《Rings of Deception》全部章節：第 81 章 - 第 90 章

Solana Estrella Villanueva Russo’s Point of ViewTanghali pa lang dito si Italy. Kaya alam ko na kaagad na talagang hinihintay kami ng kaniyang Daddy ngayon.Nang tumigil ang sasakyan sa harapan ng mansion ay tuluyan akong hindi mapakali. Makikilala ko na kasi ang Daddy niya, at hindi ko alam kung paano ko siya kauusapin.Lumabas si Demetrius ng sasakyan, habang ako naman ay hindi alam ang gagawin. Ngunit nang maalala ko ang purse ko, saka ko lang natanto na wala nga pala sa akin ‘yon, dahil si Demetrius mismo ang may dala.“I’m here,” pagpapakalma ni Demetrius nang makababa ako ng sasakyan.Inalalayan niya pa ako, at mukhang napansin niya ang panginginig ng kamay ko kaya ganoon.Kinagat ko lamang ang aking ibabang labi, habang siya naman ay hinalikan na ngayon ang aking noo.Naramdaman ko rin ang pagpulupot ng kaniyang bisig sa aking baywang, hanggang sa magsimula na kaming pumasok sa mansion nila.Unang tumambad sa akin ang butler, at ang head housekeeper ng mansion nila. Yumuko ang

Solana Estrella Villanueva Russo’s Point of ViewNapahugot na lamang ako nang malalim na hininga. Nagising kasi ako nang wala sa tabi ko si Demetrius. So, baka bumili nga talaga siya ng pregnancy test na kailangan ko.Napatitig na lang tuloy ako sa kisame, at hindi maipaliwanag ang aking nararamdaman. Sa totoo lang talaga ay wala naman akong nararamdaman na kahit ano. Isa pa, kapag talaga period cravings ko, matatamis ang gusto kong kainin.Ang problema lang talaga ay kung period cravings nga ba talaga ‘to. Kailangan ko kasi talagang makasiguro lalo pa’t delikado ngayon. Kahit naman kasi sabihin ni Demetrius sa akin na may mga tauhan siya, at kayang-kaya niya ang sarili niya, paano naman ako, at ang magiging anak namin? Baka maging pabigat ako.Nang bumukas ang p***o, kaagad na napabaling ang atensyon ko roon. Tumambad sa akin si Demetrius na may dalang maliit na paper bag.Nang magtama ang aming mga mata, saka naman nanumbalik ang kabang nararamdaman ko kanina.“Good morning,” bati ni

Solana Estrella Villanueva Russo’s Point of View“Arcade tayo?” tanong ko kay Demetrius.Kararating lang namin ngayon sa mall, pero dahil wala naman akong maisip na bilhin dito, ‘yon ang unang dumaan sa aking isipan.“May arcade naman siguro rito, ‘no?” sambit ko, dahil nga hindi ko naman talaga alam kung mayroon nga.Napangisi naman si Demetrius sa aking nausal, habang ako naman ay sumimsim lamang ng aking milk tea.Medyo nawawala na rin ang antok ko ngayon. Dahil na rin siguro sa milk tea, at environment namin ngayon.Sobrang daming tao rin kasi talaga rito. Ni hindi ko alam kung talaga bang maraming tao palagi rito, o sadyang nagkataon lang, eh.Kasi kung tutuusin ay medyo nakahihilo. Mas gusto ko pang magpunta na lang kami ni Demetrius sa tahimik na lugar. Kagaya na lamang ng farm, o kahit mag-horseback riding na lang kami.Pero puwede naman siguro naming gawin ‘yon next week lalo na kung sanay na ako rito sa Italy.“What do you think?”Hinampas ko na ang kaniyang hita, pero tangin

Solana Estrella Villanueva Russo’s Point of ViewHabang kumakain kami, nagsisimula na akong mapaisip kung bakit nga ba galit na galit sila kay Demetrius. Alam ko namang mayaman siya, maraming business, at higit sa lahat ay malawak ang koneksyon. Pero posible kayang may mga bagay pa akong hindi alam kay Demetrius?Gusto ko siyang tanungin, pero ayaw ko namang dumagdag pa sa kung ano ang pinagdadaanan niya ngayon. Kasi parang habang tumatagal, unti-unti akong nahihiwagaan kung nakikilala ko nga ba talaga si Demetrius, o sadyang hindi pa talaga?“What’s wrong? You don’t like your food?” tanong niya, at mukhang napansin na natutulala ako, dahil sa mga tumatakbo sa aking isipan.Doon ako napakurap, at dahan-dahang inangat ang aking tingin para lamang salubungin ang kaniyang mga mata.“Gusto ko naman,” sambit ko, at napalunok na lamang, dahil hindi ko man lang napansin na kayang-kaya pa lang basahin ni Demetrius ang galaw ko. “Medyo natutulala lang ako, dahil medyo inaantok ako. Tahimik kasi

Solana Estrella Villanueva Russo’s Point of ViewNapadaing siya, habang ako naman ay nakatitig lang sa kaniya, habang nahihirapan siyang tumitig sa akin.“You’ll regret this,” he groaned.Ngumiti lang ako nang matamis sa kaniya, at bahagyang ipinilig ang aking ulo nang kaunti sa kanan na para bang hinahamon siya.“Tingin mo ba ay matatakot ako sa sinabi mo?” tanong ko sa kaniya, at hinigpitan ang pagkahahawak sa kaniya, habang patuloy ko ‘yong ginagalaw sa kahabaan niya. “Bakit naman ako matatakot?”“Hindi ka na pala natatakot ngayon, huh? Tumapatang ka na?” maangas na tanong nito sa akin, habang ako naman ay kinagat lamang ang aking ibabang labi.Gamit ang aking isang kamay, marahan kong hinaplos ang kaniyang dibdib pababa sa kaniyang abs.“Bakit naman ako matatakot?”“Kasi hindi ka makalalakad nang maayos. I’ll wreck your damn pussy, wife.”Tumawa lang ako sa kaniyang sinabi, pero kaagad din namang itinulak siya nang kaunti.Umatras naman siya, which is nakapaninibago. Hindi naman ka