บททั้งหมดของ The Scumbag’s Regret: I Married a Trillionaire: บทที่ 111 - บทที่ 120

Sa halip na magalit, isang mahina at malalim na tawa ang pinakawalan ni Ezequiel.Para sa isang bilyonaryong sanay sa mga perpekto at sunud-sunurang tao, ang pagmamaktol na ito ni Riona ay sobrang cute at nakakaaliw sa paningin niya.Hinawakan ni Ezequiel ang balikat ng dalaga at dahan-dahan itong pinihit paharap sa kanya. "Hindi ko na kailangang malaman kung anong kasinungalingan ang sinabi niya," seryoso ngunit malambing na titig ni Ezequiel. "Dahil ang tanging mahalaga lang sa akin ay kung okay ba ang asawa ko at kung masaya ba siya sa tabi ko."Kumabog nang napakalakas ang puso ni Riona. Uminit ang buong pisngi niya.Bwisit na lalakeng 'to! Paano ba nito nagagawang maging sobrang bossy pero nakakapanghina sa kilig at the same time?!Kahit pilitin niyang itago, hindi niya maitatanggi na ang bigat sa dibdib niya kanina dahil sa usapang first love nito ay unti-unting naglaho.Nag-iwas ulit ng tingin si Riona. "Paano kung… paano kung sinabi niyang hinding-hindi daw ako magiging masay

Kabababa niya pa lang ng phone nang biglang may isang malaking kamay ang umabot dito. Gamit ang isang banayad ngunit puno ng awtoridad na galaw, inagaw ni Ezequiel ang cellphone mula sa kanya at ipinatong iyon sa malayong upuan.Ang kabilang kamay ni Ezequiel ay nanatiling nakapulupot sa mga daliri niya. Dahan-dahan nitong hinaplos ang likod ng kanyang palad. "Nauubos ba ang pasensya mo sa pakikipaglaro sa mga basurang 'yon?" malalim na bulong ni Ezequiel sa kanya.Kahit kalmado ang boses, hindi nakaligtas kay Riona ang bahid ng selos at matinding possessiveness sa mga mata nito.Imbes na mainis, isang nakakakilig na panginginig ang dumaloy sa sistema ni Riona. Mas gusto niya pang makita ang ganitong reaksyon ni Ezequiel kaysa sa mga walang-kwentang litanya ni Magnus.Bahagyang inilapit ni Riona ang sarili. Isang totoo, matamis at pilyang ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi."Kahit gaano pa kasaya ang pakikipaglaro ko sa kanila…" malambing niyang bulong. “Mas masaya ako sa kung ano

Dahil sa pampalubag-loob na tingin ni Clara, huminga ng malalim si Magnus. Kinuha niya ang kanyang basag na cellphone. Pinilit niyang mag-type ng mensahe kay Wyeth. Ilang beses niya itong binura at inayos bago tuluyang i-send. [Wyeth. Matagal kong inalagaan at itinuring na akin ang anak na sinasabi mo. Ngayong nasa iyo na siya at wala akong ginagawang gulo, hindi ba dapat magpakita ka naman ng pasasalamat? May pinagdadaanan ang Valencia Group ngayon. Kailangan ko ng pondo.]Pagka-send ng text, nakatitig lang si Magnus sa basag na screen. Ang puso niya ay kumakabog nang malakas, pinaghalong matinding hiya at desperasyon na sana ay kumagat ang lalaki.Wala pang isang minuto, tumunog ang phone niya. Mabilis ang naging reply ni Wyeth. Binasa ito ni Magnus at bawat salita ay tila sampal na dumapo sa mukha niya.[Inaalagaan ko ang sarili kong kadugo. Anong problema roon? Oh, wait. Nag-alaga ka nga pala ng batang hindi mo anak dati. Ano 'to, humihingi ka ng babysitting fee? I-send mo na lan

Ilang araw ang lumipas, dalawang mainit-init pang kopya ng divorce decree ang nakapatong sa ibabaw ng glass table ni Wyeth.Wala pang kalahating oras matapos i-send ni Magnus ang pictures, pumasok ang bilyun-bilyong pondo sa naghihingalong account ng Valencia Group. Ang mga na-block na transactions at suppliers ay himalang naging maayos. Tinupad ni Wyeth ang usapan.Kinabukasan, lumipad si Magnus pa-Cebu kasama ang bilyonaryo.Dinala siya nito sa mga exclusive private clubs at high-end banquets. Dito niya nakaharap ang mga diyos ng industriya—mga taong kumokontrol sa daloy ng pera at ekonomiya na dati ay sa Forbes Magazine niya lang nakikita.Hindi siya masyadong inasikaso ni Wyeth. Madalas, nakatayo lang ito sa isang gilid, nanonood habang nagmumukhang tanga at asiwa si Magnus sa pakikipag-usap sa mga bigwigs. Paminsan-minsan, nagbibigay ito ng payo pero may halong pang-aasar na parang nanonood lang ng isang nakakaaliw na palabas.Isang gabi, matapos ang isang marangyang cocktail par

Nang maramdaman ni Magnus ang panlalamig na iyon mula kay Riona, parang may bumaon na kutsilyo sa dibdib niya. Bumilis ang tibok ng puso niya. Wala na siyang pakialam sa mga kausap niya. Nag-excuse siya at mabilis na naglakad patungo sa sulok kung nasaan ang dalaga.Kailangan niya itong makausap. Kahit limang minuto lang. Kailangan niyang mag-explain at humingi ng tawad. Pero kalahati pa lang ng nilalakad niya, isang napakalakas at epal na boses ang bumasag sa pagmamadali niya."Uy! Magnus! Bro!"Isang malakas na tapik sa balikat ang natanggap niya. Napalingon si Magnus at nakita ang isang maingay at pamilyar na mukha mula sa kabilang block nila noong college. Galing ito sa mayamang pamilya at kilala sa pagiging sobrang daldal at walang preno ang bibig."Long time no see, Pre!" malakas na sabi ng lalaki. "Balita ko big time ka na ulit ah! At tsaka, congrats Pre! Kayo rin pala nagkatuluyan ni Clara? 'Yung magandang muse natin sa department noon? Iba rin, solid kayo mula college hanggan