LOGINShare
บทที่23 :: ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์ 1/1
publish date:
2026-08-07 10:00:15บทที่23
ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์
ทางด้านปอร์เช่ หลังจากที่สายถูกตัดทิ้งไปอย่างไร้เยื่อใย เขาก็พบว่าช่องทางการติดต่อทุกอย่างระหว่างเขากับเอยถูกบล็อกจนหมดสิ้น และเมื่อพยายามใช้เบอร์อื่นโทรเข้าไป สัญญาณปลายสายกลับตอบรับว่าเครื่องถูกปิด!
อารมณ์ที่เคยเรียบนิ่งและผ่อนคลายในตอนแรก บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นเพลิงโทสะที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งอย่าง ชายหนุ่มกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน จ้องมองหน้าจอโทรศัพท์ที่ว่างเปล่าด้วยสายตาวาวโรจน์
คำพูดสุดท้ายของผู้ชายคนนั้น... คนที่บังอาจอ้างตัวว่าเป็นเจ้าของเอยยังคงดังก้องอยู่ในสมองซ้ำ ๆ
"มันเป็นใคร!?" ปอร์เช่สบถลั่นห้องทำงานพลางขมวดคิ้วอย่างคิดไม่ตก ก่อนจะตัดสินใจต่อสายตรงถึงนักสืบเอกชนที่ฝีมือดีที่สุดของเขาทันที
"ผมต้องการให้สืบหาตัวผู้ชายคนหนึ่ง... ใครก็ตามที่เป็นแฟนเก่าหรือมีความเกี่ยวข้องลึกซึ้งกับเอย ส่วนข้อมูลของเอยผมจะส่งให้ตอนนี้เลย" น้ำเสียงของเขาเย็นเยียบและเฉียบขาด ความระแวงและความหึงหวงกระตุ้นให้เขาต้องการลากตัวผู้ชายคนนั้นออกมาเผชิญหน้า เขาอยากจะรู้นักว่ามันเป็นใครถึงได้กล้าปั่นประสาทเขาขนาดนี้
"ผมต้องการข้อมูลทั้งหมดของมัน ทั้งชื่อ ที่ทำงาน ที่อยู่ และที่สำคัญ... ตอนนี้มันอยู่ที่ไหน!?"
[ครับ ผมจะจัดการสืบหาให้คุณปอร์เช่โดยเร็วที่สุดครับ]
"ต้องด่วนที่สุดครับ!" ปอร์เช่ย้ำเสียงเข้มจัดจนปลายสายสัมผัสได้ถึงรังสีความกดดัน นักสืบหนุ่มลอบกลืนน้ำลายและรีบตอบรับเสียงสั่น
[ครับ ๆ ผมจะรีบจัดการให้ด่วนที่สุดเลยครับ!]
ตื้ด!
นิ้วเรียวยาวกดวางสาย ปอร์เช่พยายามหลับตาลงเพื่อข่มอารมณ์เดือดดาลที่พุ่งพล่านอยู่ภายใน ร่างสูงโปร่งเดินวนเวียนไปมาในห้องทำงานกว้างขวาง ทว่าไม่ว่าจะทำอย่างไรเขาก็ไม่สามารถสลัดความร้อนรุ่มในอกออกไปได้เลย
เขาเป็นห่วงเอย... ห่วงมากจนแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว!
เอยจะกลับไปคบกับมันจริง ๆ อย่างนั้นเหรอ?
เอยยอมโกหกเขาเพราะผู้ชายคนนั้นงั้นเหรอ?
ไม่มีทาง...
เขาไม่เชื่อ! เอยเป็นคนอย่างไร เขารู้จักเธอดีที่สุด!
เพราะความเชื่อมั่นที่มีต่อเอย ทำให้เขาปักใจเชื่อว่าเรื่องนี้ต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลัง และเอยจะไม่มีวันทำร้ายความรู้สึกของเขาแน่!
หัวหิน
เอยขยับกายตื่นขึ้นมาอีกครั้งในช่วงดึก ทันทีที่รู้สึกตัวเธอก็พบว่าตัวเองตกอยู่ในอ้อมกอดของอรรถพล แขนแกร่งพาดรัดเอวบางของเธอเอาไว้แน่น ลมหายใจที่เป่ารดสม่ำเสมอทำให้รู้ว่าชายหนุ่มกำลังหลับสนิท
มือบางจึงค่อย ๆ ยกแขนแกร่งของเขาออกอย่างแผ่วเบาเพื่อไม่ให้เขาตื่น ทว่าทันทีที่ขยับตัว อรรถพลกลับกระชับอ้อมกอดรัดตรึงร่างของเธอให้แนบชิดกับอกอุ่นยิ่งกว่าเดิม
หลับจริงหรือแกล้งกันแน่! เอยแอบค้อนขวับในใจ
เมื่อตระหนักว่าสู้แรงมหาศาลของเขาไม่ไหว หญิงสาวจึงยอมปล่อยเลยตามเลย เธอเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือของตนเองขึ้นมาเช็กดู ทว่านิ้วเรียวกลับต้องชะงักงันเมื่อเห็นหน้าจอที่มืดสนิท
ปิดเครื่องอย่างนั้นเหรอ...
เธอจำไม่เห็นได้ว่าตัวเองปิดโทรศัพท์ไปตอนไหน เอยกดเปิดเครื่องใหม่อีกครั้ง รอเพียงไม่นานหน้าจอก็สว่างวาบขึ้นมา หญิงสาวรีบกดเข้าไปเช็กประวัติการใช้งานในทันที
และสิ่งที่ปรากฏก็ทำให้อุณหภูมิในร่างกายของเธอเย็นเฉียบ... มีรายการโทรออกเป็นเบอร์ของปอร์เช่ และมีการกดรับสายคุยกันยาวนานเกือบสิบนาที!
นี่เธอเบลอยาจนถึงขั้นกดโทรหาปอร์เช่อย่างนั้นเหรอ? เอยขมวดคิ้วงุนงงด้วยความสับสน ทว่าเมื่อหันกลับไปมองใบหน้าคมคายที่แสร้งทำเป็นหลับใหลอยู่ข้างกาย หัวใจของเอยก็พลันดิ่งวูบ เธอรีบเปิดแอปพลิเคชันไลน์และอินสตาแกรมเพื่อตรวจสอบในทันที
"..."
บรรยากาศภายในห้องนอนที่เคยเงียบสงบพลันร้อนระอุขึ้นมาทันตา แสงสว่างจากหน้าจอสะท้อนนัยน์ตาคู่สวยที่สั่นระริกด้วยความโกรธเคือง ทั้งไลน์และไอจีของปอร์เช่ถูกบล็อกจนหมดสิ้น แถมรูปถ่ายชุดว่ายน้ำที่เธอเพิ่งโพสต์ไปก็ถูกลบทิ้งอย่างไร้ร่องรอย!
เขาเผด็จการเกินไปแล้ว! เขาคิดว่าตัวเองมีสิทธิ์อะไรถึงได้กล้ามาล้ำเส้นความเป็นส่วนตัวของเธอขนาดนี้!
"คุณอรรถ! ตื่นขึ้นมาคุยกันให้รู้เรื่องเดี๋ยวนี้!" เอยเค้นเสียงสั่นเครือ พลางระดมแรงทั้งหมดเขย่าร่างสูงที่นอนทำเป็นทองไม่รู้ร้อน
อรรถพลค่อย ๆ ลืมตาขึ้นช้า ๆ แววตาคมกริบนั้นราบเรียบสนิท ไร้ซึ่งร่องรอยของคนเพิ่งตื่นนอน เขามองท่าทางเกรี้ยวกราดของหญิงสาวด้วยสายตาเฉยชา ก่อนจะหยัดยิ้มมุมปากอย่างผู้เหนือกว่าเมื่อเห็นโทรศัพท์มือถือในมือของเธอ
"เสียงดังทำไม... คนจะนอน" อรรถพลแสร้งทำน้ำเสียงเนิบนาบ ยั่วประสาทคนฟัง
"คุณมีสิทธิ์อะไรมาเช็กโทรศัพท์ของเอย! แล้วคุณพูดอะไรกับปอร์เช่ บล็อกเขาทำไม ลบรูปเอยทำไม!?" เอยแผดเสียงใส่หน้าเขาอย่างเหลืออด น้ำตาแห่งความอัดอั้นเริ่มเอ่อคลอเบ้า "คุณมันเผด็จการที่สุด!"
"เผด็จการงั้นเหรอ?"อรรถพลทวนคำ เสียงทุ้มต่ำพร่าแฝงไปด้วยความกดดัน เขาขยับตัวลุกขึ้นนั่งช้า ๆ รังสีความคุกคามแผ่ซ่านจนเอยต้องถอยกรูดหนี "ผมก็แค่บอกความจริงกับมันไปก็แค่นั้น..."
"บะ บอกว่าอะไร!?"
"ก็บอกว่าสถานะระหว่างเอยกับผมในตอนนี้มันลึกซึ้งกันขนาดไหนบอกให้มันตาสว่างว่าผู้หญิงที่มันเฝ้าทะนุถนอม... ตอนนี้กำลังนอนอ้าขาปรนเปรอความใคร่ให้ผมอยู่ที่นี่ไง"
เพี๊ยะ!
ใบหน้าคมคายหันไปตามแรงตบของฝ่ามือบางของเอยเอยสั่นสะท้านไปทั้งตัวด้วยความโกรธจัดและชิงชัง "สารเลว! คุณมันไม่มีหัวใจ คุณจงใจทำลายชีวิตของเอย!"
Latest chapter
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่31 :: เงามืด 1/3
หลายวันต่อมา...วันแต่งงานของนะโมในที่สุด วันที่รอคอยก็มาถึง... งานวิวาห์ของ นะโม ถูกจัดขึ้นอย่างอบอุ่นและงดงามท่ามกลางแสงไฟระยิบระยับที่ถักทอราวกับดวงดาวบนดินเอยดูโดดเด่นสะดุดตาในชุดราตรีสีหวานที่ช่วยขับผิวให้ดูผ่องใสและสง่างาม แม้ว่าการมาร่วมงานครั้งนี้เธอจะอยู่ในสายตาของครามลูกน้องคนสนิทที่อรรถพล ที่ส่งมาคอยคุมเข้มไม่ห่างแต่นั่นก็ไม่อาจทำลายความตั้งใจของเธอที่อยากมาแสดงความยินดีกับเพื่อนรักได้ภายในงาน เอยขยับไปนั่งข้างปอร์เช่ เสียงหัวเราะและบทสนทนาที่พรั่งพรูออกมาทำให้เอยลืมเลือนความทุกข์ใจไปชั่วขณะ เธอปล่อยตัวปล่อยใจไปกับบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยความรักเมื่อพิธีการบนเวทีสิ้นสุดลง ถึงเวลาที่คู่บ่าวสาวจะออกมาต้อนรับแขกเหรื่ออย่างใกล้ชิด เอยปรี่เข้าไปหาเพื่อนรักก่อนจะเก็บภาพความทรงจำร่วมกัน เธอโผเข้ากอดและกระซิบคำยินดีด้วยความซาบซึ้งใจที่เห็นเพื่อนมีความสุ
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่31 :: เงามืด 1/2 NC
เช้าวันใหม่เริ่มต้นด้วยกิจวัตรเดิม ๆ แต่บรรยากาศกลับกรุ่นไปด้วยกลิ่นอายพิศวาสที่ยังไม่จางหาย เอยในชุดนอนซาตินสีหวานตัวเดิมของเมื่อคืนดูเซ็กซี่อย่างเป็นธรรมชาติ ตอนนี้เธอกำลังช่วยอรรถพลแต่งตัวมือบางผูกเนคไทให้กับเขาอย่างคุ้นชิน ทว่าความเย้ายวนและกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของเธอนั้นปลุกปั่นอารมณ์ชายหนุ่มจนเริ่มขาดสติ เขาอดใจไม่ไหวจึงรวบตัวเอยเข้ามากอดจูบนัวเนียเธออย่างเร่าร้อนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่กระจกบานใหญ่สะท้อนภาพชายหญิงที่คลอเคลียจูบกันอย่างเอาเป็นเอาตาย อรรถพลในชุดสูทเนี้ยบกริบดูภูมิฐานและทรงอำนาจ กำลังกักขังร่างบอบบางที่สวมเพียงชุดนอนผ้าซาตินลื่นมือเอาไว้ในอ้อมแขนเขาพลิกกายเธอจนแผ่นหลังนวลเนียนแนบชิดกับอกแกร่งใต้เนื้อผ้าเชิ้ตราคาแพง อรรถพลจ้องมองใบหน้าหวานผ่านกระจกด้วยสายตาเจ้าเล่ห์แพรวพราว"คุณอรรถ... เดี๋ยวเสื้อยับนะคะ" เอยประท้วงเสียงแผ่ว เมื่อเขาพลิกตัวเธอเข้าหากระจกบานใหญ่ ทำให้ตอนนี้คนทั้งสองจ้องสบตากันผ่านเงาสะท้อน
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่31 :: เงามืด 1/1
บทที่31เงามืดภายใต้แสงไฟสลัวที่ส่องสว่างจากหัวเตียง เอยทอดกายลงบนที่นอนนุ่ม เนื้อผ้าซาตินลื่นละเอียดสัมผัสไปกับผิวกายเนียน ร่างบางสั่นสะท้านเล็กน้อยเมื่อรับรู้ได้ถึงฟูกเตียงที่ยุบตัวลงข้างกาย ตามมาด้วยร่างแกร่งที่ค่อย ๆ คืบคลานขึ้นมาคร่อมทับเธอเอาไว้พายุสวาทที่เพิ่งจะสงบลงไปในห้องน้ำ ดูเหมือนจะพร้อมปะทุขึ้นใหม่ได้อย่างง่ายดาย อรรถพลในกางเกงขายาวเพียงตัวเดียวขยับกายขึ้นมาทาบทับร่างบางอีกครั้ง แสงไฟสลัวขับเน้นมัดกล้ามเนื้อกำยำและแผ่รังสีคุกคามที่เต็มไปด้วยแรงปรารถนาอันแรงกล้าชายหนุ่มโน้มตัวลงสำรวจเรือนร่างแสนยั่วยวนภายใต้ชุดนอนซาตินบางเบา ยิ่งได้เห็นผิวขาวจัดตัดกับสีหวานของเนื้อผ้า ความหิวกระหายที่ยังไม่มอดดับก็ยิ่งลุกโชนขึ้นมาอีกเท่าทวีซึ่งเอยไม่ได้ขัดขืน...เธอทำเพียงแค่นอนนิ่ง หลับตาลงช้า ๆ ยอมให้อรรถพลซุกซบใบหน้าลงกับลำคอระหงและสูดดมกลิ่นกายของเธอตามอำเภอใจ ความใกล้ชิดที่ควรจะอบอุ่นกลับกลายเป็นความอึดอัดที่บีบคั้นจนแทบหายใจไม่ออก"คุณอรรถ... เบา ๆ หน่อยค่ะ อื้ออ... อย่าทำรอยเยอะได้ไหม เอยต้องทำงาน"เธอเอ่ยปากขอร้องเบา ๆ เสียงที่หลุดออกมาสั่นพร่าและแผ่วเบาด้วยความรู้สึกเสียวกระส
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่30 :: ช่วยเก็บเธอไว้ข้างกายต่อไป 1/3
เสียงประตูปิดลงพร้อมกับความเหนื่อยล้าที่สะสมมาตลอดทั้งวัน ทว่าภาพเบื้องหน้ากลับทำให้เอยต้องชะงัก ร่างแกร่งของอรรถพลนั่งรออยู่ก่อนแล้ว ท่ามกลางสำรับมื้อเย็นที่จัดวางไว้อย่างประณีตบนโต๊ะอาหาร แสงไฟสลัวขับเน้นใบหน้าคมคายที่ดูนิ่งลึกจนเดาใจไม่ถูกเขาหายไปหลายวัน... วันนี้ได้เวลากลับมาแล้วสินะเอยทรุดตัวลงนั่งฝั่งตรงข้ามโดยไร้ความรู้สึกแปลกใจ เธอจำต้องลอบสังเกตใบหน้าของชายผู้ได้ชื่อว่าเป็นเจ้าชีวิตอย่างเลี่ยงไม่ได้"ว่างเหรอคะ ถึงมาหาเอยได้?" เธอเอ่ยถามเสียงเรียบ พลางหยิบช้อนขึ้นมาทานอาหารตรงหน้าอย่างไม่ใส่ใจนัก"ถ้าไม่ว่าง... คงไม่มาให้เห็นหน้าหรอก" อรรถพลตอบสั้น ๆ น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นราบเรียบ เอยพยักหน้ารับคำอย่างเข้าใจ แล้วลงมือทานอาหารมื้อเย็นไปพร้อมกับเขาด้วยความเคยชิน"แล้วงานเป็นยังไงบ้าง?" อรรถพลเอ่ยถามขึ้นท่ามกลางความเงียบ"ก็ดีค่ะ""ไม่เหนื่อย?"
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่30 :: ช่วยเก็บเธอไว้ข้างกายต่อไป 1/2
คำว่ารักที่เธอเคยพร่ำบอกเขา บัดนี้เขากลับลังเลไม่น้อยว่าความรู้สึกเหล่านั้นของเอยที่มีต่อเขา ตอนนี้มันยังคงหลงเหลืออยู่หรือเปล่า…ในวันที่เธออาจจะก้าวเดินออกไปจากชีวิตเขาได้ทุกเมื่อ กลับกลายเป็นวันที่เขาไม่อยากสูญเสียเธอไปมากที่สุดในทุกวันที่เขาแทบไม่แสดงความรู้สึก ใครจะรู้ว่าเขาโหยหากลิ่นกายหอมกรุ่นและผิวสัมผัสนุ่มละมุนของเอยอยู่ทุกลมหายใจและช่วงหลังมานี้ ลึก ๆ เขาก็เริ่มแคร์ความรู้สึกของเธออยู่ตลอดเวลา ยิ่งเรื่องงานหมั้นของเขาที่ผ่านมา ยิ่งทำให้เขากังวลใจว่าเธอจะรู้สึกอย่างไร... ทั้งที่เขาไม่จำเป็นต้องสนใจใยดีความรู้สึกของของเล่นอย่างเธอเลยด้วยซ้ำ!"ขอบคุณที่เข้าใจเฮียนะจีน" อรรถพลไม่อยากคิดมากเรื่องของเอยอีกเขาเอ่ยขอบคุณจีนที่ยอมให้เขามีโลกอีกใบ เพื่อกลบความคิดบ้า ๆ ในใจ"เพราะจีนเข้าใจเฮียไงคะ เฮียออกจะหล่อ รวย สมาร์ทขนาดนี้ มีผู้หญิงเสนอตัวให้ไม่ขาดสายย่อมเป็นเรื่องปกติ และบางคนก็อาจจะถูกตาต้องใจ ไม่แปลกหรอกค่ะท
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่30 :: ช่วยเก็บเธอไว้ข้างกายต่อไป 1/1
บทที่30ช่วยเก็บเธอไว้ข้างกายต่อไปสามวันต่อมา…ภาพบรรยากาศงานหมั้นที่ดูราวกับเทพนิยายถูกเผยแพร่ไปทั่วสื่อสังคมออนไลน์ ไฮโซหนุ่มเนื้อหอมอย่างอรรถพลบัดนี้มีเจ้าของตัวจริงอย่างเป็นทางการแล้ว... และผู้หญิงที่โชคดีที่สุดคนนั้นคือจีรนาเอยนั่งนิ่งอยู่บนโซฟากลางวิลล่าหลังใหญ่ ดวงตาคู่สวยจับจ้องหน้าจอทีวีที่กำลังฉายภาพบทสัมภาษณ์ของว่าที่บ่าวสาวทั้งรอยยิ้ม คำพูดหวานหู และสายตาที่พวกเขาแลกเปลี่ยนกัน มันช่างดูเหมาะสมกันจนหัวใจของคนที่มองอยู่นิ่ง ๆ ถึงกับชาวาบถามว่าเจ็บไหม... เอยตอบตัวเองได้ทันทีว่าเธอเจ็บจนแทบจะหายใจไม่ออกแต่ในความเจ็บปวดนั้น กลับมีความจริงที่คอยเตือนสติเธอเสมอว่าเธอไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเรียกร้องอะไร มือบางตัดสินใจหยิบรีโมตขึ้นมาปิดหน้าจอภาพนั้นให้ดับวูบลง เธอไม่อยากเห็นภาพเหล่านั้นอีก
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่8 :: คนที่เฝ้ารอ 1/1
บทที่8คนที่เฝ้ารอเช้าวันต่อมา...เอยตื่นขึ้นมาช่วยยายทำขนมไทยและข้าวต้มมัดตั้งแต่ตีสี่ เพื่อให้ทันใส่บาตรในช่วงเจ็ดโมงเช้า และเริ่มเปิดร้านให้นักท่องเที่ยวเข้ามาซื้อของแต่เช้าตรู่ ร้านของยายเป็นร้านขายของฝากเล็ก ๆ ต่อไปเธอคิดว่าจะทำพวกเครื่องประดับขายด้วยในช่วงที่เธออยู่ที่นี่"ขอบคุณนะคะ วันหน้า
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่7 :: ความคิดถึง 1/3
อรรถพลลืมตาขึ้นอีกครั้ง มือหนาล้วงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดดูแอปพลิเคชันอินสตาแกรม นิ้วเรียวไถฟีดไปเรื่อยๆ จนกระทั่งกดเข้าไปในหน้าโปรไฟล์ของเอย แต่มันกลับไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ จนเขาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า...โทรศัพท์ของเอยอยู่กับเขา!ในวันที่เขาสั่งรื้อสวนกุหลาบของเธอ เอยกลัวว่าเขาจะเข้าใจผิด คิดว่า
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่7 :: ความคิดถึง 1/2
อัคคีหัวเราะเบา ๆ "อย่างน้อยตาอรรถก็จะเป็นฝั่งเป็นฝาก่อนน้อง ๆแล้ว ฝันได้อุ้มหลานแน่นอน ปล่อยเจ้าสองคนนี้ใช้ชีวิตไปก่อนเถอะ เพิ่งอายุยี่สิบแปดกันเอง" อัคคีเข้าใจลูกๆ ดีกว่าพาฝัน แน่นอนเพราะเขาเป็นผู้ชายเหตุใดจะไม่รู้เหตุผลหลัก ๆ ของเด็ก ๆ ที่ยังอยากโสดกัน"โธ่ อายุยี่สิบแปดแล้วนะคะไม่เด็กแล้วนะลูก ๆ
เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก] บทที่7 :: ความคิดถึง 1/1
บทที่7ความคิดถึงทางด้านอรรถพลยังคงใช้ชีวิตตามปกติตามแบบฉบับของเขา หลังจากที่พาจีรนาไปพบบิดา มารดามาแล้ว วันนี้เขาก็มีนัดรวมตัวกับสมาชิกในครอบครัวตามคำสั่งของมารดา"ถึงแล้วครับนาย" ครามเอ่ยขึ้นเมื่อรถยุโรปคันหรูจอดสนิทลงที่หน้าโรงแรมหรูในเครือ 'สุริยาเดชสกุลกรุ๊ป'"อืม" อรรถพลกระชับสาบเสื้อสูทให้เ
You May Also Like
สลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด
กิตติรวิชญ์74.6K viewsน้องเมียเอามัน
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.3M viewsคุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย729.5K viewsรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด323.2K viewsComeback เมื่อรักหวนคืน | ซันxกรีน
พิชา - Phicha194 viewsCHASE ME, KEEPER — ถ้าจับฉันได้ ก็ลองดู
g.ghostflying82 viewsลูกสาวเพื่อน
Sadistic_X147 viewsAvenge แผนแค้นทวงคืน
SUNISAYOK202 views
