All Chapters of ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90: Chapter 381 - Chapter 390

191 2-2 ตอนที่ 381 สถานการณ์ที่พลิกผัน เผลอแวบเดียวเท่านั้น สถานการณ์พลันพลิกผันกลับหัวกลับหาง ทัศนคติการกระทำที่แปรเปลี่ยนไปอย่างกะทันหันของหลินจิงซู ทำเอาเหล่าอันธพาลวัยรุ่นถึงกับนั่งเหงื่อตกไม่กล้าขยับเขยื้อนใดๆ สิ่งที่สาวน้อยคนนี้แจกแจงให้ฟังล้วนถูกต้องทุกคำ! หากไม่ใช่เพราะเห็นแก่หน้าพ่อแม่ของจ้าวเสี่ยวย่า พวกเขาคงไม่มีวันรับงานไร้สาระจากคนเป็นลูกอย่างจ้าวเสี่ยวย่าแน่ ที่สำคัญ จะได้ค่าเหนื่อยจริงรึเปล่าก็ยังไม่รู้! จึงไม่แปลกที่ทุกคนจะถูกคำพูดเพียงไม่กี่คำของหลินจิงซูชักจูงใจได้ พูดกันตามหลักแล้ว เบื้องหลังของสาวน้อยคนนี้คือธุรกิจโรงแรมใหญ่ระดับห้าดาว มิหนำซ้ำยังมีแนวโน้มว่าจะเติบโตขึ้นเรื่อยๆด้วย! แตกต่างจากโรงงานเล็กๆที่ใกล้จะล้มละลายของคู่สามีภรรยาตระกูลจ้าวอย่างสิ้นเชิง… “นี่แก…หมายถึงคุณน่ะ… ถ้าสนใจในฝีมือของพวกเราจริงๆ คงต้องขอพูดคุยกันให้ชัดเจนกว่านี้ บอกไว้ก่อนว่าพวกเราไม่รับงานส่งยา ไม่รับงานลักพาตัว ถึงพวกเราจะเป็นนักเลง แต่พวกเราก็มีหลักการกฏเกณฑ์ในแบบของเรา! ที่สำคัญ…คุณ…คุณจิงซูพอจะมีราคาค่าตัวอ

192 2-2 ตอนที่ 383 ความจริงที่ไม่อาจยอมรับ ปัจจุบันจ้าวเสี่ยวย่าไม่ต่างอะไรกับผู้หญิงขี้ขลาด ไม่กล้าแม้แต่จะเผชิญหน้ากับหลินจิงซูด้วยซ้ำ นั่นจึงเป็นเหตุให้เธอต้องจ้างกลุ่มวัยรุ่นอันธพาลเข้าไปก่อกวนแทน อย่างไรก็ตาม สถานการณ์ในตอนนี้กลับไม่เป็นเหมือนที่คาดคิดไว้ จะให้ยืนรออยู่อย่างนี้ ก็รังแต่จะยิ่งทำให้เธอชกระวนกระวายใจมากขึ้นเรื่อยๆ ท้ายที่สุด จ้าวเสี่ยวย่าก็อดรนทนต่อไปไม่ไหว เธอกัดฟันกระทืบเท้าด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะเดินตรงเข้าประตูโรงแรมไปอย่างไม่มีทางเลือกอื่น ทว่าเหนือความคาดหมาย ทันทีที่ตรงเข้าไปถึงพื้นที่โซนบาร์ ภาพที่เธอเห็นกลับเป็นภาพที่กลุ่มวัยรุ่นเหล่านั้นกำลังดื่มกินกันอย่างสนุกสนาน “นี่พวกแกยังมีหน้ามานั่งดื่มอีกเหรอ?! ลืมเรื่องานที่ฉันสั่งแล้วเหรอไอ้พวกโง่!!” “เป้าหมายที่แกต้องจัดการคือนั่งสารเลวหลินจิงซูนั่น! ฉันสั่งให้พวกแกทุบทำลายข้าวของภายในนี้ไม่ใช่เหรอ!” เผชิญกับเสียงโหวกเหวกโวยวายดังแสบแก้วหูของจ้าวเสี่ยวย่า แต่วัยรุ่นอันธพาลกลุ่มนั้นกลับไม่มีใครสนใจเธอเลยแม้แต่คนเดียว ยังคงพูดคุยหัว

193 2-2 ตอนที่ 385 ปากพาซวย จ้าวเสี่ยวย่าทั้งรู้สึกโกรธและอับอายในเวลาเดียวกัน ที่ต้องมาเห็นผู้เป็นพ่อกำลังโค้งศีรษะขอโทษหลินจิงซูต่อหน้าแบบนี้! “พ่อ! หยุดเดี๋ยวนี้!! จะไปขอโทษนังสวะนี่ทำไมกัน!? เห็นอยู่ว่ามันเป็นคนรีดไถเงินของครอบครัวเราไป! มันต่างหากที่จะต้องคุกเข่าขอขมาพวกเรา!!” “เพี้ยะ!!” เสียงตบหน้าครั้งนี้ดังสนั่นหวั่นไหว เป็นแม่ของจ้าวเสี่ยวย่าที่ตบหน้าลูกสาวตัวเองเพราะความโกรธ “เมื่อไหร่จะหยุดทำตัวแบบนี้ซะที!! เลิกทำให้บรรพบุรุษตระกูลจ้าวต้องอับอายขายหน้าเพราะแกไปมากกว่านี้ได้แล้ว! ถึงแม้ครอบครัวของเราจะต้องล้มละลาย แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่ควรจะป่าวประกาศให้โลกรู้ไม่ใช่เหรอ?!” “ทั้งหมดเป็นเพราะแกคนเดียวต่างหาก! หุบปากเงียบๆก็ดีอยู่แล้ว! เที่ยวมาป่าวประกาศจนใครต่อใครรู้ว่าครอบครัวของเราล้มละลายแบบนี้ แล้วยังจะมีคู่ค้าที่ไหนกล้าทำธุรกิจกับเราอีก?! เด็กโง่! มัวแต่ก่นด่าคนโน้นคนนี้ว่าชั้นต่ำ แกน่ะเก่งได้สักเศษเสี้ยวของเธอรึเปล่า!!?” ท้ายที่สุดนี้ ไม่ว่าสถานะการเงินของตระกูลจ้าวจะย่ำแย

194 2-2 ตอนที่ 387 สัญญาจ้าง หลินจิงซูเพิ่งจะพูดจบ หลิวหมิงก็เดินเปิดประตูตรงเข้ามาอย่างรวดเร็ว “คุณจิงซู!” หลินจิงซูรีบพาโจเหลียงและคนอื่นๆ เข้าไปแนะนำตัวกับหลิวหมิงอย่างสุภาพนอบน้อม “นี่เป็นพนักงานใหม่ของโรงแรมเราที่หนูได้เคยส่งรายงานเสนอไปค่ะ หนูคิดว่า ทักษะความสามารถของพวกเขาทุกคน ประธานหลิวเองก็น่าจะได้เห็นผ่านยอดขายที่เติบโตขึ้นอย่างก้าวกระโดดของอาทิตย์ก่อนแล้วนะคะ แขกที่มาใช้บริการทุกคนต่างก็ชื่นชมในงานบริการของพวกเขา และพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า เป็นบริการที่ยอดเยี่ยมไร้ที่ติ” เดิมทีหลินจิงซูแอบหวั่นใจลึกๆว่า การมาของหลิวหมิงในครั้งนี้ ก็เพื่อเกลี้ยกล่อมให้เธอขับไล่วัยรุ่นอันธพาลกลุ่มนี้ออกไปให้พ้นเหมือนคนอื่นๆ แต่ที่ไหนได้ หลิวหมิงกลับปรบมือแสดงความยินดีกับทุกคน เขาพึงพอใจอย่างมากกับผลงานของพนักงานชุดใหม่ที่หลินจิงซูเป็นคนเลือกสรรเข้ามา “คุณจิงซู ผมไม่รู้จะพูดอะไรแล้วจริงๆ เพิ่งเข้ามาทำงานได้แค่อาทิตย์เดียวแต่ กลับสามารถเรียกเสียงชื่นชมจากแขกที่มาใช้บริการได้อย่างล้นหลาม!

195 2-2 ตอนที่ 389 แผนปฏิรูปโรงแรม จากนั้นทุกคนก็เริ่มลุกฮือตาม ระเบิดเสียงก่นด่าสาปแช่งหลินจิงซูเช่นกัน! “ผมขอพูดในมุมของผมบ้างนะครับ ถึงแม้ท่านประธานหลิวจะอนุญาตแล้ว แต่คุณก็ไม่มีมีสิทธิ์มาขับไล่พวกเราที่ตั้งใจทำงานให้โรงแรมนี้มาตลอดหลายสิบปี ถ้าขืนคุณยังใช้อำนาจในทางที่ผิด คิดจะไล่พวกเราออกอย่างไม่มีเหตุผลแบบนี้ล่ะก็ พวกเราเองก็คงไม่ยอมเหมือนกัน!” “ถูกต้อง! อยากไล่พวกเราออกนักเหรอ? งั้นก็จ่ายค่าเงินชดเชยมาสิ! อย่างน้อยก็ต้องสามเดือนล่วงหน้าถึงจะคุยกันรู้เรื่อง!” จู่ๆหลินจิงซูก็ถูกด่าประณามอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย แต่แทนที่เธอจะรู้สึกโมโหไม่พอใจ เธอกลับยืนยิ้มอย่างสงบเยือกเย็น ก่อนที่เธอจะทันได้ปริปากอธิบายใดๆต่อนั้น โจเหลียงที่ยืนอยู่แถวหน้าสุดก็ลุกขึ้นพรวด แล้วหันไปตอบโต้ทุกคนอย่างไม่ไว้หน้า “จะหยุดเห่าหอนกันได้รึยังไอ้พวกเวรนี่!? อย่าลืมสิว่าตอนนี้คุณจิงซูเป็นเจ้านายของพวกแกนะโว้ย! คิดจะพูดอะไรออกมาก็หัดระวังปากกันไว้บ้าง! แล้วอีกอย่าง ถ้าคุณจิงซูคิดจะไล่พวกแกออกจริงๆ จะเรียกพวกแกมา