Semua Bab เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก]: Bab 51 - Bab 60

67 Bab

บทที่ 20 ใครคือเจ้าของ 1/1

บทที่ 20ใครคือเจ้าของ สวบ!!"ฮื่อออ..."เอยจิกปลายเท้าลงกับที่นอนแน่น เธอหลับตาข่มความรู้สึก พลางส่งเสียงครางอื้ออึงในลำคอเมื่ออรรถพลกระแทกกระทั้นตัวตนเข้ามาในร่างกายเธอรวดเดียวจนมิดสุดด้าม!ความคับแน่นที่ไม่ได้สัมผัสมานานทำให้หญิงสาวถึงกับเหงื่อซึม ซึ่งไม่ต่างจากอรรถพล ชายหนุ่มเองก็คาดไม่ถึงว่าเอยจะยังคงคับแน่นเหมือนเดิม... หรืออาจจะมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ สัมผัสนี้ทำให้เขามั่นใจลึก ๆ ว่าตลอดเวลาที่ห่างกันไป เอยไม่เคยไปนอนกับผู้ชายคนไหนมาก่อนแน่นอน!และที่สำคัญ... ร่างกายของเธอยังคงตอบสนองและเข้ากับเขาได้ดีเหมือนเดิม อรรถพลยิ้มกริ่มอย่างพึงพอใจล้นอก ที่เขายังคงเป็นผู้ชายคนแรกและคนเดียวที่ได้ครอบครองเรือนร่างนี้ตับ! ตับ! ตับ!จากแรงขยับเนิบนาบเพื่อปรับความคุ้นเคยในตอนแรก บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความดุดัน ชายหนุ่มโยกคลึงอยู่เหนือร่างบาง ก่อนจะจับขาเรียวสวยทั้งสองข้างขึ้นพาดบ่าแกร่ง แล้วโหมกดสะโพกแกร่งกระหน่ำเข้าห
Baca selengkapnya

บทที่ 20 ใครคือเจ้าของ 1/2

คำยืนยันฉะฉานนั้นทำให้อรรถพลสติหลุดโดยสิ้นเชิง เขาแสยะยิ้มร้าย จ้องมองเธอด้วยสายตาสมเพชเย้ยหยัน ร่างแกร่งที่ยังคงฝังตัวตนอยู่ภายในร่างของเธอเลื่อนมือขึ้นมาบีบคางมนบังคับให้เธอเงยหน้าสบตากับเขาตรง ๆ"ดูเธอจะมั่นใจเหลือเกินนะว่ามันจะจริงจังด้วย""แน่สิคะ ตอนนี้เราตกลงคบกันแล้ว เอยไม่มีวันปล่อยให้เขาหลุดมือไปแน่!""หึ!... แล้วถ้ามันรู้ว่าเธอนอนอ้าขาให้ฉันเอาซ้ำ ๆ จนจะพรุนอยู่ตอนนี้ มันยังจะอยากกินของเหลือเดนจากฉันอยู่ไหมล่ะ!"เพี๊ยะ!!!ฝ่ามือบางตบเข้าที่ใบหน้าคมคายของอรรถพลฉาดใหญ่ด้วยความลืมตัว ทว่านาทีนี้ความโกรธของเธอพุ่งปะทุจนสุดขีด ลืมทุกความกลัวที่มีต่อเขาเช่นกัน"เอย!!" อรรถพลหันกลับมาจ้องหน้าหญิงสาว แววตาคมกริบวาวโรจน์จนน่ากลัว อรรถพลใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มตรงรอยตบพลางมองเธออย่างเอาเรื่อง"ชอบความรุนแรงก็ไม่บอก... ดี! ตอนนี้เรามาเอากันให้ตายไปข้างหนึ่งเลย แล้วมาดูกันว่าลูกของผม หรือลูกของไอ้ปอร์เช่ ลูกของใครที่จะเข้าไปฝังอยู่ในมดลูกเอยก่อนกัน!""เลว...! อ๊ะ!" เอยตั้งท่าจะยกมือขึ้นตบเขาอีกรอบ แต่อรรถพลรู้ทันเขายกมือรับข้อมือบา
Baca selengkapnya

บทที่ 21 หึงหรือหวงก้าง 1/1

บทที่ 21หึงหรือหวงก้าง "ก๊อก ก๊อก ก๊อก"เสียงเคาะประตูดังขึ้น นะโมที่เฝ้ารอเพื่อนรักมาตลอดทั้งคืนรีบวิ่งไปเปิดประตูให้ทันที"เอย! แกกลับมาแล้ว" นะโมเปิดประตูพร้อมกับเบี่ยงตัวหลบเพื่อให้เอยก้าวเข้ามาในห้อง"เป็นยังไงบ้าง คุณอรรถทำอะไรแกหรือเปล่า ไอ้ปอร์โทรหาแกทั้งคืนเลยนะ ฉันเองก็ด้วย แต่ฉันไม่ได้รับสายมันเลย" เอยพยักหน้ารับรู้เบา ๆ เธอเดินไปทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงนอนด้วยความอ่อนล้าอย่างถึงที่สุด"ขอบใจนะโม เดี๋ยวเอยจะจัดการเคลียร์กับปอร์เช่เอง" เอยเอ่ยเสียงแผ่ว"แล้วทำไมสภาพถึงเป็นแบบนี้!" นะโมถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือคล้ายจะร้องไห้ เธอโผเข้ากอดเพื่อนรักไว้แน่นเมื่อเห็นใบหน้าหวานที่บัดนี้ซีดเซียวไร้สีเลือด และดวงตาที่บวมช้ำจากการร้องไห้อย่างหนัก เอยที่เพิ่งจะกลับมายิ้มร่าเริงได้ไม่เท่าไร ตอนนี้กลับดูเศร้าหมองจมดิ่งลงไปอีกแล้ว!ทั้งหมดนี้เป็นเพราะไอ้คุณอรรถคนเดียวเลยที่ทำให้เพื่อนของเธอตกอยู่ในสภาพแบบนี้!"ไอ้คุณอร
Baca selengkapnya

บทที่ 21 หึงหรือหวงก้าง 1/2

เสียงตวาดกร้าวทรงอำนาจที่ดังขึ้นเบื้องหลังทำให้ทั้งสองคนสะดุ้งสุดตัวและรีบผละออกจากกันโดยอัตโนมัติภาพของเอยที่กำลังตกอยู่ในอ้อมกอดของซันเปรียบเสมือนเชื้อเพลิงชั้นดีที่โหมกระพือไฟโทสะในอกของอรรถพลให้ลุกโชน เท้าหนาก้าวเข้ามาหาทั้งสองด้วยความขุ่นเคืองเอยมองท่าทีคุกคามของชายหนุ่มด้วยแววตาสั่นระริก ด้วยความกลัวที่เกาะกุมจิตใจ เธอจึงขยับตัวหลบไปอยู่ด้านหลังของซันตามสัญชาตญาณ หวังใช้แผ่นหลังกว้างของเขาเป็นเกราะกำบังจากปีศาจร้ายตรงหน้าร่างกายของหญิงสาวสั่นเทาราวกับลูกนกจนซันสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะท้านนั้น เขาจึงเลือกที่จะกางปีกปกป้องเธอ"คนของเฮียเหรอ?" ซันเลิกคิ้วถามพลางจ้องมองลูกพี่ลูกน้องด้วยสายตารู้ทัน แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นจริงจังขณะสบตากับญาติผู้พี่"ใช่! และแกไม่ควรแตะต้องเธอ" อรรถพลกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน จ้องมองมือของซันที่แตะต้องของเล่นที่เขายังไม่นึกเบื่อด้วยสายตามาดร้าย"ผมแค่ช่วยพยุงเพราะเห็นคุณเอยกำลังจะล้มลงไปครับ""เหอะ! มารยาสาไถยน่ะสิไม่ว่า! แกล้งทำเป็นอ่อนแอเพื่ออ่อยผู้ชาย เห็นคนหล่อรวยเข้าหน่อยก็จ้องจะจับทันทีเลยนะ!"เอยเม้มริมฝีปากแน่นจนห้อเลือด ไม่คิดเลยว่าอรรถพลจะกล
Baca selengkapnya

บทที่ 22 :: แสดงตัวตน 1/1

บทที่ 22แสดงตัวตน "..."ไม่มีเสียงตอบรับใด ๆ หัวใจของอรรถพลยิ่งรุ่มร้อนด้วยความตระหนก ความโกรธเคืองก่อนหน้านี้หายไป เหลือเพียงความหวาดหวั่นกลัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนชายหนุ่มรีบจัดท่าทางให้เธอนอนในท่าที่สบายที่สุด ก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำเพื่อหาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้เอยด้วยมือที่สั่นเทาความรู้สึกผิดเริ่มกัดกินหัวใจเมื่อตระหนักได้ว่า ตนเองคือสาเหตุที่ทำให้เธอต้องมีสภาพย่ำแย่เช่นนี้อรรถพลกลับออกมาจากห้องน้ำ ตรงดิ่งมานั่งข้างเตียงแล้วบรรจงเช็ดตัวให้ร่างบางอย่างเงียบเชียบ แววตาที่เคยเย็นชาไร้ความรู้สึก บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความห่วงใยอย่างปิดไม่มิดเขาเฝ้าเช็ดตัวให้เอยจนกระทั่งพิษไข้เริ่มบรรเทาลง ชายหนุ่มนั่งมองดวงหน้าซีดเซียวของผู้หญิงที่เขาเคยตราหน้าว่าเป็นเพียงแค่ของเล่นด้วยความสับสนในใจ
Baca selengkapnya

บทที่ 22 :: แสดงตัวตน 1/2

ครามรีบก้มหน้าลงต่ำเพื่อแสดงความนอบน้อม "นายก็ทราบดีนี่ครับว่าคุณเอยบทจะดื้อขึ้นมาก็รับมือยากขนาดไหน เพื่อนสนิทของเธอก็ดื้อดึงไม่ต่างกันเลยครับ ผมไม่อยากให้เรื่องบานปลายจนคนอื่นสังเกตเห็น เลยต้องรับปากเธอ""มึง...""เอยจะคุยกับเพื่อนเองค่ะ"ยังไม่ทันที่อรรถพลจะเอ่ยจบประโยค ประตูห้องนอนก็ถูกเปิดออกพร้อมกับร่างบางของเอยที่ก้าวออกมาขัดจังหวะ ใบหน้าของเเธอยังคงซีดเซียว พิษไข้ยังไม่จางหายดี ทว่าแววตากลับแน่วแน่เอยลืมตาตื่นขึ้นมาทันได้ยินบทสนทนาระหว่างอรรถพลและครามทั้งหมด เธอรู้ดีว่านะโมดื้อดึงและเป็นห่วงเธอมากขนาดไหน และหากอรรถพลยังต้องการกักขังเธอไว้ที่นี่ เธอก็ไม่มีทางหนีพ้นอยู่ดีแล้วเธอจะดิ้นรนให้เรื่องมันยากขึ้นไปอีกทำไมกัน..."โทรไป!" อรรถพลสั่งเสียงกร้าว เขาไม่มีวันยอมให้บุคคลภายนอกล่วงล้ำเข้ามาในวิลล่าส่วนตัวแห่งนี้ สิ่งเดียวที่เขาอนุญาตคือการให้เอยคุยกับนะโมผ่านโทรศัพท์มือถือเท่านั้น
Baca selengkapnya

บทที่ 22 :: แสดงตัวตน 1/3 [มีภาพประกอบ]

เอยไม่ได้เอ่ยปากตอบโต้ เธอทำเพียงเม้มริมฝีปากแน่นจนห้อเลือด ก่อนจะเบือนหน้าหนีไปอีกทางด้วยความรู้สึกเหนื่อยหน่ายและสมเพชในความเอาแต่ใจของเขา "เอยง่วงแล้วค่ะ... ขอนอนพักก่อน" หลังจากจำนนฝืนทานข้าวต้มหมูและทานยาที่อรรถพลเตรียมไว้ให้ ตอนนี้ดูเหมือนว่าฤทธิ์ยาแก้อักเสบและยาลดไข้ขนาดแรงกำลังเริ่มทำงาน"งั้นก็นอนเถอะ" อรรถพลรีบช่วยพยุงเอยให้ค่อย ๆ นอนลง เอยหลับตาลงนิ่งงัน จนเปลือกตาบางรู้สึกหนักอึ้งและจมลงสู่ห้วงนิทราในที่สุดและนี่คือช่วงเวลาที่อรรถพลเฝ้ารอคอยมาโดยตลอด...เมื่อแน่ใจว่าหญิงสาวหลับลึกจนไม่รับรู้เรื่องราวภายนอกแล้ว อรรถพลก็เอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ของเอยขึ้นมาดู นิ้วเรียวกดเข้าหน้าจอได้อย่างง่ายดายเพราะเอยไม่ใส่รหัส เขาแอบเข้าดูทุกแอปพลิเคชันอินตราแกรมคือแอปที่เขาเปิดดูเป็นอันดับแรก ภาพเซะซี่ของเอยที่อยู่ในบิกินี่สี่ดำ อวดโชว์เรือนร่างในทุดสัดส่วน ยิ่งผิวขาวเนียนของเธอยิ่งทำให้เอยดูเซ
Baca selengkapnya

บทที่23 :: ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์ 1/1

บทที่23ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์ ทางด้านปอร์เช่ หลังจากที่สายถูกตัดทิ้งไปอย่างไร้เยื่อใย เขาก็พบว่าช่องทางการติดต่อทุกอย่างระหว่างเขากับเอยถูกบล็อกจนหมดสิ้น และเมื่อพยายามใช้เบอร์อื่นโทรเข้าไป สัญญาณปลายสายกลับตอบรับว่าเครื่องถูกปิด!อารมณ์ที่เคยเรียบนิ่งและผ่อนคลายในตอนแรก บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นเพลิงโทสะที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งอย่าง ชายหนุ่มกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน จ้องมองหน้าจอโทรศัพท์ที่ว่างเปล่าด้วยสายตาวาวโรจน์คำพูดสุดท้ายของผู้ชายคนนั้น... คนที่บังอาจอ้างตัวว่าเป็นเจ้าของเอยยังคงดังก้องอยู่ในสมองซ้ำ ๆ"มันเป็นใคร!?" ปอร์เช่สบถลั่นห้องทำงานพลางขมวดคิ้วอย่างคิดไม่ตก ก่อนจะตัดสินใจต่อสายตรงถึงนักสืบเอกชนที่ฝีมือดีที่สุดของเขาทันที"ผมต้องการให้สืบหาตัวผู้ชายคนหนึ่ง... ใครก็ตามที่เป็นแฟนเก่าหรือมีความเกี่ยวข้องลึกซึ้งกับเอย ส่วน
Baca selengkapnya

บทที่23 :: ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์ 1/2 NC

อรรถพลดันกระพุงแก้ม แล้วค่อย ๆ หันหน้ากลับมา นัยน์ตาที่เคยนิ่งสนิทพลันวาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะที่ลุกโชน ชายหนุ่มพุ่งเข้าคว้าข้อมือเล็กทั้งสองข้างไว้แน่น บีบตรึงจนหญิงสาวต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด"เออ! ผมบอกแล้วไงว่าผมจะดับฝันเอยทุกทาง! คิดจะล้างน้ำใส่ตะกร้าล้างคราบคาวไปเสนอตัวให้ไอ้ไฮโซนั่นงั้นเหรอ? ข้ามศพผมไปก่อนเถอะ!" เขาแสยะยิ้มเย็นเยียบ ขณะที่เอยได้แต่ส่ายหน้ามองเขาด้วยความผิดหวังระคนเสียใจจนเกินจะเอ่ย"เอยผิดหวังในตัวคุณมาก... ไหนบอกว่าเอยไม่มีค่าสำหรับคุณไง แล้วคุณจะมาขัดขวางเอยทำไม!""ใช่! เอยไม่เคยมีค่าสำหรับผม! ผู้หญิงอย่างเอยมีค่าแค่เรื่องบนเตียง... เป็นแค่ของเล่นที่ผมยังไม่นึกเบื่อก็เท่านั้นแหละ!"คำพูดร้ายกาจที่กรีดลึกเข้ากลางใจทำให้น้ำตาของหญิงสาวไหลร่วงลงมาทันที ริมฝีปากบางสั่นระริกยามเอ่ยโต้กลับอย่างไม่ยอมแพ้"งั้นร่างกายของเอย เอยจะประเคนให้ใครมันก็เป็นสิทธิ์ของเอย! คุณไม่มีสิทธิ์มาห้าม และอย่ามายุ่งเรื่องของเอ
Baca selengkapnya

บทที่23 :: ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์ 1/3 NC

เขาไม่เพียงแค่แกล้งชักเข้าออกอย่างเนิบนาบ ยั่วเย้าประสาทสัมผัส เขายังยกสะโพกเธอให้ลอยขึ้นจนเห็นท่อนเนื้อที่ยาวเหยียดกำลังเสียดสีเข้าออกอยู่ในตัวเธออย่างชัดเจนกลีบเนื้อนุ่มหุบเข้าหุบออกไปตามแรงกดที่กดแทงเข้าออก สายตาคมมองภาพการเชื่อมต่อระหว่างกัน พลันช้อนสายตามองเอยที่ขบเม้มริมฝีปากมองมันเช่นกัน"..." เอยใช้ความเงียบต่อกร เธอจิกเล็บลงกับผ้าปูที่นอนที่บัดนี้ยับยู่ยี่"ไม่ตอบ?" อรรถพลยิ้ม พลางกระแทกเข้าหาเอยจนมิดอีกครั้งปัก!"อื้ออ..."ปัก! ปัก!เขาหยุดชะงักแล้วกระแทกต่อ ทำอยู่อย่างนั้นให้เอยได้เห็นและซึมซับจดจำว่าตัวตนของเขาคือสิ่งเดียวที่ครอบครองเธอปัก ปัก ปัก!"อื้อออ..."ท้ายที่สุดอรรถพลก็เริ่มโหมพายุพิศวาสใส่เอย ซึ่งทวีความร้อนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ตามอารมณ์ดิบในใจ เมื่อร่างสองร่างหลอมรวมผ
Baca selengkapnya
Sebelumnya
1234567
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status