“ผมหวังว่าคุณจะกลับไปทบทวนของเสนอของผม” อิสมาเอลจับมือของสาริศาแล้วยกมือเรียวขึ้นจรดริมฝีปากเบาๆ “หวังว่าสายลมแห่งโชคชะตาจะนำพาพวกเราให้พบกันอีก” สาริศายิ้มน้อยๆ รู้สึกถึงความไม่พอใจของใครบางคนที่จ้องมองอยู่ พิชชาไม่รู้เรื่องราวระหว่างอิสมาเอลกับสาริศา แต่พอเธอเห็นเพื่อนหน้าซีดลงเธอก็รีบเข้าไปประคอง “เหนื่อยเหรอริต้ากลับไปพักผ่อนดีกว่าไหม” “ก็ดีเหมือนกัน” สาริศาอยากหลบจากบรรยากาศอึดอัดมากกว่า “งั้นพวกเราขอตัวนะคะ” พิชชาหันไปบอกชีควาคิม “เดี๋ยวผมไปส่งริต้าเอง” ชีควาคิมลุกขึ้นยืนแล้วเดินมาแตะข้อศอกของสาริศา พิชชามองใบหน้าหวานที่ซีดเซียวของเพื่อนรักสลับกับชีควาคิม ยังไม่ทันที่พิชชาจะเอ่ยปากพูดอะไรเดวิทก็เข้ามาคว้าข้อมือของพิชชาไว้ก่อน หญิงสาวหันขวับไปมองด้วยความไม่พอใจ “ผมจะไปส่งคุณพิชชาเองครับ” “ไม่ต้อง...ฉันจะไป...” พิชชาแอบนิ่วหน้าที่ข้อมือถูกบีบแรงๆ และดูท่าทางอีกฝ่ายจะไม่ยอมปล่อยง่ายๆ สาริศาแอบยิ้มขำเพื่อนสาวก่อนพยักหน้าให้เดวิท องครักษ์หนุ่มกึ่งลากกึ่งจูงออกมาโดยไม่ฟังเสียงทัดทาน
Magbasa pa
Mag-log in
