جميع فصول : الفصل -الفصل 35

 หลายวันต่อมา...เอยได้รับคัดเลือกให้เป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์คนใหม่ของสายการบินชาร์นแอร์เวย์ วันนี้เธอมีนัดถ่ายทำวิดีโอโปรโมตและถ่ายภาพนิ่งตั้งแต่เช้าตรู่ โดยมีปอร์เช่และนะโมตามมาคุมที่กองถ่ายด้วย"ไม่เหนื่อยบ้างหรือไง ตามรับตามส่งตามเฝ้าเป็นไข่ในหินขนาดนี้น่ะ!" นะโมเอ่ยหยอกเย้าปอร์เช่ที่ตามติดเอยไม่ห่าง"นี่มันก็งานของฉันไหมล่ะ ฉันก็แค่มาดูความเรียบร้อย" ปอร์เช่ตอบพลางทอดสายตามองเอยที่กำลังทำงานอยู่หน้ากล้องด้วยสายตาชื่นชม"จ้า... ดีใจแทนยัยเอยจริง ๆ ที่มีเจ้านายเป็นเพื่อนสนิทแบบนี้" นะโมประชดแกมหยอก ทำให้ปอร์เช่ไหวไหล่อย่างไม่ยี่หระ"ถ้าเธอดูแลเอยดี ฉันจะตบโบนัสเพิ่มให้ด้วยเอาไหมล่ะ" นะโมถึงกับตาโตเมื่อได้ยินข้อเสนอ"เจ้านายสุดหล่อของฉาน ใจดีที่สุดในโลกเลยค่ะ!" นะโมรีบประจบเสียงหวานจนปอร์เช่ต้องแกล้งกระซิบ "พี่รามเขาเลี้ยงยัยคนขี้งกอย่างเธอไม่ไหวแล้

เช้าวันรุ่งขึ้น...กลิ่นหอมกรุ่นของอาหารโชยมาจากในครัว ปอร์เช่สวมบทบาทเป็นเชฟหนุ่ม เขาลงมือทำมื้อเช้าให้สองสาวอย่างตั้งใจ เอยเดินออกมาที่โต๊ะอาหารเป็นคนแรก ในขณะที่นะโมยังคงจัดการตัวเองไม่เสร็จ ทำให้เอยได้มีเวลาอยู่พูดคุยกับปอร์เช่เพียงลำพัง"ปอร์ทำอะไรทานอ่ะวันนี้?" เอยเอ่ยถามพลางเดินเข้าไปใกล้ปอร์เช่ที่กำลังง่วนอยู่หน้าเตา"ข้าวต้มกุ้งกับสลัดกุ้งครับ""เอยไม่คิดว่าปอร์จะทำอาหารเป็นด้วย" เอยพูดออกมาอย่างเย้าหยอก พรางทำสีหน้าไม่อยากจะเชื่อไปด้วย"ต้องเป็นสิ ยิ่งตอนนี้มีเอย ปอร์ยิ่งต้องหัดทำบ่อย ๆ จะได้ทำมื้อเช้ามื้อเย็นให้เอยทานได้ทุกวันไง""ใจเย็น ๆ" เอยตอบยิ้ม ๆ ไม่คิดว่าปอร์เช่จะจีบเก่งและรุกหนักขนาดนี้"ช่วงนี้ต้องรีบทำคะแนนไง เป็นไง... พอจะสอบผ่านเป็นพ่อบ้านของเอยได้ไหม?" ปอร์เช่ถามกลับด้วยสายตาพราวเสน่ห์ แววตาคมกริบยิ้มจนตาหยีส่งมาให้เอย

บทที่12ไปเลิกกับมันซะทันทีที่แผ่นหลังบางของเอยหายลับเข้าไปในหัวมุมทางเดิน อรรถพลที่ยืนนิ่งเพียงครู่ก็เริ่มขยับกาย กลิ่นอายของความเย็นชาและอำนาจแผ่ซ่านจนพนักงานที่เดินผ่านต้องพากันก้มหน้าหลบตาด้วยความเกรงขามหากทว่าตอนนี้เขาไม่คิดสนใจใครหน้าไหนทั้งนั้น เป้าหมายเดียวในสายตาคือผู้หญิงที่กล้าเดินหนีเขาไปราวกับเห็นเขาเป็นสิ่งไม่ดีที่ต้องหลีกเลี่ยงให้ได้!เหอะ!ที่ผ่านมาเขาพลิกแผ่นดินตามหาเธอตั้งนาน ไม่คิดว่าพอจะได้เจอกัน ก็ดันเจอกันง่าย ๆ แบบนี้!อรรถพลลืมจีรนาไปชั่วขณะ และในตอนที่กำลังจะสาวเท้าตามเอยไปนั้น เสียงหวานของจีรนาก็ดังขึ้นรั้งเขาเอาไว้เสียก่อน"เฮียอรรถจะไปไหนคะ?" จีรนาก้าวเข้ามาคล้องแขนชายหนุ่มเอาไว้แน่น ทั้งที่เธอนั่งรอเขาอยู่ตรงนี้ แต่เขากลับทำท่าจะเดินไปอีกทาง สายตาของอรรถพลที่มองตามผู้หญิงคนนั้นไปอย่างไม่ลดละ ทำให้จีรนาแอบติดใจสงสัยอยู่ไม่น้อย "รู้จักกันเหรอคะ?""ครับ... อ๋อ ก็พอรู้จักครับ" อรรถพลปรับน้ำเสียงให้ราบเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ "เธอเคยเป็นนักแสดงในสังกัดช่องของเฮียน่ะ ไม่เห็นหน้ามานานเลยมองให้แน่ใจว่าใช่คนเดียวกันไหม""อ๋อ ค่ะ... ไม่ใช่หนึ่งในสาว ๆ ของเฮียก็ดี