All Chapters of เพลิงเขมราช: Chapter 21 - Chapter 30

79 Chapters

9.1 ผลที่ตามมา

เสียงแจ้งเตือนจากกรุ๊ปสนทนาที่ตั้งไว้เฉพาะกลุ่มของเพื่อนดังรบกวนเขมราชตั้งแต่บ่ายจนถึงค่ำ จนชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะเปิดดูหัวข้อวันนี้เริ่มจากเหล่าสาว ๆ พูดคุยกันเรื่องปาร์ตี้สละโสดของชาวีซึ่งกดออกจากกลุ่มไปตั้งแต่ที่รู้ว่าเขาคบกับมีนรญา แวบหนึ่งเขมราชรู้สึกใจหาย...งานแต่งงานของเธอใกล้เข้ามาแล้ว...ไม่แน่อิทธิพลของครอบครัวชาวีอาจทำให้เธอหลุดคดีได้ เหมือนที่ได้ประกันตัวออกมา ยิ่งบ้านมีนรญาไม่ให้เขายุ่งเกี่ยวกับคดีแล้ว เขาก็หวั่นใจบอกไม่ถูกเขมราชคิดหาวิธีแก้ไขสถานการณ์ แต่สมาธิเขาก็สลายหายหน ตอนที่เพื่อนคนหนึ่งส่งคลิปงานปาร์ตี้มาในกลุ่ม มีช่วงหนึ่งที่ในคลิปเผยให้เห็นตอนชาวีจูบอมายา นั่นก็นับว่าทำให้เขาขบกรามแน่นได้แล้ว แต่เพราะทุกอย่างในงาน ตั้งแต่แบ็กดร็อป ดอกไม้ โทนงาน กระทั่งธีมการแต่งกายที่เหมือนงานของเขาไม่มีผิดเพี้ยนที่สำคัญ... คืนที่เขาจัดงาน มันเป็นคืนที่อมายาฆ่าเมียเขาอย่างเลือดเย็น มันทำใ
Read more

9.2 ผลที่ตามมา

แต่ไม่มีวินาทีไหนเลยที่เขาจะเห็นเธอลืมมัน เพราะอย่างนั้นถ้าเธอชอบ... เขาก็จัดให้ได้ไม่ยากเย็น“กรี๊ด... พี่แชมป์ ออยเจ็บ” อมายากรีดร้องอย่างหวาดกลัว เจ็บแปลบตรงซอกคอที่ชายหนุ่มกำลงซุกไซ้และฝากรอยฟันเอาไว้ทุกการกระทำของเขามีภาพของนิกรซ้อนทับเข้ามา ทั้งยังให้ความรู้สึกเหมือนเขมราชกำลังจ้องมองเธอในมุมมืดด้วยแววตาราวผีร้าย เธอไม่มีวันยอมถูกย่ำยีโดยไม่ตอบโต้หรอก อมายาทั้งทุบทั้งตบชาวีสุดแรงเกิด พอคว้าม้าทองเหลืองที่วางโชว์บนแท่นใกล้มือได้ก็ฟาดศีรษะคนเมาเต็มเหนี่ยว“โอ๊ย...” เขาผละออกอัตโนมัติและแทบหงายหลัง มือกุมศีรษะร้องโอดโอย เล่นเอาหายเมาเลยทีเดียว“พี่แม่งโคตรป่าเถื่อนไม่ต่างจากไอ้สองคนนั้นเลย ฮือ ๆ”อมายาแผดเสียงเอ็ดเอ็งเหมือนคนบ้า ก่อนวิ่งพรวดออกไปจากห้องนั้นด้วยความเสียใจเต็มพิกัด ไม่เสียเวลามองด้วยซ้ำว่าเดินชนใครบ้างเพราะเธอไม่อาจทนอยู่ที่นี่ได้อีกแม้แต่วินาทีเดียว...เธอเหมือนนักรบที่ต่อสู้มาจนสะบักสะบอม บาดเจ็บสาหัส และคล้ายจะทนพิษบาดแ
Read more

9.3 ผลที่ตามมา

ทั้งสองเปลี่ยนรถกันตรงนั้น ดนุนิ่งมองรถตู้ของเขมราชขับออกไปด้วยใจที่หนักอึ้ง เขามีความรู้สึกดี ๆ ให้อมายาไม่ต่างจากที่เขมราชเคยมี ความเจ็บปวดที่กัดใจเขาตอนนี้พาให้ต้องระบายลมหายใจหนักหน่วง“พี่ขอโทษนะคะน้องออย” เขาสงสารอมายาจับใจ แต่บนบ่าเขาแบกไว้ทั้งหน้าที่ และความถูกต้องที่คงค่อย ๆ หายไป เมื่อเทียบกับคำว่าบุญคุณที่ค้ำคออันที่จริงดนุไม่คิดว่าเขมราชจะมาบ้าเอาตอนนี้ด้วยซ้ำ ถ้าไม่ใช่เพราะงานเลี้ยงบ้า ๆ นี่ น้องก็ยังคงจะปลอดภัยภายใต้ความคุ้มครองของชาวีเขาเข้าใจที่เขมราชเจ็บแค้น เพื่อนเขาเป็นคนสูญเสีย และน้องทำให้มันเห็นตลอดว่าน้องจงเกลียดจงชังมีนรญา ถึงเขาหวังใจอยากเห็นน้องพิสูจน์ตัวเอง แต่เรื่องพวกนี้ที่น้องทำตอบโต้เขมราช มันก็ยากจะเชื่อว่าน้องบริสุทธิ์แต่เมื่อเขมราชเลือกจะทำแบบนี้ เขาจำต้องเดินตามอย่างที่เคยสาบานกับใจตัวเอง เพียงแค่อยากรู้เหตุผลว่าทำไมอมายาทำแบบนี้...หากเหนือสิ่งอื่นใด เขารู้ว่าไอ้เพื่อนบ้าไม่คิดจะเอาน้องถึงตายและต่อจากนี้... อมายาก็จะปลอดภ
Read more

10.1 ของแทนใจ

ที่หมายเป็นเกาะส่วนตัวที่เขมราชได้รับจากมารดา เขาโทร. สั่งแม่บ้านให้เตรียมที่นอนให้ ดนุซึ่งขับเก๋งไปจอดในโกดังร้างของบริษัทแล้วเปลี่ยนมาใช้รถอีกคันแต่ดันมาถึงก่อนไม่กี่นาที กำลังจะเข้าไปอุ้มอมายาที่หลับสนิทลงจากรถก็อดสะเทือนใจกับภาพที่เห็นไม่ได้“มึงมันเถื่อนยิ่งกว่าโจร”เขมราชเท้าแขนกับประตูขวางเอาไว้ “กูก็ต้องขอบคุณสมุนอย่างมึงด้วย ว่าไหม”จริงอย่างที่มันพูด... แผนนี้สำเร็จได้เพราะความช่วยเหลือของดนุ ทำให้ชายหนุ่มเกลียดตัวเองไม่แพ้เกลียดพฤติกรรมเขมราช หากก็ไม่อยากย้ำให้เจ็บปวดหัวใจ“ถอยไป กูจะพาน้องไปพัก”“ไม่ใช่หน้าที่มึง” เขมราชผลักออกห่าง“มึงหวงเหรอ”เขมราชสะอึกเล็กน้อย เขาไม่ได้หวง เพียงแค่... ไม่อยากให้ใครแตะต้องเธอ จึงไม่ยอมถอยให้เพื่อน ซ้ำยังเดินเข้าไปใกล้จนลมหายใจระอุรดหน้าอีกฝ่าย“ไม่ได้หวง แต่ไม่ใช่หน้าที่มึง”
Read more

10.2 ของแทนใจ

หลายวัน ฝ่ายดนุก็หัวแตกจนต้องเย็บถึงหกเข็ม เขมราชอดหัวเราะไม่ได้ตอนเห็นสภาพของเพื่อนหลังมันไปอนามัยที่บนฝั่งกลับมาหาเขาที่สวนมะพร้าวท้ายเกาะ“ใครบอกให้มึงเจ๋อเข้าไปห้ามพวกเธอล่ะวะ”“ถ้าตีกันตายขึ้นมามึงจะว่าไง” เขมราชหัวเราะอีก คราวนี้ดนุหรี่ตามอง เหมือนรู้ทัน “...มึงตั้งใจจะให้สองคนนั้นตีกันใช่ไหม”“ถ้าใช่แล้วจะทำไม” เขมราชไม่รู้ร้อนหนาวดนุอยากเสียสติไปเลย จะได้ไม่ต้องมารู้มาเห็นว่าเพื่อนเขาเลือดเย็นขนาดไหน สองมือเผลอกำแน่นโดยไม่รู้ตัว ทั้งที่อีกฝ่ายยังยิ้ม“ยัยนั่นไม่ตายง่าย ๆ หรอก”คนอย่างอมายาต้องเจอคู่ปรับที่สมน้ำสมเนื้อแต่เขารู้... อย่างเธอไม่มีทางเสียเปรียบไพน์ ที่เขาปล่อยให้เด็กสาวทำไป ก็เพียงแค่อยากสร้างความรำคาญเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้นักโทษของเขาเท่านั้นได้เจ็บตัวเสียบ้างก็คงไม่น่าเบื่อจนเกินไป...“ไอ้เฟลม ใจมึงทำด้วยอะไรวะ”“อย่ามาถามกูด้วยคำถามนี้ ไอ้นุ ที่มึงควรถาม คือเธอ... ค
Read more

10.3 ของแทนใจ

“เพื่อนกันทำแบบนี้ไม่เห็นเป็นไร”“นี่ อยากโดนด่าใช่ไหม”“ด่าไม่กลัว กลัวไม่ด่า” อมายายังไม่ทันได้อ้าปากด่า ร่างบางก็ถูกบางคนด้านหลังดึงไว้ ด้วยแขนข้างเดียวที่พาดจากไหล่ซ้ายแล้วจับต้นแขนด้านขวาเธอไว้ รั้งจนหลุดจากเพื่อนจอมฉวยโอกาส“พี่เฟลม...”“แฟนพี่เหนื่อยไหมคะ” เสียงนุ่มเอ่ยถาม ขณะที่แผ่นหลังบอบบางแนบกับอกอุ่น เช่นเดียวกับศีรษะที่รับรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนของเขา “เหมือนจะไม่เหนื่อยค่ะ แต่คิดไปคิดมาก็แทบจะไม่ไหวแล้วเหมือนกัน” เธอบอกเสียงเครือ หลายวันมานี้อ่านหนังสือจนเครียดลงกระเพาะ แต่พอเขาหอมศีรษะเธอฟอดหนึ่งต่อหน้าต่อตาของเก้าที่หันมามองอย่างไม่ชอบใจ อมายาก็หายเหนื่อยแต่กลับเขินแทน“ให้พี่พาไปผ่อนคลายนะคะ”“ไปที่ไหนคะ?”เธอหันไปเอียงคอถาม เห็นแต่เพียงรอยยิ้มที่บอกเธอว่า ‘เป็นความลับ’ ที่เธอต้องประหลาดใจ ก่อนเขาจะช่วยเธอถือกระเป๋าแล้วพาแฟนสาวเดินไปอีกปีกของอาคารโดยไม่สนใจเก้า
Read more

10.4 ของแทนใจ

บ้านหลังนี้ที่ภายในตกแต่งโทนนุ่มเย็นสบายตา เฟอร์นิเจอร์แนววินเทจแสนน่ารัก กับสวนสวยรอบบ้านที่ปูอิฐสีแดงเรียงสวยเป็นลวดลาย ไหนจะรั้วไม้สไตล์อังกฤษสีขาว หรือจะซุ้มประตูดอกไม้ทรงโค้งที่อ่อนหวานจนรู้สึกเหมือนอยู่ในเทพนิยาย จึงล้วนแต่กลั่นออกมาจากภาพในความฝันของอมายาทั้งสิ้นแต่มันกลับถูกแขวนประดับด้วยรูปภาพของมีนรญา คนที่ไม่ว่าจะให้เธอพูดอีกสักกี่ครั้งมันก็สมควรตายเต็มไปหมดที่สำคัญ... พระเครื่องในกรอบแก้วตรงมุมนั่งเล่นด้านซ้ายนั้น ก็มีข้อความเขียนบนกระดาษแผ่นเล็ก ๆ ติดไว้ว่า ‘ของแทนใจ หนูมีน & พี่เฟลม’ ทั้งที่มันเป็นของเธอ! * * * พระเครื่องคู่นั้นอมายาได้จากย่าในวันเกิดครบสิบเก้าปี เธอตั้งใจจะให้มันกับเขมราช แต่มันหายไปเสียก่อน ถ้าจำไม่ผิดวันที่หายไปมีนรญาก็อยู่ด้วย เธอกับหล่อนแต่งหน้าในห้องน้ำหล่อนสังเกตเห็นมันอยู่ในกระเป๋าเธอ จึงได้ถาม อมายาเล่าความเป็นมาให้ฟังโดยไม่ได้คิดอะไร ว่าเป็นของรักจากปู่ย่า มีแค่สององค์ในโลก
Read more

11.1 หยาม

อมายาถูกฉุดกระชาก ล้มลุกคลุกคลานไปตามพื้นทราย ถูกเศษหินและเปลือกหอยบาดครูดตามแข้งตามเท้า หากเขาก็ไม่คิดเห็นใจ สุดท้ายก็เหวี่ยงเธอลงใกล้ ๆ กองข้าวของที่คนงานนำออกมาจากบ้านในสภาพดีได้ หนึ่งในนั้นมีรูปมีนรญาที่ไม่รู้ว่าลอดสายตาเธอไปได้อย่างไรก่อนหน้านี้“เธอตั้งใจทำลายข้าวของแล้วก็เผาบ้านใช่ไหม” เขาเค้นเสียงลอดไรฟันถาม“ขังฉันเหมือนหมูเหมือนหมา แล้วคิดว่าฉันจะปัดกวาดเช็ดถูบ้านให้เหรอ ฝันไปละมั้ง” อมายาแสยะยิ้มหยัน ทั้งที่เขากักขังกันอย่างทารุณ ยังหวังว่าเธอจะทำตัวดี รักษาความเรียบร้อยในบ้านที่มีแต่ของของมีนรญางั้นสินะเขมราชพ่นลมหายใจหนักหน่วง เหมือนถูกด่าว่า ‘โง่’ ที่คิดหวังย้อนแย้งและใช่... เขาเป็นคนขังเธอไว้ในบ้านหลังนี้เอง แต่ใครจะคิดว่าอมายาจะบ้าขนาดเผาบ้านเพื่อหนี แต่มากกว่าโกรธที่เธอทำลายสิ่งของอันมีความหมายต่อเขาและมีนรญา แล้วยังโกรธที่เธอไม่สลดกับสิ่งที่ทำลงไป... แถมตัวเธอก็เกือบตายในกองไ
Read more

11.2 หยาม

“นาย แย่แล้ว นังเพลงมันติดอยู่ในกองไฟ”เพลงติดอยู่ในบ้านงั้นหรือ...แข้งขาอมายาเหมือนไร้เรี่ยวแรง เธอโซซัดโซเซพิงต้นสนด้วยความตกใจสุดขีด เพิ่งจำได้ว่าตอนสะบัดเพลงออกจากตัว เพลงคงไม่ได้ออกมาพร้อมกัน“พะ... เพลงเป็นยังไงบ้าง ช่วยออกมาได้ไหม” อมายาเอ่ยถาม หัวใจของเธอ... แทบหยุดเต้นนายท้วมที่เดินสวนขึ้นมาทำเชิด ไม่ตอบนังฆาตกรที่ตนจงเกลียดจงชัง ที่ทำท่าเหมือนจะเป็นลมแบบนี้ก็คงเสแสร้งเอาสิท่า“ช่วยได้ไหมลุง” เขมราชที่นั่งพิงเจดีย์อยู่ถามบ้าง สภาพเลือดโชกขนาดนี้ ท้วมพอจะเดาได้ว่านายคงเจอฤทธิ์เดชนังหมาบ้าเข้าอีกแล้ว“ดะ... ได้ครับ มันสลบอยู่ในครัว โชคดีที่ไฟลามไปไม่ถึง ผมมาเอากุญแจเรือ จะรีบพามันไปโรง’บาลเกาะใกล้ ๆ ครับ”เขมราชเหลือบมองอมายาผ่านเลือดสีแดงสดที่ไหลเข้าตาอย่างหมดหวัง ทั้งเกาะมีเรืออยู่ลำเดียวสำหรับใช้รับส่งคนไปฝั่งหรือเกาะข้าง ๆ อาหารการกินก็มีร้านนำมาส่งทุกสัปดาห์ กับผักไม้ใบเครือที่ปลูกไว้ในเกาะก็เกินพอที่จะเลี้ยงทุกคน ส่วนเวลาส่งมะพ
Read more

11.3 หยาม

“เพลง... ฉันขอโทษ ฮือ ๆ ฉันขอโทษ”ชั่วชีวิตเธอ ไม่เคยเสียใจเท่านี้มาก่อน ความรู้สึกผิดมันปวดร้าว คล้ายหัวใจถูกบีบทุบซ้ำ ๆ จนคิดอยากควักมันออกมาขยี้ให้แหลกทีเดียวเสียสิ้นเรื่องแต่แล้ว.... ประตูบ้านก็เปิดผาง ปรากฏร่างของเพลงที่พอลงจากเรือได้ก็ถามน้องสาวเรื่องอมายา จึงรีบตะบึงมาที่นี่ เพราะเธอรู้ว่านายจะบอกอมายาว่าอย่างไร...“คุณออย” “เพลง...”“เพลงยังไม่ตายค่ะ แค่สลบเพราะหัวกระแทก แต่ตอนนี้ไม่ได้เป็นอะไรแล้ว”อมายาทั้งดีใจและประหลาดใจที่ได้เห็นร่างสวยสะคราญนั้น สายตาเสมองคนแจ้งข่าว ก็เห็นเขาแสยะยิ้มหัวเราะในลำคออย่างพอใจ“คุณหลอกฉัน”“จะได้รู้ ว่าผลจากเรื่องฉิบหายที่ทำไว้มันเป็นไง”อมายาเพิ่งเคยพบเจอคนที่ล้อเล่นกับความรู้สึกคนอื่นได้เก่งขนาดนี้แต่ถึงเพลงจะปลอดภัย ความรู้สึกเมื่อครู่ก็ฝากร่องรอยไว้ในใจ และเธอสาบานกับหัวใจแล้วว่าจะไม่บ้าบิ่นแบบนั้นอีก เพราะคงไม่โชคดีแบบนี้
Read more
PREV
1234568
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status