บททั้งหมดของ เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก]: บทที่ 71 - บทที่ 80

 ภายในวิลล่าที่เงียบงันจนได้ยินเสียงลมหายใจ อรรถพลนั่งรอเอยอยู่บนโซฟาตัวยาว รังสีอำนาจที่แผ่ออกมานั้นกดดันจนน่าขนลุก เงาของเขาที่ทอดลงบนพื้นดูเคร่งขรึมและน่าเกรงขามราวกับพญามัจจุราช เอยที่เพิ่งก้าวเท้าเข้ามาถึงกับชะงักงัน เมื่อสบเข้ากับสายตาคมกริบที่จับจ้องมาที่เธออย่างไม่วางตา"มานี่"น้ำเสียงทรงอำนาจเอ่ยเรียบ ๆ ทว่าก้องกังวานและทรงพลัง เอยเม้มริมฝีปากแน่นจนห้อเลือด เธอพยายามสะกดกลั้นความกลัวก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไปหาเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้"อ๊ะ!"ข้อมือบางถูกกระชากเพียงเบา ๆ ร่างทั้งร่างก็เสียหลักไถลลงไปกองอยู่บนตักกว้าง อรรถพลวาดวงแขนรัดเอวคอดไว้แน่นจนร่างกายแทบจะหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกัน"ใครมาส่ง?" เขาถามชิดใบหู ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดจนเอยขนลุก จมูกโด่งสันซุกไซ้คลอเคลียอยู่ที่ซอกคอขาวผ่อง สูดกลิ่นกายหอมกรุ่นเพื่อพิสูจน์ว่ามีกลิ่นอายของชายอื่นปะปนมาด้วยหรือไม่"ปอร์

"อีกรอบเดียวพอ...นะคะ เอยเหนื่อยแล้ว" เอยเอ่ยขอเสียงแผ่ว พยายามต่อรองเป็นครั้งสุดท้าย"หึ... ถือว่าเมื่อคืนเอยทำได้ดี ผมจะยกโทษให้ และจะทำตามที่เอยต้องการ""ขอบคุณค่ะ..." เอยถอนใจอย่างโล่งอก ก่อนจะย้ำเตือนสิ่งที่เธอเป็นกังวลที่สุด "ขอแค่คุณไม่ไปยุ่งกับปอร์เช่ก็พอ""ห่วงมันจริงนะ!"อารมณ์ที่เกือบจะสงบกลับปะทุขึ้นอีกครั้งเมื่อชื่อของปอร์เช่หลุดออกมาจากปากเธอ อรรถพลขบกรามแน่นด้วยความไม่สบอารมณ์"ปอร์เป็นเพื่อนที่เอยรัก... ถ้าคุณแตะต้องเขา เอยจะเกลียดคุณ!""รักกันมากสินะ! หึ... อย่าลืมสิว่าตอนนี้เธออยู่ใต้ร่างใคร และกำลังอ้าขาให้ใครเอาอยู่!" เขาตวาดกลับพร้อมกับโหมกระแทกสะโพกเข้าใส่จนเอยจุก"อื้อ! อะ... อึก... พะ... พอ... เอยจุก...""ผิดเองที่พูดไม่เข้าหู!"ปึก! ปึก! ปึก!อรรถพลระบายความหึงหวง

บทที่29ปั่นประสาท หัวใจของจีรนากระตุกวูบ เธอหลงลืมไปเสียสนิทว่าป๊าของเธอเชิญแขกจากทุกตระกูลใหญ่ และตระกูลชาร์นเจ้าของสายการบินยักษ์ใหญ่ย่อมติดโผอยู่ในนั้นด้วยแค่เธอไม่คาดคิดเลยว่าเขาจะกล้าปรากฏตัว... และยิ่งไม่คิดว่าเขาจะเดินตรงดิ่งมาหาเธอและอรรถพลด้วยท่าทีคุกคามเช่นนี้!เขาคิดจะทำอะไรกันแน่!?จีรนายืนตัวแข็งทื่อจนอรรถพลสังเกตเห็นความผิดปกติ ชายหนุ่มละสายตาจากน้องชายทั้งสองแล้วมองตามสายตาของคู่หมั้นไป จนกระทั่งปะทะเข้ากับร่างสูงของปอร์เช่...เพื่อนสนิทที่เอยมักกางปีกปกป้องเสมอมาบรรยากาศรอบข้างพลันเย็นเยียบลงทันทีเมื่ออรรถพลจ้องมองผู้มาเยือนด้วยแววตาเคร่งขรึมและกร้าวระด้าง"สวัสดีครับจีน... คุณอรรถพล" ปอร์เช่กระตุกยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตา แววตาของเขาฉายชัดถึงความชิงชังที่อยากจะ

"ไอ้ปอร์! แกทำอะไรน้องวะ!" เสียงเข้มจากอีกฝั่งดังขึ้น เรียกสติปอร์เช่ให้ผละมือออก เขาถอยออกมาเพียงก้าวเมื่อปอนด์พี่ชายคนโตเดินเข้ามาถึง"มึงทำอะไร? หวงก้างเหรอ?" ปอนด์ถามอย่างไม่พอใจ เขาพอจะรู้เรื่องความสัมพันธ์เก่าของทั้งคู่ดี"หวง?" ปอร์เช่หรี่ตามองจีรนาอย่างเย้ยหยัน "ผู้หญิงร้ายกาจแบบนี้ ผมหวงไม่ลงหรอกครับ" แววตาดุดันมองเธออย่างรังเกียจก่อนจะเอ่ยเสียงเหี้ยม"ฉันขอเตือนไว้ตรงนี้ ใครที่กล้าทำร้ายเอยแม้แต่ปลายก้อย ฉันจะไม่ละเว้นมันไว้สักคน และจะทำให้คนที่ทำเอยเจ็บ ต้องเจ็บยิ่งกว่าเป็นร้อยเท่า!" ปอร์เช่ประกาศสงครามกับจีรนาอย่างชัดเจน"ดูแลคู่หมั้นตัวเองให้ดี และเลิกคิดที่จะใช้เอยมาทำร้ายฉัน ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันไม่เตือน!"จีรนาฝืนยิ้มร้ายสู้ "ห้ามคุณเอยก่อนเถอะค่ะ เพราะดูท่าทางเธอก็เต็มใจจะถวายตัวใส่พานให้เฮียอรรถอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน!""จีน!!! อย่าดูถูกเอย!""ถ้าเขาไม่

คำว่ารักที่เธอเคยพร่ำบอกเขา บัดนี้เขากลับลังเลไม่น้อยว่าความรู้สึกเหล่านั้นของเอยที่มีต่อเขา ตอนนี้มันยังคงหลงเหลืออยู่หรือเปล่า…ในวันที่เธออาจจะก้าวเดินออกไปจากชีวิตเขาได้ทุกเมื่อ กลับกลายเป็นวันที่เขาไม่อยากสูญเสียเธอไปมากที่สุดในทุกวันที่เขาแทบไม่แสดงความรู้สึก ใครจะรู้ว่าเขาโหยหากลิ่นกายหอมกรุ่นและผิวสัมผัสนุ่มละมุนของเอยอยู่ทุกลมหายใจและช่วงหลังมานี้ ลึก ๆ เขาก็เริ่มแคร์ความรู้สึกของเธออยู่ตลอดเวลา ยิ่งเรื่องงานหมั้นของเขาที่ผ่านมา ยิ่งทำให้เขากังวลใจว่าเธอจะรู้สึกอย่างไร... ทั้งที่เขาไม่จำเป็นต้องสนใจใยดีความรู้สึกของของเล่นอย่างเธอเลยด้วยซ้ำ!"ขอบคุณที่เข้าใจเฮียนะจีน" อรรถพลไม่อยากคิดมากเรื่องของเอยอีกเขาเอ่ยขอบคุณจีนที่ยอมให้เขามีโลกอีกใบ เพื่อกลบความคิดบ้า ๆ ในใจ"เพราะจีนเข้าใจเฮียไงคะ เฮียออกจะหล่อ รวย สมาร์ทขนาดนี้ มีผู้หญิงเสนอตัวให้ไม่ขาดสายย่อมเป็นเรื่องปกติ และบางคนก็อาจจะถูกตาต้องใจ ไม่แปลกหรอกค่ะท