บททั้งหมดของ ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90: บทที่ 161 - บทที่ 170

81 2-2 ตอนที่ 161 คนที่คุ้นเคย เฉินเฉวียนเย่ได้ยินคำตอบเช่นนั้นก็ถึงกับยิ้มกริ่ม เดาะไพ่นกกระจอกในมือเล่นไปมา พลางพูดอย่างอารมณ์ดีกว่า “หวังว่าพรุ่งนี้เธอจะโชคดีเหมือนวันนี้อีกนะสาวน้อย คราวหน้าจะเป็นอะไรดีล่ะ? รอยัลสเตรทฟลัชไปเลยเป็นไง?” หลินจิงซูกัดฟันกรอดข่มกลั้นอารมณ์ขมขื่นไว้ภายในใจ ครั้งนี้นับว่าดวงซวยอย่างแท้จริง ถูกนักพนันมืออาชีพแบบนี้เพ่งเล็งเข้าซะแล้ว! เธอระบายยิ้มเก้อเขินเล็กน้อย และไม่พูดอะไรอีกเลยแม้แต่คำเดียว หลินจิงซูหยิบโฉนดบ้านพร้อมกระเป๋าใส่เงินจำนวน 23,000หยวน แล้วเดินออกจากประตูบ่อนไปโดยไม่แม้แต่จะเหลียวหลังกลับมามอง หม่าฟู่เฟิงกับติงเสวี่ยหยานที่กำลังคุกเข่าอยู่กับพื้นและถูกถุงเท้ายัดปากอยู่ จ้องมองภาพฉากนี้ด้วยความเดือดดาลอย่างที่สุด ดวงตาเบิกโตจนลูกตาเกือบถลนออกจากเบ้า ไม่คิดไม่ฝันว่าหลินจิงซูจะกล้าทอดทิ้งพวกเขาสองคนไปจริงๆ ขณะเดียวกัน สองสามีภรรยาก็พยายามส่งเสียงกรีดร้องคร่ำครวญออกมาอย่างไม่ยอมแพ้ เฉินเฉวียนเย่เริ่มรู้สึกรำคาญกับเสียงเห่าหอนของคนทั้งสอง จึงคว้าลูกเต

82 2-2 ตอนที่ 163 โกหกต่อหน้าแม่ “ก่อนหน้านี้ ผมไปบ้านเช่าที่คุณกับป้าติงเคยพักอาศัยอยู่ แต่เมื่อไปถึงก็พบว่าไม่มีใครอยู่แล้ว ผมก็เลยไปหาป้าจางหลาน จนได้รู้เรื่องที่คุณกับป้าติงมาที่นี่” จู้หยานอธิบาย หลินจิงซูอดที่จะทึ่งไม่ได้ จู้หยานนับว่าหัวไวไม่ใช่น้อย ถึงกับคิดได้ว่าควรไปสอบถามจากใครจึงจะบังเกิดประสิทธิผลสูงสุด! ทว่าอย่างไร คนฉลาดเช่นนี้กลับโง่ได้อย่างน่าเหลือเชื่อ ถึงกับนั่งรถไฟถ่อมาจากเมืองหลวงเพื่อมาผิงเฉิง เพียงเพราะโทรศัพท์สายเดียวนี่นะ? นึกได้เช่นนั้น หลินจิงซูก็แอบรู้สึกสะเทือนใจเล็กๆ เพราะทั้งหมดนี้มีเธอเป็นต้นเหตุ แต่เอาเถอะ อย่างน้อยก็ทำให้ได้รู้ว่า ยังมีใครสักคนบนโลกที่เป็นห่วงเป็นใยเธอมากขนาดนี้ หลินจิงซูพาจู้หยานเข้าไปภายในบ้านผู้เฒ่าติง ติงเสวี่ยเหม่ยเตรียมอาหารเย็นเสร็จแล้ว และกำลังร้อนใจเป็นห่วงลูกสาว ระหว่างใส่รองเท้าเตรียมจะเดินออกไปถามไถ่จากชาวบ้าน ก็บังเอิญมองเห็นอีกฝ่ายเดินกลับมาพร้อมกับจู้หยานพอดี “สวัสดีครับป้าติง” จู้หยานโค้งค

83 2-2 ตอนที่ 165 ฉันล่ะชอบจริงๆ! หรือในกรณีเลวร้ายที่สุด หากเธอต้องพ่ายแพ้อย่างหมดท่า อย่างน้อยที่สุด การนัดพบครั้งนี้ก็ทำให้เธอสามารถซื้อโอกาส ได้นั่งพูดคุยกับเฉินเฉวียนเย่แบบตัวต่อตัว ตราบเท่าที่ยังมีโอกาส เธอจะพยายามอย่างเต็มที่และสุดฝีมือ เพื่อเข้าไกล่เกลี่ยปัญหาความบาดหมางระหว่างติงจู้ฮั่วกับเฉินเฉวียนเย่ ไม่ว่าอย่างไร เธอก็จะต้องรักษาขาคู่นั้นของติงจู้ฮั่วไว้ให้ได้ เธอจะไม่ยอมปล่อยให้ประวัติศาสตร์ต้องซ้ำรอยเดิมอีก ติงจู้ฮั่วจะต้องไม่ไปตายที่ประเทศไทย! ประหนึ่งแม่ทัพผู้เด็ดเดี่ยวท่ามกลางสมรภูมิ หลินจิงซูย่างเท้าเข้าสู่บ่อนมังกรฟ้าที่อยู่ตรงหน้าอย่างไม่ลังเล บรรยากาศภายในบ่อนแห่งนี้ โดยปกติมักจะเต็มไปด้วยสีสันและความครื้นเครง แต่วันนี้กลับแตกต่างออกไปราวฟ้ากับเหว แม้จะมีผู้คนอยู่หนาแน่น ทว่าแต่ละคนกลับนั่งเงียบกริบ ไม่มีใครจับสัมผัสตัวหมากไพ่นกกระจอกเลยแม้สักนิด หลินจิงซูรู้ได้ทันทีว่าคนเหล่านี้ล้วนไม่ใช่แขกหรือผู้เล่นสัญจร แต่ทว่าเป็นบรรดาลูกน้องภายใต้บัญ

84 2-2 ตอนที่ 167 ความรักในวัยหนุ่มสาวช่างสวยงามเสมอ “พ่อหนุ่มหน้ามน กลับไปกอดเพื่อนแมวตัวน้อยที่บ้านเถอะไป๊! แล้วอย่าเผลอหลุดปากบอกแม่ล่ะว่าเข้าบ่อน เดี๋ยวได้ถูกตีก้นลายไม่รู้ด้วยนะ! ฮ่าฮ่าฮ่า…” ทันทีที่เห็นจู้หยานเดินอุ้มแมวตัวกลมสีขาวเข้ามา ทุกคนรอบข้างต่างระเบิดเสียงหัวเราะเยาะดังลั่นอย่างสนุกสนาน จู้หยานเม้มปากออกอาการไม่พอใจเล็กน้อย แต่ยังคงสาวเท้าก้าวตรงไปข้างหน้าเรื่อยๆ เสมือนเรือเล็กลำหนึ่งบนสายธารอันกว้างใหญ่ เพียงสิ่งเดียวที่อยู่ในสายตาคือจุดหมายเบื้องหน้าที่กำลังใกล้จะถึงเท่านั้น ตัดขาดความสนใจใยดีต่อเสียงหัวเราะเย้ยหยันรอบด้านโดยสิ้นเชิง หลินจิงซูยืนตะลึงงันอ้าปากค้างอยู่นานสองนาน กระทั่งจู้หยานเข้ามายืนประจักษ์อยู่ตรงหน้า และทันใดนั้นเอง รอบดวงตาของเธอก็พลันเห่อแดงรุ่มร้อน ลูกนัยน์ตาใสสั่นระริกเกินควบคุม เธอพยายามกลั้นน้ำตาและถามออกไปว่า “นายมาทำอะไรที่นี่? ไม่ใช่ต้องกลับเข้าเมืองไปแล้วเหรอ?” “มัวแต่เกรงใจกันแบบนี้จะเรียกว่าเพื่อนได้ยังไง? ถ้าจะต้องทิ้งเพื่อนให้เผชิญกับความลำบากอยู่ฝ่ายเด

85 2-2 ตอนที่ 169 ความแค้นระหว่างสองพี่น้อง? เสี้ยวอึดใจนั้น หลินจิงซูยังแอบเชื่อว่า หรือความจริงแล้วเธอจะถูกจู้หยานหลอกว่าเล่นไม่เป็นนะ? ทางด้านเฉินเฉวียนเย่นั้นไม่มีอะไรต้องพูดถึงนัก เจ้าตัวยังคงนั่งยิ้มอยู่อย่างนั้นตั้งแต่ต้นจนจบ ไม่สามารถล่วงรู้ได้เลยว่า เขากำลังคิดอะไรอยู่ในหัวกันแน่ ตรงกันข้ามกับสาวสวยที่ชื่อโม่หลี่ บทจะจริงจัง เธอกลับมีอาการกระสับกระส่ายติดประหม่าเล็กน้อย อาจเป็นเพราะเธอไม่เคยเล่นอะไรที่ต้องเดิมพันมากขนาดนี้มาก่อนก็ได้ จึงบังเกิดเป็นกระแสความกดดันขุมใหญ่อย่างยากจะหลีกเลี่ยงได้ มือไม้ของเธอดูลนลานไปเสียหมด กระทั่งครั้งหนึ่งที่เธอเขี่ยเถ้าบุหรี่ทิ้ง กลับสะบัดไม่พ้นไปถูกถุงน่องของตัวเองจนไฟลุกพรึบเป็นรูใหญ่เข้า ในรอบแรก หลินจิงซูยังไม่ลงมือเคลื่อนไหวใดๆทั้งสิ้น ได้หน้าไพ่อย่างไรก็เล่นไปตามนั้น ระหว่างทางยังมีแอบส่องเฉินเฉวียนเย่เป็นระยะๆ เธอต้องการรู้ว่าอีกฝ่ายจะมาไม้ไหน ทางด้านเฉินเฉวียนเย่เองก็ไม่ต่างกัน เขากำลังทำในสิ่งเดียวกับที่หลินจิงซูทำเช่นเดียวกัน โดยคอยเฝ้าสังเกตการณ์หลินจิงซูอย่างลั