ตอนที่ 463 บีบหลินจิงซูให้พ้นสภาพนักศึกษา!

256 1-2

            ตอนที่ 463 บีบหลินจิงซูให้พ้นสภาพนักศึกษา!

            “ได้ยินว่าในมหาวิทยาลัยของคุณจะมีนักศึกษาที่ชื่อหลินจิงซูอยู่ใช่มั้ย? เห็นว่ากำลังโด่งดังในหมู่เพื่อนนิสิตด้วยกันในฐานะผู้บริจาคทุนการศึกษาด้วยใช่มั้ย? ฉันอยากจะให้อธิการบดีช่วยประกาศทีว่า นับตั้งแต่นี้ต่อไป ตระกูลจู้ของเรามีความประสงค์ที่จะจัดตั้งมูลนิธิเพื่อสนับสนุนนักศึกษาที่ยากไร้ทุกคน ให้ได้รับโอกาสเข้าถึงการศึกษาอย่างไม่จำกัดจำนวน ขอเพียงมีเอกสารและหลักฐานยืนยันตัวตนได้ว่า เด็กคนนั้นมีพื้นเพทางบ้านที่ไม่พร้อมจริงๆ ก็สามารถขอรับเงินสนับสนุนจนเรียนจบได้ทุกกรณี”

            “แต่มีเงื่อนไขเพียงข้อเดียวเท่านั้นก็คือ อธิการบดีจะทำยังไงก็ได้ให้หลินจิงซูพ้นสภาพการเป็นนักศึกษาของที่นี่ แต่ขอให้เป็นข้อหาร้ายแรงที่สุดก็แล้วกัน เพื่อให้มั่นใจว่ามหาวิทยาลัยอื่นๆเองจะไม่กล้ารับเธอเข้าศึกษาต่อ ถ้าทำได้ ฉันก็สามารถเริ่มโครงการที่ว่าภายในวันนี้ได้เลย! แล้วฉันจะให้เงินพิเศษกับคุณเป็นจำนวน 100,000 หยวนด้วย!”

            เผชิญกับข้อเสนอที่แสนเย้ายวนดั่งเคลือบน้ำตาลหวานฉ่ำเช่นนี้ อธิการบดีก็ถึงกับสูดหายใจเข้าลึกสุดปอด เขาแทบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง จะให้เขาขับไล่นักศึกษาตัวอย่างที่เป็นเสมือนต้นแบบของนิสิตในยุคสมัยนี้นี่นะ?!

            ไม่ ไม่มีทางที่เขาจะยอมทรยศหลินจิงซูเพราะเห็นแก่เงินแน่! และแทบจะในวินาทีเดียวกันนั้น อธิการบดีก็รีบส่ายหน้าปฏิเสธไม่ยอมรับข้อเสนอทันที!

            “ท่านครับ รู้ตัวบ้างรึเปล่าครับว่าพูดอะไรออกมา? หลินจิงซูเป็นเด็กดีขยันหมั่นเพียร เธอเต็มเปี่ยมไปด้วยความฝันที่อยากจะช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน ผลงานที่เธอได้ฝากเอาไว้ให้กับมหาวิทยาลัยของเรานั้น สูงเกินกว่าที่คนอย่างท่านจะมาใช้อำนาจอยุติธรรมข่มเหงได้! ทำไมเธอจะต้องถูกไล่ออกทั้งๆที่ไม่ได้กระทำอะไรผิดด้วยล่ะครับ!”

            ยิ่งอธิการบดียืนกรานหัวชนฝาแบบนี้ หญิงชราก็ยิ่งหงุดหงิดฉุนเฉียวมากขึ้น

            “ใครจะไปสนใจเรื่องพวกนั้น! ไม่รู้ล่ะ! ถ้าคุณไม่ยอมไล่นังเด็กนั่นออกทันที พรุ่งนี้ฉันจะต่อสายตรงถึงกระทรวงศึกษา สั่งปลดคุณให้พ้นจากตำแหน่งหน้าที่ทันที!”

            ได้เห็นพฤติกรรมที่ไร้ยางอายของหญิงชราตรงหน้า อธิการบดีก็ยิ่งรู้สึกอับอายขายหน้าแทนลูกหลานของเธอ เขาตอบปฏิเสธเสียงแข็งกลับไปทันที

            “เชิญเลยครับ! ผมจ้าวหยางอี้ ยังขอยืนยันคำเดิมว่าจะไม่ไล่หลินจิงซูออกเด็ดขาด! ผมก็อยากจะรู้เหมือนกันครับว่า ตระกูลจู้ที่ว่าแน่กับตระกูลจ้าวของผม ใครมันจะแข็งกว่ากัน!!?”

            คราวนี้จ้าวหยางอี้ไม่ตอบกลับอย่างไม่ไว้หน้าเช่นกัน แผ่นอกของเขาตั้งตรง ยืนเสมอหญิงชราอย่างไม่มีเกรงกลัวแต่อย่างใด

            “ผมตั้งใจไว้ว่าจะอยู่เงียบๆ ไม่เปิดเผยตัวตนแล้วนะครับ จางซีซี เด็กของคุณคนนั้นทำกับหลานสาวของผมที่อยู่อังกฤษจนเกือบตายไปครั้งหนึ่งแล้ว! ตอนนี้อย่าคิดลำพองใจจะทำกับหลินจิงซูได้อีกเป็นครั้งที่สอง!!”

            หลานสาวที่ท่านอธิการบดีพูดถึงนั้น แท้จริงแล้วก็คือ…จ้าวหยวนนั่นเอง!

           

            ……….

            เวลานี้ เมื่อเห็นจู้หยานที่เคยนั่งข้างกันกับจางซีซี ได้ย้ายกลับไปนั่งติดหลินจิงซูอีกครั้ง บรรดาเพื่อนนิสิตต่างก็เริ่มจับกลุ่มซุบซิบกันทันที แม้เสียงยังค่อนข้างแตกเป็นคนละทิศละทาง แต่โดยรวมทุกคนยังคงเห็นแก่หน้าหลินจิงซูเป็นส่วนใหญ่ อาจจะเพราะบุญคุณและเงินบริจาคเรื่องทุนการศึกษาของเธอที่ผ่านมา

            “ทำไมจู้หยานถึงได้ทำแบบนี้ล่ะ? เกิดอะไรขึ้นกับจางซีซี? หรือสองคนจะทะเลาะกัน?”

            “หรือว่าตอนนี้ประธานหลินกับจางซีซีกำลังเปิดศึกแย่งชิงจู้หยานกันอยู่นะ?”

            “อ่า…พอพูดเรื่องนี้ขึ้นมาก็อดอิจฉาจู้หยานไม่ได้ ลองคิดดูสิว่า มีสาวสวยถึงสองคนกำลังแย่งชิงตัวเขาอยู่! ไม่ว่าจะเลือกซ้ายหรือขวา ก็ล้วนเหมาะสมเป็นศรีภรรยาในอนาคตทั้งนั้น! แต่ดูเหมือนว่าคราวนี้ จะเป็นฝ่ายจางซีซีที่ได้เปรียบกว่านะ ทำไงได้ล่ะ ได้ข่าวว่าเธอมีคุณย่าของจู้หยานคอยหนุนหลังสนับสนุนอยู่ไม่ห่างเลยนี่!”

            “ไม่รู้ล่ะ ยังไงฉันก็อยู่ข้างประธานหลินเสมอ! คนที่จู้หยานรักได้ต้องมีเพียงแค่ประธานหลินของเราเท่านั้น!”

            “….”

            หลินจิงซูรู้สึกไม่พอใจกับการซุบซิบคาดเดากันไปต่างๆนานาของบรรดาเพื่อนนิสิต

            ในฐานะบุคคลจากศตวรรษ์ที่ 21 เรื่องความรักระหว่างชายหญิงนั้นไม่ควรเป็นเรื่องน่าอายอีกต่อไป

            และถึงแม้ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับจู้หยานจะเป็นอย่างที่ทุกคนจินตนาการจริง แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องน่าอายที่ควรต้องปกปิดเช่นกัน

            เห็นได้ชัดว่าขณะนั้นเพื่อนนิสิตต่างอยู่ข้างหลินจิงซูกันทั้งนั้น แต่แล้วจู่ๆจางซีซีก็เสแสร้งปั้นหน้าใสซื่อไร้เดียงสา พร้อมระเบิดน้ำตาปล่อยโฮออกมาอย่างน่าเวทนา

            “ฮือๆ…อย่างที่ทุกคนคิดนั่นล่ะ ตอนนี้ฉันกับประธานกำลังมีปัญหากันจริงๆ ก็ตั้งแต่ที่ประธานรู้ว่าฉันแอบชอบจู้หยานมานานแค่ไหน เธอก็เอาแต่ข่มขู่ฉันลับหลังทุกคน ห้ามไม่ให้ฉันเข้าใกล้ผู้ชายของเธออีก!”

            “แต่ทุกคนไม่ต้องห่วงหรอกนะ ความสัมพันธ์ของสองคนนั้นยังดีเหมือนเดิม ส่วนฉันก็เป็นได้แค่คนนอก ถึงแม้ตอนนี้จะอยู่ร่วมชายคาเดียวกันกับจู้หยานก็ตาม…”

            “ประธานคะ ฉันรับปากจะเลิกยุ่งกับจู้หยาน ดังนั้น..ฮึกๆ..ฮึก…เลิกใส่ร้ายฉันว่าจ้างมิจฉาชีพไปก่อปัญหาที่โรงแรมเถอะนะคะ! แค่นี้ฉันก็ถูกจู้หยานเกลียดขี้หน้าจะแย่อยู่แล้ว นี่ประธานยังขู่จะแจ้งตำรวจมาจับกันอีก! ฮึกๆ…ตอนนี้ฉันเครียดจนกินไม่ได้นอนไม่หลับแล้ว!”