเธอยืนตรงหน้าแล้วเขาก็กระชากชุดนอนที่เธอสวมไว้ออกอย่างง่ายดาย เขากระชากเอวบางเข้ามาใกล้แล้วดูดกลืนยอดอกที่ชูชันท้าทายสายตา คริสติน่าครางกระเส่าอย่างห้ามตัวเองไม่ได้ อารมณ์รัญจวนเตลิดจนแทบไม่มีแรงทรงตัวเมื่อปลายลิ้นของอีกฝ่ายหยอกล้อที่ยอดอก เขาประคองเธอไว้ให้นั่งบนตักอุ่นของเขา ร่างเปลือยเปล่าของเธอร้อนและหลอมละลายเพราะปลายลิ้นที่ดุจเปลวไฟ ซ้ำมือใหญ่ยังนวดคลึงหน้าอกและอีกข้างที่บีบแก้มก้นจนเธอต้องขยับสะโพกบดเบียดแท่งหินของเขา“โอ้ว... อิสมาเอล...ที่รัก...ได้โปรด...” คริสติน่าครางไม่ได้ศัพท์รอขอในสิ่งที่เธอรอคอย อิสมาเอลทำเสียงในลำคออย่างสาสะใจ เขาอุ้มคริสติน่าขึ้นนั่งที่ขอบเก้าอี้ แหวกเรียวขาสองออกกว้างแล้วแทรกแก่นกายเข้าไปอย่างรวดเร็วและรุ่นแรงจนหญิงสาวหวีดร้องตกใจ คริสติน่าผวาเฮือกกอดเขาแน่นและเมื่อเนื้อแนบเนื้อผสานแน่นชิด เขาก็อุ้มทั้งที่ยังสอดสวมไปที่เตียงของเขา หญิงสาวครวญครางแทบขาดใจ เมื่อแผ่นหลังเปลือยเปล่าถึงเตียงเขาก็ไม่ลดความรุ่นแร