MasukShare
ตอนที่ 1 ผิดที่ครอบครองหยกผก
Tanggal publikasi:
2026-02-02 14:03:59“สวรรค์! เรื่องจริงเหรอเนี่ย!”
ซู้ด!!! เหล่าคนในห้องเก็บหลักฐานสูดลมหายใจเข้าจนสุดปอด แม้แต่เจ้าของล่วมยาเองยังตกตะลึงไม่แพ้กัน “หะ เห็ดหลินจือต้นใหญ่ขนาดนี้อายุกี่ปีกันเนี่ย โสมคนต้นอวบ ๆ นั่นอีก!” บุรุษพยาบาลเบิกตาพร่ำพูดราวกับละเมอ หวังหยูซินจ้องเขม็งไปยังเห็ดหลินจือที่ตอนเก็บมาจากแดนอู๋จงอายุเพียง 50 ปี สีไม่ได้แดงสดและดอกใหญ่ขนาดนี้ โสมเองก็เช่นกันดันกลายเป็นโสมเลือด ข้ามภพข้ามเวลามา 1500 ปี... เห็ดหลินจือกับโสมกลายเป็นสมุนไพรอายุกว่า 1,000 ปี หากเธอรู้คงไม่เปิดดูของโจ่งแจ้ง การเปิดเผยความมั่งมีแบบนี้ไม่ใช่เรื่องดี ‘ส่วนสมุนไพรอื่นที่อายุไม่ยืนยาว กลายเป็นซากแห้งกรัง’ มือเรียวขยับเปิดดูขวดยาต่าง ๆ พบว่ายารักษาโรคบางชนิดไม่อาจนำมาใช้ได้ เหลือพวกยาที่ออกฤทธิ์กับเส้นลมปราณและชีพจรยังคงอยู่ดี ยาพิษเสียอีกที่ไม่มีขวดไหนเสียหาย ‘ยังดีที่มีอะไรไว้ป้องกันตัว’ คิ้วเรียวงามขมวดมุ่น นึกได้ถึงคำบอกเล่าของพยาบาลสวีดินแดนนี้ถูกปกครองโดยทางการ มีกฎห้ามเข่นฆ่าผู้คน ลงมือรุนแรงหักแขนหักขาก็ไม่ได้ แต่ข้อดีคือผู้คนส่วนใหญ่อ่อนแอ ไร้วรยุทธ์ หวังหยูซินเปิดห่อผ้าตรวจสอบของที่เหลือ มีปิ่นหยก ปิ่นทองอยู่ 4 ชิ้น แล้วก็ก้อนตำลึงทองอีก 100 กว่าตำลึง ขลุ่ยหยกน้ำแข็งม่วง กล่องเก็บเข็มทองและเข็มเงิน นับว่าครบถ้วน ส่วนชุดแบบสตรีแดนอู๋จงเหลือใช้ได้เพียงชุดเดียวที่ทำจากไหมฟ้า “คุณพยาบาลสวีคะ ถ้าจะนำของพวกนี้ไปเก็บอย่างปลอดภัยต้องไปเก็บที่ไหน แล้วก้อนตำลึงทองพวกนี้สามารถแลกเป็นเงินได้หรือไม่” ไม่ใช่เธอจะไว้ใจคนที่เพิ่งรู้จัก จึงได้ถามต่อหน้าเจ้าหน้าที่ทางการ “ข้าวของควรนำไปฝากไว้ในเซพธนาคารก่อนนะคะ ส่วนก้อนตำลึงทองนี่เดี๋ยวทำบัตรประชาชนเสร็จแวะเข้าไปขายในร้านทองน่าจะได้ค่ะ” พยาบาลสวีแนะนำปากคอสั่นกลืนน้ำลายอึกใหญ่ “งั้นเราไปทำบัตรประชาชนกันก่อนเถอะค่ะ รบกวนด้วยนะคะพยาบาลสวี บุรุษพยาบาลเติ้ง” หวังหยูซินรับล่วมยามากอดไว้บนตัก นางหยิบกล่องเข็มเงินมาถือไว้ ดวงตาหงส์หลุบสายตามองบนหน้าตัก เหลือบมองดวงตาหลุกหลิกปนละโมบแล้วดึงสายตากลับ “ไปกันเลยนะครับ สำนักงานเทศบาลอยู่ไม่ไกลจากที่นี่” ออกจากสถานีตำรวจในระยะเดิน 1 จิบชา พยาบาลสวีก็พานางไปทำบัตร “ผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนครับ พวกคุณใช้เวลากันตามสบาย” ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด... “โอ้ว...อี้อี้สวยจังเลย” “ฮึก...ไอ้ผู้ชายสารเลว ทำไมโง่ให้นังดอกบัวขาวหลอกอยู่ได้” “แม่! เดี๋ยวมีของไปส่งนะอยู่รับให้หนูด้วย” ในที่ทำการช่างประหลาดนัก ผู้คนส่วนใหญ่ถือแท่งโลหะหลากสี บางคนพูดคุยหัวเราะร้องไห้กับมัน บางคนก็ใช้นิ้วจิ้ม บางคนก็จ้องดูไม่วางตา “ในมือเด็กสาวที่ยืนพิงเสาคือสิ่งใดรึ” “ตายแล้ว! เกือบลืมเลย ต้องพาคุณหวังไปซื้อมือถือด้วยนี่นา ไหนจะต้องสมัครจือฟู่เป่า [1] ผูกบัญชีเว่ยซิน [2] ไว้ซื้อของอีก” นี่มันเหมือนเลี้ยงลูกเล็กเลยนี่นา’ พยาบาลสวีเหล่มองลูกที่ว่าแล้วหน้าแดง ใจเต้น ‘ตึก’ ถ้ามีลูกสวยขนาดนี้ แม่คนนี้ยอมตายถวายหัวเลยเถอะ “แฮ่ม...นั่นเรียกว่าโทรศัพท์มือถือค่ะ เอาไว้ติดต่อกับคนอื่น เปิดเน็ตหาข้อมูลก็ได้ แล้วยัง...” พยาบาลสวีบรรยายสรรพคุณของ ‘มือถือ’ มันมากมายเสียจนข้าทึ่ง เจ้าสิ่งเล็ก ๆ ความยาวแค่ฝ่ามือทำอะไรได้มากมายนัก สรุปสั้น ๆ ว่าข้าต้องมีมือถือไว้แทนตั๋วเงิน เสียเวลาหนึ่งชั่วยามจึงทำบัตรประชาชนเสร็จ “บัตรนี่ดึงเสี้ยววิญญาณฉันใส่ลงไปหรือคะ” หวังหยูซินไม่คิดว่าหมอผีของที่นี่จะทรงพลังขนาดแบ่งวิญญาณของนางออกมาได้โดยไม่รู้สึกตัวและไม่เจ็บปวด “มุกคุณหวังล้ำมากค่ะ เรียกรูปถ่ายว่าเสี้ยววิญญาณ” “?” รูปถ่ายคือสิ่งใดกัน… สวีอวี้ถงเห็นคุณหวังที่หน้าตาเฉยชาออกอาการงง เอียงคอครุ่นคิด ท่าทางน่าเอ็นดูแต่แฝงความสง่างามอย่างเป็นธรรมชาติ “คุณเติ้งหายไปเลย” “มาแล้วครับ ขอโทษครับผมท้องไม่ดี จะไปร้านทองกับธนาคารใช่ไหมครับ ผมรู้ทางลัดตัดไปหลังตรอกทางซ้าย” บุรุษพยาบาลเติ้งรีบมาเข็นรถพากันออกไป ตรอกที่นายเติ้งพาเข้ามาเป็นซอกข้างตึกราชการพอทะลุออกมาเป็นซอยหลังหมู่ตึกเห็นกำแพงสูง มีซอกเล็กยิบย่อยทะลุถึงกัน ดูแล้วเหมือนเขาวงกตที่ดูน่างงงวย เขาพาเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาหลายครั้ง จนถึงทางตัน “เอ๊ะ...มาผิดทางเหรอนายเติ้ง” พยาบาลสวีแอบบ่นออกอาการไม่สบอารมณ์ หวังหยูซินนั่งนิ่งเฉยขยับนิ้วมือที่ถือกล่องเข็มเงิน ดวงตาวาวกราดมองรอบตัวแล้วกระตุกยิ้มเหี้ยม “น่าเบื่อ...” นางเบื่อความโลภ ที่ชักพาคนมาให้นางเสียเวลาลงมือทุบตี “รีบออกไปทางถนนใหญ่กันเถอะ เสียเวลาชะมัด” พยาบาลสวีเท้าเอวแยกเขี้ยวใส่คนทำเสียเวลา ยังไม่ทันได้ขยับออกไปด้านหลังมีเงาร่างกับเสียงฝีเท้าดังขึ้นมาเสียก่อน “จะรีบไปไหนกันเหรอ หลงเข้ามาในนี้ทั้งทีอยู่คุยกันก่อนสิน้องสาว” ชายที่เพิ่งเดินมาส่งเสียงยียวน ดวงตาเล็กหยีจ้องพยาบาลสาวอย่างจาบจ้วง แล้วหันมองล่วมยาในมือเด็กสาวบนรถเข็นไม่ปกปิดความโลภ “ส่ง..อึก....” เพียงเงยหน้าแล้วเห็นความงามที่เปล่งประกายดุจนางเซียนก็อ้าปากค้างจนน้ำลายย้อย ลูกตาดำมืดเต็มไปด้วยตัณหาราคะ “คนสวยสนใจมาติดตามพี่ไหมจ๊ะ บ้านพี่มีของเผ็ด ฮ่า ฮ่า” “จะ จะทำอะไร อย่าเข้ามานะ ช่วย..” สวีอวี้ถงไม่คิดว่าจะซวยมาเจอเข้ากับอันธพาล เธออ้าปากจะกรีดร้องขอความช่วยเหลือ ไม่ทันได้ขอความช่วยเหลือ… “อุ๊บ…อื้อ” ดวงตากลมเบิกโตตกใจ ปากถูกมือหยาบตะปบปิด เธอค่อย ๆ หันหน้าไปมองคนที่ล็อกคอด้วยความหวาดกลัวจนตัวสั่น วูบ... พยาบาลสาวหมดสติร่างโงนเงนอ่อนยวบลงในอ้อมแขนนายเติ้ง “เออ...เป็นลมสลบไปเองได้ก็ดี เฮียไหล… เอาของแล้วรีบหนีกันเถอะ” นายเติ้งที่คิดว่าพยาบาลเป็นลมปล่อยร่างที่ไร้สติตกลงพื้นอย่างไม่ใส่ใจ ไม่มีใครเห็นวัตถุสีเงินที่เล็กเท่าเส้นผมปักอยู่ข้างขมับของคนที่หมดสติ “ส่งล่วมยามา ถ้าไม่อยากเจ็บตัว” ช่วงเวลาเดียวกัน บนทางโค้งหน้าตึกสำนักงานเลขาธิการเมืองชิงต่าว มีรถสปอร์ตสีเงินไม่ปรากฏสัญชาติทะเบียน กง 888 จอดลดกระจกลงมา โดยที่มีก้านนิ้วเรียวยาวคีบบุหรี่ระหว่างนิ้วยื่นออกมาใไห้สายลมฤดูร้อนพัดฝุ่นควันหายไป “โอ้…น่าสนใจ” ดวงตาเหยี่ยวคมกล้าพราวระยับขึ้นเมื่อมองไปทางตึกด้านข้าง ปรากฏเด็กสาวนั่งอยู่บนรถเข็น กำลังเข็นล้อรถด้วยสองมือ มันจะไม่น่าสนใจถ้ามีเพียงแค่นั้น แต่... บนตักของเด็กสาวมีร่างของพยาบาลนั่งทับ ชายในรถเพียงจ้องมองไปเรื่อย หยุดมองเด็กสาวนานแค่ไม่กี่วินาที ทว่า… กึก… ใบหน้าที่เบี่ยงออกหยุดชะงัก หางตาคมเฉียบขาดวกกลับไปปะทะเข้ากับดวงตาหงส์หรี่แคบลงเสี้ยววินาที ก่อนจะเก็บสายตาคืนแล้วเข็นรถจากไป “ยิ่งน่าสนใจเข้าไปใหญ่ แมวน้อยดุเสียด้วย” เรียวปากสีชมพูคล้ำหยักโค้งเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ปึง... “เหวอ…พี่ใหญ่หมิง ยิ้มแบบนั้นทำไม!” ผู้มาใหม่ปิดประตูรถเข้ามาก็กระโดดถอยหนีหลังพิงประตูรถ เข่าพับเก็บขึ้นมาบนเบาะทำท่าจะตะกายหนี อ่อก… ฝ่ามือเรียวใช้เพียงนิ้วชี้เกี่ยวคอเสื้อตึงรัั้งลำคอของคนโวยวาย นิ้วยาวเรียวสวยเกินชายแข็งแรงกว่าตาเห็น “สืออี้ จอดเทียบข้างหนัา” “ครับนาย” คนขับรถขานรับคำสั่ง แต่คนที่ได้ยินอีกคนคาดไม่ถึง มองใบหน้ายิ้มกริ่มเหมือนโดนผีหลอกกลางวันแสก ๆ วี้… เสียงที่ดังจากรถม้าเหล็กที่เรียกว่า ‘รถยนต์’ ในระยะใกล้ทำให้หวังหยูซินต้องหยุดมือหันกลับไปขะโงกมอง ม่านบังรถม้าเลื่อนเปิดขึ้นจากบนลงล่าง เธอมองด้วยความอัศจรรย์ใจ สายตาเช่นนี้ของเด็กสาวทำให้ชายหนุ่มเจ้าของเครื่องหน้าสมบูรณ์แบบเข้าใจผิด ‘พี่ชายหล่อมากล่ะสิ’ “อะแฮ่ม…สาวน้อยให้พี่ชายไปส่งไหม” ชายหนุ่มนั่งไขว้ห้างเท้าคางยื่นหน้าออกไปถามยิ้ม ๆ เขาคิดว่าจะได้เห็นเธอพยักหน้าตกลงหรือปฏิกิริยาอื่นที่ต่างออกไป ไม่ใช่ดวงหน้าสวยสง่าดุจนางเซียน แววตาเปลี่ยนเป็นนิ่งเย็นระแวดระวัง และคำพูดจากปากอิ่มสวยที่เขาจะจดจำไว้จนวันสุดท้ายของชีวิต “เจ้า…ชายขยะเปียก?” [1] จือฟู่เป่า - อลิเพย์ [2] เว่ยซิน ~ วีแชต
Bab terbaru
หมอพิษข้ามภพ บทที่ 41
“ลองนึกถึงผู้หญิงที่รู้สึกสนใจ นึกถึงดวงหนัา รอยยิ้ม เสึยงหัวเราะ ใช่แล้วเธอสวยน่ารักเหมือนดอกไม้ พี่รู้สึกชอบเธอใช่ไหม หากพี่เข้าหาเธอ จีบเธอ ทำให้เธอหัวเราะ...”คำพูดของหมอหนุ่มเป็นดังละครที่คอยกำกับให้กงฉางหมิงคิดและรู้สึกตาม จนความรักสุกงอม ความรู้สึกตามธรรมชาติก็ค่อย ๆ เผยตัวเป็นครั้งแรก“อึก...อุ๊ก...แค่ก”ความเจ็บหน่วงเริ่มจากท้องน้อยเคลื่อนลงต่ำสู่ศูนย์รวมความเป็นชายที่ตื่นตัว จากความเจ็บที่เต้นตุบสู่ความแสบร้อนและจุกทึ่เหมือนมันถูกบดขยี้“กึก…อึก...” กงฉางหมิงกัดฟันทนแม้ยามไร้สติชายหนุ่มปวดจนตัวงองุ้ม ร่างกายสั่นเทาเพราะฝืนสู้ เส้นเลือดขึ้นปูดตามใบหน้าแดงฉาน ข้างขมับ ท่อนแขนมีเส้นเลือดแดงดำแตกแขนงเป็นลวดลายน่าสะพรึงกลัวบนผิวหนังอา...ชายหนุ่มผู้เจ็บปวด อ้าปากเพื่อปลดปล่อยความกดดัน แต่ไร้สุ้มเสียงแสดงความอ่อนแอ“ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา พี่จะเฝ้ารอให้ถึงวันแต่งงานอย่างใจจดจ่อ เพื่อทำให้เธอเป็นเจ้าสาวที่มีความสุขที่สุดในโลก พี่กำลังหลับใหลในห้วงฝันดี และจะตื่นขึ้นมาอย่างสดชื่นเมื่อได้ยินเสียงระฆัง”แก๊ง,,,แฮ่ก...แฮ่ก...เปลือกตาที่หลับสนิทค่อย ๆ เปิดออกช้า ๆ
หมอพิษข้ามภพ บทที่ 40
กงฉางหมิงยืนนิ่งสนิทเป็นหุ่นปั้น แต่ภายในไม่สงบเหมืดนท่าทาง อกข้างซ้ายถูกหัวใจเต้นรัวแรงจนเกือบทะลุ ใบหูร้อนผ่าว ตาเหยี่ยวไม่เคลื่อนจากใบหน้างามล้ำสักเสี้ยววินาทีดวงตาคมร้อนผ่าวขึ้นตามจังหวะหายใจ“อะแฮ่ม...” หวังหยูซินโดนสายตาชื่นชมรอบตัวทำเอาประหม่าขัดเขิน พอมุมปากกลับมาราบเรียบทุกคนก็หลุดจากภวังค์“ฮะ ฮะ เดี๋ยวรอคลิปจากหัวหน้าเปาก่อน…”พลั่ก...ตุบ...ตุบ...กงฉางหมิงรีบเดินกลับไปนั่งที่ไม่ดูทางเท้าไปสะดุดล้อเก้าอี้ของสือซื่อ ลำตัวเซถลาไปข้างหน้า กระโดดโหยงอ้าปากผ่อนลมหายใจไร้เสียงร้อง แต่น้ำตาเล็ดหางตา“อูย...นิ้วก้อยเตะเก้าอี้ โคตรเจ็บ”“เสียอาการแหละ!”“อืม” “อืม” “อืม” ชายหนุ่มที่เหลือรวมสวีอวี้ถงที่มาเนียนกับเขาด้วย นั่งกอดเข่าสุมหัวนินทาปึด! เส้นความอดทนของคนเขินจนโกรธขาดผึง“มาทำงาน เดี๋ยวนี้!”1 ชั่วโมงต่อมา เปาเมี่ยวก็ส่งคลิปจากทีมงานของเธอมาให้ หลงอวิ๋นหลานเปิดให้ทุกคนดูยังคงเป็นคลิปข้ามรั้วของหวังหยูซิน แต่…ตัดต่อเพิ่ม ‘สลิง’ เข้ามาในคลิปใหม่ลำตัวของเด็กสาวบนรถเข็นมีลวดสลิงโผล่อยู่ทางด้านหลัง เป็นการตัดต่อที่แนบเนียนและสมจริง ตอนเธอปารถเข็นข
หมอพิษข้ามภพ ตอนที่ 39
“ทำไมเราไม่ส่งไวรัสไปลบข้อมูลฮาร์ดดิสล่ะค่ะ!”...!? หนุ่ม ๆ เทพไอทีอุ๊บ...ฮ่า ฮ่า ฮ่า“ฮ่า ฮ่า คุณพยาบ๊าล!““ฮ่า คุณพยาบาลตลกมาก โอ๊ย! ขำ”“ฮ่า...ไม่เคยเจอใครดูซีรีย์แล้วเชื่อเป็นตุเป็นตะขนาดนี้เลย”“หึ...ยัยโง่ พวกเราเป็นไวต์แฮต ไม่ใช่แบล็กแฮตสักหน่อย” เสิ่นเย่ทำเสียงขำขึ้นจมูก ปากก็บิดเพราะหัวเราะ“ไวต์แฮตอะไร ฉันจะไปรู้กับนายไหมล่ะ” สวีอวี้ถงเถียงหมอหนุ่มกลับแบบไม่ยอมแพ้เชอะ! เหอะ!หมอหนุ่ม พยาบาลสาวสะบัดหน้าหนีกันไปคนละทาง“ไวต์แฮตเป็นนักเจาะระบบที่ทำงานในระเบียบของกฎหมายครับ แบล็กแฮตเป็นพวกนอกกฎหมาย” สืออี้ขยายความให้พี่เลี้ยงสาวฟังกงฉางหมิงก็กระซิบคุยกันสองคนกับแมวน้อย เขาอธิบายสิ่งที่คนอื่น ๆ คุยให้เด็กสาวฟังสองคนนี้คนหนึ่งพูดคนหนึ่งฟังดูเป็นธรรมขาติและกลมกลืนกันดี“งั้นไวต์แฮตก็หาเงินได้น้อยกว่าน่ะสิคะ”สวีอวี้ถงพูดตามเสียงในใจออกมาจนรีบตะครุบปากตัวเองแล้วยิ้มแหยกึก...กึก...กงฉางหมิงประกายตาคมปลาบยืดตัวลุกขึ้น ชายหนุ่มคนอื่นก็ค่อย ๆ หันมองหน้าคนพูด ในสายตาสวีอวี้เถงพวกเขา...“ยะ อย่า สยายรอบยิ้มชั่วร้ายแบบนั้น ม่ายยยย”เสียงหวีดร้องในใจของพยาบาลสาวที่ไม
หมอพิษข้ามภพ ตอนที่ 38
หมาป่าตัวที่สาม: ฮ่า ฮ่า เอาอะไรกับคลิปโฆษณาเนี่ยเจ้าของโพสต์ ถ่ายองศาหน้ามาทางกล้องชัดขนาดนี้ เขาเรียกตั้งใจแล้วเว้ยอยากเป็นดอกไม้ของโรงเรียน: +1 ชั้นบน คนเรามันจะท่าสวยขนาดนี้เลยเหรอถ้าไม่ตั้งใจเขาลากเมาส์ดูคอมเมนต์ที่เริ่มผุดขึ้นมาด้านล่างนับร้อย พยายามพูดว่าคลิปเขาเป็นคลิปของพวกนักเรียนการแสดง หรือคลิปโปรโมตค่ายฝึกศิลปิน“เชี่ย! พวกกองทัพน้ำชัวร์ จะมาเล่นกับป๋าเหรอ พรุ่งนี้วันหยุดจะอยู่เล่นกับพวกแกทั้งคืนยังได้ เอิ๊ก เอิ๊ก...”ชายหนุ่มลุกขึ้นบิดตัวแก้ความเมื่อยขบไม่กี่ท่า ตอนนั่งลงเตรียมตรวจสอบไอพีพวกกองทัพน้ำก็เกิดเหตุประหลาดฟุ่บ...วี้ วี้...วี๊ด...ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด...ติ๊ก...วี๊หว่อ...วี๊หว่อ...ติ๊งแสงไฟในห้องอยู่ ๆ ก็กระพริบเหมือนไฟตก ติด ๆ ดับ ๆ พวกเครื่องใช้ไฟฟ้าที่เป็นรุ่นใหม่มีสัญญาณบลูทูซต่อเข้ากับโทรศัพท์มือถือ เกิดเปิดตัวเองขึ้นมาพร้อมกันเครื่องชงกาแฟน้ำร้อนไหลลงมาเอง หม้อหุงข้าวมีเสียงเปิดเครื่อง เตาอบมีเสียงลานหมดเวลา และอีกหลายชิ้นจนเสียงลั่นทั่วห้องพรึ่บ!“นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย!” เขาลุก ‘พรึ่บ’ ยืนหันรีหันขวางมองรอบห้อง กล้องวงจรปิดบนเพดานมีไฟสีแดงกระพร
หมอพิษข้ามภพ ตอนที่ 37
ฝ่ายที่สามคือชาวเน็ตที่ผ่านมากินแตง เชื่อหรือไม่ไม่สำคัญขอแค่มาเกาะกระแส“คุณพยาบาลผมมีกองทัพน้ำให้คุณพร้อมใช้งาน คุยกับเขาแล้วเขาจะทำตามที่สั่ง” หลงอวิ๋นหลานโยนโทรศัพท์ของตัวเองให้พยาบาลสาวสวีอวี้ถงรีบมองโทรศัพท์ในมือกำลังโทรออกหาบุคคลชื่อ ‘เปาเมี่ยว’“หัวหน้าฝ่ายประชาสัมพันธ์ของฮวนเย่วมีเดียส์!”พยาบาลพี่เลี้ยงเหมือนได้รับความไว้วางใจให้เป็นส่วนหนึ่งของทีม เธอพยายามเก็บกลั้นน้ำตาที่เอ่อคลอ ปลุกพลังใจให้พร้อมต่อสู้ แล้วกรอกเสียงลงไป“สวัสดีค่ะหัวหน้าเปา ดิฉันสวีอวี้ถง คุณชายรองหลงให้ฉันติดต่อคุณเรื่องส่งกองทัพน้ำทำภารกิจค่ะ...คุณเห็นคลิปที่ขึ้นเทรนด์ในเว่ยเกี่ยวกับเด็กสาวมีวรยุทธ์ไหมคะ”“สวัสดีค่ะคุณสวี เห็นแล้วค่ะ ข่าวที่คาดว่าจะเกี่ยวกับวงการบันเทิงไม่มีทางรอดพ้นสายตาฉันไปได้ค่ะ คุณสวีต้องการให้เราจัดการคลิปนั้นหรือคะ แค่บอกความต้องการมาที่เหลือทางเราจะจัดการให้ค่ะ”หากเปาเมี่ยวจะแปลกใจที่มีคนใช้โทรศัพท์ของคุณชายรอง น้ำเสียงก็ไม่ส่อเค้าให้ใครจับได้ แถมยังตอบกลับอย่างมืออาชีพ“ฉันต้องการให้คลิปนั้นถูกชี้นำเป็นโปรดักชันของค่ายมีเดียสักแห่ง”“รับทราบค่ะ จัดการให้ทันทีเลยค่ะ”
หมอพิษข้ามภพ ตอนที่ 36
“คุณชายรองกง คลิปค่ะ! มีคลิปใหม่มา!” สวีอวี้ถงรีบจนไม่ระวังเท้าสะดุดขอบพรม มือขวาชูโทรศัพท์กระตุกวูบตาที่เบิ่งค้างเห็นโทรศัพท์หลุดมือลอยขึ้นสูงไปด้านหน้าค่อย ๆ ไกลออกไปตรงเข้าสู่ราวจับบันได“ว๊าย”กงฉางหมิงเบิกตาถลนเพียะ! หมับ!ขายาวเหยียดตวัดวอลเลย์โทรศัพท์ สืออี้ทำท่าจะพุ่งตัวเข้ามาแต่เขาอยู่ไกลเกินไป เสิ่นเย่เอื้อมสุดแขนจึงคว้าไว้ได้พลั่ก! แคว่ก!สวีอวี้ถงไร้คนสนใจร่วงลงบนพรมหน้าทิ่มจนยุบลงในผ้าหนา แขนขากาง...ตะเข็บกระโปรงชุดพยาบาลขาดแคว่ก!คนอื่น ๆ มัวหันไปสนใจโทรศัพท์ในมือเสิ่นเย่ จึงไม่มีคนทันเห็นพยาบาลพี่เลี้ยงที่รีบลุกขึ้นนั่งปิดรอยขาดกระโปรงหน้าร้อนจนจะไหม้ มือสั่นไปหมดสืออี้หยุดมือที่กำลังถอดผ้ากันเปื้อนเพื่อยื่นให้พี่เลี้ยงสาวปิดรอยขาด แต่ช้ากว่าเสิ่นเย่ที่ถอดเสื้อคลุมทิ้งลงคลุมตั้งแต่ศีรษะหญิงสาว มุมปากของบอดี้การ์ดยกขึ้นบางเบา“ใช้นี่”คนที่กลับออกไปพร้อมเจ้าบ้านกลับมานั่งล้อมวงมุงดูคลิปที่กำลังเล่นในโทรศัพท์“งานหยาบแล้วพี่ใหญ่”“คนแชร์ไปทั่วแล้วไม่ใช่เฉพาะในชิงต่าว”“ลบให้หมดทำเท่าที่ทำได้ สืออี้ติดต่อสือซาน สือเออร์ให้สองคนนั้นเตรียมร
Anda juga akan menyukai
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา
หยกงาม175.6K Dibacaยอดหญิงแห่งเทียนเชวีย
หว่านชิงอิ๋น437.1K Dibacaยอดหญิงแกร่งของเฟิงอ๋อง
หูเทียนเสี่ยว343.6K Dibacaภรรยาเปลี่ยนชะตา
ไห่ถาง37.4K Dibacaเปิ่นหวางเฟย 八王妃
ไป๋เหลียน/ฑริกา436 Dibacaวิวาห์ใต้ม่านวสันต์
Wabibi34 Dibacaนางร้ายเช่นข้าไม่หวนกลับชะตาเดิม
ภัสสพิชชา775 Dibacaช่วยด้วย! ข้าพังเรือพระเอกนายเอกโดยไม่ตั้งใจ
ปกแดง364 Dibaca
