ตอนที่ 170 เหนือฟ้ายังมีฟ้าเสมอ (1)

86 1-2

            ตอนที่ 170 เหนือฟ้ายังมีฟ้าเสมอ (1)

            หลินจิงซูประสานสายตาจ้องมองเฉินเฉวียนเย่ที่กำลังโกรธเกรี้ยว สิ่งนี้เป็นเครื่องยืนยันชั้นเยี่ยมแล้วว่า เขาไม่เพียงมีความบาดหมางใจกับเหลาหวางโถวเท่านั้น แต่ยังถึงขั้นอาฆาตพยาบาทฝังแน่นเลยทีเดียว!

            ในชาติก่อนหน้า เหลาหวางโถวบอกเพียงแค่ว่า น้องชายของเขามีฝีมือเช่นไร และเรื่องราวความเป็นไปที่ผิวเผินของเขาเท่านั้น ส่วนเรื่องจำพวกเป็นปฏิปักษ์ต่อกันนั้น เธอกลับไม่ยักจะเคยได้ยินได้ฟัง

            เรื่องราวที่หลุดจากปากเหลาหวางโถวทั้งหมดนั้น ล้วนบอกว่าเขากับน้องชายคนนี้เป็นพี่น้องที่ดีต่อกันมาโดยตลอด ยามตกอยู่ในสถานการณ์ยากลำบาก ต่างคนต่างก็ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน

            ทั้งหมดล้วนตรงกันข้ามกับปฏิกิริยาของเฉินเฉวียนเย่ในเวลานี้โดยสิ้นเชิง

            มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

            สังเกตเห็นสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกของหลินจิงซู เฉินเฉวียนเย่ก็จงใจกระแทกเสียงถามขึ้นอีกครั้งว่า

            “หึ ดูเหมือนเธอจะรู้จักไอ้หมอนั่นจริงๆสิท่า? ไอ้หวางเจียนเหว่ยนั่นน่ะ ใช่มั้ย?”

            หลินจิงซูไม่ได้แสดงท่าทางตอบโต้ใดๆกลับไปในทันที เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เธอเคยได้ยินชื่อหวางเจียนเหว่ยเช่นกัน และในชาติก่อนนั้น บรรดาเพื่อนร่วมงานและคนอื่นๆภายในโรงงานอาหารกระป๋องแมว ต่างก็เรียกขานอีกฝ่ายจนติดปากว่าเหลาหวางโถว

             เธอส่ายหน้าปฏิเสธพร้อมกับพลิกหน้าไพ่ขานรับชัยชนะอย่างใจเย็น

            “หนูไม่รู้จักค่ะ ไทเซเห[1]!”

            เฉินเฉวียนเย่เฝ้าจับผิดปฏิกิริยาของสาวน้อยตาไม่กระพริบ เห็นชุดไพ่สี่ทิศเรียงตัวอย่างเป็นระเบียบต่อหน้าต่อตา เขาถึงกับอดยิ้มออกมาไม่ได้

            “โอ้? ชุดสี่ทิศวางเรียงครบ ฝีมือในการเล่นไพ่นกกระจอกของเธอช่างเหลือร้ายจริงๆแม่สาวน้อย นี่เธอไปเรียนรู้มาจากที่ไหนกัน?”

            หลินจิงซูตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความใจเย็น

            “ครูพักลักจำมาค่ะ แล้วมาฝึกเล่นด้วยตัวเอง รอบนี้หนูชนะ หน้าไพ่สี่ทิศคะแนนคูณสี่”

            ตาต่อไปคือรอบสุดท้าย และในตอนนี้ ลูกพี่เฉินของทุกคนก็ยังไม่ทันคว้าชัยได้สักรอบ

            ผู้ชมทั้งหลายรอบข้างต่างเริ่มกระวนกระวายอยู่ไม่เป็นสุข ความอดทนค่อยๆเลือนหายไป

            ใกล้จะครบสิบสามรอบเต็มทน ต่อให้พึ่งดวงหนึ่งในพัน ก็ยังแทบไม่เหลือหนทางให้เอาชนะหลินจิงซูได้เลย นี่ยังไม่นับแต้มรวมของทางด้านจู้หยานอีก พูดได้ว่า เท่านี้ก็สามารถปิดประตูชนะของเฉินเฉวียนเย่ได้โดยสมบูรณ์แล้ว!

            วินาทีเดียวกันนั้น จู่ๆเฉินเฉวียนเย่ก็แสยะยิ้มขึ้นฉับพลัน ทิ้งท้ายสั้นๆด้วยนัยยะซ่อนแฝง

            “แม่ทัพน่ะ ไม่จำเป็นต้องลงสนามเองหรอกนะ…”

            ทันใดนั้น โม่หลี่ก็พลิกไพ่สิบสี่ตัวเรียงเปิดสู้ทันควัน พร้อมกับร้องตะโกนเสียงดังลั่นด้วยความตื่นเต้นดีใจ

            “ชนะ! ไทซัมเหยิน[2]! ชุดมังกรสามพันธุ์! สามตัวผ่องคู่เลขเรียง!”

            ทุกคนรอบโต๊ะต่างพากันส่งเสียงเฮลั่น ทั้งรู้สึกประหลาดใจระคนตื่นเต้นสุดขีด

            “นี่มันดวงหนึ่งในหมื่นชัดๆ!!”

            “วันนี้ถือการเปิดหูเปิดตาอย่างแท้จริง!”

            หลินจิงซูได้แต่แอบทึ่งอยู่ในใจ เพราะหน้าไพ่ทุกตัวที่เปิดอยู่ตรงหน้า ช่างเหมือนกับหน้าไพ่ที่เธอเคยใช้เพื่อเอาชนะชายหัวโล้นในวันที่ปลอมตัวมาเล่นทุกประการ!

            เหลือบเห็นเฉินเฉวียนเย่เอนตัวพึงพักเบาะหลัง หยิบบุหรี่ขึ้นสูบอย่างสบายอารมณ์

            เฉินเฉวียนเย่ถามกล่าวไปพลางว่า

            “สาวน้อย ทีนี้รู้รึยังว่าฉันชอบเล่นแบบไหน?”

            หลินจิงซูกัดฟันกรอด พ่นเสียงสั้นๆ

                  “เป็นพวกมังกรซ่อนหลังเหวสินะ”

                  เฉินเฉวียนเย่หัวเราะลั่น จ้องหน้าพูดกับหลินจิงซูอย่างชอบใจว่า

                  “ฮ่าฮ่า ถูกต้องเลย! ดูท่าเธอจะเข้าใจทุกอย่างที่ฉันพูดออกไปจริงๆ วิชาไพ่นกกระจอกพวกนี้ มันไม่ใช่สิ่งที่เด็กในวัยเธอจะรู้จักด้วยซ้ำ แต่น่าทึ่งจริงๆ เธอไม่เพียงจะเข้าใจเท่านั้น แต่ยังสามารถประสบความสำเร็จได้ถึงจุดนี้! สิ่งเดียวที่ขาดไปคือประสบการณ์ตอนลงสนามจริงนิดหน่อย เพราะแบบนี้ถึงชอบเล่นโป๊กเกอร์มากกว่าใช่มั้ยล่ะ? เพื่อลบจุดอ่อนข้อนี้ออกไป ก็เลยพยายามสรรหาเกมการเล่นที่จบไวที่สุด?”

                  “แต่จุดแปรสำคัญจริงๆที่ขนาดฉันเองก็ยังคาดไม่ถึง คงเป็นคู่ขาผู้มากความสามารถคนข้างๆ”

                  สิ้นเสียงอธิบาย เขานั่งจ้องหน้าจู้หยานที่นั่งอยู่ถัดไปพร้อมรอยยิ้ม

                  ปรากฏว่าเป็นหลินจิงซูซะเองที่ประมาทและได้ใจเกินไป ละเลยต่อความผิดพลาดตลอดหลายตาที่ผ่านมา กว่าจะตระหนักได้ก็เพิ่งตอนนี้ เธอถูกเฉินเฉวียนเย่หลอกอีกชั้นหนึ่งตั้งแต่ทีแรกแล้ว!

                  ผู้หญิงแบบโม่หลี่มีไม่รู้เท่าไหร่บนโลกใบนี้ แม้อายุยังน้อยแต่เริ่มเข้าวงการอโคจรตั้งแต่ยังเล็ก อย่างเธอจะมารู้สึกประหม่ากับสิ่งเล็กๆน้อยๆบนโต๊ะไพ่นกกระจอกจนเขี่ยขี้บุหรี่โดนตัวเองได้ยังไงกัน? พูดจายั่วยุใส่แค่คำสองคำ ถึงขนาดควบคุมอารมณ์ไม่ได้และจะลุกขึ้นตบหน้ากันเชียว?

                  เรื่องข้อผิดพลาดระดับต่ำเช่นนี้ มันไม่ควรเกิดขึ้นกับผู้หญิงอย่างโม่หลี่จริงๆ

                  ทั้งหมดเป็นแผนการของเฉินเฉวียนเย่ที่วางไว้ตั้งแต่แรก ปั่นหัวเธอให้หลงเชื่อได้จริงๆว่า โม่หลี่เป็นเพียงตัวประกอบไร้พิษภัย

                  ใช้คนอื่นเป็นไม้ตาย ส่วนตนเองเป็นแค่ตัวล่อ นี่แหละ…มังกรซ่อนหลังเหว!

                  ในที่สุดหลินจิงซูก็ได้รู้แจ้ง เข้าใจแล้วว่าทำไมเหลาหวางโถวถึงยกย่องชื่นชมเฉินเฉวียนเย่ไว้สูงส่งปานนี้ โดยมักจะพูดไว้เสมอ น้องชายคนนี้เป็นโคตรเซียนผู้มากพรสวรรค์ที่สุดตั้งแต่เคยเจอมาในชีวิต และยังเป็นเพียงคนเดียวที่สามารถบรรลุวิชาโกงไพ่พันรูปแบบของอาจารย์ได้สำเร็จ!

                  แต้มคะแนนตอนนี้ทั้งสองฝ่ายยังคงเท่ากันก็จริง แต่รอบหน้า…เฉินเฉวียนเย่เอาจริงแล้วแน่นอน!

                  การเดิมพันครั้งนี้ เธอจบเห่แล้ว…

                 

                 

                 

                   

           

           

           

[1] ไทเซเห เป็นการชนะด้วยไพ่นกกระจอกชุดทิศทั้งสี่ โอกาสดวงดีได้ไพ่หน้านี้ถือว่าน้อยมาก

[2] ไทซัมเหยิน เป็นการชนะด้วยไพ่นกกระจอกชุดมังกร ต้องปิดท้ายด้วยการผ่อง/กั่งหรือเฉ่า อย่างใดอย่างหนึ่ง