เอวารินยอมเผยอริมฝีปากขึ้นและรับรู้ได้จากสัมผัสที่แนบชิดกันอยู่ว่าเขากำลังยิ้มอย่างพึงพอใจ จากนั้นปลายลิ้นสากชื้นก็รุกล้ำเข้ามาไล้วนอย่างเพลิดเพลิน เธออยากปล่อยให้เขาจูบให้นานกว่านี้ แต่ไม่ไหวแล้ว ตอนนี้เธอกำลังหิวมากหิวจนท้องร้อง...จ๊อก!!! มาร์คัสถอนจูบออกแล้วถามกลั้วหัวเราะ “คุณหิวมากขนาดนี้เลยเหรอ” เขากะจะเนียนทำมากกว่าจูบอยู่แล้วเชียว แต่เจอแบบนี้ก็ทั้งขำทั้งสงสารจนทำต่อไม่ได้จริงๆ “ไม่ต้องมาขำเลย” เธอต่อว่าเขาหน้าง้ำ “เพราะคุณนั่นแหละ พอออกจากโรงพยาบาลก็พาฉันมาที่นี่เลย ข้าวเที่ยงก็ไม่ได้กิน นี่ก็จะหกโมงเย็นแล้วจะไม่ให้ฉันหิวได้ยังไง” “ผมขอโทษ!” มาร์คัสยกมือขึ้นตบหน้าผากตัวเองเสียงดังป้าบ เพราะมัวแต่เครียดเรื่องที่หมอบอก เลยลืมพาเธอแวะกินอาหารกลางวันก่อนที่จะเดินทางมาที่นี่ “คุณรอสักครึ่งชั่วโมงไหวมั้ย เดี๋ยวผมทำทีโบนสเต็กให้กิน” “อ้วน” “กินเสร็จแล้วเดี๋ยวผมช่วยเบิร์นออกให้ รับรอบว่าไม่มีไขมันสะสมในร่างกายคุณแน่นอน” แววตาเขาเปล่งประกายวิบวับขึ้นมาทันทีเมื่อพูดถึงเรื่องแบบนี้ “ในหัวคุณนี่มีแ
최신 업데이트 : 2026-01-25
