รสสวาทมาเฟียร้าย의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 20

มาร์คัสมองมือเรียวเล็กอย่างชั่งใจเนิ่นนาน“แค่จับมือก็ไม่ได้เหรอคะ” หญิงสาวถามหน้าละห้อยทั้งที่ยังยื่นมือค้างไว้อยู่“อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ ผมไม่ชอบ” มือใหญ่ยื่นไปฉุดมือเล็กให้ลุกขึ้นมาแล้วจูงมือพาเธอเดินกลับไปที่ห้องนอนเอวารินบีบมือเข้ากับมือเขาพลางเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าด้านข้างอันหล่อเหลาด้วยความอบอุ่นใจ ทุกครั้งที่อยู่ใกล้เขาเธอจะรู้สึกมั่นคงและปลอดภัยเสมอและทันใดนั้นเอง ก็มีภาพเหตุการณ์บางอย่างแวบเข้ามาในสมองของเอวาริน เธอเห็นภาพตัวเองกำลังจมดิ่งลงสู่ผืนน้ำดำมืด ในวินาทีที่กำลังจะขาดอากาศหายใจและสติสัมปชัญญะกำลังจะดับวูบก็มีมือของใครบางคนที่เธอมองไม่เห็นหน้ายื่นเข้ามาจับมือเธอและฉุดดึงขึ้นเหนือน้ำภาพที่เห็นทำให้เอวารินสั่นสะท้านไปทั้งตัว มือเย็นเฉียบของเธอเผลอบีบกระชับมือมาร์คัสแน่นมากจนเขาตกใจ“คุณเป็นอะไร” ร่างสูงก้มลงมองหน้าคนตัวเล็กกว่าแล้วใช้มืออีกข้างที่ว่างอยู่ประคองใบหน้าซีดเผือดของเธอให้เงยขึ้น “ฉันเห็นภาพตัวเองกำลังจมน้ำ” เธอบอกเสียงสั่น จังหวะหัวใจเต้นระรัวด้วยตื่นกลัว “คุณจำได้แล้วเหรอ” มาร์คัสถามเสียงเบา บอกไม่ถูกว่าดีใจหรือเสียใจกันแน่

“อื้อ...” เอวารินส่งเสียงครางสั่นสะท้าน สองแขนโอบรัดอยู่รอบลำตัวหนา ปลายเล็บจิกลงบนผิวเนื้อด้วยแรงทั้งหมดที่มีเพื่อบรรเทาความเสียวซ่าน ความสุขที่ได้รับมันท่วมท้นจนเธอแทบจมดิ่ง ความเจ็บปวดที่มีใครตอนแรกอันตรธานหายไปจนหมดสิ้น“แรงขึ้นอีกได้มั้ย” เขาวิงวอนเสียงแหบห้าว“ค่ะ”มาร์คัสเร่งจังหวะให้เร็วและแรงมากขึ้น ลมหายใจถี่กระชั้นที่มาพร้อมกับเสียงครางทุ้มต่ำด้วยความสุขสมในลำคอของเขาปลุกเร้าอารมณ์ของหญิงสาวให้พลุ่งพล่านตามไปด้วย เธอขยับสะโพกสอดรับกับจังหวะการเข้าออกของเขาได้แบบพอดิบพอดีทำให้การเติมเต็มกันและกันล้ำลึกมากยิ่งขึ้น“ผมจะคลั่งเพราะคุณอยู่แล้ว” เขาคำรามเสียงสั่นพร่าแล้วแนบริมฝีปากจูบเธออย่างเร่าร้อนดูดดื่ม สะโพกเพรียวยังคงถาโถมเข้าสู่ความคับแน่นอันอ่อนนุ่มเป็นจังหวะรุนแรงโดยไม่มีการผ่อนปรน“อื้อ...มาร์คคะ...” หญิงสาวครางเรียกชื่อเขาเสียงแผ่วหวาน ร่างกายสั่นระริก เหงื่อผุดพรายไปทั่วร่างจนผิวหนังเปียกชื้น กล้ามเนื้อภายในส่วนที่ลึกลับที่สุดเต้นตุบตับบีบรัดความเป็นชายร้อนจัดซึ่งเสียดแทรกเข้ามาครั้งแล้วครั้งเล่าเป็นจังหวะหฤหรรษ์ การเสียดสีกันอยู่ภายในของเนื้อแท้ที่เปิดเปลือยก่อให้เกิ

มาร์คัสนั่งมองเอวารินใส่ทูพีชแหวกว่ายอยู่ในสระว่ายน้ำพลางครุ่นคิดหาวิธีทำให้เธอไม่ทิ้งเขาไปเมื่อความทรงจำกลับคืนมา วิธีเดียวที่คิดได้ตอนนี้คือรวบรัดแต่งงานและจดทะเบียนสมรส และเพื่อความชัวร์เขาควรจะรีบมีลูกกับเธอโดยเร็วจะได้เป็นการผูกมัดเธอไว้อีกชั้นอย่างเหนียวแน่น “คิดอะไรอยู่คะมาร์ค” หญิงสาวว่ายน้ำเข้ามาเกาะขอบสระแล้วส่งยิ้มสดใสให้คนที่นั่งทำหน้าเครียดจนหัวคิ้วขมวดมุ่นแทบจะชนกัน “ลงมาว่ายน้ำด้วยกันดีกว่าค่ะ” “คุณควรจะขึ้นมาพักได้แล้วนะ ว่ายน้ำมาเกือบชั่วโมงแล้วไม่เหนื่อยเหรอ” “งั้นคุณก็มาช่วยดึงฉันขึ้นไปหน่อยสิคะ” เธอเหยียดแขนจนสุดยื่นมือให้เขาด้วยท่าทางออดอ้อนน่ารักและก็ได้ผล เขาแพ้ลูกอ้อนของเธออีกตามเคยมาร์คัสเดินมาหยุดที่ขอบสระแล้วยื่นมือลงไปหาคนที่แช่ตัวอยู่ในน้ำ แต่แทนที่เธอจะจับมือเขาแล้วดึงตัวเองขึ้นจากน้ำเธอกลับออกแรงฉุดเขาให้ตกลงไปในน้ำด้วยกัน “แกล้งผมดีนักนะ เดี๋ยวจะเอาคืนให้เข็ดเลย” ชายหนุ่มหัวเราะอารมณ์ดีเมื่อผุดตัวขึ้นมาเหนือน้ำ ด้วยความลึกของสระเพียงเมตรครึ่งทำให้ชายหนุ่มที่สูงถึงหนึ่งร้อยแปดสิบสามเซ็นติเมตรสา

“ทำไมต้องรีบขนาดนี้ด้วยคะมาร์ค ฉันยังดื่มไวน์ไม่หมด เลย” คนที่ติดใจรสชาติไวน์บ่นอุบอิบขณะก้าวตามร่างสูงเข้าไปในลิฟต์ “ผมอยากเข้าหอกับคุณเร็วๆ ไง” วงแขนแข็งแกร่งรั้งเอวบางเข้ามาแนบชิดกับลำตัวแล้วก้มลงจุ๊บที่ริมฝีปากเธอครั้งหนึ่งอย่างอดใจไม่ไหว “ให้ตายสิ...ผมอยากมีอะไรกับคุณลิฟท์นี่จัง” “ฉันไม่เอาด้วยหรอก อายเค้า” เธอบอกยิ้มๆ “แต่ถ้าแค่จูบก็พอได้นะคะ เราน่าจะมีเวลาหนึ่งนาทีกว่าลิฟต์จะลงไปถึงชั้นล่าง” มาร์คัสกระตุกยิ้มนิดหนึ่งก่อนจะดันหลังเธอไปชิดกับผนังลิฟต์แล้วประกบริมฝีปากลงบนเรียวปากนุ่มอย่างอ่อนโยนจากนั้นแทรกลิ้นเข้าไปไล้วนจนทั่วแล้วดูดลิ้นเล็กอย่างแรงเพื่อกวาดเอารสชาติไวน์ที่ยังหลงเหลืออยู่ในปากเธอ “อื้อ” เอวารินหลุดครางเสียงแผ่วหวาน รู้สึกร้อนวูบวาบบริเวณกึ่งกลางร่างกาย ในใจนึกอยากให้ลิฟต์ค้างสักชั่วโมงเพื่อจะได้มีเวลาทำอย่างอื่นนอกจากจูบ เสียงสัญญาณลิฟต์ดังขึ้นก่อนที่ลิฟต์จะเปิดออกทำให้ทั้งคู่ต้องรีบผละออกจากกัน จากนั้นมาร์คัสก็โอบเอวภรรยาผู้เร่าร้อนของเขาออกจากลิฟต์ด้วยมาดหล่อสวยแบบเนียนๆ เหมือนไม่มีอะไรเ

“อ๊ะ...” หญิงสาวครางเสียงสั่นระริก แผ่นหลังแอ่นโค้งขึ้นเมื่อเขาดูดดึงสลับกับการใช้ปลายลิ้นตวัดวนถี่รัวที่ปลายยอด ในขณะที่อีกข้างก็ถูกปลายนิ้วแกร่งบดขยี้ที่ยอดดอกอย่างร้อนแรงเช่นเดียวกัน มาร์คัสถอนปากออกจากทรวงอกแสนหวานแล้วลากจูบลงมาตามแนวหน้าท้องแบนราบผ่านสะดือมาหยุดอยู่ที่ขอบกางเกงชั้นในเหนือเนินเนื้อ สัมผัสร้อนผ่าวจากริมฝีปากและปลายลิ้นของเขาที่แตะลงบนผิวเนื้อแต่ละครั้งทำให้หญิงสาวสั่นสะท้านและครางฮือไปตลอดทาง “หอมมาก…” ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกพร้อมกับทำหน้าเคลิบเคลิ้มขณะกรีดปลายจมูกโด่งเป็นสันไปตามรอยแยกของกลีบเนื้อที่อยู่ภายใต้ผ้าลูกไม้เนื้อบาง “ขอผมชิมหน่อยนะว่าจะหวานด้วยหรือเปล่า” เขาพึมพำเสียงต่ำพร่าอยู่กึ่งกลางหว่างขาเธอพลางรูดกางเกงชั้นในลงไปทางปลายเท้าอย่างนุ่มนวลแล้วประทับรอยจูบแผ่วเบาราวขนนกขึ้นมาตามปลีน่องและต้นขาด้านในจนมาสุดทางที่เนินเนื้อสีกุหลาบซึ่งกำลังแย้มเยิ้มได้ที่ “มาร์คคะ...อย่าทรมานฉันอีกเลย ฉันไม่ไหวแล้ว ฉันจะขาดใจตายเพราะคุณอยู่แล้ว...” เอวารินบอกเสียงกระเส่า สะโพกบิดส่ายไปมาเรียกร้องการบรรเทาความร้