บททั้งหมดของ ไฟริมธาร : บทที่ 41 - บทที่ 50

“กรี๊ดๆ ๆ”เสียงกรี๊ดอย่างดีใจของลัลนา ทำเอาเพชรน้ำบุษต้องปิดหู ก่อนจะรีบเอื้อมมือปิดปากเพื่อนสนิท เพราะเกรงว่าเสียงของลัลนาจะทำให้คนทั้งโรงแรมแตกตื่น เธอนัดกับเพื่อนรักที่โรงแรมแห่งนี้ ที่เธอติดต่อกับทางภัตราคารไว้เพื่อเตรียมอาหารไปในงานจัดเลี้ยงวันเกิดของบิดาในวันมะรืน หลังจากที่บอกเล่าเรื่องบอดีก

“จะกินได้หรือเปล่า?”ประโยคหลังเป็นเสียงห้าวๆ ที่ดังขึ้น พร้อมกับเจ้าตัวที่เดินมาด้วยท่าทางเขยกขาเล็กน้อย ลัทธพลหายไปนานเพราะไปอาบน้ำ แต่งตัวใหม่ เขาส่องกระจกแล้วส่องกระจกอีกว่าตัวเองดูดีหรือยัง ดูไม่เวอร์ไปที่จะลงไปทานอาหารเย็นใช่ไหม หมุนไปหมุนมาอยู่นานกว่าจะทำใจให้มาปรากฏตัวต่อหน้าหญิงสาวที่ทำให้เ

“ไม่ต้องกลัวจะตกงานหรอกค่ะ บุษรับรองว่าจะรักษาตัวให้ดีที่สุด”เพชรน้ำบุษหัวเราะเบาๆ พลางแลบลิ้นใส่เขาอย่างล้อเลียน กันต์ระวียิ้มเปี่ยมเสน่ห์ส่งให้เธอ เล่นเอาคนมองต้องหน้าเป็นสีเรื่อ เธอเปิดประตูรถลงไปก่อนที่จะใจเต้นเพราะรอยยิ้มของเขามากไปกว่านี้“จะมาแจกยิ้ม ทำเสียงนุ่มทำไมบ่อยๆ กันนะพี่วี รู้ไหมว่า

กันต์ระวีมองดูหน้าของเจ้านายสาว ที่เดินยิ้มออกมาจากร้านอาหาร เมื่อเขาโทรศัพท์บอกว่าเขามาถึงแล้ว เพชรน้ำบุษก็เดินออกมาทันที ด้วยท่าทีที่รื่นเริงนัก“เอ...ทำไมเสร็จเร็วจังครับคุณหนูบุษ”“บุษอิ่มน่ะค่ะ อิ่มอกอิ่มใจ”เพชรน้ำบุษตอบยิ้มๆ ใบหน้านั้นดูสดชื่นนัก นัยน์ตาหวานเป็นประกายระยับ ชายหนุ่มเพียงแค่ขมว

อีกแล้วพี่วี...ทำไมต้องมาทำให้ใจเต้นบ่อยๆ ด้วยนะ เฮ้อ...“ขอบคุณค่ะ พี่วีคะ บุษอยากจะขอให้พี่วีไปรับยายหนูนามาให้หน่อยสิคะ บอกว่าจะมาช่วยงานบุษแต่ป่านนี้ยังไม่มาเลย น่าตีจริงๆ สงสัยไปทำสวยอยู่แน่ๆ เลย”ประโยคหลังเหมือนจะบอกกับตนเอง เพราะคืนนี้เป็นงานกลางคืน ที่มีแต่สาวๆ แต่งตัวมาประชันกัน เพื่อนรักข