ผู้ซึ่งเป็นอาจารย์สั่งสอนกันมาร่วมสิบหนาวมีหรือเขาจะมองทุกสิ่งไม่กระจ่าง คงมิต้องนับรวมที่ฟ่านอิงเฉิงนั้นเป็นเทพเซียน เพียงเปิดดวงตาที่สามเขาย่อมรู้แจ้งถึงแผนการจอมแสบหน้าหวานดวงตาใสซื่อผู้นี้ แต่เขาก็เสแสร้งปล่อยผ่านเพราะสงสารเด็กสาว อยากให้ศิษย์รักนางได้มีชีวิตอิสระสักเพียงไม่กี่เดือนก่อนไปเผชิญภัยใหญ่หลวงก็ยังดี “หากฝีมือด้านการแพทย์ของเจ้านั้นก้าวหน้าดังฝีมือการปรุงอาหาร ในใต้หล้าตำแหน่งหัวหน้าเจ้าสำนักเทพธิดาหัตถ์เทวะย่อมมิผิดไปเป็นแน่เสี่ยวปิงของข้า เฮ้อ!...เจ้าต้องตั้งใจกว่านี้นะเสี่ยวปิง” ฟ่านอิงเฉิงมิได้กล่าวเกินจริง เพราะแปดหนาวอบรมสั่งสอนกันมาเฉียวปิงเซียวนั้นความสามารถและปัญญาย่อมดีกว่าคนทั่วไป หนึ่งคงเพราะสัญญาณติดดวงจิตเดิมของนางคือเทพธิดาโอสถ แล้วยังมีกายทิพย์เป็นอำพันพิสุทธิ์ที่รักษาได้แม้แต่เทพและมาร ซึ่งดวงจิตแตกสลายเหลือเพียงเศษเสี้ยวธุลีแก่นเซียน หากเพียงโลหิตหนึ่งหยดจากดวงตานางก็สามารถฟื้นคืนได้แล้ว จึงไม่แปลกที่ดวงจิตนี้แม้เพียงเศษเดียวย่อมเก่งกาจ ทว่าพรสวรรค์โดดเด่นแต่ความตั้งใจกลับไม่มี เฉียวปิงเซียวจึงเป็นดังเหล็กดีเตาหลอมเด่น ทว่ากลับตีขึ้นรูปออกมาเป็นก
Read more
LOGIN
