บททั้งหมดของ ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90: บทที่ 391 - บทที่ 400

196 2-2 ตอนที่ 391 ความเหลื่อมล้ำทางสังคม ภายใต้คำเชิญชวนของหลินจิงซูที่เป็นถึงประธานใหญ่ ทุกคนต่างพากันตื่นเต้นใจสั่นจนแทบอดใจรอไม่ไหว! ลองคิดดูสิ ตลอดอาชีพการทำงานหลังจากนี้ หากมีหัวเรือใหญ่อย่างหลินจิงซูคอยเป็นสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง ใครหน้าไหนจะกล้าตำหนิพวกเขาแม้ในวันที่ทำผิดพลาด? นี่เสมือนสูตรโกงชีวิตชัดๆ เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น เพื่อนนิสิตของหลินจิงซูต่างมายืนรอกันอยู่ที่หน้าประตูโรงแรมกันพร้อมหน้าตามที่ได้นัดหมายไว้ หลังจากพาชมสถานที่ต่างๆภายในโรงแรมหรูหราแห่งนี้จนครบทุกภาคส่วนแล้ว ไม่ว่าจะเป็นตัวล็อบบี้ ห้องพัก โซนพักผ่อนหรือแม้กระทั่งโซนบาร์เครื่องดื่มอันเลื่องชื่อ ทุกคนต่างก็ยิ่งถวิลหาปรารถนาจะทำงานที่โรงแรมแห่งนี้เสียเหลือเกิน! แต่ถึงกระนั้น เมื่อได้ยินคำพูดต่อจากนี้ของหลินจิงซู ทุกคนก็ราวถูกดับฝันในพริบตา “ถึงแม้ฉันจะได้ชื่อว่าเป็นประธานของโรงแรมหลี่เจี่ย แต่ก็ยังถือสิทธิ์การเป็นเจ้าของเพียงครึ่งเดียวเท่านั้น ดังนั้น หากใครสนใจที่จะเข้าทำงานที่นี่จริงๆ ก็ต้องเริ่มจากศูนย์ทุกคน” “ห

197 2-2 ตอนที่ 393 ให้การดูแลเป็นพิเศษ “ถ้าฉันได้รับบรรจุเป็นพนักงานประจำ สภาพความเป็นอยู่ของคนในครอบครัวก็จะต้องดีขึ้นอย่างแน่นอน เพราะแต่ไหนแต่ไร จุดประสงค์ที่ผลักดันให้ฉันต้องจับตำราตั้งหน้าตั้งตาเรียนอย่างหนักนั้นก็เพื่อครอบครัวอยู่แล้ว ตอนนี้โอกาสปรากฏขึ้นตรงหน้า ไม่ว่ายังไงฉันก็จะต้องคว้ามันไว้ให้ได้ค่ะ! ไม่ต้องเห็นแก่ความเป็นเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยหรอกนะคะ ถือซะว่าทำบุญกับคนที่กำลังตกระกำลำบากก็ได้” พูดจบหลิงอวี๋ก็พนมมือไหว้ทั้งน้ำตา ทำเอาหลินจิงซูที่ยืนอยู่ตรงหน้าถึงกับหน้าชาด้วยความประหม่า แต่เชื่อเธอเถอะ จากประสบการณ์ของผู้ที่เคยใช้ชีวิตมาแล้วถึงสองชาติ ยุคต่อไปที่กำลังจะมาถึงนี้ ใบปริญญานับว่าสำคัญยิ่งกว่าสิ่งใด! ขนาดตัวเธอเองยังต้องกระเสือกกระสนสอบเข้ามหาวิทยาลัยให้ได้ ทั้งที่สามารถใช้ประโยชน์จากการล่วงรู้อนาคตเพื่อสร้างตัวให้ร่ำรวยได้ด้วยหลากหลายวิธี! กระทั่งผู้ที่ล่วงรู้อนาคตอย่างเธอยังไม่กล้าเสี่ยงกับเรื่องนี้ แล้วหลิงอวี๋จะไปเหลืออะไร! ไม่ว่าอย่างไร หลินจิงซูก็จะไม่ยอมทนเห็นอนาคตของเด็กสาวคนนี้ ต้อง

198 2-2 ถึง 199 1-2 ตอนที่ 395 จัดประชุมผู้ปกครอง ได้ฟังวิธีการแก้ไขปัญหาผ่านคำพูดที่มีเหตุมีผลของหลินจิงซู ช่วยทำให้อธิการบดีรู้สึกหมดกังวลขึ้นมาก การเรียกประชุมผู้ปกครองเพื่อหารือเรื่องทุนการศึกษาร่วมกันนั้น นับเป็นแนวคิดใหม่ที่ไม่เคยเกิดขึ้นที่ไหนมาก่อน และการทำเช่นนี้ยังเปิดโอกาสให้นักศึกษาและผู้ปกครอง ได้มีโอกาสปรับความเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องการเลือกทางเดินชีวิตของพวกเขาต่อจากนี้ด้วย เลือกเฟ้นเฉพาะนักศึกษาหัวกะทิที่ทางบ้านไฟเขียว เพียงเท่านี้ก็ช่วยประหยัดต้นทุนไปได้อีกมากมาย! และด้วยวิธีการนี้ ทางมหาวิทยาลัยเองก็จะได้ไม่ต้องอับอายขายขี้หน้าด้วย ที่แต่ละปีจะมีนักศึกษาจำนวนมากต้องถูกบังคับออกเพียงเพราะไม่มีเงินจ่ายค่าเทอม! นี่นับเป็นวิธีลงจากหลังเสือที่สามารถช่วยกลบเกลืาอนความอับอายนี้ได้เป็นอย่างดี หากมีคำถาม ทางมหาวิทยาลัยก็เพียงแค่อ้างว่า สาเหตุที่นิสิตกลุ่มนี้ต้องออกจากมหาวิทยาลัย ก็เพราะพวกเขาไม่มีความสามารถมากพอที่จะรับทุนเรียนต่อได้! ว่าด้วยเรื่องการศึกษาในจีน พูดไปก็รู้สึกสะเทือนใจไม่น้อย ถึงแม้ทุกคนมีโอกาสที่จะสอบเข

203 2-2 ถึง 204 1-2 ตอนที่ 397 ชีวิตที่มาพร้อมกับความวุ่นวาย หมู่นี้หลินจิงซูยุ่งจนหัวหมุน นอกจากเรื่องทุนของมหาวิทยาลัยแล้ว ยังจะต้องเจียดเวลาไปดูงานที่โรงแรมอีก และนับเป็นเดือนๆกว่าที่เธอจะได้มีโอกาสกลับบ้านทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัวสักครั้ง ทันทีที่กลับถึงบ้าน เมื่อได้เห็นใบหน้าซูบผอมและสีหน้าอ่อนเพลียของลูกสาว ติงเสวี่ยเหม่ยก็รู้สึกไม่สบายใจเป็นอย่างมาก แม้สถานะครอบครัวในตอนนี้จะมีสภาพความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นมากชนิดผิดหูผิดตา มิหนำซ้ำตัวเธอเองยังได้เริ่มต้นชีวิตรักครั้งใหม่กับผู้ชายที่ดีมากด้วย แต่ถึงอย่างนั้น ภายในใจลึกๆของติงเสวี่ยเหม่ยกลับรู้สึกแย่ลงเล็กน้อย เพราะทุกสิ่งทุกอย่างที่มีได้ในปัจจุบัน ล้วนแล้วแต่เป็นเพราะลูกสาวของเธอเป็นคนหามาให้ทั้งสิ้น หรือตัวเองจะเป็นภาระที่ทำให้ลูกสาวต้องทำงานจนแทบไม่ได้กลับบ้านแบบนี้? “ซูซู ยินดีต้อนรับกลับจ้ะ แม่ทำกับข้าวสองสามอย่างไว้ให้ที่โต๊ะน่ะ ลูกกินให้อิ่มท้องก่อนแล้วค่อยแวะไปโรงแรมนะ” แวบเดียวที่เห็นหน้าอีก

205 1-2 ถึง 205 2-2 ตอนที่ 399 เพื่อนกินหวังแต่ผลประโยชน์ “ห๊ะ อะไรนะ?! นี่มันหมายความว่ายังไง? เจตนารังแกพวกเราชัดๆ! ไม่ทำเกินไปหน่อยรึไง แต่อย่าฝันหวานแล้วก็หลงตัวเองไปหน่อยเลย ลูกพี่โจของพวกเราไม่มีวันทอดทิ้งพี่น้องแน่! อย่าคิดว่าพวกเราไม่รู้นะ จริงๆแกก็ไม่อยากจะรับพวกเราเข้าทำงานตั้งแต่แรกแล้วใช่มั้ย? พอสบโอกาสก็เลยหาข้ออ้างมาไล่ออก! กับแค่เหล้าไวน์ไม่กี่ขวด ค่าเสียหายจะสูงลิบลิ่วขนาดนั้นได้ยังไง! อย่ามั่นอกมั่นใจขนาดนั้นเลยนังงูพิษ!”“จะบอกให้เอาบุญ ถ้าพวกเราต้องออกจากที่นี่ ลูกพี่โจก็ไม่คิดที่จะอยู่ต่อเหมือนกัน ที่สำคัญ ตอนนี้พวกเราผสมค็อกเทลของโรงแรมเป็นแทบทุกสูตรแล้ว เก่งจริงก็ลองไล่พวกเราออกดูสิ จะได้เอาสูตรพวกนี้ไปขายให้คู่แข่งหมดเลย รับรองแกได้เห็นดีแน่!” เมื่อต้องเผชิญกับภัยคุกคามจากอันธพาลวัยวุ่นเหล่านี้ หลินจิงซูกลับไม่มีท่าทีหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย เพราะสิ่งที่กำลังพบเจออยู่เบื้องหน้าเวลานี้ คือสิ่งที่เธอได้สันนิฐานและเตรียมการรับมือไว้ล่วงหน้าแล้ว สันดานเดิมของเหล่าอันธพาลทั้งหลาย ล้วนเป็นพวกรักสบายไม่ชอบงานหนัก และพร้อมทรย