บททั้งหมดของ The wife he never loved: บทที่ 71 - บทที่ 80

"You can't just leave if you want."Gusto kong matawa nang malakas. Sa tono ng pananalita niya, parang ayaw niyang mawalay ako sa kaniya."Bakit hindi pwede? Kahit kailan, wala naman akong naging puwang sa lugar na ito," mahinang sabi ko."That's not true!" matigas na sabi niya. Napasinghap ako nang lumapit siya at mabilis na hinawakan ako nang mahigpit sa magkabilang braso. "Nicole, asawa kita. Ina ka ng anak ko, kaya paano mo nasasabing wala kang puwang sa lugar na ito?"Galit ko siyang itinulak palayo."Siguro nga, Gale, ina ako ng anak mo pero... pero kailanman, hindi ako naging laman ng puso mo!"Gusto kong maawa sa sarili ko. Hindi naman ako ang babaeng ipagsisiksikan ang sarili sa isang lalaking hindi naman ako kailanman minahal."I chose you... is that not enough?" Umigting ang panga niya habang nakatitig sa akin. "Pinakasalan kita, Nicole—""Tama na... You never chose me, Gale! You just married me for the sake of our son!"Uminit ang mga mata ko kasabay ng pagbasa ng pisngi k

Siguro nga, assurance lang niya ang hinihintay ko para pagkatiwalaan siya.Buong pananatili ko kasi rito, lahat sila ipinapamukha sa akin na anino lang ako ni Samantha.Ngayon, mapapanatag na ang loob ko. Kahit may kaunting agam-agam pa rin, susubukan kong paniwalaan ang asawa ko para sa kapakanan ng anak namin.Pinagmasdan ko ang aking sarili sa harap ng salamin.Saktong-sakto ang pagkakahapit ng deep black silk gown sa aking katawan. Dumadaloy ang makinis na tela mula sa aking balikat hanggang sa laylayan nito habang banayad nitong binibigyang-diin ang kurba ng aking katawan. Simple lang ang disenyo nito, pero may kakaibang elegansya ang itim na seda na lalong nagpapatingkad sa aking kutis.Binili ito ni Gale para sa gabing ito.Hinaplos ko ang kamay niyang nakapulupot sa aking baywang nang yakapin niya ako mula sa aking likuran."You look fresh!" Napatingala ako nang halikan niya ako sa aking leeg. "I really love your smell... wife."Mas lumawak ang ngiti sa aking labi. Sobrang lak

Hindi ko maintindihan ang gustong mangyari ni Rage. Hindi ko maunawaan kung bakit niya ito ginagawa.Habang pinapanood silang mag-usap ni Elise, mas lalo kong nararamdaman na ang puwesto ko sa lugar na ito ay talagang pagmamay-ari lamang ng babaeng iyon.Nagsalita si Rage sa harap at nagpasalamat sa lahat ng dumalo.Nang makaupo na kaming lahat, pinaligiran kami ng mga matataas na bisita—at talaga namang pinaupo si Elise sa mismong mesang para lang sa pamilya Salazar.Mas lalo lang nilang ipinaparamdam sa akin na wala talaga akong puwesto sa pamilyang ito.Ang akala ko talaga noon, si Rage ang pinakakakampi ko sa kanilang lahat. Siya iyong taong kahit paano, nararamdaman kong nagtatanggol sa akin.Pero nagkamali ako.Kung sino pa pala ang taong pinaniniwalaan mong kakampi mo, siya rin pala ang taong kayang iparamdam sa 'yo kung gaano ka kaliit sa lugar na akala mo ay may halaga ka.Nakakapanghina."Gale, come here. Ipapakilala kita sa mga kaibigan ko sa negosyo," sabi ni Rage habang a

Napatigil si Nate sa pagtangkang paglapit sa kaniya. Biglang bumigat ang hangin sa paligid. Kung tingnan ni Gale ang kaniyang kapatid, para na niya itong pinapatay sa kaniyang mga titig. "Easy, bro... We just talked," nakangising sabi ni Nate bago niya niyakap ang kapatid—na hindi man lang gumalaw para yakapin siya pabalik. "I was one of their guests before in La Union, so don't think too much. Your wife is loyal to you..." Lumingon siya kay Samantha. "Sa inyong dalawa, parang ikaw pa nga ang may kayang gumawa ng kalokohan," biro pa niya. Bumigat ang paghinga ko. Lahat kami ay natigilan, hindi inaasahan ang sinabi niya. Isang biro lang iyon, pero napakabigat ng naging dating sa dibdib ko. Dahil alam ko... alam na alam ko na hanggang ngayon ay mahal pa rin ni Gale si Samantha. Pero nakakagulat ang sinabi ni Nate kanina. Naging guest namin siya noon sa La Union? Kaya naman pala familiar ang pangalan niya. Parang nabasa ko na iyon sa guest log book noon. Iyon siguro ang dahilan.

Nicole P.O.V"Hello?"I still couldn't figure out what happened to Rage.My mind was blank. Like it had stopped thinking.Then here Chico was... still calling me nonstop. I didn't have a choice, so I answered."Damn, Calli, bakit ngayon ka lang?" Nasa boses niya ang pag-aalala.Napahawak ako sa noo ko at napatingin sa labas nang marinig ko ang papalayong tunog ng ambulansiya.Umalis na sila.Hindi na ako nakasama."Why, Chico? Do you need anything? Can we just talk later—""Calli, wait. There's something—"Naputol ang boses niya nang may marinig akong nagsalita."Did she answer it?"Kumunot ang noo ko nang makarinig ng familiar na boses mula sa kabilang linya.It can't be."Chico?" Mahinang bulong ko.Isang kaluskos ang narinig ko. Parang hangin na mabilis gumalaw bago ko muling narinig ang pamilyar niyang boses."Give me that."Napakunot-noo ako. Ano bang nangyayari? Bakit sila magkasama?"Hello?" Ulit ko.Walang sumagot sa akin. Ilang segundo ang lumipas bago ko muling narinig ang b