เข้าสู่ระบบตอนนี้ฉันกับเพื่อนๆกินไก่เคเอฟซีเสร็จแล้ว ช้อปปิ้งก็เสร็จแล้ว ฉันเลยว่าจะแยกตัวกับเพื่อนๆกลับคอนโดดีกว่า หนังตาก็เริ่มจะหย่อนแล้วสิ ง่วงอ่ะ
"พวกแก ฉันว่าจะกลับคอนโดแล้วอ่ะ อิ่มแล้วหนังตาจะปิดอ่ะ" ตอนนี้ฉันรู้สึกตัวเองสะลึมสะลือมากอ่ะ
"เออๆงั้นแยกย้ายกันตรงนี้เลยนะพวกแก" น้ำใสเห็นสภาพเพื่อนจะไม่ไหวแล้วจริงๆจึงขอแยกกันดีกว่า
"จ้า งั้นฉันไปล่ะ บายๆ รถฉันจอดอยู่ตรงโน้นอ่ะ ฉันไปก่อนนะ" พลอยชี้นิ้วไปอีกฟากให้เพื่อนดู ก่อนจะเดินแยกตัวออกมา โดยที่ไม่รู้เลยว่าอันตรายกำลังมาถึงตัวแล้ว
"เครๆเดินทางดีๆนะแก" ทั้งสองสาวโบกมือบายๆเพื่อนก่อนจะพากันไปที่รถของตัวเองเหมือนกัน
"เห้ย!!ลงมือตอนนี้ล่ะเว้ย ทางกำลังสะดวก พวกมึงสองคนไปเตรียมผ้าใส่ยาสลบไว้แล้วมากับกู ส่วนมึงไปขับรถมารอรับ เอาตามนี้ ไป!!!" ลูกน้องของอำนาจแจกแจงหน้าที่กันเสร็จ ก็แยกย้ายกันไปตามที่บอก ก่อนที่จะพากันเดินตามหลังพลอยไปที่รถโดยที่เธอไม่รู้ตัวเลยสักนิด ส่วนลูกน้องของเหมันต์ก็เดินตามหลังพลอยมาห่างๆอีกที แต่ก็เห็นกลุ่มชายฉกรรจ์ 3 คนนี้แล้วแหละแต่รอดูราดราวอีกทีค่อยรายงานเจ้านาย
"พอผู้หญิงคนนั้นเปิดหลังรถเอาของไว้ มึงไปโป๊ะยาสลบเธอทันทีเลยนะเว้ย แล้วก็ช่วยกันเอาเธอขึ้นรถเร็วๆเดี๋ยวกูจะดูราดราวให้"
"เออๆ" มันสองคนจึงเตรียมยาสลบใส่ผ้าทันทีเพื่อเตรียมลงมือ
"เห้อ!!กว่าจะถึงรถ ถือซะเมื่อยเลยเรา" พลอยเอ่ยบ่นกระปอดกระแปดอยู่คนเดียวโดยไม่รู้เลยว่าตัวเองตกอยู่ในอันตรายแล้ว
"เห้ย!! มึงรีบโทรหานายดิ ก่อนที่คุณพลอยจะตกอยู่ในอันตราย กูว่ามันไม่ปลอดภัยแล้วว่ะ กูจะคอยดูพวกมันไม่ให้คาดสายตา"
"เออๆ" ลูกน้องเหมันต์รีบโทรตรงหาเจ้านายของเขาทันทีเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา
"เห้ย!!ตอนนี้แหละไป!!" ลูกน้องของอำนาจรีบเดินเอาผ้ามาโป้ะหน้าของพลอยจากทางด้านหลังทันที
"อื้ออออ! อื้ออออ!" พลอยพยายามดิ้นรนเพื่อหาทางนี้จากอันตรายนี้ แต่ก็สู้ฤทธิ์ยาไม่ไหวจึงได้สลบแน่นิ่งไป
"เห้ย!! เร็วๆก่อนที่คนจะมาเห็น" พวกมันรีบอุ้มพลอยขึ้นรถอย่างเร็ว ก่อนจะรีบขับรถออกจากห้างไปมุ่งหน้าไปที่โกดังร้างแถวดอนเมืองทันที
"เห้ย!! มึงติดต่อนายได้ยังว่ะเนี่ย คุณพลอยถูกโป้ะยาสลบอุ้มขึ้นรถไปนู้นแล้ว" ลูกน้องของเหมันต์รู้สึกร้อนรนขึ้นมาที่ว่าที่นายหญิงของเขาไม่ปลอดภัยแล้ว ก่อนจะรีบวิ่งขึ้นรถแล้วขับตามไปห่างๆเพื่อไม่ให้มันรู้ตัว
"เออ กำลังโทรอยู่แต่นายยังไม่รับ รอแปปนึง มึงเถอะอย่าให้คาดสายตานะมึง อย่าให้มันรู้ตัวด้วย ไม่งั้นนายเอาเราตายแน่"
"เออๆ"
ตู้ด....ตู้ด...ตู้ด.....เสียงโทรออกหาเจ้านาย
"อืม" เหมันต์กดรับโทรศัพท์ด้วยความนิ่งๆตามแบบฉบับของเขา
"นายครับ คุณพลอยถูกจับตัวไปครับนาย ผมกำลังขับรถตามพวกมันไปไม่ให้คาดสายตาอยู่ครับ"
"ขับต่อไป แล้วมึงส่งที่อยู่มาให้กู เดี๋ยวกูรีบตามไป"
"ครับนาย" กูว่าแล้วไง คิดไว้ไม่มีผิดจริงๆ
"ไอ้เจมส์! ไอ้เจมส์!" เหมันต์ตะโกนเรียกหาคนสนิทด้วยความร้อนรนใจ ไม่รู้ป่านนี้คนรักของเขาจะเป็นยังไงบ้าง
"ครับนาย!!" เจมส์รีบวิ่งหน้าตั้งเข้ามาหาเจ้านายของเขาอย่างเร็วด้วยเสียงเรียกที่ดังและผิดปกติแบบนี้ ต้องมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นแน่ๆ
"มึงรีบไปเตรียมคนกับอาวุธให้พร้อม กูจะรีบไปช่วยน้องพลอย น้องพลอยถูกคนจับตัวไป คนของเรากำลังขับรถตามอยู่ มุ่งหน้าออกไปทางดอนเมือง"
"ครับนาย" เจมส์รีบจัดการเตรียมคนและอาวุธทันที ก่อนจะรีบเดินออกจากห้องตามเจ้านายไป
ณ โกดังร้างเขตชานเมือง
"อื้อ!! ที่นี่ที่ไหนอ่ะ" ฉันรู้สึกตัวตื่นขึ้นแล้วมองไปรอบๆตัว มันเป็นห้องเก่าๆห้องหนึ่งที่มีไม้มาปิดประตูหน้าต่างอย่างแน่นหนาเลย ฉันมาอยู่ในที่แบบนี้ได้ยังไงเนี่ย ดีที่ไม่โดนมัดเชือกไว้ ไม่งั้นเจ็บแขนแย่ แขนสวยๆของฉันเป็นรอยหมด ฉันรีบหาทางหนีจากที่นี่ดีกว่า ถ้าปล่อยให้ตัวเองอยู่ที่นี่ต่อ มีหวังฉันได้ตายจริงๆแน่ๆ
"เห้ย!!พวกมึงเฝ้าดีๆนะมึง อย่าให้หนีไปได้ ไม่งั้นนายเอาพวกมึงตายแน่!"
"ครับลูกพี่!!"
"เราจะเอายังไงดีเนี่ย คนเฝ้าตั้งหลายคน จะออกไปจากที่นี่ได้ยังไงกัน"
อีกด้าน....
"นายครับ เราจับผู้หญิงของมันมาได้แล้วครับ ตอนนี้อยู่ที่โกดังร้างไม่ไกลจากที่นี่ครับ" ผู้หญิงของมันทั้งขาวทั้งสวย ไม่น่าอายุสั้นตายเร็วเลย ถ้าได้ลองสนุกด้วยสักครั้งก็คงดีไม่น้อย หึหึ!!
"ดีมาก ให้มันได้อย่างนี้สิ หึ!! สงสัยคงต้องถึงเวลาหาเงินมาซ่อมแซมบ่อนซะแล้วสิ" อำนาจกระตุกยิ้มอย่างพอใจ
"เราจะเรียกเงินกับมันเท่าไหร่ดีครับนาย ผู้หญิงของมันทั้งสวยทั้งขาวทั้งเอ็กซ์ ท่าต้องตายเสียดายของแย่"
"กูฆ่าไอ้เหมันต์ได้ก่อน กูจะยกให้พวกมึงฟรีๆเลย" ถ้าผู้หญิงของมันตกเป็นของไอ้พวกนี้ มันจะรู้สึกยังไงกันนะ คงอย่างกับตายทั้งเป็นเป็นแน่ ว่าแล้วก็โทรมันซะหน่อยดีกว่า มันคงรอสายอยู่ หึหึ!!
ตู้ด.... ตู้ด.... ตู้ด....
"ฮัลโหล"
"ไงไอ้เหมันต์"
"มึงต้องการอะไร"
"เงินห้าร้อยล้าน พร้อมชีวิตมึง มึงให้กูได้รึป่าวล่ะ"
"แล้วกูจะรู้ได้ยังไงว่าผู้หญิงของกูปลอดภัย"
"มึงไม่มีสิทธิ์มาต่อรอง ถ้ามึงไม่ยอม ผู้หญิงของมึงก็ตาย ก็แค่นั้น"
"ได้ กูจะเอาเงินไปให้มึง พร้อมชีวิตกู"
"ดี กูจะรอล่ะกัน มึงไปหาเงินมาให้ครบ เดี๋ยวกูส่งตำแหน่งไปให้อีกทีล่ะกัน"
"เออ"
เหมันต์
ตอนนี้เขาตามลูกน้องมาถึงจุดที่ลูกน้องส่งตำแหน่งมาให้แล้ว มันคือสถานที่ที่น้องพลอยอยู่ ไอ้อำนาจพึ่งโทรมาต่อรองกับเขาเมื่อครู่นี้ เขาจะไม่ยอมเสียทั้งเงินทั้งผู้หญิงที่เขารักให้มันหรอก เขาต้องไปช่วยเธอออกมาให้ได้
"มึงแน่ใจนะว่าคุณพลอยอยู่ที่นี่แน่ๆ"
"ผมมั่นใจครับ ผมตามมันมาทุกฝีก้าว ผมไม่พลาดแน่นอนครับนาย"
"งั้นก็ดี พวกมันมีกันกี่คน"
"ตอนที่ไปจับตัวคุณพลอยมามีทั้งหมด 4 คนครับ แต่ไม่รู้ข้างในคนมีเท่าไหร่ครับ ผมยังไม่กล้าเข้าไป รอนายมาก่อนครับ"
"อืม งั้นพวกมึงเตรียมตัวให้พร้อม ถ้ามืดเมื่อไหร่เราจะเข้าไปช่วยน้องพลอยกัน เตรียมตัวเตรียมอาวุธให้พร้อม"
"ครับนาย" คนที่เหมันต์ขนมาเยอะพอสมควร น่าจะช่วยน้องพลอยออกมาไม่ยาก แต่ก็ประมาทไม่ได้ ไม่รู้มันมีกับดักหรือป่าว
"ถ้าเข้าใจก็ดีครับ พี่จะรอดูหนูเล่นนะ พี่จะเป็นกำลังใจให้หนูแล้วกันนะครับ" ขอให้โชคดีล่ะกันนะยัยตัวเล็ก"ค่ะ แล้วทำไมพี่ถึงบอกให้หนูฟังเสียงล่ะค่ะ เสียงมันแตกต่างกันหรอ" ฉันมีความสงสัยขึ้นมา เสียงมันช่วยให้เราทายถูกได้จริงหรอ"พี่เห็นคนอื่นๆฟังกันน่ะครับ พี่ว่ามันก็มีส่วนช่วยนะ ไม่งั้นหนูก็ลองฟังเสียงดูสิครับ" ผมว่ามันก็คงช่วยในระดับหนึ่งแหละ เพราะแต่ละด้านมันก็ไม่เหมือนกันหนิ แต่ก็แล้วแต่คนจะคิดล่ะครับ ก็มันปิดฝาอยู่เรามองไม่เห็นอยู่แล้ว ได้แต่ฟังเสียงเอา แต่ละคนหวังดวงกันล้วนๆ แต่ถ้าพูดถึงในทางธุรกิจผมก็มีกลยุทธ์ในการหาเงินอยู่แล้ว ผมไม่ปล่อยให้เงินของผมออกจากบ่อนไปได้ง่ายๆหรอก ถ้าผมไม่คิดจะให้อ่ะนะ หึหึ!!"ค่ะ งั้นหนูจะลองฟังดูล่ะกันนะคะ" ฉันที่เห็นเค้าเริ่มเขย่าลูกเต๋าใหม่ก็เลยลองฟังเสียงดู ฉันว่าฉันไม่มั่นใจสักเท่าไหร่ วางเดิมพันนิดหน่อยล่ะกัน ฉันจึงหยิบชิปไปวางไว้ที่น้ำเต้ากับปลา จนทุกคนวางเดิมพันเสร็จ เจ้ามือก็เปิดที่ครอบออกมา ปรากฏว่ามันมีน้ำเต้ากับปลาอยู่จริงๆด้วยอ่ะ"เย้ๆๆๆ หนูทายถูกด้วยค่ะ ฟอด ฟอด ฟอด" ฉันดีใจจนเสียงดังไปหมด พร้อมหอมแก้มพี่เหมันต์ไปฟอดใหญ่รัวๆเลย คิก
ตอนนี้ฉันใช้สมาธิอย่างมากในการยิงปืน วันนี้ฉันต้องทำได้ ฉันต้องได้เงินไปเล่นในบ่อน ว่าแต่คิดไปคิดมาทำไมเหมือนฉันเป็นนักเล่นผีพนันเลยว่ะ แต่เอาเถอะได้เล่นแค่วันนี้วันเดียวเอง ไม่ได้เล่นทุกวันเสียหน่อย แต่ก่อนจะคิดไปไกล แกยิงเป้าให้โดนก่อนเถอะยัยพลอย ฉันจึงรวบรวมสมาธิใหม่พร้อมยิงรวดเดียวจบเลยปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!"ฉันว่าฉันเล็งเป้าดีแล้วนะ หวังว่าจะเข้าเป้าทั้งหมดนะ สาธุ" พลอยจึงได้ยกมือขึ้นมาสวดภาวนาให้ตัวเองยิงเข้าเป้าทั้งหมดเสียเถอะ จะได้จบๆเสียที เหนื่อยจะแย่แล้วนะ"เอากล้องส่องทางไกลมาดูดิ กูจะดูเอง" ผมดูจากสายตาเปล่าๆผมว่าน้องยิงเข้าเป้านะ แต่ไม่รู้ไอ้อำนาจตายหรือยัง ขอผมใช้กล้องส่องดูชัดๆก่อนเถอะ ถ้าไม่ตายผมจะเป็นคนซ้ำให้มันเอง ตอนนี้กล้องอยู่ในมือผมแล้ว ผมจึงยกกล้องส่องดูมันทันที ปรากฏว่ามันยังไม่ตาย สงสัยมันรอผมฆ่ามันจริงๆสินะ ส่วนน้องยิงเข้าเป้าไหมก็เข้านะ แต่ไม่โดนจุดสำคัญที่อยากให้มันโดน แต่ก็เอาเถอะ ได้แค่นี้ก็ถือว่าดีมากแล้ว"งั้นพี่ขอยิงบ้างนะครับ แล้วพี่จะบอกหนูว่า หนูยิงโดนครบเป้าไหม" ผมจึงหยิบปืนขึ้นมาเล็งก่อนจะลั่นไกลใส่หัวของไอ้อำนาจจังๆปัง! ปัง! ปัง! ตอนน
หลังจากพวกเรากินไก่เคเอฟซีเสร็จ ฉันกับพี่เหมันต์ก็ได้ขอตัวกลับก่อนเพราะเรามีนัดสอนกันยิงปืน โดยตอนนี้พี่เหมันต์กำลังขับรถไปที่ที่หนึ่งอยู่ ซึ่งฉันก็ไม่รู้ว่าที่ไหน ฉันว่าฉันถามพี่เขาดีกว่าอ่ะจะได้หายสงสัย"พี่เหมันต์ค่ะ พี่กำลังจะพาหนูไปที่ไหนหรอค่ะ" ฉันมองดูถนนและเส้นทางที่ไม่คุ้นชิน จึงได้รู้สึกแปลกๆ"บ่อนคาสิโนของพี่เองครับ พี่จะพาหนูไปฝึกยิงปืนที่นั่น" ผมให้ลูกน้องจัดเตรียมสถานที่ไว้ให้เรียบร้อยแล้ว จัดไว้ให้น้องโดยเฉพาะเลยแหละ"ทำไมต้องไปฝึกที่คาสิโนด้วยล่ะค่ะ ทำไมพี่ไม่พาหนูไปฝึกที่สนามยิงปืน" ทำไมพี่เขาถึงจะพาฉันไปที่นั่นอ่ะ มันต้องมีอะไรแน่ๆเลย"ที่คาสิโนพี่ก็มีสนามยิงปืนนี่ครับ จะไปฝึกที่อื่นทำไมล่ะ" ช่างสงสัยจริงๆนะยัยตัวเล็ก"อ๋อ แล้วก็ไม่บอกตั้งแต่ทีแรกนะค่ะ" มันคงไม่มีไรหรอกมั้ง ฉันคงคิดมากไปเองนั่นแหละ ช่างเถอะ"ก็หนูไม่ได้ถามพี่ก่อนนี่ครับ""เดี๋ยวนี้พี่ยอกย้อนหนูเก่งจังเลยนะค่ะ""ป่าวนี่ครับ พี่ก็ปกตินะ""ชิ" ยอกย้อนฉันเก่งขนาดนี้ ปกติตรงไหน"หึ! ถ้าไม่อยากให้พี่ยอกย้อน หนูก็เอาปากหนูมาประกบไว้สิครับ" ผมจึงยักคิ้วให้เธออย่างกวนๆ"คนบ้า!! พี่พูดอะไรของพี่เ
หลังจากฉันอาบน้ำแปรงฟันเสร็จแต่งตัวแต่งหน้าแล้วเรียบร้อย ก็ได้เวลาชิมปากพี่เหมันต์แล้วสินะ คิก คิก คิดว่ายัยพลอยไม่กล้าหรอ คิดผิดจ้า ฉันจะชิมให้ปากเปื่อยเลย ว่าแต่ตอนนี้พี่เหมันต์อยู่ไหนน้าาา เดินหาสักหน่อยดีกว่า ฉันจึงเดินออกจากห้องนอนมาห้องนั่งเล่น ก็เห็นที่เหมันต์นั่งดูงานในไอแพดอยู่ งั้นขออนุญาตนั่งตักหน่อยแล้วกัน ตัวฉันเล็กๆเองไม่หนักหรอก"ฟุบ! ได้เวลาชิมแล้วค่ะ จุ๊ป จ๊วบ จ๊วบ" ฉันจึงนั่งลงที่ตักพร้อมปากประกบไปที่ปากพี่เหมันต์ แขนก็คล้องคอพี่เขาไว้กันตก ก่อนจะใช้ลิ้นเล็กๆของฉันสอดแทรกเข้าไปในโพลงปากของพี่เขา ส่วนพี่เหมันต์ก็เอาแขนมากอดไว้ที่เอวฉัน"อื้ออ อืมม จ๊วฟ จ๊วฟ" เราสองคนจึงจูบกันอยู่สักพักจนฉันผละออก เนื่องจากรู้สึกหายใจไม่ค่อยทันแล้วสิ"แฮ่ก แฮ่ก ปากพี่ก็หวานดีนะค่ะ คิก คิก" ฉันบอกเขาพร้อมยิ้มร่าอย่างน่ารักให้เขาดู"หืมม น่าหมั่นเขี้ยวจริงๆเลย ฟอด ฟอด""อื้ออ พอแล้วแก้มหนูช้ำหมดแล้ว" ฉันเอามือจับแก้มตัวเองด้วยความเขินๆ"ไม่เห็นช้ำนะ ก็ยังปกติเหมือนเดิม" แก้มแดงๆนั้นน่าหอมชิปหาย"หืมม ว่าแต่หนูน่าหมั้นเขี้ยว พี่เองก็ไม่ใช่น้อยๆนะค่ะ" พี่เหมันต์นี่ก็กวนไม่ใช
หลังจากที่เราสองคนกินอะไรเสร็จแล้วก็พากันกลับคอนโดทันที พอมาถึงห้องข้าวของเครื่องใช้ต่างๆของฉันก็มาวางอยู่ในห้องเป็นกองเลยสงสัยเก็บมาหมดเลยมั้งเนี่ย ไม่คิดจะเอาไว้ติดห้องฉันบ้างหรือไง ต้องเป็นเพราะคำสั่งของพี่เหมันต์แน่ๆถึงได้เก็บมาเรียบซะขนาดนี้ ป่านนี้ห้องฉันคงเหลือแต่ห้องแล้วแน่ๆ"หนูครับ จะจัดของเองไหมพี่จะได้ช่วย หรือจะให้แม่บ้านมาช่วยจัดให้ก็ได้นะครับ" ผมเห็นน้องยืนมองข้าวของตรงหน้ามาสักพักแล้ว ไม่รู้คิดอะไรอยู่ ไม่เห็นเก็บของอะไรเสียที"หนูจัดเองดีกว่าค่ะ หนูจะได้จำได้ พี่ไม่ต้องช่วยหรอกค่ะ แล้วจะให้หนูอยู่ห้องไหนหรอค่ะ" ฉันจึงถามหาถึงห้องพักทันที จะได้รีบๆหอบของไปเก็บ"ห้องนี้ครับ" ผมยิ้มและชี้ไปที่ห้องตัวเอง พร้อมส่งสายตายิ้มกริ่มให้เธอ"แต่.. แต่นั่นมันห้องพี่นะค่ะ" ฉันเพียงได้แต่มองและพูดอย่างแผ่วเบาออกมา"ครับห้องพี่ เราสองคนจะนอนห้องเดียวกัน เตียงเดียวกันครับ เราสองคนจะอยู่ด้วยกันครับ" ต่อจากนี้เราจะเจอกันทุกเวลาไม่ว่าเช้า กลางวัน เย็นหรือก่อนนอน"แต่เรายังไม่ได้แต่งงานกันเลยนะค่ะ เราจะอยู่ด้วยกันได้ยังไง" ฉันพูดอ้อมแอ้มในลำคอเบาๆแต่ก็คงไม่พ้นหูพี่เหมันต์
"งั้นพี่ให้คนไปย้ายของหนูที่คอนโดหนูเลยนะครับ" ไหนๆก็ตกลงเป็นแฟนกันแล้ว ย้ายคอนโดวันนี้เลยเป็นไง"ก็ได้ค่ะ" ดูไม่ค่อยจะรีบ ไม่ค่อยจะใจร้อนเท่าไหร่เลยนะค่ะพี่เหมันต์ ดูแล้วพี่เหมันต์เนี่ยเจ้าเล่ห์ไม่ใช่ย่อยเลยนะ"ดีมากครับ งั้นหนูขับรถไปคอนโดพี่เลยก็แล้วกันครับ" ผมล่ะยิ้มกว้างให้น้องเลยทีเดียว วันนี้ผมจะได้นอนกอดเธอแล้วเว้ย ผมจึงไลน์หาลูกน้องให้ไปจัดการขนของน้องทันที"มันก็ต้องอย่างนั้นอยู่แล้วแหละค่ะคนเจ้าเล่ห์" ดูยิ้มเข้า ยิ้มซะกว้างเลย น่าหมั่นไส้จังนะ"หึ!! เจ้าเล่ห์แค่กับหนูเท่านั้นแหละครับ" ผมยิ้มกริ่มให้เธอเลย"ชิ อย่ามาเจ้าเล่ห์กับหนูเยอะนะค่ะ ถ้าหนูเอาคืนพี่ไม่รอดแน่" อย่าให้ถึงเวลาน้องพลอยนะค่ะจัดหนักจัดเต็มแน่นอน"โอ๋!! อย่างอลสิครับ พี่ไม่เจ้าเล่ห์กับหนูก็ได้ครับ" ดูเหมือนน้องจะงอลๆผมเลยว่ะ ต้องรีบง้อ ก่อนที่มันจะงานหยาบ"ก็ได้ค่ะ แต่อย่าให้หนูเห็นแล้วกัน" หึ!! อย่างเงี่ยมาทำเป็นง้อ น่าแกล้งให้เข็ดจัง"ครับๆ" นี่แค่เริ่มเป็นแฟนนะ ผมยังโดนน้องพลอยขู่ขนาดนี้เลย ต่อไปจะเป็นไงว่ะ"งั้นเราแวะหาอะไรกินกันก่อนไหมครับ หนูหิวไหม พี่ยังไม่ได้กินอะไรเลย" ผมโครตหิวเ







