ตอนที่ 465 โฉมหน้าที่แท้จริงของจางซีซี

257 1-2

            ตอนที่ 465 โฉมหน้าที่แท้จริงของจางซีซี

            หลังจากที่หลินจิงซูออกจากห้องทำงานของอธิการบดีไป ความจริงทั้งหมดจึงได้ถูกเปิดเผย ทุกคนในรั้วมหาวิทยาลัยไม่ว่าจะเป็นเหล่าคณาจารย์หรือนิสิตนักศึกษา ทุกคนต่างก็ได้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของจางซีซีชนิดหมดเปลือก

            ใครจะไปคาดคิดว่า คุณหนูคนสวยที่ภายนอกดูไร้เดียงสาไร้พิษภัยอย่างจางซีซี เบื้องลึกเบื้องหลังจะกล้าเล่นสกปรก ยอมทำทุกวิถีทางเพื่อแย่งชิงผู้ชายของคนอื่นไปครองเช่นนี้ ถึงขั้นส่งมิจฉาชีพไปสร้างปัญหาถึงที่โรงแรมของหลินจิงซู โดยไม่คำนึงเลยว่า หากเกิดปัญหาเดือดร้อนขึ้นมาจริงๆ ไม่ใช่เพียงแค่หลินจิงซูเท่านั้นที่จะย่ำแย่ แต่ยังรวมไปถึงพนักงานอีกนับร้อยชีวิตที่ต้องพลอยโชคร้ายไปด้วย

            ทุกคนที่รู้เรื่องราวเหล่านี้ก็ได้แต่ถอนหายใจออกมา ทำไมคนใจบุญมีจิตใจดีชอบช่วยเหลือผู้อื่นอย่างหลินจิงซู จะต้องมาพบเจอกับความอยุติธรรมเช่นนี้ด้วย บางคนถึงขั้นนัดกันไปศาลเจ้าเพื่อสวดมนต์ หวังขอพรให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วยปัดเป่าสิ่งชั่วร้ายออกไปจากชีวิตของเธอก็มี!

            “จางซีซี นังตอแหลนี่ทำเกินไปจริงๆ! โชคยังดีที่ท่านอธิการบดีของเรายังมีคุณธรรมมากพอ!”

            “นังตัวดีนี่กะเล่นประธานของเราถึงตายเชียวนะ! ฉันว่าคนที่สมควรถูกไล่ออกจริงๆน่าจะจางซีซีมากกว่า!”

            “แต่ทำไงได้ล่ะ ย่าของจู้หยานก็ทำตัวน่ารังเกียจเหลือเกิน! แค่ถูกจางซีซีพูดจาออดอ้อนหว่านล้อมเข้าหน่อยก็หลงเชื่อเป็นตุเป็นตะ หรือคำพูดที่ว่ายิ่งรวยยิ่งโง่จะเป็นความจริงกันนะ?”

            “ได้ยินมาว่าย่าของจู้หยานเลือกจางซีซีมาเป็นว่าที่หลานสะใภ้ด้วยตัวเองเชียวนะ! ถึงได้ยอมทำทุกอย่างเพื่อกำจัดหลินจิงซูให้พ้นทางแบบนี้! แก่จะลงโลงอยู่แล้วยังทำตัวเป็นเด็กเอาแต่ใจไปได้! สงสัยจะวัยกลับละมั้ง! ฮ่าฮ่าฮ่า…”

            “ได้ข่าวว่าเย็นนี้พวกเธอจะไปศาลเจ้ากันใช่มั้ย ฝากสาปแช่งยัยแก่หน้าโง่นั่นด้วยนะ จะได้รีบๆตายไปซะที!”

            “ตบปากตัวเองเดี๋ยวนี้เลยนะ! ถ้าจู้หยานมาได้ยินเข้าจะทำยังไง? ถึงยังไงนั่นก็ย่าเขานะ!”

            “จะกลัวอะไรล่ะ แม้แต่หลานชายแท้ๆอย่างจู้หยานยังแทบไม่อยากนับญาติด้วยแล้ว!”

            “ฮ่าฮ่าฮ่า…”

            ทุกคนต่างออกหน้าปกป้องหลินจิงซูกันอย่างเปิดเผย จางซีซีที่ยืนฟังผลลัพธ์อยู่หน้าห้องทำงานของอธิการบดีพร้อมกับนิสิตคนอื่นๆ ถึงกับหน้าเสียและอับอายอย่างที่สุด!

            และที่น่าอัปยศไปกว่านั้นก็คือ ตอนนี้ทุกคนรอบข้างต่างพากันซุบซิบนินทาเธอในระยะเผาขนทีเดียว เรียกได้ว่าไม่คิดจะรักษาน้ำใจเธอเลยแม้แต่น้อย บางคนถึงขั้นชี้หน้าสาปแช่งขอให้เธอตายๆไปซะก็มี!

            ทั้งที่จางซีซีอุตส่าห์หมายมั่นไว้ว่า หลังจากหนทางสะดวกไร้เสี้ยนหนามอย่างหลินจิงซูแล้ว จากนี้ต่อไป ชีวิตของจู้หยานก็จะต้องอยู่กับเธอคนเดียวตลอดเช้าจรดเย็น! อย่างไรเสียอีกฝ่ายย่อมต้องหลงรักเธอได้ในสักวันอย่างแน่นอน! ทว่ากลับเหนือความคาดหมาย สำหรับอธิการบดีคนนี้ แม้แต่ย่าของจู้หยานก็ยังไม่สามารถบีบบังคับเขาได้อย่างนั้นหรือ? ทำไมคนบ้านนอกพวกนี้ถึงกล้าปฏิเสธเงินนับล้านที่กำลังโปรยลงมาจากฟ้าได้ลง?!

            “พวกแกหุบปากเดี๋ยวนี้นะ! ขืนใครยังกล้าซุบซิบนินทาฉัน ฉันจะฟ้องท่านอธิการบดีให้ไล่พวกแกออกจากมหาวิทยาลัยให้หมดเลย! รู้รึเปล่าว่าพ่อแม่ของฉันเป็นใคร!? ถ้าอยากท้าทายกันนักก็ลองดูได้!!”

            จางซีซีชี้หน้ากราดใส่ทุกคน พร้อมกับตะคอกเสียงดังข่มขู่ด้วยความเดือดดาล

            และแน่นอนว่า ไม่มีใครหลงเชื่อคำพูดไร้สาระจากปากจางซีซีอีกต่อไป ในสายตาของทุกคน เธอก็แค่เด็กเลี้ยงแกะคนหนึ่งเท่านั้น

            “โอ๊ยๆ กลัวจังเลย! กลัวจังเลย! ได้โปรดเถอะคุณหนูจาง อย่าทำอะไรพวกเราเลยนะ! ฮ่าฮ่าฮ่า…พอใจรึยังล่ะนังคนตอแหล? ต่อให้ครอบครัวของแกร่ำราวยแล้วยังไง? แน่ใจเหรอว่าจะสู้ประธานหลินของพวกเราได้? แล้วพวกเราก็ไม่เชื่อด้วยว่า ท่านอธิการบดีจะกล้าไล่นักศึกษาออกสุ่มสี่สุ่มห้าโดยไม่สนใจฟังเหตุผล? ที่บ้านเอาอะไรให้กินตั้งแต่เด็กเหรอ โตมาถึงได้โอหังแบบนี้?”

            “อย่าคิดว่าการที่ตัวเองทำเพื่อจู้หยานด้วยการย้ายมาเรียนที่นี่ จะเป็นเรื่องที่น่าประทับใจล่ะ แล้วสุดท้ายเป็นไง? อุตส่าห์ยอมย้ายตามผู้ชายมาแท้ๆ แต่ผู้ชายกลับไม่สนใจใยดีด้วยซ้ำ! สมน้ำหน้า!”

            “แล้วอย่าให้รู้นะว่า แกกล้าใช้วิธีสกปรกทำเรื่องชั่วๆลับหลังประธานหลินอีก ไม่อย่างนั้น แกได้โดนพวกเรารุมประชาทัณฑ์แน่!”

            จางซีซีทั้งอาฆาตแค้นทั้งอัปยศใจอย่างที่สุด เธอส่งเสียงกรีดร้องออกมาดังลั่นราวกับคนคลุ้มคลั่ง แล้ววิ่งจากออกไปทันที

            เมื่อหลินจิงซูกลับมาถึงห้องเรียน จู้หยานรีบพูดขึ้นว่า

            “จิงซู ครั้งนี้คุณย่าท่านทำเกินไปมากจริงๆ ผมต้องขอโทษแทนด้วย”

            ได้ฟังคำขอโทษจากปากของจู้หยาน หลินจิงซูกลับส่ายหน้าไม่ได้รู้สึกโกรธเคืองเขาเลยแม้แต่น้อย เพราะเธอเข้าใจดีว่า ตัวกลางที่ชักใยอยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดก็คือจางซีซี และจุดประสงค์ก็เพื่อกำจัดเธอให้พ้นทางโดยไม่สนวิธีการ

            อีกอย่าง แค่ลูกไม้ตื้นๆที่จางซีซีใช้ทำลายเธอนั้น มันแทบไม่ส่งผลกระทบใดๆต่อชื่อเสียงโรงแรมของเธอเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม กลับเป็นโรงแรมของเธอมากกว่าที่จะได้ผลประโยชน์หากเกิดการฟ้องร้องกันขึ้น

            และหากมีหลิวหมิงเป็นผู้นำทัพขึ้นศาลแล้วล่ะก็ มั่นใจได้เลยว่าน่าจะสามารถเรียกร้องค่าเสียหายจากตระกูลจางได้เป็นจำนวนเงินมหาศาลทีเดียว! ได้ข่าวว่ารวยนักรวยหนาคงต้องจัดให้หนัก!

            “นายไม่ต้องทำหน้าตารู้สึกผิดขนาดนั้นก็ได้จู้หยาน นายไม่ได้ทำผิดอะไรเลย เพียงแต่แผนการที่จางซีซีกับย่าของนายร่วมมือกันคราวนี้ มันออกจะเกินไปมากจริงๆ หลังจากนี้ฉันควรต้องระมัดระวังตัวให้มากขึ้น”

            หลังจากได้ฟังคำพูดของหลินจิงซู จู้หยานก็ได้แต่พยักหน้าด้วยความโล่งอก นับตั้งแต่ที่ย่าของเขามาถึงผิงเฉิง และเริ่มสร้างวีรกรรมต่างๆนานานับครั้งไม่ถ้วนนั้น กลับทำให้เขารู้สึกเหมือนติดหนี้บุญคุณหลินจิงซูมากขึ้นเรื่อยๆ ทั้งจากความช่วยเหลือที่เธอหยิบยื่นให้ และความหวังดีที่มอบให้กัน

            “ฉันจะจัดการเรื่องนี้ให้ดีที่สุด และจะไม่ยอมปล่อยให้คุณย่าทำอะไรตามอำเภอใจแบบนี้อีกแล้ว! ส่วนจางซีซี ต่อให้เธอต้องติดคุกติดตาราง ผมก็ไม่มีทางเห็นใจและหันมาสนใจผู้หญิงพรรค์นั้นแน่! จิงซู ในใจของผมมีแค่คุณจริงๆนะ”

            ทันทีที่คำบอกรักประโยคสุดท้ายหลุดออกมาจากปากของจู้หยาน ก็ได้สร้างเสียงกรีดร้องวี้ดว้ายจากเหล่าเพื่อนนิสิต ที่รู้สึกอิจฉาในฉากรักหวานหยดย้อยของคนทั้งสอง และบรรยากาศในตอนนี้ก็ได้สร้างความสุขและรอยยิ้มของทุกคนให้ปรากฏขึ้นได้อีกครั้ง เว้นแต่…จางซีซีที่กำลังแอบมองผ่านช่องประตู สีหน้าของเธอบิดเบี้ยวอัปลักษณ์ ดูน่าเกลียดน่ากลัวเกินพรรณนา ความอาฆาตแค้นที่มีต่อหลินจิงซูยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น!

            ไม่เพียงนังบ้านนอกนี่จะไม่ถูกไล่ออกจากมหาวิทยาลัยเท่านั้น แต่มันยังได้ใช้ชีวิตที่มีความสุขกับจู้หยานเย้ยหยันกันอีกด้วย! ตอนนี้ ทั้งสองคนได้กลายมาเป็นคู่รักหงสาที่ใครๆต่างก็ร่วมส่งกำลังใจให้!

            ในสายตาของทุกคนเวลานี้ จางซีซีเปรียบเสมือนสุนัขข้างถนนเพศเมียที่น่ารังเกียจ ไม่ว่าจะเดินไปทางไหน ก็ล้วนแล้วแต่มีเสียงก่นด่าสาปแช่งตามมาไม่มีเว้น ทางด้านอธิการบดีก็ได้เรียกเธอไปพูดคุยตักเตือน และห้ามไม่ให้ทำเรื่องเลวร้ายอีกเป็นอันขาด ภาพฉากที่ทุกคนในมหาวิทยาลัยพร้อมใจกันลุกฮือปกป้องหลินจิงซูเช่นนี้ ได้ทำให้จางซีซีรู้สึกไม่มีความสุขอย่างที่สุด

                  หลังเลิกเรียนในวันนั้น จางซีซีได้เฝ้ามองจู้หยานและหลินจิงซูเดินเคียงข้างกันออกจากประตูรั้วมหาวิทยาลัยไปอย่างมีความสุข เธอบีบกำปั้นกระชับแน่นจนสั่นสะท้าน ดวงตาทั้งคู่ราวกับมีดวงไฟลุกโชน!

                  “พวกแกสองคนคอยดูไปเถอะ! ถ้าฉันจางซีซีไม่มีความสุข พวกแกก็อย่าหวังว่าจะได้มีความสุขเหมือนกัน!!”

                  ทันทีที่พูดจบ จางซีซีก็เดินจากไปอย่างรวดเร็ว ในมุมมองของเธอตอนนี้ เหตุผลเพียงข้อเดียวที่ทุกคนต่างพร้อมใจกันปกป้องหลินจิงซูถึงเพียงนี้ ยังจะเป็นอะไรไปได้อีกนอกจากว่าเธอคือนายทุนใหญ่ ที่คอยบริจาคทุนการศึกษาให้กับพวกนักศึกษายากจนล่ะ!

                  อาศัยทรัพย์สินความมั่งคั่งที่ตัวเธอมีในตอนนี้ อย่าว่าแต่เศษเงินที่หลินจิงซูบริจาคให้เลย สำหรับเธอแล้ว ต่อให้จ่ายค่าเล่าเรียนให้กับนักศึกษาทุกคน เธอก็ยังสามารถทำได้ไม่ยาก!

                  ทันทีที่จางซีซีล่วงรู้จุดอ่อนของหลินจิงซูข้อนี้แล้ว เธอก็รีบไปพบย่าของจู้หยานทันที และก่อนจะเปิดประตูเข้าไปนั้น เธอย่อมรู้ดีว่าต้องแสร้งปั้นหน้าให้ดูไร้เดียงสาและน่าสงสารเข้าไว้!

                  “ฮืออ…ฮือออ…คุณย่าขา วันนี้เกิดอะไรขึ้นที่มหาวิทยาลัยกันแน่คะ? ไหนสัญญากับหนูว่าจะให้ท่านอธิการบดีไล่นังจิงซูออกวันนี้ไงล่ะคะ?”

                  “ตอนนี้เพื่อนๆทุกคนในมหาวิทยาลัยต่างก็เห็นหนูเป็นหมาหัวเน่าไปแล้ว! มีแต่คนรังเกียจขยะแขยงในตัวหนู ตอนนี้แทบไม่มีใครกล้าเดินใกล้หนูแล้วค่ะคุณย่า! ฮืออ…ฮือออ…ทำไมหลินจิงซูต้องข่มเหงหนูขนาดนี้ด้วย หนูคงไม่มีหน้าอยู่ประเทศนี้อีกต่อไปแล้วล่ะค่ะ ฮือออ…ฮือออ…”

                  จางซีซีบอกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในมหาวิทยาลัยวันนี้ให้หญิงชราฟังทั้งหมด       

                  เฝ้ามองจางซีซีผู้น่าสงสาร หญิงชราก็พลอยรู้สึกเศร้าเสียใจตามไปด้วยเช่นกัน เธอคิดไม่ถึงจริงๆว่า ต่อหน้าหลินจิงซูจะเป็นอย่างหนึ่ง แต่ลับหลังกลับเป็นอีกอย่าง

                  นังผู้หญิงตีสองหน้าไร้ยางอาย ปากบอกว่าตัวเองบริสุทธิ์ใจไม่ได้คิดอะไรกับจู้หยาน แต่ลับหลังกลับหันไปคบหาจู้หยาน และสร้างเรื่องให้จางซีซีดูเลวร้ายในสายตาของเขา!

                  คงถึงเวลาแล้วจริงๆ ที่ยายแก่อย่างเธอจะต้องจัดการขั้นเด็ดขาดเสียที จากนั้น ก็หันไปบอกกับจางซีซีทันที

                  “ไม่ต้องห่วง ย่าจะไม่ปล่อยให้จู้หยานได้สมหวังกับนังสารเลวหลินจิงซูแน่นอน! ต่อให้มันจะเจ้าเล่ห์เพทุบายแค่ไหนก็ตาม แต่ย่านี่ล่ะจะทำให้ชีวิตของนังผู้หญิงคนนั้นต้องพินาศเอง!”

                  แม้ปากจะพูดออกไปแบบนั้น แต่หญิงชรากลับไม่รู้สึกมั่นอกมั่นใจเหมือนก่อน เพราะไม่รู้ว่าเช่นกันว่า เด็กสาวคนนั้นจะเล่นแร่แปรธาตุอะไรได้อีก นี่ก็ถึงกับดึงคนตระกูลจ้าวเข้าไปเป็นพันธมิตรได้แล้ว คิดจะเคลื่อนไหวอะไรต่อจากนี้ คงต้องใคร่ครวญวางแผนให้ดี

                  ทางด้านของจางซีซีนั้น เมื่อได้ยินคำพูดของหญิงชรา เธอก็แอบถอนหายใจด้วยความโล่งอกเช่นกัน