เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 4 อย่าหวังว่าจะรอด
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-02-02 22:58:48“แมว!?”
“พี่ใหญ่ไม่เลี้ยงสัตว์นี่ มันยุ่งยากและเสียเวลา” เสิ่นเย่ส่ายหน้าค้าน ไม่เชื่อถือยังฉายแววดูถูก “ฉันเคยเอาลูกหมาไปให้ พี่ใหญ่ยังโยนไปให้คนอื่นทันทีเลย” ไป๋ชิงเหอยักไหล่ แล้วก้มหน้าดูมือถือ เห็นข่าวนี้เป็นเรื่องไร้สาระ หลงอวิ๋นหลานมองด้วยสายตาเคลือบแคลงสักพักก็ยืดตัวขึ้น ดวงตาวาววับ “แต่ถ้าน้องแมวที่ว่าเป็นคนก็ไม่แน่ ใช่ไหมอาเลี่ยง” สือหย่งเลี่ยงยกนิ้วให้หลงอวิ๋นหลาน เขายกมือขึ้นสองข้างพลิกไปพลิกมาเหมือนเล่นมรยากล ตวัดข้อมือ ‘ฟึ่บ’ มือถือที่อยู่ในมือมีภาพใบหน้าด้านข้างของเด็กสาวคนหนึ่ง “โอ้โห” “โอ้ว” “เชี่ย” “ถ่ายรูปได้ห่วยแตกมาก!” สามคนที่นั่งอยู่สบถขึ้นพร้อมกัน พรืด… กงฉางหมิงที่เพิ่งเดินเข้ามาหลุดหัวเราะเบา ๆ เขานั่งลงบนโซฟาเดี่ยวยกแขนพาดพนักพิง ขาไขว้เฉียงกางเกงตรงช่วงสะโพกจึงตึงรั้งเห็นท่อนขาแกร่งกำยำ หลงอวิ๋นหลานยกนิ้วกวักเรียกบริกรที่ยืนนิ่งข้างโต๊ะ เขารีบวางแก้วบรั่นดีออนไอซ์ลงหน้าคุณชายกงแล้วถอยกลับที่เดิม น้องทั้งสี่เห็นพี่ใหญ่ลงตัวแล้วจึงหันมาสุมหัวรอบมือถือเล็ก ๆ “อืม…จมูกดูจะรั้นไม่น้อย” “ใบหูดูนุ่มนิ่มน่ารักอยู่” “หืม…เธอนั่งรถเข็น?” นี่คือสิ่งที่พวกเขาเห็นทั้งหมดจากภาพถ่ายที่สือหย่งเลี่ยงสุดแสนจะภูมิใจ ใบหน้าส่วนอื่นถูกเสาไฟสำหรับคนข้ามทางม้าลายบดบัง “ต่อให้เธอเดินมานั่งตักฉันยังจำไม่ได้เลย” กึก… คำสุดท้ายไป๋ชิงเหอรีบกลืนลงคอ แก้วคริสตัลในมือเรียวสวยวางกระทบพื้นกระจก…กึก “ขอโทษครับพี่ใหญ่” กงฉางหมิงปรายตามองนิ่ง สามวินาทีจึงพยักหน้า คนในกลุ่มรู้กันดีว่าพี่ใหญ่ ‘หวง’ ของ อะไรที่เขาสนใจคนอื่นก็ห้ามหมายตา แม้แต่นึกถึงก็ไม่ได้ “เพิ่งเจอไม่ใช่เหรอ” หลงอวิ๋นหลานเปิดประเด็น “เพิ่งแยกกันเมื่อกี้เลย” “พิเศษตรงไหน” สือหย่งเลี่ยงทำท่านึกกับคำถามของเสินเย่ แล้วส่ายหน้า “ไม่รู้ พี่ใหญ่บอกว่าน่าสนใจ แล้วก็ไม่ธรรมดา” “สิบประวัติ?” ไป๋ชิงเหอลังเลแล้วถามเพราะอยากรู้ กงฉางหมิงมองชายหนุ่มร่างใหญ่สี่คนไปนั่งกระจุกกันอยู่มุมหนึ่ง ซูบซิบกันเสียงเบา เส้นเลือดข้างขมับเต้นตุบ ฟุ่บ... “ทำตัวเป็นป้าข้างบ้านนะพวกแก” เขาปาถั่วอบใส่วงสนทนาจนแตกฮือมานั่งสงบเสงี่ยม “พี่ใหญ่จะกลับช่างไห่ [1] วันไหน’ “เสร็จธุระที่บ้านใหญ่ก็กลับ” กงฉางหมิงนั่งมองมือที่หมุนแก้วบรั่นดี ในหน่วยตาดำมืดล้ำลึกทั้งที่ปากยังแตะแต้มรอยยิ้ม ไป๋ชิงเหอกับสือหย่งเลี่ยงสบตากันแล้วลุกขึ้นเดินออกจากโซนแยล็คการ์ด 10 นาทีต่อมาทั้งสองก็มาพร้อมสาวสวยในชุดหรูหราทันสมัย 5 คน หญิงสาวทั้งห้าแยกกันไปนั่งใกล้กับชายหนุ่มที่หมายตาไว้ “คุณชายรองฉันรินเพิ่มให้นะคะ” หญิงสาวในชุดเดรสสีไวน์แดงเทียมเข่าเข้ารูปนั่งลงบนเท้าแขนเก้าอี้ของกงฉางหมิง ชายหนุ่มใช้หางตามองไม่ได้ปฏิเสธ ตอนมิอเรียวขาวผ่องจ่อแก้วเข้าที่ริมฝีปากเจาแค่เบี่ยงหน้าออก พยักเพยิดให้วางแก้วลงบนโต๊ะ ภาพเหล่านี้ทุกคนในคลับคุ้นเคยดี อีกทั้งเวลาชายหนุ่มทั้งห้าออกไปเที่ยวเคร็ดเตร่ก็มักมีรูปพวกเขากับหญิงงามข้างกายไม่ซ้ำหน้า พวกเขาเป็นหนุ่มโสดเนื้อหอม แต่ก็ขึ้นชื่อเรื่องเสเพลเช่นกัน ฟู่ว… กลิ่นน้ำหอมโชยฉุนรุนแรงขึ้นเมื่อหน้าอกของหญิงสาวที่นั่งเคียงขยับเข้ามาใกล้กว่าที่เขาอนุญาต “คุณกลับไปได้แล้วครับ คุณหนูเจิ้ง” มุมปากยังคงยกยิ้มแต่แววตาเย็นชาขึ้นหลายส่วน เขาบีบเอวหญิงสาวแล้วดันร่างเธออกไป คุณหนูเจิ้งทิ้งนามบัตรไว้บนโต๊ะมองชายที่เธอต้องใจตาปรอยตัดใจหันหลังเดินจากไป หญิงสาวคนอื่นก็ทยอยลุกจากไป “เปิดห้องส่วนตัว” สือหย่งเลี่ยงแจ้งบริกร พวกเขากอดคอกันเดินไปซวนเซไม่ตรงทาง พูดคุยหัวเราะเสียงดัง ปัง… หลังบานประตูห้องส่วนตัว ท่าทางไร้สติของทั้งห้าหายเป็นปลิดทิ้ง “พี่ใหญ่ เรื่องที่ให้ไปจัดการเรียบร้อยแล้วครับ” ไป๋ชิงเหอนำเสนอผลงานอย่างตื่นเต้น หมากที่วางไว้ถึงสามปีในที่สุดก็ได้เวลารุกฆาต “ดี ถ้าทุกอย่างราบรื่นเพิ่มโบนัสให้สายของเราสองเท่า” กงฉางหมิงหัวเราะในลำคอ ออกปากแจกเงินก้อนโต คนทำงานดีย่อมได้รับผลตอบแทน “แล้วเรื่องหุ้นล่ะครับ” หลงอวิ๋นหลานถามในส่วนที่เขาต้องรับผิดชอบ “เตรียมคนช้อนซื้อไว้ทั้งสองทาง” กลุ่มชายที่สังคมตราหน้าว่าเสเพลไร้อนาคต มีดีแค่เงินกงสีและหน้าตา กำลังนั่งถกกันเรื่องโปรเจกต์งานที่มูลค่าอย่างต่ำก็หลายร้อยล้านหยวน กริ๊ง… “คุณชายรอง แย่แล้วครับ นายท่านผู้เฒ่าหมดสติ” ร้านทองในห้างสรรพสินค้า “สวัสดีครับคุณหนูทั้งสอง มาซื้อหรือมาขายครับ” พยาบาลสวีสอนหวังหยูให้ใช้งานไป่ตู้ก่อนมาถึงร้านทอง เธอยืนลุ้นตั้งแต่คนไข้ของเธอหยิบมือถือ สแกนใบหน้า เปิดแอปไป่ตู้ กดแปลภาษา กดไมค์ แล้วก็พูดใส่โปรแกรม ภาษาจีนโบราณถูกแปลเป็นภาษาจีนตัวย่อมีเสียง AI พูดออกมา “สวัสดีค่ะเถ้าแก่ ฉันมีของมาขายค่ะ รบกวนเถ้าแก่ดูให้หน่อยนะคะ” หวังหยูซินและพยาบาลสวีหันมองหน้ากัน สำเร็จแล้ว! ตาหงส์ที่มักนิ่งสนิทมีประกายแสงเจิดจ้าฉาบฉาย ติ่งหูกระดิกเล็กน้อย ออร่ารอบตัวที่เคยอึมครึมดูจะสว่างสดใสไม่น้อย ดูก็รู้ว่ากำลังพอใจมาก เด็กสาวหยิบก้อนตำลึงทองออกมาวางให้เถ้าแก่ร้านทองดู เถ้าแก่รับทองไปตรวจสอบความบริสุทธิและน้ำหนัก “ทองบริสุทธิตามมาตรฐานหนัก 1 ตำลึง ราคารับซื้อ 8,400 หยวน ใบฝากขายกับใบเสร็จรับเงินเซ็นตรงนี้ครับ รับเงินผ่านจือฟู่เป่าหรือเว่ยซินครับ” “…” สองสาวเงียบไม่มีใครตอบรับ เขาคิดว่าทั้งสองไม่พอใจราคา จึงเงยหน้าขึ้นบอกงดต่อรอง
บทล่าสุด
หมอพิษข้ามภพ ตอนที่ 12
แปร๊ด…“กะ... ก็มันติดเข็ม อีกข้างเลยใส่ไม่ได้” โดนคนขำชัดขนาดนี้หวังหยูซินก้รู้สึกว่าหน้าร้อนแดงแปร๊ด“ขออนุญาตนะครับ เดี๋ยวพี่ชายช่วยจัดเสื้อให้ ใส่แบบนี้ไปเจอคนนอกไม่ได้แน่”กงฉางหมิงถามความสมัครใจเสียงอ่อน สายตาจริงใจไม่มีอะไรเคลือบแฝง ใบหน้าที่ส่ายไม่ยินยอมหยุดไปสามลมหายใจออกอาการลังเลจึงยอมตกลงในที่สุด‘แต่งตัวแบบนี้ไปเจอหมอก็ไม่ดีจริง ๆ’เธอเอียงคอคิดถึงการกระทำหลายอย่างที่ผ่านมาของกงฉางหมิง มีเรื่องให้อับอายหลายครั้ง แต่ไม่ได้เกิดจากความตั้งใจหรือความคิดเอาเปรียบ ถึงยอมตกลงชายหนุ่มสะกดจิตตัวเองว่าคนที่เขาช่วยแต่งตัวคือเด็กน้อย เขาหลุบสายตาตลอดเวลา ปล่อยแขนข้างหนึ่งเปลือย กลัดกระดุมอ้อมด้านหน้าเอาผ้าให้ถือบังทรวงอกแล้วใช้ผ้าพันคอมัดรอบเป็นทรงเกาะอกทับเสื้อนอน“ไม่สบายใจที่แขนโล่งเหรอ” เขาสังเกตเห็นเธอหันมองไปทางแขนที่เจ็บบ่อยครั้ง กลีบปากเม้มหากันไม่หยุด“นิดหน่อยค่ะ” เขาเดินกลับห้องไปหยิบเชิ้ตผ้าไหมสีฟ้าเหลือบเงาน้ำเงินมาคลุมหัวให้ทุกอย่างดูเรียบร้อยขึ้นก็เตรียมพาเธอออกไปให้เสิ่นเย่ดูแผล“สัมภาระเอาไว้ในห้องก่อนครับ ไม่ต้องถือลงไปหรอก”“ขอฉันเอาไว้ใกล้ตัวดีกว่าค่ะ”กงฉางหมิง
หมอพิษข้ามภพ ตอนที่ 11
อาเย่ อยู่เพนต์เฮาส์รึเปล่า ขึ้นมาตรวจแมวให้ฉันหน่อย”กงฉางหมิงตัดสินใจเรียกเสิ่นเย่ขึ้นมา“ถึงห้องแล้วครับ แมว? แมวอะไรครับพี่ใหญ่ ผมเป็นหมอคนไม่ใช่หมอแมว”เสิ่นเย่รับโทรศัพท์แบบงง ๆ“บอกให้มาก็มาเถอะน่า”กงฉางหมิงกลับเข้าไปค้นหาเสื้อผ้าให้แมวห้องข้าง ๆ ใส่ เขาหยิบเอาชุดนอนผ้าซาตินสีแดงทับทิมออกมาก๊อก ก๊อก...“แมวน้อย พี่เอาชุดนอนมาให้เปลี่ยน ใส่ไปก่อนนะเผื่อต้องไปโรงพยาบาล”หวังหยูซินชะงักมือที่กำลังปักเข็มเงินลงบนจุดระงับความเจ็บปวด แม้มือขวาจะปวดแสบแต่มือซ้ายก็ยังแม่นยำไม่ต่างกัน“เข้ามาได้ค่ะ”ยังเหลือความกระอักกระอ่วนจากเหตุก่อนหน้า คนตัวโตรีบเอาชุดวางลงก็อดแอบมองหน้าใสไร้รอยตำหนิไม่ได้ เขามองหาความโกรธขึ้ง แต่กลับเห็นเพียงนวลแก้มฝาดเรื่อใบหูเล็กแดงน่ารักกำลังกระดิกสั่นกงฉางหมิงอมยิ้มไม่เปล่งเสียงให้คนขี้อายโมโห“หยุดก่อน เธอทำอะไรน่ะ” พี่ชายปลอมมองเห็นเข็มเงินบนตัวคน รีบห้ามหน้าเขียว เขาพุ่งมือของตนเพื่อหยุดเข็มเล่มใหม่ที่กำลังจะปักลงบนแขนหวังหยูซินเริ่มไม่พอใจที่ถูกขัดขวาง ใช้ลมปราณหนึ่งส่วนพลิกฝ่ามือวูบสกัดท่อนแขนชายหนุ่มให้ดีดออกกงฉางหมิงหรี่ตามองการเคลื่อนไหวที่แทบมองตา
หมอพิษข้ามภพ ตอนที่ 10
เด็กสาวมองท่าทางนั้นค่อย ๆ ขยับถอยห่าง ใบหน้าสวยนิ่งสนิทเป็นปลาตาย ในใจก็คิดว่าเป็นชายขยะเปียกจริง ๆ สินะเพนต์เฮาส์ ชั้น 42 แถบตี้ซานไห่กงฉางหมิงพาลูกแมวแสนซนมายังคอนโดส่วนตัวที่ซื้อไว้เวลากลับมาชิงต่าว เขามีห้องส่วนตัวจะได้ไม่ต้องไปเจอหน้าพ่อและเมียน้อยที่บ้านใหญ่“พักที่นี่ไปก่อน เธอใช้ห้องทางซ้ายได้ตามสบาย ของใช้ในห้องน้ำใช้ได้เลยครับ ผ้าเช็ดตัวอยู่บนชั้นในห้องแต่งตัวในห้องนอน นั่งรอก่อนเดี๋ยวพี่ชายเอาน้ำมาให้แล้วจะพาเธอขึ้นไปส่ง”เจ้าของห้องมองบันไดวนขึ้นชั้นสองแล้วมองที่รถเข็น ห้องเขาไม่มีทางลาด คงต้องอุ้มไม่ก็แบกแมวน้อยขึ้นหลังไปส่งข้างบนเขาก้าวขายาวเข้าไปในครัวเพื่อจะได้รีบกลับมาพาเธอขึ้นไปชั้นสองฟึ่บ...ตึง...มีเสียงแปลกดังขึ้นในห้อง เจ้าของห้องจึงเดินออกมาดู เด็กสาวที่ควรนั่งอยู่ในรถเข็นชั้นล่าง กำลังเข็นรถไปทางประตูห้องทางซ้ายบนชั้น 2!!?‘2 นาที ขึ้นไปได้ยังไง?’ตาเหยี่ยวหรี่แคบ คำนึงถึงความไม่สมเหตุสมผลหลายอย่างในตัวแมวน้อย คำอธิบายเรื่องความจำสับสนใช้ไม่ได้กับภาษาโบราณภาษาที่ถ้าไม่ได้รับการสอนจากผู้เชี่ยวชาญพิเศษไม่มีทางใช้ได้ไหนจะภาษาราชการปกติที่เธอฟังไม่เข้าใจ ส
หมอพิษข้ามภพ ตอนที่ 9
กริ๊ง...กริ๊ง‘แมวหยิ่ง’ ชื่อผู้โทรที่กงฉางหมิงบันทึกไว้ปราหฎบนหน้าจอโทรศัพท์คุณชายรองกงรีบกดรับสายพลางคิดว่าแมวน้อยจะมีเรื่องอะไรให้ตนประหลาดใจอีกหรือไม่“แมวน้อย คิดถึงพี่ชายแล้วเหรอ”“เอ่อ...ใช่ญาติของนางสาวหวังหยูซินไหมครับ”…ดวงตาคมกระพริบมองชื่อให้แน่ใจอีกครั้ง รับสายปั๊บความประหลาดใจก็กระแทกหน้าเต็ม ๆ“ครับ ผมเป็นพี่ชายเธอ คุณเป็นใคร มาใช้โทรศัพท์น้องผมได้ยังไง”คนสถาปนาตัวเองเป็นพี่ชายรีบเดินออกไปหาสืออี้ที่ยืนเฝ้าประตูห้องพักพิเศษด้วยความร้อนใจ“ผมร้อยเวรเฉียว ติดต่อจากสถานีตำรวจไถตงครับ นางสาวหวังหยูซินถูกควบคุมตัวในข้อหาบุกรุกสถานที่สาธารณประโยชน์ เชิญญาติมาประกันตัวแล้วรับกลับด้วยครับ"ห๊ะ!?“บุกรุก? น้องสาวผมบุกรุกที่ไหนครับ”ชื่อสถานที่ตำรวจบอกมาเขาอึ้งจนตาเบิกกว้างนิ่งงันไปชั่วขณะ“ที่ไหนนะครับ!?!?”1 ชั่วโมงต่อมากงฉางหมิงเดินมาหยุดหน้าห้องขังผู้ต้องหาหญิง ในมุมลึกสุดหลังลูกกรงเด็กสาวหน้าตางดงามพิสุทธินั่งขัดสมาธิหลับตากอดล่วมยาแน่นลักษณะภายนอกดูสงบนิ่ง แต่ในสายตาเขากลับมองว่า สาวน้อยกำลังไม่สบอารมณ์...มากด้วย“สาวน้อย...พี่ชายมาแล้ว ไปกลับบ้านกัน”ตึก...ถ้อยคำง่าย
หมอพิษข้ามภพ ตอนที่ 8
หวังหยูซินเข้าไปถามพ่อค้าเร่ขายน้ำหลากสีด้วยความไม่แน่ใจ เธอก้มมองดูรูปวาดในไป่ตู้กับ โรงเตี๊ยมสองชั้นที่ยาวตลอดแนว “อ๋อ ตึกนี้อยู่ด้านใน ต้องเดินเข้าประตูทางเข้าทางนั้นไปก่อน” เด็กสาวเข้าไปตามทางที่พ่อค้าวัยกลางคนชี้ให้ ด้านในมีคนเดินเข้าออกหนาแน่น เธอตามฝูงชนเข้าไป “ต้องการแพคเกจไหนคะ” เสี่ยวเออร์สาวหน้าตายิ้มแย้มส่งกระดานเหล็กมีแสงมาให้ หวังหยูซินไม่เข้าใจสิ่งที่นางถาม แต่กลับถามคำถามแทน “ฉันอยากได้ห้องพักค้างคืน 1 ห้อง” … เสี่ยวเออร์รอยยิ้มค้างมีสีหน้างงงัน ผู้คนรอบข้างหันมองเด็กสาวหน้าตางดงามที่นั่งอยู่บนรถเข็น “อุ๊บ ฮ่า ฮ่า คนสมัยนี้อยากมีตัวตน ทำได้ทุกอย่างจริง ๆ” “เข้าบอร์ดก็เจอแต่อะไรแปลก ๆ แบบนี้” “พนันกันดีกว่าว่าหล่อนลงแท็กว่าอะไร” “น้องสาวความคิดแปลกดีนะ ชื่อเล่นเธออะไรล่ะ ฉันจะได้กดติดตาม” หวังหยูซินเอียงคอหน้านิ่ง ดวงตาหงส์ไล่มองท่าทางและเสียงหัวเราะของคนอื่นก็รู้ว่าตนคงพูดอะไรผิดสักอย่าง “ที่นี่ไม่มีห้องให้พักใช่ไหม” “เราไม่มีห้องพักค่ะ” “อ้อ...ขอบคุณมากค่ะ” ในเมื่อไม่ใช่ที่พักตามที่เข้าใจ เธอจึงหันกลับไปทางออกอีกครั้ง “อะไรของเธอกัน เธอพ
หมอพิษข้ามภพ ตอนที่ 7
“หนอนพิษ? มันคืออะไรกัน” กงอวี้ฉือนายท่านรองตระกูลกง สอบถามแพทย์ตระกูลเสิ่นที่เป็นเพื่อนของบุตรชายคนโตอย่างเครียดเคร่ง “รบกวนญาติเชิญทางนี้ดีกว่าครับ” เสิ่นเย่พาคนของตระกูลกงขึ้นไปยังห้องทำงานส่วนตัว เขาฉายภาพเอกซเรย์สามมิติขึ้นบนจอโปรเจกเตอร์ แล้วใช้ไฟฉายแอลอีดีชี้ไปยังจุดดำจุดหนึ่งบนนั้น “เห็นเงาดำที่เกาะอยู่ผนังหัวใจนี่ไหมครับ นี่คือหนอนพิษที่ว่า” ... เรื่องประหลาดที่น่าเหลือเชื่อเผยตัวอยู่ตรงหน้า ความหนักหนาของมันเหมือนมวลอากาศหนักที่แทรกตัวเข้าไปในช่องปอด ลำคอของเหล่าคนที่มารับรู้ตีบตันจนไม่สามารถเปล่งเสียงออกมาได้ “อาเย่ หนอนพิษมีผลกระทบอะไรกับร่างกายบ้าง” คำถามของกงฉางหมิงดังช้าชัด แต่ละถ้อยคำเหมือนค้อนทุบกระหน่ำลงกลางใจ “เราใช้แบบจำลองสามมิติ สร้างแผนภาพการใช้ชีวิตของหนอนตัวนี้ พบว่ามันจะคอยเจาะดูดเลือดจากเส้นเลือดแดงหัวใจ แล้วปล่อยของเสียที่เป็นสารพิษออกมาพอหัวใจสูบฉีดสารพิษจึงกระจายไปทั่วร่างกาย สารพิษไม่อาจระบุชนิดได้นี้มีผลไปทำลายแอนติบอดี้และกัดกินเนื้อเยื่อ นานวันเข้าร่างกายจะค่อย ๆ เสื่อมถอย อวัยวะภายในจะถูกทำลายลงช้า ๆ” ซู้ด... ผลลัพธ์ร้ายแรงกว่าที่ค
บางทีคุณอาจจะชอบ
แม่หมอหลงยุคมาเป็นหมอดูผู้มีญาณวิเศษ
ต้าซินซิน24.3K viewsร้ายพ่ายกลายรัก
LiHong23.6K viewsบันทึกรัก : สามีข้ามีไฝเสน่ห์
เซี่ยวชิงขวาง76.6K viewsหมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท
ม่านฝันจันทรา26.0K viewsเกิดอีกคราเป็นชายาตัวร้าย
เอสเต้/ซีฟางกั๋วเจีย 20 viewsเนี่ยฮุ่ยเฟย ดอกไม้ไร้รากที่เบ่งบานอีกครา
ลูกหมูข้างบ้าน1.2K viewsแม่หญิงย้อนเวลา มารักกับท่านขุน
ปรายมกรา179 viewsสตรีร้ายกาจผู้นี้จะขอคืนท่านให้นาง
คุณยายจิ้งจอก5.5K views
