All Chapters of BAD KLEIN ของหวง (วิศวะ): Chapter 91 - Chapter 98

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา…@พิธีหมั้น“วันนี้เธอสวยมาก” เสียงลูกหว้ายิ้มเอ่ยบอกกับเพื่อนตัวเล็กที่ยืนอยู่ในชุดไทยพร้อมเข้าพิธีหมั้นหมายกับรุ่นพี่หนุ่ม ที่อีกคนนั้นหมายมั่นอย่างมากที่จะจับเมียตัวเล็กหมั้นเอาไว้“ขอบคุณนะ พวกเธอก็สวยมาก” ใบข้าวยิ้มบอก ทำให้เจนิสตอบกลับ“สวยได้มากกว่านี้อีก ถ้าได้ใส่ชุดเพื่อนเจ้าสาว”“ฮ่า ๆ” ใบข้าวที่เหมือนถูกแซวทางอ้อมยิ้มด้วยความรู้สึกดีใจปนเขินอาย ก่อนที่เสียงสองเท้าหนักของไคลน์จะเดินเข้ามา“ได้เวลาเข้าพิธีแล้ว” คนตัวสูงบอกพลางเคลื่อนมือเข้าไปกอบกุมเข้าที่มือเล็ก พร้อมกับกลุ่มเพื่อนของเขาที่ยืนอยู่ เจนิสที่เหลือบสายตาไปปะทะกับใครบางคนเข้าพอดีก็ผละหันหน้าจงใจหมางเมิน พร้อมกับทุกคนที่หันไปโฟกัสที่คู่เจ้าบ่าวเจ้าสาวที่กำลังเริ่มพิธีหมั้นหมายกัน“วันนี้หล่อจังลูกชายหม่ามิ้…” เสียงไลลาที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ก้มลงมองลูกชายที่กำลังนั่งลงยังพื้นด้านนอก รวมถึง“…ลูกสาวหม่ามิ้ก็ด้วยนะคะ ทั้งสวยทั้งน่ารักเลย”“>” ใบข้าวที่ได้ยินก็ยกยิ้มตาหยีให้กับแม่ว่าที่สามีที่ดูเอ็นดูเธออย่างมาก ก่อนที่ดวงตากลมโตของร่างเล็กจะเหลือบไปมองยังนภัสสรกับคมสันที่นั่งอยู่ ซึ่งวันนี้ทั้งสองมาเพ

“อืม ถ้างั้นก็…มาทำลูกกัน” สิ้นเสียงทุ้มเอ่ย มือหนาก็เคลื่อนเข้าไปจัดการอุ้มร่างเล็กของเมียตัวเองพาเดินตรงไปยังห้องนอนหรูที่อยู่ไม่ไกล ก่อนจะวางร่างบางลงบนเตียงนอนขนาดใหญ่พร้อมก้มลงไปนัวเนียยังร่างกายนุ่มนิ่มด้วยความรักใคร่ลุ่มหลงเหมือนทุกครั้ง ไม่เพียงเท่านั้น มือแกร่งยังค่อย ๆ ถอดชุดที่ใบข้าวสวมใส่อยู่ออกอย่างเบามือ ซึ่งไม่นาน ร่างกายขาวเนียนของหญิงสาวก็เปลือยกายเปล่าอยู่ตรงหน้าสามีตัวสูงของเธอเองดวงตาทั้งสองจ้องมองด้วยความรู้สึกต่อกันที่มี ก่อนที่ไคลน์จะจัดการถอดเสื้อผ้าของเขาออก และไม่นานเขาเองก็นั่งคร่อมร่างเล็กเปลือยกายเปล่าไม่ต่างจากเมียตัวเล็ก ใบข้าวที่เห็นรูปร่างเต็มตาของคนรักก็เม้มปากแน่นไปด้วยความรู้สึกยังมีความเขินบ้างอยู่ แม้จะเคยชินกับภาพตรงหน้ามานับครั้งไม่ถ้วน แต่…มันก็ยังรู้สึกเขินอยู่ดี“หึ ยังจะเขินอยู่อีก” ไคลน์ที่เห็นอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มออกมากับความน่ารักเหมือนเดิมของคนตัวเล็กพร้อมกับริมฝีปากหนาที่เคลื่อนลงกลับไปกดจูบเข้าที่เรียวปากสีหวานอีกครั้ง อีกทั้งจะเลื่อนมือแกร่งเข้าไปจับมือเล็กให้เคลื่อนเข้ามาสัมผัสเข้าที่แก่นกายหนาที่กำลังแข็งตัวอยู่ของเขา ใบข้าวที่รับรู้

สามเดือนต่อมา…พรึบเสียงมือบางค่อย ๆ หยิบที่ตรวจครรภ์ตรงหน้าเข้ามามองดูด้วยความรู้สึกลุ้นเป็นอย่างมาก และเมื่อสายตาเห็นถึงด้านหน้าที่ขึ้นสองขีด“มะ…มาแล้ว…” ใบข้าวเอ่ยด้วยโทนเสียงเต็มไปด้วยความดีใจก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองยังสามีตัวสูงที่ยืนอยู่ ไคลน์ที่ได้ยินจึงยกมือขึ้นลูบเข้าที่หัวเล็กของคนรัก“หึ ก็บอกแล้ว” เขาส่งยิ้มบาง ๆ ตอบกลับอย่างรู้สึกมั่นใจในผลงานของตัวเอง ที่หลังจากที่เมียตัวน้อยนั้นอยากได้ลูก ไคลน์ก็ตั้งใจทำให้สุด ๆ ในช่วงที่ผ่านมา เขาทำแทบจะวันเว้นวัน มีวันที่ให้เมียได้พัก แล้วก็จัดต่อ ไข่ตกไม่ตก เขาซัดเรียบหมด แตกในอย่างชุ่มฉ่ำ ไหนจะอาการของใบข้าวที่เริ่มออก รวมถึงประจำเดือนที่ขาดเขาคอยสังเกตภรรยาของตัวเองอยู่ตลอด จนวันนี้ตัดสินใจซื้อที่ตรวจครรภ์ให้ลอง“เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปฝากครรภ์กัน” คนตัวสูงเอ่ยพลางยังคงลูบอยู่ที่หัวเล็กของเมียตัวเองด้วยแววตามีความสุขมากไม่ต่าง ไหนจะสายตาที่เอาแต่จ้องมองใบข้าวด้วยความคลั่งรักที่มี ในที่สุดอีกไม่นาน เขาก็จะได้เป็นพ่อของคนแล้ว พ่อของลูก…ที่มาจากความรัก และความตั้งใจของเขาและภรรยาตัวเล็ก“ค่ะ” ใบข้าวยิ้มหวานตาหยีตอบกลับยังร่างสูงวิศวะในทันที ก

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา…ตึกตึก เสียงสองเท้าของเด็กแฝดทั้งสองที่ถูกพี่เลี้ยงสาวคนสนิทสองคนคอยประกบดูแลอยู่ดังขึ้น ก่อนที่ดวงตากลมเล็กของเด็กน้อยจะเบิกกว้างยกยิ้มออกมา“ทาเล๊~” เด็กน้อยทั้งสองเอ่ยพลางชี้ไปยังทะเลสีครามสวยที่อยู่ตรงหน้า ใบข้าวที่รับรู้ได้ถึงความอยากไปเล่นน้ำของเด็กทั้งสองที่เคยมาโรงแรมที่พักสุดหรูนี้มาแล้วก็ยิ้มบาง ๆ บอก“เดี๋ยวไปเปลี่ยนชุดกันก่อนนะคะ แล้วเดี๋ยวมิ้พามาให้เล่นทะเลกัน” สิ้นเสียงหวานบอก เด็กน้อยที่ได้ยินก็พยักหน้ารับคำอย่างไม่มีความงอแงแต่อย่างใด ทั้งสองถูกพี่เลี้ยงคนสนิทพาเดินเข้าไปยังภายในบ้านพักส่วนตัวของโรงแรมราคาแพงที่ทางบ้านของไคลน์มีหุ้นส่วน ซึ่งใช้เวลาไม่นาน ร่างเล็กของเด็กแฝดที่เปลี่ยนชุดพร้อมเล่นแล้วก็เดินเข้ามาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม“ฮ่า ๆ ดูสิคะ แฮปปี้กันใหญ่เลย พอรู้ว่าจะได้เล่นน้ำ” เสียงใบข้าวหันไปเอ่ยพูดกับสามีตัวสูงของตัวเองที่ยืนอยู่ ไคลน์เองก็จ้องมองยังภาพเด็ก ๆ ที่ดูมีความสุขร่าเริงกันด้วยแววตาเอ็นดู ก่อนที่ร่างของใบข้าวจะเดินตรงเข้าไป“พร้อมไปเล่นน้ำทะเลกันแล้วหรือยังคะ”“พร้อมค้าบ/พร้อมค่า” เด็กทั้งสองตอบกลับ พร้อมกับมือเล็กของใบข้าวที่เอื้อมเ