ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90의 모든 챕터: 챕터 261 - 챕터 270

131 2-2 ตอนที่ 261 เข้ามหาวิทยาลัยอะไร? แม้เขาจะเคยให้สัญญากับหลินจิงซูไว้ว่า ตนจะยุติความบาดหมางทั้งหมดที่มีต่อติงจู้ฮั่ว แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะให้อภัยอีกฝ่ายเสียหน่อย ลูกผู้ชายที่ถูกทุบตีด้วยถุงอาหารไก่ รู้หรือเปล่าว่ามันเสียศักดิ์ศรีขนาดไหน! แน่นอนว่าติงจู้ฮั่วย่อมมองผ่านอ่านความไร้เมตตาบนใบหน้าของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน ทันทีที่เขานึกออก ร่องรอยความตื่นตระหนักพลันกระจายไปทั่วหัวใจ จนถึงกับนั่งไม่ติดเก้าอี้เลยทีเดียว เขาคือผู้ชายคนนั้นจริงๆ! ติงจู้ฮั่วหันขวับ สบตามองหน้าหญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างกันทันที หวางฟางฟางจำหน้าเฉินเฉวียนเย่ได้ตั้งแต่ครั้งแรกแล้ว แต่ยังหาโอกาสเหมาะเจาะที่จะสะกิดเรียกติงจู้ฮั่วไม่ได้เสียที “ทำไมแกถึงมาอยู่ที่นี่ได้…” ติงจู้ฮั่วตื่นตัวสุดขีด เขาลุกขึ้นพรวดพราดจากเก้าอี้อย่างรวดเร็ว และเตรียมจะเปิดศึกต่อสู้ทันที หลินจิงซูระเบิดเสียงหัวเราะลั่นจนท้องคัดท้องแข็ง เมื่อเห็นว่าเวลานี้ติงจู้ฮั่วหน้าถอดสีซีดเผือดมากเพียงใด เห

132 2-2 ตอนที่ 263 ผลการสอบ (2)ครูประจำชั้นไล่อ่านรายชื่อนักเรียนทีละคน และชื่อที่ถูกเรียกขานก็จะต้องเดินออกไปยืนหน้ากระดานดำ เพื่อรับซองจดหมายตอบรับจากทางมหาวิทยาลัยที่ได้เลือกไว้ “หลินจิงซู” หลินจิงซูตบเท้าเดินขึ้นไปหน้าห้อง รับจดหมายสีเหลืองที่มีตราประทับของมหาวิทยาลัยประจำมณฑลแสดงให้เห็นชัดเจน เธอค่อยๆเปิดซองจดหมายออกมาอย่างพิถีพิถันที่สุด “ปีนี้ มีนักเรียนในชั้นของเราห้าคนที่สอบติดมหาวิทยาลัยนะ ครูขอแสดงความยินดีด้วย ส่วนที่สอบไม่ติดก็อย่าเพิ่งเสียใจไปล่ะ เพราะยังสามารถยื่นเอกสารขอเรียนซ้ำชั้นได้อีกหนึ่งปี ถึงเวลานั้น ค่อยเริ่มต้นกันใหม่นะ!” ครูประจำชั้นพูดให้กำลังใจนักเรียนทุกคนด้วยรอยยิ้ม ภายหลังที่จดหมายเหล่านั้นถูกเปิดออก บางคนก็ยิ้มแย้มด้วยความสุขใจ แต่บางคนก็เศร้าหมองประหนึ่งเป็นวันมืดมิดที่สุดในชีวิต หลังจากหลินจิงซูไล่อ่านตัวอักษรทุกบรรทัดบนหน้ากระดาษแล้ว เสมือนหูของเธอดับไม่ได้ยินเสียงรอบข้างไปชั่วขณะ วิสัยทัศน์ที่เคยมองเห็นพลันมืดสนิทในบัดดล สิ่งเดียวที่หลินจิงซูรู้สึกได้ในข

133 2-2 ตอนที่ 265 คะแนนสอบถูกสวมรอย ทั้งหลินจิงซูและจางหลานต่างหยุดชะงักในทันที ต่างคนต่างนิ่งเงียบเพื่อรอฟังคำบอกเล่าต่อไปจากเจ้าหน้าที่โจว “ผู้ชายคนนั้นน่าสงสารมากจริงๆ เมื่อสิบปีก่อน คะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัยของเขาถูกคนอื่นสวมรอย แล้วใช้สิทธิ์เข้าไปเรียนแทน แต่ตลอดสิบปีที่ผ่านมา คดีความกลับไม่มีความคืบหน้าใดๆเลย วันหนึ่ง เขาบังเอิญไปรู้มาว่า คนร้ายที่สวมรอยเข้าไปเรียนมหาวิทยาลัยแทนเขานั้น ตอนนี้กำลังได้ดิบได้ดี ก็ยิ่งกระตุ้นให้เขาเกิดสภาวะซึมเศร้าอย่างหนัก จนสุดท้ายก็เลือกจบชีวิตตัวเองด้วยการกระโดดตึกฆ่าตัวตาย” ได้ฟังเช่นนั้น ทั้งหลินจิงซูและจางหลานต่างก็หันขวับมามองหน้ากันด้วยความตกตะลึง คะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัยถูกสวมรอยได้ด้วยเหรอ? มีเรื่องพรรค์นี้จริงๆน่ะเหรอ? ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเช่นกัน แต่จู่ๆหลินจิงซูก็มีเหงื่อเย็นแตกพลั่กไปทั่วทั้งตัว พร้อมกับรู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ “ลุงโจวคะ เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นบ่อยรึเปล่าคะ?” น้ำเสียงที่เปล่งถามของหลินจิงซูในตอนนี้ ฟังดูแหบแห้งไร้เรี่ยวแรงส

134 2-2 ตอนที่ 267 ที่แท้ก็เป็นฝีมือครูใหญ่! การรักษาวงจรอุบาทว์นี้ไว้ได้นานนับสิบปี คิดจริงๆหรือว่าจะมีการติดสินบนเพียงแค่เจ้าหน้าที่ระดับสูงในกระทรวงศึกษาแค่คนสองคน? ไม่แน่ว่าบางที เจ้าหน้าที่ส่วนใหญ่ในกระทรวงล้วนเป็นพรรคพวกของผู้บงการอยู่เบื้องหลังทั้งสิ้น! ใครที่หลวมตัวเผลอเข้าร่วมวงจรนี้ไปแล้ว หากไม่อยากถูกไล่ออกจากราชการ มีแต่จำต้องปิดปากเงียบไม่แพร่งพรายเท่านั้น ได้เห็นคำตอบผ่านท่าทางของศาสตราจารย์หวัง ทำเอาหลินจิงซูถึงกับชาไปทั่วใบหน้า กระทั่งเจ้าหน้าที่ในกระทรวงศึกษายังไม่ยินยอมเปิดเผยเอกสารต้นฉบับของเธอแบบนี้ นี่จึงชี้ชัดแล้วว่า จะต้องเกิดเรื่องผิดปกติกับผลคะแนนสอบของเธออย่างแน่นอน! และต่อให้เธอจะสอบใหม่อีกรอบ แต่เพื่อป้องกันไม่ให้เรื่องฉาวโฉ่นี้ถูกเปิดโปง ในปีหน้าเธอย่อมต้องกลายเป็นเหยื่ออีกอย่างแน่นอน หลินจิงซูถึงกับมืดแปดด้าน ไม่ว่าเธอจะพยายามออกแรงวิ่งหนีจากจุดนี้สักแค่ไหน แต่เธอก็ไม่มีทางหนีรอดจากเงื้อมมือของพวกนายทุนสกปรกเหล่านี้ได้เลย หลังออกจากบ้านศาสตราจารย์หวังมา หลินจิงซูก็เดินไปตามท้องถนนในผิ

135 2-2 ตอนที่ 269 ศึกษาต่อต่างประเทศ เธออยากจะบุกไปหาประธานกระทรวงสาขาภูมิภาคด้วยซ้ำไป แต่ติดอยู่เพียงอย่างเดียว เธอไม่สามารถผ่านประตูเข้าไปถึงตัวอีกฝ่ายได้ และคงถูกเจ้าหน้าที่คนอื่นๆไล่ออกไปเสียก่อน อีกเพียงครึ่งเดือนเท่านั้น ภาคเรียนใหม่ก็กำลังจะเปิดขึ้นในอีกไม่ช้าแล้ว หลินจิงซูรู้สึกราวกับถูกหักอก และในเวลานี้เอง เธอก็ได้ตระหนักอย่างแจ่มแจ้งว่า เจ้าหน้าที่ภาครัฐล้วนพึ่งพาไม่ได้จริงๆ! ในระหว่างนี้ เธอจึงเริ่มครุ่นคิดวางแผนถึงเส้นทางอนาคตต่อจากนี้อีกครั้ง เพราะทุกอย่างไม่ราบรื่น บางครั้งล้มเหลว บางครั้งสมหวัง นี่จึงเรียกว่า ‘ชีวิต’ และในเมื่ออุปสรรคครั้งนี้เป็นสิ่งที่เธอไม่สามารถข้ามฝ่าไปได้ ตัวเลือกที่ฉลาดที่สุดก็คือการ ‘ถอย’ เพียงแค่ถอยและไปเส้นทางอื่น เส้นทางชีวิตไม่เคยมีทางเดียวเสมอ การสอบเข้ามหาวิทยาลัยเองก็เช่นกัน มองความเป็นจริงกับสิ่งที่มีอยู่ในมือตอนนี้ เธอควรทุ่มสุดตัวให้กับธุรกิจตรงหน้า แม้ว่าเธอจะไม่มีโอกาสได้เข้าเรียนในระดับมหาวิทยาลั