4.3 | เช็คสถานะ

“เอยบอกว่าไม่ต้องการไออุ่น แม่ประเภทไหนที่กล้าพูดว่าไม่ต้องการลูก ฉันรู้ว่าเอยไม่ใช่คนนิสัยดี แต่ก็ไม่คิดว่าจะแย่ได้ถึงขนาดนี้”

               คิรากรขยับตัวเข้าใกล้คนที่ก้มหน้าร้องไห้อยู่กับฝ่ามือของตัวเองอย่างน่าสงสาร เขาไม่รู้จะพูดปลอบเธออย่างไรจึงได้แต่ยื่นมือเข้าไปจับที่ต้นแขนเธอแล้วบีบเบาๆ แทนคำปลอบโยน แต่เธอก็ยังไม่หยุดร้องไห้ เขาจึงตัดสินใจรั้งร่างบอบบางที่กำลังสั่นเพราะแรงสะอื้นเข้ามาซบกับอกกว้าง แล้วลูบไล้ฝ่ามืออบอุ่นไปบนแผ่นหลังเรียบเนียนที่อยู่ภายใต้เสื้อยืดสีขาวเนื้อนุ่ม

อลีนาซุกตัวร้องไห้อยู่ในอ้อมกอดของคิรากรเนิ่นนาน สัมผัสของเขาทั้งอบอุ่นและอ่อนโยน อีกทั้งการโยกตัวไปมาเป็นจังหวะแผ่วเบาก็ยิ่งทำให้เธอรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่กำลังได้รับการปลุกปลอบในขณะที่กำลังอ่อนแอจากผู้ปกครองมากกว่าถูกฉวยโอกาสจากผู้ชายคนหนึ่ง แต่กระนั้นเธอก็ยังอดเขินไม่ได้อยู่ดี

               ก็เขาไม่ใช่พ่อเธอนี่!

               “ปล่อยฉันได้แล้ว” อลีนาดันตัวเองออกจากอกกว้างแล้วก้มหน้างุดด้วยความกระดากอาย เจอกันแค่วันเดียวแต่เขากอดเธอไปแล้วถึงสองครั้ง ถึงจะไม่ได้ตั้งใจก็เถอะ

               “ผมขอโทษ” ชายหนุ่มรีบปล่อยมือแล้วถอยห่างออกไปนิดหนึ่ง “ผมไม่รู้จะปลอบคุณยังไง ก็เลย...” เขาเกรงว่าเธอจะอายไปมากกว่านี้จึงละคำว่า ‘กอด’ เอาไว้ในฐานที่เข้าใจกันสองคน

               “คุณปลอบผู้หญิงแบบนี้ทุกคนหรือเปล่า”

               “มันเป็นวิธีที่ผมใช้ปลอบไออุ่น เวลาแกงอแงมากๆ ผมจะกอดแกไว้แบบนี้ สักพักแกก็จะสงบลง”

               “ฉันกลายเป็นลูกคุณไปแล้วสินะ” หญิงสาวยิ้มขำ รู้สึกผ่อนคลายขึ้น เมื่อตระหนักได้ว่าเขาไม่ได้กอดเธอแบบชู้สาว หรือคิดจะฉวยโอกาส

               “ใครอยากได้คุณเป็นลูก” เขาพูดพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินไปหยิบหมอนกับผ้าห่มในตู้มาวางไว้ให้ “คุณนอนที่โซฟานี่นะ”

               “แล้วคุณนอนไหน”

               “ผมนอนที่เก้าอี้ข้างเตียงไออุ่นได้”

               “ได้แน่เหรอ” การนั่งหลับบนเก้าอี้ทั้งคืนคงไม่สบายตัวแน่

               “หรือจะให้ผมนอนกับคุณบนโซฟา” เขาพูดเรื่องชวนวาบหวามได้หน้าตายมาก

               “จะบ้าเหรอ” อลีนามองเขาตาขุ่น

               “ผมล้อเล่น” เขายิ้มขำออกมาในที่สุด “คุณนอนเถอะ ผมขอไปอาบน้ำก่อน”

               อลีนาเพิ่งสังเกตว่าเขายังสวมชุดเมื่อเช้าอยู่ แต่สภาพของมันยับเยินกว่าเดิมมาก อีกทั้งผมดำขลับที่ตัดทรงทันสมัยและถูกเซตไว้อย่างดีก็ตกลงมาปรกหน้าปรกตา แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ความหล่อของเขาลดลงเลย

               “มีอะไรติดหน้าผมเหรอ” เขาโน้มตัวยื่นหน้าเข้ามาใกล้

               “ปะ...เปล่าค่ะ” หญิงสาวตอบตะกุกตะกักพลางเอนหลังหนีใบหน้าหล่อเหลาที่ลอยเด่นอยู่ตรงหน้าในระยะประชิด มันใกล้มาก...มากจนเธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นของเขาที่ลอยมากระทบปลายจมูก

               “จ้องหน้าผมมากๆ ระวังนะ”

               “ระวังอะไร”

               “ระวังจะหลงเสน่ห์ผม” สายตาของเขาเจ้าเล่ห์แพรวพราวต่างจากคุณลุงหน้าดุที่เธอเคยรู้จักอย่างสิ้นเชิง

               คำพูดสั้นๆ ของเขาทำให้ใบหน้าเธอร้อนผ่าว “อย่ามาล้อเล่นแบบนี้นะ”

               “เบาๆ เดี๋ยวไออุ่นตื่น” เขาแตะปลายนิ้วชี้ลงบนเรียวปากนุ่มที่เคลือบไว้ด้วยลิปกลอสสีชมพูอ่อนหวาน

               “นี่คุณ จะอาบน้ำก็รีบไปเลย” อลีนาใช้สองมือดันอกกว้างที่เพิ่งซุกซบให้ออกห่างอย่างเขินอาย ผู้ชายคนนี้อันตรายกว่าที่คิด นอกจากจะดุมากแล้ว เขายังเจ้าเล่ห์อย่างร้ายกาจอีกด้วย

               คิรากรหัวเราะอารมณ์ดีเป็นครั้งแรกของวันขณะเดินเข้าไปในห้องน้ำ แต่จังหวะที่กำลังจะปิดประตู เขาก็ยื่นหน้าออกมาถามหญิงสาวที่นั่งเขินจัด ใบหน้าแดงแจ๋อยู่ที่โซฟาว่า

               “คุณว่างอยู่ใช่มั้ย”

               “ตอนนี้เหรอ” เธอย้อนถามสีหน้างุนงง ไม่เข้าใจจุดประสงค์ของเขา

               “อือ” เขาพยักหน้าพลางสบตาเธออย่างคาดหวังคำตอบบางอย่าง

               “ก็ว่างนะ ไม่ได้ทำอะไร จะนอนแล้วเนี่ย” หญิงสาวจัดหมอนกับผ้าห่มให้เข้าที่เตรียมตัวนอน

               “ผมหมายถึง คุณกำลังคบกับใครอยู่หรือเปล่า”

               อลีนาอึ้งไปเลย ไม่คิดว่าเขาจะถามตรงๆ แบบนี้ “คุณจะรู้ไปทำไม”

               “ผมจะได้ทำตัวถูก...ว่าไง มีแฟนยัง” เขาถามย้ำเมื่อเธอเอาแต่จ้องหน้าเขานิ่ง

               “ยังไม่มี แล้วก็ไม่คิดจะมีด้วย” ตอบออกไปแล้วก็ทิ้งตัวลงนอนหันหลังให้เขาทันที แต่ยังรู้สึกเหมือนโดนจ้องมองอยู่จึงดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมโปงอีกชั้น

               “แล้วผมจะทำให้คุณเปลี่ยนใจ” คิรากรยิ้มอย่างมุ่งมั่นตั้งใจ ไม่ง่ายเลยที่เขาจะเจอผู้หญิงที่ถูกใจและเข้ากับไออุ่นได้ดีแบบนี้ ในเมื่อเจอแล้ว ในเมื่อเจอแล้ว เขาก็จะไม่ปล่อยให้เธอหลุดมือไปง่ายๆ แน่