Semua Bab เล่ห์รักมายาลวง[SETเล่ห์รัก]: Bab 41 - Bab 50

67 Bab

บทที่ 15 เดินเข้าสู่กรง 1/1

บทที่ 15เดินเข้าสู่กรง ความโกรธปะทุขึ้นในใจ ทันทีที่เขาปฏิเสธ เธอก็วิ่งแจ้นไปเปิดตัวกับคนใหม่ประชดกันเลยอย่างนั้นเหรอ? ปากการาคาแพงในมือถูกเหวี่ยงลงบนโต๊ะทำงานอย่างไม่ไยดี อรรถพลขบกรามจนเป็นสันนูน ดวงตาวาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะที่ฉุดไม่อยู่กล้าให้สัมภาษณ์ท้าทายกันขนาดนี้ คงคิดว่าไม่มีเขา เธอก็หาใหม่ได้ดีกว่าสินะ! หึ! สัมภาษณ์ออกสื่อแบบนี้กะจะให้เขาเห็นแล้วร้อนรนล่ะสิ!"เหอะ! ก็ได้เอย... เธอชนะ!"อรรถพลพึมพำลอดไรฟัน กำแพงความเฉยชาที่เขาพยายามสร้างขึ้นเพื่อปิดกั้นความสนใจในตัวเธอ บัดนี้พังทลายลงอย่างไม่เหลือชิ้นดี ในวินาทีนี้เขารู้เพียงอย่างเดียว... เขาต้องการของเล่นของเขากลับคืนมา!เขาไม่มีวันปล่อยให้เอยเป็นของใครหน้าไหนทั้งนั้น และเขาจะไม่มีวันยอมแพ้ต่อเกมนี้ด้วย เขาจะช่วงชิงของที่เคยเป็นของเขากลับคืนมา แม้สถานะที่จะมอบให้หลังจากนี้ เธอจะไม่เต็มใจยินยอมรับมันก็ตาม เขาจะทำให้เอยสยบอยู่แทบเท้า ไม่ว่า
Baca selengkapnya

บทที่ 15 เดินเข้าสู่กรง 1/2

เอยส่ายหน้าไปมาขำ ๆ กับการจิกกัดกันของเพื่อน แต่เธอก็โล่งใจที่ปอร์เช่ยอมเชื่อฟังอย่างว่าง่าย "ถ้างานเสร็จเอยก็ไม่ว่าอะไรหรอก แต่ถ้าปอร์จะตามไปแล้วโกหกเอย เอยจะโกรธจริงๆ นะ" เอยแกล้งขู่ทีเล่นทีจริง จนปอร์เช่ต้องยิ้มแห้งเมื่อโดนดักคอ"คร้าบบ ปอร์ไม่มีวันโกหกเอยหรอกน่า""เหม็นความรัก!" นะโมหยอกแซว เอยยิ้มหัวเราะคิกคัก และในค่ำคืนนั้นทั้งสามคนก็นั่งพูดคุยเรื่องสัพเพเหระกันอย่างสนุกสนานก่อนจะแยกย้ายกันเข้านอนตามปกติ"ฝันดีนะที่รัก" ปอร์เช่ชะโงกหน้าออกมาจากประตูอีกห้อง เพราะอยากบอกฝันดีเอยอีกครั้ง"ฝันดีจ้ะ" เอยส่งยิ้มบาง ๆ กลับไป"อย่าลืมฝันถึงปอร์ด้วยนะ""อืม เอยจะฝันถึงปอร์... ถ้าเอยฝันอะนะ" หญิงสาวเย้าแหย่กลับไป"โธ่... ช่างเถอะ ยังไงขอแค่ในฝันของเอยมีปอร์ก็พอ""พอเลย เข้านอนได้แล้ว พรุ่งนี้เอยมีงานเช้า""คร้าบ" เอยยิ้มด้วยความขัดเขิน ใบหน้าที่ขึ้นสีระเรื่อทำให้ปอร์เช่รู้สึกดีมาก แม้เอยจะไม่แสดงออกมากมาย ทว่าดวงหน้าหวานที่แดงฉ่ำเพราะโดนเขาหยอกเย้าแบบนี้ก็ดีมากพอแล้วจริง ๆเอยกลับเข้ามาในห้องนอนอีกครั้ง ทว่าเมื่อต้อง
Baca selengkapnya

บทที่16 เดินเข้าสู่กรง 1/1

บทที่16เดินเข้าสู่กรงแกร๊ก!สิ้นเสียงบานประตูที่ปิดลงเบา ๆ ความเงียบสงบภายในห้องพักก็กลับมาอีกครั้ง ทิ้งไว้เพียงความตื่นเต้นลึก ๆ ในใจของเอยสำหรับการกลับมาทำงานในวงการบันเทิงอีกครั้ง แม้ในใจจะยังไม่ค่อยมั่นใจในฝีมือของตัวเองอยู่บ้าง ทว่าเธอก็สัญญากับตัวเองไว้แล้วว่าจะทำมันออกมาให้ดีที่สุด!"แก! มันสวย มันจึ้งมาก!" นะโมที่เปิดประตูระเบียงออกไปยืนรับลมด้านนอก ตะโกนเรียกเพื่อนรักให้รีบตามออกมาเอยเดินตามออกไปมองบรรยากาศรอบ ๆ แล้วก็ต้องเห็นด้วยกับนะโม ที่นี่สวยงามและสงบเงียบเกินกว่าที่คิดไว้มากจริงๆ"ไว้ว่าง ๆ ฉันจะชวนพี่รามมาพักที่นี่บ้างดีกว่า""จ้ะ ยังไงก็หาเวลาว่างให้ตัวเองบ้างก็ดี อย่ารับงานให้เอยเยอะจนไม่มีเวลาไปเที่ยวกับพี่รามเขาล่ะ" เอยเอ่ยเตือนเพื่อนด้วยความเป็นห่วง สำหรับเธอแล้ว การรับงานหนักถือเป็นเรื่องสบาย ๆ ทว่าสำหรับนะโมที่มีคนข้างกายแล้ว การแบ่งเวลาให้ความรักก็เป็นเรื่องสำคัญไม่แพ้กัน"รู้แล้วจ้ะ" นะโมตอบรับอย่างร่าเริงเอยยิ้มบาง ๆ ก่อนจะยืนกอดอกทอดสายตามองทะเลสีครามสวย เสียงคลื่นที่สาดซัดเข้าหาฝั่งช่วยชโลมจิตใจให้เธอรู้สึกเบาสบายอย่างบอกไม่ถูก"แต่น แตน แต๊น~"เสียงของ
Baca selengkapnya

บทที่16 เดินเข้าสู่กรง 1/2

เอยรีบเปลี่ยนโหมดเป็นนางแบบมือโปร เธอขยับไปยืนพิงโขดหินใหญ่ ปล่อยให้สายลมทะเลพัดผมสลวยปลิวไสว บิดเอวโชว์ส่วนโค้งเว้าอย่างมั่นใจตามประสบการณ์ที่เคยผ่านมา แสงสีทองที่ฉาบไล้ผิวจนดูนวลตาทำให้เอยสวยสะพรั่งจนนะโมรัวชัตเตอร์ไม่หยุด"เออ! มุมนี้แหละเอย สวยมาก เพื่อนฉันสวยที่สุดในหาดแล้ว! (ก็เพราะมีกันอยู่แค่สองคนน่ะนะ) "ทั้งคู่สลับกันถ่าย ผลัดกันโพสต์ มีทั้งท่าสวยสง่าและท่ารั่ว ๆ บางรูปนะโมถึงกับต้องลงไปนอนหมอบกับพื้นทรายเพื่อให้ได้มุมที่เอยพอใจ พอได้รูปที่ถูกใจเอยก็รีบวิ่งมาเช็กภาพทันที"สวยมาก! ฝีมือแกนี่มันที่สุดเลย!""แน่นอนจ้ะ แกเองก็ต้องถ่ายให้ฉันสวย ๆ ด้วยนะ" นะโมสวนกลับ เอยจึงพยักหน้าตกลงอย่างไวเสียงหัวเราะของสองสาวดังแข่งกับเสียงคลื่น ความเป็นส่วนตัวของรีสอร์ตทำให้พวกเธอได้เป็นตัวของตัวเองอย่างเต็มที่ ปลดปล่อยความเครียดและความไม่สบายใจที่ได้เจออรรถพลวันก่อนทิ้งลงทะเลไปให้หมด"ฮ่า ๆ ๆ ๆ วันนี้ฉันมีความสุขมากเลยแก"เมื่อความสนุกสิ้นสุดลงพร้อมแสงอาทิตย์ที่เริ่มลาลับขอบฟ้า สองสาวที่เปียกปอนไปทั้งตัวจากการเล่นน้ำและถ่ายรูปก็พากันเดินกลั
Baca selengkapnya

บทที่ 17 ซวยซ้ำซวยซ้อน 1/1

บทที่ 17ซวยซ้ำซวยซ้อนเช้าวันถัดมา...บรรยากาศการทำงานเริ่มต้นขึ้นด้วยความคึกคัก เอยและนะโมเดินทางมายังสถานที่ถ่ายทำโดยมีเอริสคอยให้การต้อนรับและนำทางไปยังห้องแต่งตัวอย่างเป็นกันเอง"เป็นยังไงบ้างคะน้องเอยน้องโม เมื่อคืนพักผ่อนกันเต็มอิ่มไหมเอ่ย?" เอริสเอ่ยทักทายพลางตรวจเช็กตารางงานในแท็บเล็ต"เต็มอิ่มมากค่ะพี่เอ รีสอร์ตสวยจนเอยไม่อยากลุกจากเตียงเลย" เอยตอบยิ้ม ๆ ขณะที่ช่างทำผมกำลังจัดการกับเส้นผมสลวยของเธอ"โอเคค่ะ น้องเอยชอบก็ดีแล้ว ส่วนชุดวันนี้ของน้องเอยจะเป็นทูพีซสีขาวมุกนะ แต่พี่เตรียมผ้าคลุมซีทรูผูกเอวไว้ให้ จะได้ดูแพงและเซ็กซี่แบบละมุนตา ไม่ต้องกลัวว่าจะโป๊เกินไปนะคะ""เอยเชื่อใจพี่เอริสค่ะ ชุดสวยมากจริงๆ" เอยมองชุดที่แขวนอยู่แล้วคลี่ยิ้มออกมาอย่างมั่นใจเมื่อแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย เอยก็ก้าวลงไปยังหาดทรายขาวเพื่อเริ่มการถ่ายทำทันที ท่ามกลางแสงแดดอ่อน ๆ การถ่ายทำดำเนินไปอย่างราบรื่น หญิงสาวโพสต์ท่าได้อย่างเป็นธรรมชาติจนเอริสและทีมงานต่างออกปากชมไม่ขาดสาย"โอเคครับ พักกองก่อนนะครับ" ช่างภาพหนุ่มเอ่ยขึ้นเมื่อได้ภาพที่พึงพอใจของเซตนี้แล้ว "คุณเอยโพสต์ดีมากเลยครับ"เอริสยิ้มหวานทัน
Baca selengkapnya

บทที่ 17 ซวยซ้ำซวยซ้อน 1/2

มือหนาปลดกระดุมคอเสื้อออกอย่างลวก ๆ เพื่อไล่ความร้อนรุ่มในใจ กระทั่งเอริสซึ่งกำลังคุมงานอยู่สังเกตเห็นชายหนุ่มจึงรีบวางมือจากมอนิเตอร์แล้วเดินเข้าไปทักทายอรรถพลด้วยรอยยิ้มประจบประแจงทันที"สวัสดีค่ะคุณอรรถ ไม่คิดว่าคุณอรรถจะเข้ากองด้วย" อันที่จริง อรรถพลไม่จำเป็นต้องบากหน้าจากกรุงเทพฯ มาถึงหัวหินด้วยซ้ำ เพราะเขาเป็นเพียงหุ้นส่วนใหญ่ คนที่ควรมาคุมกองควรจะเป็น'อันดา'บอสของเธอมากกว่า"ครับ..." เสียงทุ้มต่ำตอบเรียบเฉย ทว่าสายตาคมกริบยังคงตรึงแน่นอยู่ที่ร่างของเอยซึ่งกำลังสะบัดผ้าคลุมซีทรูรับลมทะเล "ผมมีงานที่นี่พอดี เห็นว่าผลิตภัณฑ์ของอันดามาถ่ายทำที่รีสอร์ตผมเลยแวะมาดู... ทำงานกันต่อไปเถอะครับ ผมแค่อยากมาดูเท่านั้น""คะ... ค่ะ งั้นตามสบายเลยนะคะคุณอรรถ" เอริสตอบรับอย่างเกร็ง ๆ มันเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อเกินไปที่ประธานสุดโหดและเข้าถึงยากอย่างอรรถพลจะลงมาตรวจงานด้วยตัวเองแบบนี้!การถ่ายทำดำเนินต่อไปอีกครู่ใหญ่ท่ามกลางความอึดอัดที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวอรรถพล กระทั่งเสียงของเอริสตะโกนสั่งเลิกกองเอยจึงลอบถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก ทว่าความโล่งใจนั้นกลับอยู่ได
Baca selengkapnya

บทที่ 18 ตกหลุมพราง 1/1

บทที่ 18ตกหลุมพราง "แล้วแกไปทำอะไรให้เขา เขาถึงได้ตามมาหาเรื่องแกขนาดนี้" นะโมกอดอกถามอย่างดุดัน ทว่าแววตากลับเต็มไปด้วยความห่วงใย เอยขบเม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะก้มหน้าน้ำตาซึม"อาจจะเรื่องที่เอยขายรถขายบ้าน... หรือไม่ก็เรื่องที่เอยตบเขาที่สปาวันนั้น""ตบเลยเหรอ! นั่นมันคุณอรรถพลเลยนะเอย!" นะโมเบิกตากว้างอย่างช็อกจัด ผู้ชายที่ดูทรงอำนาจน่าเกรงขาม ร่างกายสูงใหญ่แถมยังแผ่รังสีน่ากลัวขนาดนั้นกลับโดนยัยเอยตบหน้า "มิน่าล่ะ... ถึงได้แค้นฝังหุ่นขนาดนี้" นะโมเริ่มเข้าใจแจ่มแจ้งแล้วว่าทำไมอรรถพลถึงได้จงใจพูดจาข่มขวัญและแสดงท่าทีคุกคามเอยต่อหน้าคนอื่นในกองถ่าย"ก็เขาดูถูกเอยก่อน เอยเลยเผลอมือไวตบเขาไป... แถมเขายังดูถูกปอร์เช่ ไล่ให้เอยไปบอกเลิกกับปอร์เช่อีก ใครจะไปยอมล่ะ""โห... ถึงขั้นสั่งให้เลิกเลยเหรอ ถ้าเขาไม่เทแกและกำลังจะหมั้นนะ ฉันนึกว่าอาการของหมาหวงก้างนะเนี่ย!""หึ... เรื่องหวงน่ะตัดไปได้เลยโม เขาคงเกลียดเอยเข้าไส้มากกว่า
Baca selengkapnya

บทที่ 18 ตกหลุมพราง 1/2

ครามเดินนำมาส่งเพียงแค่หน้าประตูบานคู่ขนาดใหญ่ ก่อนจะก้มศีรษะให้แล้วปลีกตัวออกไป ทิ้งให้เธอเผชิญหน้ากับความมืดสลัวภายในเพียงลำพังเอยเปิดประตูเข้ามาในห้องโถง ซึ่งมีระเบียงกว้างเปิดรับลมทะเลด้านนอก ร่างสูงใหญ่ในชุดคลุมผ้าไหมสีเข้มกำลังยืนทอดสายตามองออกไปที่ความมืดมิดของผืนน้ำยามพรบค่ำ ในมือของเขาถือแก้วคริสตัลที่มีสีน้ำอำพันเข้มสั่นไหวสะท้อนแสงไฟวิบวับ"มาเร็วกว่าที่คิด... นึกว่าจะเล่นตัวจนต้องให้คนของผมพังประตูเข้าไป แล้วลากตัวเอยออกมาให้เรื่องมันบานปลายเสียอีก" เสียงทุ้มต่ำราบเรียบดังขึ้น โดยที่เจ้าของร่างสูงนั้นไม่ได้หันกลับมามองเธอเลยสักนิดเอยยืนนิ่งอยู่กลางห้อง สองมือประสานกันแน่นเพื่อปกปิดอาการสั่นเทาที่เริ่มลามไปทั่วร่าง "เอยมาตามที่คุณต้องการแล้วค่ะ ไหนล่ะคะดินเนอร์?"อรรถพลหมุนกายกลับมาอย่างเชื่องช้า แสงไฟสีสลัวตกกระทบบนใบหน้าคมเข้มที่บัดนี้ดูดุดันและเย็นชาจนน่ากลัว เขาสาวเท้าสืบเข้ามาหาเธออย่างคุกคามจนเอยต้องก้าวถอยหลังหนีโดยอัตโนมัติ"คุณอรรถ!" เอยอุทานเรียกชื่อเขาเสียงดังด้วยความตกใจกับการจู่โจมอันรวดเร็ว เมื่อมือหนาคว้าเอวบางเอาไว้ได้แ
Baca selengkapnya

บทที่ 19 พ่ายแพ้ทุกสิ่ง 1/1

บทที่ 19พ่ายแพ้ทุกสิ่ง"..." ในเวลานี้เอยยอมรับว่าเธอหวาดกลัวเขามาก กลัวจนไม่กล้าสบตาและไม่กล้าเอ่ยคำใด ๆ ออกมาอีก"คิดให้ดีก่อนตอบ ไม่งั้นอย่าหาว่าผมใจร้ายกับเอย!" เอยกัดริมฝีปากตัวเองจนห้อเลือด แววตาเต็มไปด้วยความโกรธเคืองและตัดพ้อ เธอไม่มีกำลังพอที่จะทำอะไรเขาได้เลย"ปล่อยเอย..." เธอทำได้เพียงร้องขอเขาโดยเลี่ยงที่จะตอบคำถาม"ไม่ตอบงั้นเหรอ? งั้นคืนนี้... ผมจะช่วยสงเคราะห์ทบทวนความจำให้เอยเอง ว่าเจ้าของที่แท้จริงของเอยคือใคร! ใครที่ได้เป็นผู้ชายคนแรกของเอย""คุณอรรถ!""และตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เอยจะไม่มีวันหนีผมพ้น ไม่ว่าจะอยู่ที่นี่ หรือที่ไหนบนโลกใบนี้! ผมจะขังเอยไว้ข้างกายแบบนี้ตลอดไป! ไม่ว่าเอยจะยินยอมหรือไม่ยินยอมก็ตาม""...!"ท่ามกลางเสียงคลื่นลมทะเลยามค่ำคืนที่ซัดสาดเข้าหาโขดหินอย่างบ้าคลั่งด้านนอก ไม่ต่างกับหัวใจของเธอที่เต้นรัวระริกราวกับกลองรบ เธอรู้ดีว่าคำขู่ของอรรถพลไม่ใช่เรื่องล้อเล่น และในวิลล่าส่วนตัวที่ถูกตัดขาดจากโลกภายนอกแห่งนี้... เธอไม่มีทางหนีรอดไปจากกรงเล็บของราชสีห์ที่กำลังหิวโหยตัวนี้ได้"คุณมันบ้า!" เอยอึ้ง พอได้สติเธอก็มองเขาด้วยความหวาดกลัวทั้งหมด"ในเม
Baca selengkapnya

บทที่ 19 พ่ายแพ้ทุกสิ่ง 1/2

เฮือกกกระทั่งอรรถพลยอมผละริมฝีปากออกไปเล็กน้อย เอยก็รีบสูดโกยเอาลมหายใจเข้าปอดทันที กลีบปากบางอวบอิ่มเผยอขึ้นอย่างเย้ายวน รสสัมผัสที่อ่อนนุ่มและหวานล้ำจนเขาติดใจมาตลอดสามปีทำให้อรรถพลไม่อาจละสายตาได้ ในระหว่างที่รอให้เธอหายใจ เขาก็โน้มลงขบเม้มเล่นที่กลีบปากนุ่มนิ่มทั้งบนและล่างเบา ๆ อย่างหยอกเย้า"อื้อ..."ยังไม่ทันที่เอยจะได้หายเหนื่อยดี เอยก็ถูกอรรถพลบดขยี้จูบลงมาอีกครั้ง เรียวลิ้นร้อนชื้นสอดแทรกเข้าไปเกี่ยวตวัดดูดดึงเรียวลิ้นบางอย่างช่ำชอง ตักตวงกลืนกินเธอจนอารมณ์ปรารถนาเริ่มปะทุเดือดขึ้นกว่าเดิมความชำนาญอันเหลือร้ายของอรรถพลค่อย ๆ ลบเลือนความกลัวของเอยให้เลือนหาย เหลือทิ้งไว้เพียงความต้องการบางอย่างที่กำลังตื่นตัวขึ้นมา ทุกครั้งที่ถูกเขาล่อลวง เอยจะจมดิ่งลงสู่วังวนแห่งไฟราคะอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เอยหลับตารับรสจูบอันร้อนแรง ในบางจังหวะเธอก็จูบตอบเขาไปอย่างเผลอตัวและว่าง่ายตามความคุ้นชินในอดีตฝ่ามือหนาคลายจากการตรึงข้อมือ เลื่อนลงมาลูบไล้กอดรัดร่างบางเอาไว้ในอ้อมแขนแกร่ง มือหนึ่งเลื่อนขึ้นมาล็อกท้ายทอยของเอยให้รับจูบจากเขาได้อย่างแนบแน่
Baca selengkapnya
Sebelumnya
1234567
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status