All Chapters of ทัณฑ์สวาทแม่เลี้ยงสวมรอย: Chapter 11 - Chapter 20

นายหัวมาที่ฟาร์มพร้อมสาวสวย ทำให้คนงานสาวต่างรวมกลุ่มซุบซิบกันป้าปั้นหยาแม่ครัวรูปร่างท้วมมองมาที่บุษรินทร์อย่างไม่เป็นมิตร ป๋องแป้งคนงานวัยสามสิบหน้าตาสวยคมแบบชาวใต้ เธอยังมีรอยยิ้มให้บ้าง "ฉันว่านายหัวคงมีหญิงใหม่แน่ๆ ว่ะ" คนงานชายตัวสูงผอมผิวคล้ำทักขึ้นกับเพื่อนร่วมงานระหว่างคัดขนาดหอย"เดี๋ยวเหอะไอ้เดชา อย่าเที่ยวไปพูดเชียวนะ เอ็งก็รู้ว่านายหัวมีตัวจริงอยู่แล้ว แล้วไหนจะมีนังสาลี่อีก"ปั้นหยาทำตาเขียวไมพอใจ"ฉันก็รู้ว่านายหัวน่ะมีตัวจริง แต่อาจมีผู้หญิงคนอื่นมาแทนสาลี่หลานป้าก็ได้นะฮ่าๆๆ ""เอะไอ้นี่! ปากน่ะ เดี๋ยวแม่เอาตะหลิวฟาด " แม่ครัววัยกลางคนชักอารมณ์เสีย หลังๆ เมธาวีไม่ค่อยเรียกหาสาลี่เลย เหมือนจะรู้ว่าหลานสาวนางฝ่าฝืนข้อห้ามแอบรับงานกับนักท่องเที่ยว"คนนี้น่ารักดีนะป้า หน้าตาจิ้มลิ้ม สวยไม่แพ้คุณเอวาแฟนนายหัวเลย" ป๋องแป้งระบายยิ้มระหว่างเอ่ยชม แต่อคติของปั้นหยายังไม่มีลดละ"เชอะ! ขาวยังกะฉีดกลูต้ามาเป็นลิตร สู้นังสาลี่ยังไม่ได้เลย""แหมป้าก็ แก่แล้วตาฝ้าฟางหรือเปล่า คุณเอวาเธอเป็นลูกครึ่งก็ขาวเหมือนกัน หน้าตาสวยคมแหละ คุณคนนี้เธอดูหน้าใสหน้าเด็ก มีเสน่ห์ไปคนละแบบ แต่ถ้าฉ

ห้องน้ำรวมต้องต่อคิวอาบน้ำ และต้องใช้น้ำจืดอย่างประหยัด ทำให้รู้สึกว่าไม่ค่อยสะอาดนัก แต่บุษรินทร์ก็ปรับตัวได้ ส่วนที่กลัวคือการนอนต่างที่คนเดียว โชคดีที่ป๋องแป้งมาอยู่เป็นเพื่อนในคืนนี้ และยังเอาปลาหมึกแห้งมาให้เธอกินแทนกับข้าวรสจัดจ้านของปั้นหยา"ขอบคุณพี่แป้งนะคะ บุษไม่กินอาหารรสจัด" ปลาหมึกเองก็เค็มเกินไป แต่ดีกว่าผัดสตอกุ้งรสเผ็ด"ปกติผัดสตอกุ้งมันไม่เผ็ดขนาดนี้ พี่ว่าป้าแกคงทำพริกหกใส่""เราทำเองได้หรือเปล่า" "ทำเองได้แต่ที่คนงานไม่ค่อยทำเพราะเหนื่อยกับงานในฟาร์มแล้ว" "ถ้าป้ายังทำอาหารรสจัดสุดติ่งแบบนี้ บุษขอไข่เจียวดีกว่า" บอกแล้วก็คลึงตามข้อมือให้คลายปวด"ปวดมากไหม โห มือแตกเลยนะบุษ""ไม่อยากเชื่อเนอะทำไม่กี่ชั่วโมงก็มือพองเลยซี้ดส์ แสบ""เดี๋ยวพี่เอาน้ำอุ่นกับพาราให้" ป๋องแป้งเดินไปที่ห้องครัวติดไฟต้มน้ำ ครู่ใหญ่ก็กลับมาพร้อมกับถังน้ำอุ่นหลอดยานวดที่แบนเรียบแทบไม่เหลือ และยากินแก้ปวด บุษรินทร์ได้ผ่อนคลายมากขึ้นจากการจุ่มมือลึกจนถึงข้อ จากนั้นค่อยนวดคลึงข้อมือเบาๆ"พี่แป้งไม่ใช่คนที่นี่เหรอคะ? " เธอเอ่ยถามระหว่างเตรียมตัวนอน"ไม่หรอกพี่เป็นคนแม่ฮ่องสอนตามสามีมาทำงานที่นี่"

"ฉะ ฉันเป็นผู้หญิงของพ่อคุณนะ"ร่างอรชรก้าวถอยแข้งขาสั่น ควานมือไปด้านหลัง เพื่อคว้าจับโต๊ะเครื่องแป้งตั้งหลัก รอจังหวะพุ่งตัวออกจากจุดนี้ ชายหนุ่มเดินเข้าหาช้าๆ รอยยิ้มร้ายปรากฏขึ้น ราวกับกำลังบอกว่าครั้งนี้เขาเอาจริง ไม่ใช่แค่แกล้งข่มขวัญ"คุณคงจะรู้ว่า หลังจากที่พ่อตายไปทุกสิ่งของพ่อก็เป็นของผม" เมื่อไหร่จะเลิกอ้างพ่อเสียที คิดว่าจะหลอกเขาได้จริงๆ หรือ อีกอย่างเธอยังมีอะไรต้องกลัว ก็เมื่อหิวเงินจนถึงขนาดสวมรอยเป็นแม่เลี้ยงของเขา อีกทั้งประวัติ มีผู้ชายแก่พันพัวตั้งหลายคน อย่างน้อยก็คงผ่านมือก็ไอ้ตัวการที่วางแผนฆ่าพ่อเขานั่นแหละ"แต่ฉันไม่ใช่สิ่งของ ไม่ได้เป็นมรดกตกทอดของพ่อคุณนะ""คุณไม่มีค่าพอที่จะเปรียบเทียบตัวเองกับมรดกหรอกบุษรินทร์ คุณมันเป็นตัวหายนะ ทำทุกอย่างเพื่อเงิน ยอมนอนกับผู้ชายแก่คราวพ่อ ผมจะช่วยสงเคราะห์ให้ คุณจะรู้รสชาติของหนุ่มวัยฉกรรจ์ดูบ้าง ว่ามันถึงใจยังไง”"ไม่นะอย่า! " เมธาวีรวบตัวเธอได้ เขาอุ้มขึ้นแล้วพาเดินเข้าไปในห้องน้ำ "คุณทำอะไร?! " ใจดวงน้อยเต้นเร็วจนเกือบจะคร่อมจังหวะ ชายหนุ่มไม่ตอบวางเธอลงพื้น"มันอยู่กลางน้ำ ถ้าผมจะทำคุณหนีไปไหนก็ไม่พ้นหรอก แต่ไม่ต้อง

"รูดเบาๆ " เขาจับมือสอนงานเธอไปด้วย"ซี้ดส์ อ่าห์...ชักแบบนั้นแหละ"ชายหนุ่มใบหน้าเหยเกเพราะเสียวซ่าน หนังห่อหุ้มลำลึงค์ถอกดึงรั้งให้ส่วนปลายเบ่งบาน น้ำใสซึมออกมาเคลือบวาววับ เรื่องขอให้ใช้ปากหยุดไว้ก่อนดีกว่าเพราะนาทีนี้เขาต้องการเข้าสู่เธอ เมธาวีประกบจูบเร่าร้อน โอบกอดหญิงสาวให้นอนราบไปกับเตียง แทรกกายแยกขาเรียวทั้งสองให้เปิดกว้าง แท่งเนื้อแข็งขึงจรดร่องหลืบที่แทบมองไม่เห็นทางให้มุดเข้าไป"อ่า" เขาเจ็บจนต้องหยุดและครางออกมา เข้าได้เพียงเล็กน้อยก็ต้องหยุดก่อน ส่วนคนใต้ร่างเหยียดเกร็งสั่นระริกราวกับกำลังชักกระตุกบีบรัดพยายามปิดกั้น สีหน้าเธอบิดเบ้และน้ำตาคลอ"หยุด เถอะนะคะ ฉันเจ็บ"ชายหนุ่มไม่รับฟังพยายามกดเข้าไปอีกหน จนผ่านทะลุม่านความสาวได้ บุษรินทร์เปล่งเสียงครางทรมานปานถูกเชือด ได้ยินเสียงร้องไห้สะอื้นเบาๆ ร้องไห้บีบน้ำตาเธออาจแสดงได้ แต่ร่างกายไม่โกหก ผู้หญิงคนนี้ยังบริสุทธิ์อยู่"นิ่งๆ ก่อน ผมจะยังไม่ขยับ" ชายหนุ่มหยุดพักความเจ็บปวดทั้งสองฝ่าย เขาคงใหญ่โตเกินไป และเธอไม่เคยผ่านใครมาก่อน หัวใจหนุ่มหล่อเต้นแรง เคยมีประสบการณ์กับหญิงพรหมจรรย์แล้วหลายคน แต่ไม่มีครั้งไหนตื่นเต้นแบ

"พี่ชาย! เอวา! "เบลล่าโบกมือให้ทั้งสอง ก่อนวางกระเป๋าวิ่งเข้าสวมกอดพี่ชายแน่น ดีใจที่เมธาวีพาเอวามาด้วยตามที่เธอขอ เธอวางแผนมาเสียดิบดีมัดมือชกให้พี่ตัวเองกลายเป็นแฟนกับเพื่อนรัก และจะไม่มีทางปล่อยให้พี่ชายไปคว้าผู้หญิงอื่นมาเป็นภรรยานอกจากเพื่อนของตน ก็เอวานั้นทั้งสวย หวาน น่ารัก จิตใจดี เหมาะจะมาเป็นพี่สะใภ้ที่สุด ถึงพี่ชายจะปฏิเสธว่าคิดกับเพื่อนแค่น้องสาวก็ไม่สน เบลล่าจะเอาแบบนี้ เบลล่าเอาแต่ใจและพี่ต้องตามใจเท่านั้น "อะไรกัน ไปแค่สิบกว่าวันเองนะ คิดถึงมากขนาดนั้นเหรอ"เอวาแซวเพื่อน เมื่อสองสัปดาห์เพิ่งบินมางานศพบิดา ก่อนกลับไปทำเรื่องจบการศึกษา แล้วก็บินมาอยู่กับพี่ชายอีก เบลล่าแอบกระซิบบอกว่า จะมาอยู่เมืองไทยจนกว่าจะทำให้พี่ชายแต่งงานกับเธอก่อน เพราะรู้ดีว่าตลอดเวลาที่เบลล่าอยู่อเมริกา เมธาวีไม่ค่อยเอาใจใส่เอวาเลย เรื่องนี้เอวาเข้าใจดีที่ผ่านมาเขาชวนไปกินข้าวหรือไปเที่ยว เพราะน้องสาวขอร้องทั้งนั้น จริงอยู่ว่าเธอหลงเสน่ห์พี่ชายเพื่อน แต่พอดูเหมือนเขาทำเหมือนเอ็นดูเธอมากกว่าจึงก็ไม่อยากหวังอะไรมาก"ก็ไปอยู่ที่โน่นน่ะแม่แองจี้ของฉันขัดใจทุกอย่างเลย ไม่เหมือนพี่ชายตามใจทุกอย่าง" "