All Chapters of ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90: Chapter 461 - Chapter 470

255 2-2ตอนที่ 462 ซ้ำรอยจางซีซีกระทืบเท้าราวกับคลุ้มคลั่ง เธอพูดทั้งน้ำตาอย่างไม่อาจกลั้นไว้ได้อีกต่อไป แต่ตรงกันข้าม ในสายตาของจู้หยานนั้น ยิ่งเห็นเธอแสดงความดื้อรั้นไร้เหตุผลเช่นนี้ออกมามากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งรู้สึกรังเกียจผู้หญิงคนนี้มากขึ้นเท่านั้น คงเพราะชอบบีบน้ำตาทำตัวน่าสงสารแบบนี้กระมัง จึงไม่แปลกที่ย่าของเขาถึงได้หลงรักเธอเช่นนี้!“เลิกแกล้งบีบน้ำตาได้แล้ว! และจำเอาไว้ว่า ต่อให้คุณจะพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองแค่ไหน ผมก็ไม่มีวันหลงรักผู้หญิงอย่างคุณ! ในใจของผมมีเพียงหลินจิงซูคนเดียวเท่านั้น! และเหตุผลที่ผมรักเธอ ก็ไม่ใช่เพราะความเฉลียวฉลาดหรือความสามารถเกินผู้ใหญ่ในตัวเธอเท่านั้น แต่เราสองคนยังมีความฝันร่วมกันด้วย พวกเราจะจูงมือเดินหน้าสู่ความสำเร็จไปด้วยกัน! และผู้หญิงในฝันของผมก็คือเธอไม่ใช่คุณ!!”“และสิ่งที่คุณทำลงไปในวันนี้ มันก็ทำให้ความฝันของผมและจิงซูเกือบจะพังทลายลงต่อหน้าต่อตา! ที่คุณทำลงไปทั้งหมด คงจะบอกว่าทำไปเพราะรักผมสินะ? ได้! ถ้าคุณยืนกรานจะแต่งงานกับผมให้ได้จริงๆ ผมจะยอมตัดนิ้วนางข้างซ้ายของตัวเองทิ้ง และถ้าคุณอยากจะมีลูกกับผม ผมก็จะไปทำหมัน! ผมพูดขนาดนี้แล้ว คุ

256 2-2 ตอนที่ 464 ผู้หญิงดอกบัวขาว ต่อหน้าการเสแสร้งเล่นละครของนางเอกดอกบัวขาวคนนี้ ทำเอาจู้หยานถึงกับต้องประหลาดใจในความหน้าด้านหน้าทนของเธออย่างที่สุด ในค่ำคืนนั้น เขาคิดว่าตนเองได้จัดหนักทุกคำพูดจนชัดแจ้งแล้ว จึงค่อนข้างมั่นใจว่า จางซีซีคงจะสิ้นฤทธิ์เดชไม่กล้าทำอะไรอีก เชื่อเถิดว่าอีกไม่นานเกินรอ ข่าวเสียหายเกี่ยวกับหลินจิงซูจะต้องแพร่สะพรัดออกไปทั่วทุกมุมในรั้วมหาวิทยาลัยอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ เมื่อถึงตอนนั้น สายตาของทุกคนก็จะมองมาที่เธอประหนึ่งนางเอกผู้น่าสงสาร และพากันรุมสาปแช่งนังผู้หญิงบ้านนอกไม่ให้ได้ผุดได้เกิดทีเดียว! สุดท้ายในตอนจบของเรื่อง พระเอกกับนางเอกก็จะได้ครองคู่กัน! นึกฝันถึงภาพอนาคตที่แสนสดงาม จางซีซีก็ทิ้งท้ายด้วยประโยคไม้ตายทันที “ประธาน อย่าโทษฉันเลยนะ เมื่อเช้าฉันได้ยินว่า ท่านอธิการบดีจะไล่เธอออก!” อะไรนะ?! นี่มันหมายความว่ายังไงกัน? จู้หยานแทบจะรู้ได้ในทันทีว่า เรื่องทั้งหมดจะต้องเป็นฝีมือของย่าเขาอย่างแน่นอน! ปรากฏว่าหญิงชราคนนั้นวางแผนทุกอย่างไว้ล

258 ตอนที่ 466 จู้หยานกับธุรกิจใหม่ ตอนนี้หลินจิงซูมีทั้งท่านอธิการบดีและจู้หยานคอยหนุนหลังช่วยเหลือ เธอจึงรู้สึกวางใจขึ้นมาก เวลานี้ โรงแรมก็กำลังเดินหน้าโครงการพัฒนาครั้งใหญ่ ทุกภาคฝ่ายต่างก็เร่งมือปฏิวัติกันอย่างจริงจัง รอบตัวเธอตอนนี้มีแต่งานใหญ่ที่ต้องรับผิดชอบ ส่วนพฤติกรรมงอแงเป็นเด็กไม่รู้จักโตของจางซีซีนั้น ก็เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยที่ไม่อยู่ในสายตาของเธอ ด้วยแนวคิดที่เป็นผู้หญิงยุคใหม่ สิ่งที่หลินจิงซูให้ความสำคัญที่สุดก็คือเรื่องหน้าที่การงงานและการเงิน ส่วนเรื่องจำพวกที่สังคมสมัยนี้บอกว่า โตมาจะต้องสร้างครอบครัวและรีบมีลูกอะไรทำนองนั้น ตัวเธอเองกลับไม่ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย “จู้หยาน ที่ฉันเคยบอกให้นายไปคิดค้นเมนูอาหารมาเพิ่มล่ะ ตอนนี้ไปถึงไหนแล้ว? หวังว่านายจะเตรียมตัวมาบ้างแล้วนะ?” เมื่อได้ยินคำถามของหลินจิงซู จู้หยานก็ได้แต่ส่ายหน้าด้วยความจนใจ ตลอดหลายวันที่ได้อยู่กับจางซีซีนั้น แม้อีกฝ่ายจะยอมถ่ายทอดการทำอาหารให้เขาก็จริง แต่กลับพบว่า มีหลายจุดที่เธอจงใจไม่อธิบายอย่างชัดเจน ราวกับต้องการใช้สิ่งนี้กระตุ้

260 ตอนที่ 468 สั่งหยุดโครงการ ในยุคนี้ แม้แต่ความคิดเรื่องผุดสวนสนุกในโรงแรมก็ยังไม่มีด้วยซ้ำไป แม้แต่จู้หยานที่เป็นนักเรียนนอก อย่างมากที่สุดก็เคยเห็นเครื่องเล่นขนาดเล็กเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้น หากจะให้พูดตามตรงก็คือ ตอนที่หลินจิงซูพูดถึงม้าหมุนหรือรถบั๊มอะไรนั่น จู้หยานยังไม่รู้จักสักอย่างเลย! แค่รูปหน้าร่างตายังไม่เคยเห็นด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับเรื่องจะสั่งซื้อเล่า? เพราะคำว่า ‘สวนสนุก’ ที่จู้หยานได้นำเสนอไปนั้น ภาพในหัวของเขามีเพียงสไลด์เดอร์ตามร้านอาหารฟาสต์ฟู๊ดเป็นต้น โดยคิดว่าหากเกิดนำของเล่นเหล่านั้นมาติดตั้งภายในโรงแรม ซึ่งหมายถึง ‘ภายในโรงแรม’ จริงๆ อาจจะช่วยดึงดูดแขกที่เป็นครอบครัวมีลูกเล็ก ให้เข้ามาเล่นมาหาซื้อของกินและเข้าพักที่โรงแรมหลังจากนั้น จู้หยานคิดว่าเขาและหลินจิงซูเข้าใจไปในภาพเดียวกันมาตลอด จนกระทั่งได้เห็นหลินจิงซูวาดเครื่องเล่นสุดผาดโผนลงบนแผ่นกระดาษ เขาจึงได้กระจ่างแจ้ง ดูเหมือนคำว่า ‘สวนสนุก’ ในความหมายของหลินจิงซูจะยิ่งใหญ่อลังการกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก!

262 1-2 ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง ดูเหมือนแผนการข่มขู่ในครั้งนี้ของหญิงชราจะได้ผลดีกว่าที่คิดไว้มาก จู้หยานถึงกับสูญเสียการควบคุมหัวสมองว่างเปล่าคิดอะไรไม่ออกอยู่ครู่ใหญ่ สุขภาพร่างกายของย่าเขาตอนนี้ก็ใช่ว่าจะดีนัก หากอีกฝ่ายเกิดเป็นลมเป็นแล้งร่วงตกลงมาจากเครื่องเล่นจะทำยังไง?หากไม่รีบเกลี้ยกล่อมให้ยอมกลับลงมาโดยเร็วที่สุด ทุกอย่างที่กำลังไปได้สวย เกรงว่าคงจะต้องจบสิ้นลงตรงนี้อย่างแน่นอน! กว่าจะสามารถสร้างชื่อเสียงของธุรกิจโรงแรมและสวนสนุก ให้มาเป็นที่รู้จักของผู้คนถึงจุดนี้ได้ ทั้งเขาและหลินจิงซูต่างก็ต้องเผชิญหน้ากับความยากลำบากนับครั้งไม่ถ้วน แล้วจู้หยานจะยอมปล่อยให้ย่าของเขาทำลายทุกอย่างลงง่ายๆแบบนี้ได้อย่างไร? “เข้าใจแล้วครับคุณย่า ผมยอมทุกอย่างแล้ว! คุญย่าได้โปรดหยุดสร้างปัญหาสักทีเถอะนะครับ! ผมรับปากจะกลับไปดูแลปรนนิบัติคุณย่าเหมือนเช่นเคย ผมจะกลับไปเป็นหลานชายที่เชื่อฟังของคุณย่าเหมือนเดิมครับ! แต่ผมมีเรื่องขอร้องสักอย่างจะได้มั้ยครับ? ผมไม่อยากแต่งงานกับจางซีซีจริงๆ ผมจะยอมแต่งงานกับใครก็ได้…ที่ไม่ใช่