6.3

อลีนาแวะมาหาศิวภัทรที่เวดดิงสตูดิโอก่อนกลับบ้านเพราะเขาโทร. มาบอกว่าอันนาเบี้ยวนัดลองชุดแต่งงาน แถมยังติดต่อไม่ได้ตั้งแต่เช้าอีกด้วย

               “พี่พอลไม่ได้คุยกับเอยมากี่วันแล้วคะ” หญิงสาวเลียบเคียงถาม เพราะรู้อยู่แก่ใจว่าการที่ศิวภัทรติดต่ออันนาไม่ได้เป็นเพราะน้องสาวของเธอตั้งใจหลบหน้าเขา

               “ตั้งแต่วันที่เราไปดูห้องจัดเลี้ยงที่โรงแรมกัน พี่ก็ไม่ได้คุยกับเอยอีกเลย” ชายหนุ่มถอนหายใจอย่างเคร่งเครียด ตอนนี้ทั้งชีวิตส่วนตัวและงานของเขาปั่นป่วนไปหมด สถานีโทรทัศน์ช่อง 66 HD ซึ่งเป็นธุรกิจของครอบครัวที่ดำเนินกิจการมานานกว่าสี่สิบปีกำลังประสบภาวะขาดทุน หุ้นร่วง เรตติงละครโทรทัศน์แพ้ช่องคู่แข่งแบบหลุดลุ่ยแทบทุกลอต นักแสดงในสังกัดก็ขยันสร้างข่าวฉาวโฉ่ ว่าที่เจ้าสาวที่กำลังจะแต่งงานกันก็มาทำท่าจะตีจากอีก

               “เอิงได้คุยกับเอยบ้างมั้ย”

               “คุยบ้างค่ะ” อลีนาตอบไม่เต็มเสียง เพราะเรื่องที่คุยกันไม่สมควรให้ศิวภัทรรับรู้สักเรื่อง ทั้งเรื่องที่อันนาเคยมีลูกมาก่อน เรื่องที่มีผู้ชายคนใหม่ และเรื่องที่อันนากำลังวางแผนจะยกเลิกการแต่งงานกับเขา

               “พี่รู้สึกว่าเอยไม่อยากแต่งงานกับพี่แล้ว” ศิวภัทรยอมรับออกมาในที่สุด

               “ทำไมพี่พอลถึงคิดอย่างนั้นคะ” ถามทั้งที่รู้ว่าคนรักกันย่อมมีเซนส์ในเรื่องแบบนี้อยู่แล้ว

               “พี่เริ่มรู้สึกตั้งแต่สถานการณ์ในช่องของพี่ไม่ค่อยดีแล้ว” ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาเป็นครั้งที่สอง “เอิงก็รู้นิสัยเอยดีคงเดาได้ใช่มั้ยว่าเพราะอะไร”

               “พอจะเดาได้ค่ะ”

อลีนารู้นิสัยอันนาดีว่าเป็นคนชอบความฟุ้งเฟ้อ ติดหรู ชอบคนรวย และฝันอยากมีชีวิตหรูหราอย่างพวกไฮโซเซเลบตอนแรกที่อันนาอยากได้ศิวภัทรมากก็เพราะเขาเป็นนักธุรกิจหนุ่มเนื้อหอม สถานีโทรทัศน์ของเขาก็กำลังรุ่งเรือง เรียกว่าเป็นยุคทองของช่อง 66 HD ซึ่งต่างจากตอนนี้ที่เป็นขาลงโดยสิ้นเชิง

“อ้าว...คุณเอยมาแล้วเหรอคะ” พนักงานของร้านเดินเข้ามาไหว้อลีนาอย่างเป็นกันเอง “ฟ้าเตรียมชุดไว้ให้แล้ว เชิญคุณเอยเข้าไปลองได้เลยค่ะ ถ้าไม่พอดีตรงไหนฟ้าจะให้ช่างแก้ให้ค่ะ”

“ฉันไม่ใช่เอยค่ะ ฉันชื่อเอิง เป็นพี่สาวฝาแฝดของเอย” อลีนารีบแก้ความเข้าใจผิด

“จริงเหรอคะเนี่ย” พนักงานสาวทำหน้าตื่นเต้น “หน้าเหมือนกันมาก นี่ถ้ามายืนเทียบกันก็คงแยกไม่ออกว่าใครเป็นใคร”

“เอิงช่วยลองชุดแทนเอยหน่อยได้มั้ย พี่ไม่อยากเสียเวลารอเอยแล้ว” ศิวภัทรบอกหญิงสาวที่ครั้งหนึ่งเขาเคยจีบ หากไม่มีอันนาเข้ามาแทรก วันนี้เจ้าสาวของเขาก็คงเป็นเธอ

“ของแบบนี้ทำแทนกันได้ที่ไหนคะ” อลีนาอึดอัดใจ บางครั้งศิวภัทรกับอันนาก็เหมือนกันเกินไป คือมีเรื่องอะไรก็เอามาโยนลงที่เธอกันหมด “เอาอย่างนี้ก็แล้วกันค่ะ เอิงจะเอาชุดไปให้เอยลองที่บ้าน ถ้าไม่พอดีตรงไหนเอิงจะเป็นคนมาคุยกับช่างให้เอง”

“ก็ได้” ศิวภัทรตอบตกลงแล้วหันไปสั่งพนักงาน “เอาชุดใส่ถุงมาให้คุณเอิงด้วยนะ”

“ได้ค่ะ” พนักงานสาวรับคำแล้วเดินออกไป

“ถ้าพี่ไม่โลเลเปลี่ยนใจจากเอิงไปคบกับเอย พี่ก็คงไม่ต้องเครียดแบบนี้” ชายหนุ่มพูดเปรยขึ้นอย่างเหนื่อยหน่ายที่วิ่งตามผู้หญิงที่ทำท่าจะวิ่งหนีเขาแล้ว

“อย่าพูดแบบนั้นสิคะ” อลีนารู้สึกได้ว่าเขากำลังจะโลเลเปลี่ยนใจอีกแล้ว

“พี่พูดจริง” ศิวภัทรมองสบตาหญิงสาวที่นั่งอยู่เก้าอี้ฝั่งตรงกันข้ามกันด้วยแววตาที่จริงจังขึ้น “ถ้าเอยขอเลิกกับพี่อย่างที่พี่คิดไว้จริง เรากลับมาเริ่มต้นกันใหม่ได้มั้ยเอิง”

“สายไปแล้วค่ะพี่พอล เอิงกำลังจะแต่งงานไม่กี่วันนี้แล้ว”

“แต่งงาน!”

“ค่ะ” อลีนารู้สึกชนะที่เห็นเขาแสดงความเสียดายออกมาทางสายตาอย่างเปิดเผย

อลีนาหอบถุงชุดแต่งงานฟูฟ่องที่มีน้ำหนักเกือบสิบกิโลกรัมของอันนาขึ้นแท็กซี่กลับมาถึงบ้านตอนหกโมงเย็น ทีแรกศิวภัทรขอมาส่ง แต่เธอปฏิเสธ เพราะรู้สึกอึดอัดกับคำพูดที่เขาเพิ่งพูดกับเธอ

เมื่อหญิงสาวก้าวเข้ามาในห้องรับแขก เสียงหัวเราะไม่คุ้นหูของผู้ชายคนหนึ่งก็ดังแว่วมาให้ได้ยิน เธอคิดว่าพ่อกับแม่มีแขกจึงเดินเลี่ยงไปอีกทางเพื่อจะขึ้นบันไดไปชั้นสอง แต่แม่หันมาเห็นเสียก่อน

“ทำไมมาช้านักล่ะเอิง แฟนมารออยู่นานแล้วนะ”

“แฟนเหรอคะ!” อลีนางงเป็นไก่ตาแตก เธอมีแฟนตั้งแต่เมื่อไร

“ผมเอง” ชายหนุ่มที่นั่งหันหลังให้เธอลุกขึ้นแล้วหันหน้ามายิ้มให้อย่างมีนัยอะไรบางอย่างที่บ่งบอกว่าสถานการณ์นี้ไม่ปกติ

“คุณคิม!” อลีนาไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาจะบุกมาถึงบ้านเธอ แถมยังนั่งคุยกับพ่อแม่เธออย่างสนิทสนมจนหัวเราะกันเสียงดังลั่นขนาดนั้นได้อีก “คุณมาได้ยังไง แล้วมาทำไม”

“คุณคิมมาแนะนำตัว” พ่อชิงตอนแทน และตามมาด้วยเสียงแซวร่าเริงของแม่

“มีแฟนหล่อนิสัยดีแบบนี้ทำไมถึงเก็บเงียบไม่บอกแม่สักคำ” เพราะเป็ดปักกิ่งจากห้องอาหารในโรงแรมห้าดาวชื่อดังและของกำนัลราคาแพงอีกหลายอย่างทำให้คิรากรได้รับความเอ็นดูจากพ่อและแม่ของอลีนาอย่างง่ายดาย

อลีนาเกือบหลุดปากปฏิเสธ แต่คิรากรส่งสายตาปรามไว้พร้อมกับเดินมาจูงแขนเธอไปนั่งที่โซฟา

“ผมคุยกับคุณพ่อคุณแม่คุณเรื่องงานแต่งงานของเราแล้วนะ พวกท่านตกลง พรุ่งนี้ผมจะพาคุณแม่มาสู่ขอคุณกับท่านอย่างเป็นทางการอีกครั้ง”

“รีบขนาดนี้เอิงท้องใช่มั้ยลูก” พรกมลถามลูกสาวตรงๆ

“เปล่าค่ะแม่ เอิงไม่ได้ท้อง เอิงกับคุณคิมยังไม่เคยมีอะไรกันเลยด้วยซ้ำ” อลีนารีบปฏิเสธเป็นพัลวัน

“แม่ก็ไม่ได้ว่าอะไร เอิงโตแล้ว เรียนจบมีงานทำ รับผิดชอบตัวเองได้แล้ว จะท้องแม่ก็ไม่ว่าอะไร”

“ตอนนี้ยังไม่ท้อง แต่แต่งแล้วก็รีบท้องก็แล้วกัน พ่ออยากเลี้ยงหลานเร็วๆ” คนเป็นพ่อแซวลูกสาวชนิดที่ไม่กลัวว่าลูกสาวจะเขินเลยสักนิด

“พ่ออ้ะ พูดอะไรแบบนั้นคะ” อลีนาอายจนหน้าแดงลามไปถึงใบหู แล้วเปลี่ยนเรื่องคุยเพื่อกลบเกลื่อน “แล้วนี่เอยไม่อยู่บ้านเหรอคะ”

“บินไปทัวร์ยุโรปกับเพื่อนตั้งแต่บ่ายแล้ว เห็นว่าจะไปเดือนนึงนะ” แม่ตอบเหมือนเป็นเรื่องปกติที่ลูกสาวคนนี้จะบินไปเที่ยวประเทศโน้นประเทศนี้ครั้งละหลายๆ วัน

พ่อกับแม่นั่งคุยด้วยอยู่อีกครู่หนึ่ง แล้วปล่อยให้สองหนุ่มสาวได้คุยกันตามลำพัง และทันทีที่พ่อกับแม่เดินลับตาไป อลีนาก็หันมาดุคิรากรตาเขียว เพราะรู้สึกว่าเขาก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของเธอมากเกินไป

“คุณจะทำอะไรทำไมไม่ปรึกษาฉันก่อน แล้วเรื่องแต่งงานฉันควรเป็นคนคุยกับพ่อแม่เอง ไม่ใช่คุณ”

“ผมรีบ อยากเคลียร์เรื่องนี้ให้จบเร็วๆ เพราะเรายังมีเรื่องสำคัญอีกเรื่องที่ต้องคุยกันให้รู้เรื่อง” คิรากรบอกหน้านิ่ง น้ำเสียงราบเรียบแบบคุณลุงคนเดิมไม่มีผิด